ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಾಮಪ್ಯೇವಮುಷಿತ್ವಾ ಚ ಯವಾನ್ ವಿಪ್ರಾಯ ದಾಪಯೇತ್ । ಕೃಷ್ಣಾಯೇತಿ ಹರಿರ್ವಾಚ್ಯೋ ದಾನೇ ಹೋಮೇ ತಥಾರ್ಚ್ಚನೇ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಯವವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ದಾನ, ಹೋಮ ಅಥವಾ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಥೈವಂ ತು ಕ್ಷಪಿತ್ವಾ ರಾಜಸತ್ತಮ । ಚೈತ್ರಾದಿಷು ಪುನಸ್ತದ್ವದುಪೋಷ್ಯ ಪ್ರಯತಃ ಸುಧೀಃ । ಸಕ್ತುಪಾತ್ರಾಣಿ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸಹಿರಣ್ಯಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೫.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನೇ, ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಹಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರಾವಣಾದಿಷು ಮಾಸೇಷು ತದ್ವಚ್ಛಾಲಿಂ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ತ್ರಿಷು ಮಾಸೇಷು ಯಾವಚ್ಚ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಸ್ಯಾದಿರಾಗತಃ ।। ೫೫.

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಆರಂಭದವರೆಗೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಮಪ್ಯೇವಂ ಕ್ಷಪಿತ್ವಾ ತು ದಶಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಯತಃ ಶುಚಿಃ । ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಹರಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಸನಾಮ್ನಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ದಶಮಿಯಂದು ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆ ಮಾಸದ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಸಂಕಲ್ಪಂ ಪೂರ್ವವದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಕಾರಯೇತ್ ಪೃಥಿವೀಂ ನೃಪ ।। ೫೫.

ಹಿಂದಿನಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಾದಶಿಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಕಾಞ್ಚನಾಙ್ಗಾಂ ಚ ಪಾತಾಲಕುಲಪರ್ವತಸಂಯುತಾಮ್ । ಭೂಮಿನ್ಯಾಸವಿಧಾನೇನ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ ತಾಂ ಹರೇಃ ಪುರಃ ।। ೫೫.

ಕಂಚಿನ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಪಾತಾಳ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹರಿಯ ಮುಂದೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಾಂ ಸರ್ವಬೀಜಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಿಯದತ್ತೇತಿ ಪಞ್ಚರತ್ನೈರ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೫೫.

ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳಿರುವ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಪ್ರಿಯದತ್ತ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಪುನರ್ದ್ವಿಜಾನ್ । ಆಮನ್ತ್ರ್ಯಂ ಸಂಖ್ಯಯಾ ರಾಜಂಶ್ಚತುರ್ವಿಂಶತಿ ಯಾವತಃ ।। ೫೫.

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ, ರಾಜನೇ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

ತೇಷಾಂ ಏಕೈಕಶೋ ಗಾಂ ಚ ಅನಡ್ವಾಹಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ । ಏಕೈಕಂ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಚ ಅಙ್ಗುಲೀಯಕಮೇವ ಚ ।। ೫೫.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಂದು ಹಸು, ಒಂದು ಎತ್ತು, ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉಂಗುರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಕಟಕಾನಿ ಚ ಸೌವರ್ಣಕರ್ಣಾಭರಣಕಾನಿ ಚ । ಏಕೈಕಂ ಗ್ರಾಮಮೇತೇಷಾಂ ರಾಜಾ ರಾಜನ್ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೫.

ಕೈಬಂದಿ ಹಾಗೂ ಬಂಗಾರದ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು; ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ತನ್ಮಧ್ಯಮಂ ಸಯುಗ್ಮಂ ತು ಸರ್ವಮಾದ್ಯಂ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾಭರಣಂ ಚೈವ ದರಿದ್ರಸ್ಯ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ ।। ೫೫.

ಮಧ್ಯದವನಿಗೆ ಜೋಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು; ಬಡವರಿಗೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಮಹೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಕಾಞ್ಚನೀಂ ಗೋಯುಗಂ ತಥಾ । ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಚ ದಾತವ್ಯಂ ಯಥಾವಿಭವಶಕ್ತಿತಃ ।। ೫೫.

ಯಾವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಚಿನ್ನದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹಸುವಿನ ಜೋಡಿ, ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಗಾಂ ಯುಗ್ಮಾಭರಣಾತ್ ಸರ್ವಂ ಸಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಕಾರಯೇತ್ । ಏವಂ ಕೃತೇ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಶುಕ್ಲದ್ವಾದಶ್ಯಮೇವ ಚ ।। ೫೫.

ಹಸುವನ್ನು, ಜೋಡಿ ಆಭರಣಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಚಿನ್ನದೊಡನೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ರೌಪ್ಯಾಂ ವಾ ಪೃಥಿವೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಯಥಾವಿಭವಶಕ್ತಿತಃ । ದಾಪಯೇದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ತು ತಥಾ ತೇಷಾಂ ಚ ಭೋಜನಮ್ । ಉಪಾನಹೌ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪಾದುಕೇ ಛತ್ರಿಕಾಂ ತಥಾ ।। ೫೫.

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಊಟವೂ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಪ್ಪಲಿ, ಪಾದರಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರ umbrella ಕೂಡ ಕೊಡಬೇಕು.

ಏತಾನ್ ದತ್ತ್ವಾ ವದೇದೇವಂ ಕೃಷ್ಣೋ ದಾಮೋದರೋ ಮಮ । ಪ್ರೀಯತಾಂ ಸರ್ವದಾ ದೇವೋ ವಿಶ್ವರೂಪೋ ಹರಿರ್ಮಮ ।। ೫೫.

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, 'ಕೃಷ್ಣ, ದಾಮೋದರ, ಸದಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ. ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಲ್ಲಿರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ದಾನೇ ಚ ಭೋಜನೇ ಚೈವ ಕೃತ್ವಾ ಯತ್ ಫಲಮಾಪ್ಯತೇ । ತನ್ನ ಶಕ್ಯಂ ಸಹಸ್ತ್ರೇಣ ವರ್ಷಾಣಾಮಪಿ ಕೀರ್ತಿತುಮ್ ।। ೫೫.

ಈ ರೀತಿ ದಾನ ಮಾಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಥಾಪ್ಯುದ್ದೇಶತಃ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಫಲಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇಽನಘ । ವ್ರತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪುರಾ ವೃತ್ತಂ ಶುಭಾನ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ತತ್ ।। ೫೫.

ಆದರೂ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ವ್ರತದಿಂದ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು.

ಆಸೀದಾದಿಯುಗೇ ರಾಜಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದೀ ದೃಢವ್ರತಃ । ಸ ಪುತ್ರಕಾಮಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಮ್ । ತಸ್ಯೇದಂ ವ್ರತಮಾಚಖ್ಯೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ಕೃತವಾಂಸ್ತಥಾ ।। ೫೫.

ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು, ದೃಢವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತಾನೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನ್ತೇ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಂ ಯಯೌ । ತುಷ್ಟಶ್ಚೋವಾಚ ಭೋ ರಾಜನ್ ವರೋ ಮೇ ವ್ರಿಯತಾಂ ವರಃ ।। ೫೫.

ಆ ರಾಜನು ವ್ರತವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಶ್ವನಾಥನು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ರಾಜನೇ, ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ವರ ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಪುತ್ರಂ ಮೇ ದೇಹಿ ದೇವೇಶ ವೇದಮನ್ತ್ರವಿಶಾರದಮ್ । ಯಾಜಕಂ ಯಜನಾಸಕ್ತಂ ಕೀರ್ತ್ಯಾ ಯುಕ್ತಂ ಚಿರಾಯುಷಮ್ । ಅಸಂಖ್ಯಾತಗುಣಂ ಚೈವ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಮಕಲ್ಮಷಮ್ ।। ೫೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯೇ, ನನಗೆ ವೇದಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ, ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾದ, ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪವಿತ್ರನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜಾ ಪುನರ್ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ । ಮಮಾಪ್ಯನ್ತೇ ಶುಭಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಪರಮೇಶ್ವರ । ಯತ್ತನ್ಮುನಿಪದಂ ನಾಮ ಯತ್ರ ಗತ್ವಾ ನ ಶೋಚತಿ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನನ್ನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲೂ ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡು. ಅದು ಮುನಿಗಳ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ ಮೇಲೆ ದುಃಖವೇ ಇರದು' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಂ ದೇವಃ ಪ್ರೋಕ್ತ್ವಾ ಚಾದರ್ಶನಂ ಗತಃ । ತಸ್ಯಾಪಿ ರಾಜ್ಞಃ ಪುತ್ರೋಽಭೂದ್ ವತ್ಸಪ್ರೀರ್ನಾಮ ನಾಮತಃ ।। ೫೫.

'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವರು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸದೆ ಹೋದನು. ಆ ರಾಜನಿಗೆ ವತ್ಸಪ್ರಿಯನೆಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವೇದವೇದಾಙ್ಗಸಂಪನ್ನೋ ಯಜ್ಞಯಾಜೀ ಬಹುಶ್ರುತಃ । ತಸ್ಯ ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಮಹಾರಾಜ ವಿಸ್ತೃತಾ ಧರಣೀತಲೇ ।। ೫೫.

ಅವನು ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಬಹುಶ್ರುತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತು.

ರಾಜಾಽಪಿ ತಂ ಸುತಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವಿಷ್ಣುದತ್ತಂ ಪ್ರತಾಪಿನಮ್ । ಜಗಾಮ ತಪಸೇ ಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವದ್ವನ್ದ್ವಾನ್ ಪ್ರಹಾಯ ಸಃ ।। ೫೫.

ಆ ರಾಜನು ಇಂತಹ ವಿಷ್ಣುದತ್ತ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ಜೋಡಣೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೊಡಗಿದನು.

ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಹರಿಂ ನಿರಾಹಾರೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತೇ ರಮ್ಯೇ ಸ್ತುತಿಂ ಕುರ್ವಂಸ್ತದಾ ನೃಪಃ ।। ೫೫.

ಅವನು ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ತುತಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಕೀದೃಶೀ ಸಾ ಸ್ತುತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯಾಂ ಚಕಾರ ಸ ಪಾರ್ಥಿವಃ । ಕಿಂ ಚ ತಸ್ಯಾಭವದ್ ದೇವಂ ಸ್ತುವತಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ ।। ೫೫.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಆ ರಾಜನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು? ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು?' ಎಂದು.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಹಿಮವನ್ತಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ರಾಜಾ ತದ್ಗತಮಾನಸಃ । ಸ್ತುತಿಂ ಚಕಾರ ದೇವಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ ।। ೫೫.

ದುರ್ವಾಸನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು.'

ರಾಜೋವಾಚ । ಕ್ಷರಾಕ್ಷರಂ ಕ್ಷೀರಸಮುದ್ರಶಾಯಿನಂ ಕ್ಷಿತೀಧರಂ ಮೂರ್ತಿಮತಾಂ ಪರಂ ಪದಮ್ । ಅತೀನ್ದ್ರಿಯಂ ವಿಶ್ವಭುಜಾಂ ಪುರಃ ಕೃತಂ ನಿರಾಕೃತಂ ಸ್ತೌಮಿ ಜನಾರ್ದನಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೫೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವವನಾದ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಪರಮ ಗುರಿಯಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿರುವವನಾದ, ರೂಪವಂತನೂ ನಿರಾಕಾರನೂ ಆದ ಜನಾರ್ದನ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತ್ವಮಾದಿದೇವಃ ಪರಮಾರ್ಥರೂಪೀ ವಿಭುಃ ಪುರಾಣಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಶ್ಚ । ಅತೀನ್ದ್ರಿಯೋ ವೇದವಿದಾಂ ಪ್ರಧಾನಃ ಪ್ರಪಾಹಿ ಮಾಂ ಶಙ್ಖಗದಾಸ್ತ್ರಪಾಣೇ ।। ೫೫.

ನೀನು ಆದಿದೇವ, ಪರಮ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನೂ, ಪುರಾತನನೂ, ಪರಮ ಪುರುಷನೂ ಹೌದು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತ, ವೇದಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶಂಖ, ಗದಾ, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.