ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವಾಸುರಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ದಿದೃಕ್ಷುಂ ಕಲಹಪ್ರಿಯಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಂ ತಪೋಯುಕ್ತಂ ಪಪ್ರಚ್ಛುಸ್ತಾ ವರಾಙ್ಗನಾಃ ।। ೫೪.

ದೇವತೆ, ದಾನವ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೂ ನೋಡಲು ಆಸೆ ಇರುವ, ಜಗಳ ಪ್ರಿಯನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ನಾರದರನ್ನು ಆ ಅಪ್ಸರಸರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಅಪ್ಸರಸ ಊಚುಃ । ಭಗವನ್ ಬ್ರಹ್ಮತನಯ ಭರ್ತೃಕಾಮಾ ವಯಂ ದ್ವಿಜ । ನಾರಾಯಣಶ್ಚ ಭರ್ತ್ತಾ ನೋ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ ತತ್ ಪ್ರಚಕ್ಷ್ವ ನಃ ।। ೫೪.

ಅಪ್ಸರಸರು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನೇ, ನಾವು ಪತಿಯ ಆಶಯ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ. ದ್ವಿಜ, ನಾರಾಯಣನು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಪ್ರಣಾಮಪೂರ್ವಕಃ ಪ್ರಶ್ನಃ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಹಿತಃ ಶುಭಃ । ಸ ಚ ಮೇ ನ ಕೃತೋ ಗರ್ವಾದ್ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಯೌವನಸ್ಮಯಾತ್ ।। ೫೪.

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಶುಭಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಯುವಾವಸ್ಥೆಯ ಗರ್ವದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ತಥಾಪಿ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಯನ್ನಾಮಕೀರ್ತಿತಮ್ । ಭವತೀಭಿಸ್ತಥಾ ಭರ್ತ್ತಾ ಭವತ್ವಿತಿ ಹರಿಃ ಕೃತಃ । ತನ್ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಾದೇವ ಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೪.

ಆದರೂ ಸಹ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ನೀವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗಲಿ. ಹರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಇದಾನೀಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಾಶು ವ್ರತಂ ಯೇನ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್ । ವರದತ್ವಮವಾಪ್ನೋತಿ ಭರ್ತೃತ್ವಂ ಚ ನಿಯಚ್ಛತಿ ।। ೫೪.

ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಯಾವ ವ್ರತದಿಂದ ಹರಿ ಸ್ವತಃ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ವಸನ್ತೇ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಸ್ಯ ದ್ವಾದಶೀ ಯಾ ಭವೇಚ್ಛುಭಾ । ತಸ್ಯಾಮುಪೋಷ್ಯ ವಿಧಿವನ್ ನಿಶಾಯಾಂ ಹರಿಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ।। ೫೪.

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು: ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪರ್ಯಙ್ಕಾಸ್ತರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ನಾನಾಚಿತ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್ । ತತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಯುತಂ ರೌಪ್ಯಂ ಹರಿಂ ಕೃತ್ವಾ ನಿವೇಶಯೇತ್ ।। ೫೪.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯೋಪರಿ ತತಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ಮಣ್ಡಪಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ । ನೃತ್ಯವಾದಿತ್ರಗೇಯೈಶ್ಚ ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ ।। ೫೪.

ಆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮನೋಭವಾಯೇತಿ ಶಿರ ಅನಙ್ಗಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಕಾಮಾಯ ಬಾಹುಮೂಲೇ ತು ಸುಶಾಸ್ತ್ರಾಯೇತಿ ಚೋದರಮ್ ।। ೫೪.

ತಲೆಗೆ ಮನೋಭವನಿಗಾಗಿ, ಕಟಿಗೆ ಅನಂಗನಿಗಾಗಿ, ಕೈಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಾಮನಿಗಾಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸುಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮನ್ಮಥಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ಹರಯೇತಿ ಚ ಸರ್ವತಃ । ಪುಷ್ಪೈಃ ಸಂಪೂಜ್ಯ ದೇವೇಶಂ ಮಲ್ಲಿಕಾಜಾತಿಭಿಸ್ತಥಾ ।। ೫೪.

ಪಾದಗಳಿಗೆ ಮನ್ಮಥನಿಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳಿಂದ ದೇವೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪಶ್ಚಾಚ್ಚತುರ ಆದಾಯ ಇಕ್ಷುದಣ್ಡಾನ್ ಸುಶೋಭನಾನ್ । ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ನ್ಯಸೇತ್ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಣತೋ ನೃಪ ।। ೫೪.

ನಂತರ, ನಾಲ್ಕು ಸುಂದರ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ದಂಡಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ದೇವರ ಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ರಾಜನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಪ್ರದದ್ಯಾದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ವೈ । ವೇದವೇದಾಙ್ಗಯುಕ್ತಾಯ ಸಂಪೂರ್ಣಾಙ್ಗಾಯ ಧೀಮತೇ ।। ೫೪.

ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ, ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಶ್ಚ ತಥಾ ಪೂಜ್ಯ ವ್ರತಮೇತತ್ ಸಮಾಪಯೇತ್ । ಏವಂ ಕೃತೇ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಭರ್ತ್ತಾ ವೋ ಭವಿತಾ ಧ್ರುವಮ್ ।। ೫೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ವಿಷ್ಣುವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಕೃತ್ವಾ ಮತ್ಪ್ರಣಾಮಂ ತು ಪೃಷ್ಟೋ ಗರ್ವೇಣ ಶೋಭನಾಃ । ಅವಮಾನಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಯಂ ವಿಪಾಕೋ ವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೫೪.

ನನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡದೆ, ಗರ್ವದಿಂದ ನೀವು ಕೇಳಿದಿರಿ, ಸುಂದರಿಯರೇ, ಈ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಫಲವಾಗಿ ನೀವು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಸರಸಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ತಸ್ಯೋಪಹಾಸಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ಶಾಪಂ ಲಪ್ಸ್ಯಥ ಶೋಭನಾಃ ।। ೫೪.

ಈ ಸರೋವರದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು, ನೀವು ಅವನನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಸುಂದರಿಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡುವನು.

ವ್ರತೇನಾನೇನ ದೇವೇಶಂ ಪತಿಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಽಭಿಮಾನತಃ । ಅವಮಾನೇಽಪಹರಣಂ ಗೋಪಾಲೈರ್ವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಪುರಾ ಹರ್ತ್ತಾ ಚ ಕನ್ಯಾನಾಂ ದೇವೋ ಭರ್ತ್ತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೫೪.

ಈ ವ್ರತದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ; ಗೋವಾಳರಿಂದ ಅಪಹರಣವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ ದೇವರು, ಅವರ ಪತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವನು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ದೇವರ್ಷಿಃ ಪ್ರಯಯೌ ನಾರದಃ ಕ್ಷಣಾತ್ । ತಾ ಅಪ್ಯೇತದ್ ವ್ರತಂ ಚಕ್ರುಸ್ತುಷ್ಟಶ್ಚಾಸಾಂ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಃ ।। ೫೪.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು; ಅವರ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ರಾಜನ್ ಮಹಾಭಾಗ ವ್ರತಾನಾಮುತ್ತಮಂ ವ್ರತಮ್ । ಯೇನ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುಃ ಶುಭೇನೈವ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೫.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು. ಇದರಿಂದ ಶುಭದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷೇಽಥ ಮಾಸೇ ತು ಪ್ರಥಮಾಹ್ನಾತ್ ಸಮಾರಭೇತ್ । ಏಕಭಕ್ತಂ ಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ಯಾವತ್ ಸ್ಯಾದ್ ದಶಮೀ ತಿಥಿಃ ।। ೫೫.

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ದಶಮಿ ತಿಥಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ಊಟ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ದಶಮ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಂ ಸಮರ್ಚ್ಯ ಚ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪಯೇತ್ ಪ್ರಾಗ್ವದ್ ದ್ವಾದಶೀಂ ಪಕ್ಷತೋ ನೃಪ ।। ೫೫.

ಆ ದಶಮಿಯಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ದ್ವಾದಶಿಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ತಾಮಪ್ಯೇವಮುಷಿತ್ವಾ ಚ ಯವಾನ್ ವಿಪ್ರಾಯ ದಾಪಯೇತ್ । ಕೃಷ್ಣಾಯೇತಿ ಹರಿರ್ವಾಚ್ಯೋ ದಾನೇ ಹೋಮೇ ತಥಾರ್ಚ್ಚನೇ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಯವವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ದಾನ, ಹೋಮ ಅಥವಾ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಥೈವಂ ತು ಕ್ಷಪಿತ್ವಾ ರಾಜಸತ್ತಮ । ಚೈತ್ರಾದಿಷು ಪುನಸ್ತದ್ವದುಪೋಷ್ಯ ಪ್ರಯತಃ ಸುಧೀಃ । ಸಕ್ತುಪಾತ್ರಾಣಿ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸಹಿರಣ್ಯಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೫.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನೇ, ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಹಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರಾವಣಾದಿಷು ಮಾಸೇಷು ತದ್ವಚ್ಛಾಲಿಂ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ತ್ರಿಷು ಮಾಸೇಷು ಯಾವಚ್ಚ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಸ್ಯಾದಿರಾಗತಃ ।। ೫೫.

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಆರಂಭದವರೆಗೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಮಪ್ಯೇವಂ ಕ್ಷಪಿತ್ವಾ ತು ದಶಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಯತಃ ಶುಚಿಃ । ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಹರಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಸನಾಮ್ನಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ದಶಮಿಯಂದು ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆ ಮಾಸದ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಸಂಕಲ್ಪಂ ಪೂರ್ವವದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಕಾರಯೇತ್ ಪೃಥಿವೀಂ ನೃಪ ।। ೫೫.

ಹಿಂದಿನಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಾದಶಿಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಕಾಞ್ಚನಾಙ್ಗಾಂ ಚ ಪಾತಾಲಕುಲಪರ್ವತಸಂಯುತಾಮ್ । ಭೂಮಿನ್ಯಾಸವಿಧಾನೇನ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ ತಾಂ ಹರೇಃ ಪುರಃ ।। ೫೫.

ಕಂಚಿನ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಪಾತಾಳ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹರಿಯ ಮುಂದೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಾಂ ಸರ್ವಬೀಜಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಿಯದತ್ತೇತಿ ಪಞ್ಚರತ್ನೈರ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೫೫.

ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳಿರುವ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಪ್ರಿಯದತ್ತ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಪುನರ್ದ್ವಿಜಾನ್ । ಆಮನ್ತ್ರ್ಯಂ ಸಂಖ್ಯಯಾ ರಾಜಂಶ್ಚತುರ್ವಿಂಶತಿ ಯಾವತಃ ।। ೫೫.

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ, ರಾಜನೇ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

ತೇಷಾಂ ಏಕೈಕಶೋ ಗಾಂ ಚ ಅನಡ್ವಾಹಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ । ಏಕೈಕಂ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಚ ಅಙ್ಗುಲೀಯಕಮೇವ ಚ ।। ೫೫.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಂದು ಹಸು, ಒಂದು ಎತ್ತು, ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉಂಗುರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.