ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕ್ವಾಪಿ ಸಂಪತ್ಸ್ಯತೇ ಭಾವೋ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ತೇ ಪಿತಾ । ಏವಂ ನೀತೇಽಪಿ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಚಿನ್ತಾಪರೋಽಭವತ್ ।। ೫೩.

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಈ ಸಂಬಂಧ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆತನು ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತಃ ಶಸ್ತ್ರಂ ಪಿತೃಕಂ ಪುರತೋ ಬಭೌ । ತೇನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ತಂ ರೋಷಾನ್ಮಮನ್ಥ ಸ್ವರಮನ್ತಿಕೇ ।। ೫೩.

ಆತನಿಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಂದೆಯ ಶಸ್ತ್ರವು ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾರವನ್ನು ಹಿಂಡಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಮಥಿತಮಾತ್ರೇ ತು ಶಿರಸ್ತಸ್ಯಾಪಿ ದುರ್ಗ್ರಹಮ್ । ನಾಲಿಕೇರಫಲಾಕಾರಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರೋಽನ್ವಪಶ್ಯತ ।। ೫೩.

ಅದು ಹಿಂಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಹಿಡಿಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಆಕಾರದ ತಲೆಯನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ತಚ್ಚಾವೃತಂ ಪ್ರಧಾನೇನ ದಶಧಾ ಸಂವೃತೋ ಬಭೌ । ಚತುಷ್ಪಾದೇನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ಚಿಚ್ಛೇದ ತಿಲಕಾಣ್ಡವತ್ ।। ೫೩.

ಅದು ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಹತ್ತು ಪದರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಯಿ ಹೋಲುವಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಕಾಮಂ ತಿಲಸಂಚ್ಛಿನ್ನೇ ತದಮೂಲೌ ನ ಮೇ ಬಭೌ । ಅಹಂ ತ್ವಹಂ ವದನ್ ಭೂತಂ ತಮಪ್ಯೇವಮಥಾಚ್ಛಿನತ್ ।। ೫೩.

ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಯಿ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಬೇರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ 'ನಾನು ನಾನು' ಎಂದು ಹೇಳುವ ಒಂದು ಜೀವವು ಮೂಡಿತು, ಅದನ್ನೂ ಅವನು ಹಾಗೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಛಿನ್ನೇ ತದಸ್ಯಾಂಸೇ ಹ್ರಸ್ವಮನ್ಯಮವೇಕ್ಷತ । ಅಹಂ ಭೂತಾದಿ ವಃ ಪಞ್ಚ ವದನ್ತಂ ಭೂತಿಮನ್ತಿಕಾತ್ ।। ೫೩.

ಅದನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅದರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಜೀವವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದು ಸಮೀಪದಿಂದ 'ನಾನು ಜೀವಿಗಳ ಐದು ಮೂಲವಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.

ತಮಪ್ಯೇವಮಥೋ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಪಞ್ಚಾಶೂನ್ಯಮಮೀಕ್ಷತ । ಕೃತ್ವಾವಕಾಶಂ ತೇ ಸರ್ವೇ ಜಲ್ಪನ್ತ ಇದಮನ್ತಿಕಾತ್ ।। ೫೩.

ಅದನ್ನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಐದು ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಜಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಮೀಪದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.

ತಮಪ್ಯಸಙ್ಗಶಸ್ತ್ರೇಣ ಚಿಚ್ಛೇದ ತಿಲಕಾಣ್ಡವತ್ । ತಸ್ಮಿಂಚ್ಛಿನ್ನೇ ದಶಾಂಶೇನ ಹ್ರಸ್ವಮನ್ಯಮಪಶ್ಯತ ।। ೫೩.

ಅದನ್ನೂ ಅಸಕ್ತ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಯಿ ಹೋಲುವಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅದು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಹತ್ತು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಕ್ಕದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಪುರುಷಂ ರೂಪಶಸ್ತ್ರೇಣ ತಂ ಛಿತ್ತ್ವಾಽನ್ಯಮಪಶ್ಯತ । ತದ್ವದ್ ಹ್ರಸ್ವಂ ಸಿತಂ ಸೌಮ್ಯಂ ತಮಪ್ಯೇವಂ ತದಾಽಕರೋತ್ ।। ೫೩.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪ ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು, ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದನ್ನೂ ಹೀಗೆಯೇ, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ಶರೀರಂ ತು ದದರ್ಶ ಸ ಪುನಃ ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ವಕೀಯಮೇವಾಕಸ್ಯಾನ್ತಃ ಪಿತರಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೫೩.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಪ್ರಭು ಮತ್ತೆ ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ ನೋಡಿದನು, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.

ತ್ರಸರೇಣುಸಮಂ ಮೂರ್ತ್ಯಾ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು । ಸಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಂ ಹರ್ಷಂ ಉಭೇ ವಿಸಸ್ವರಾರ್ತ್ತವಿತ್ ।। ೫೩.

ದುಡಿಮೆಯ ಧೂಳಿನಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಂಡು, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರ ದುಃಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತರು.

ಏವಂವಿಧೋಽಸೌ ಪುರುಷಃ ಸ್ವರನಾಮಾ ಮಹಾತಪಾಃ । ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಾಖ್ಯಂ ನಿವೃತ್ತಾಖ್ಯಂ ಶಿರೋ ಮಹತ್ ।। ೫೩.

ಹೀಗೆ ಇರುವ ಆ ಪುರುಷನು 'ಸ್ವರ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ರೂಪವನ್ನು 'ಪ್ರವೃತ್ತಿ' ಎಂದು, ಅವನ ಮಹಾ ತಲೆಯನ್ನು 'ನಿವೃತ್ತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏತಸ್ಮಾದೇವ ತಸ್ಯಾಶು ಕಥಯಾ ರಾಜಸತ್ತಮ । ಸಂಭೂತಿರಭವದ್ ರಾಜನ್ ವಿವೃತ್ತೇಸ್ತ್ವೇಷ ಏವ ತು ।। ೫೩.

ಈ ಕಥೆಯಿಂದಲೇ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆದರೆ ಲಯದಿಂದ ಇದು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಏಷೇತಿಹಾಸಃ ಪ್ರಥಮಃ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತೋ ಭೃಶಮ್ । ಯ ಇಮಂ ವೇತ್ತಿ ತತ್ತ್ವೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕರ್ಮಪರೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೩.

ಇದು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೊದಲನೆಯ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ವಿಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತಿಕಾಮಸ್ಯ ಕ ಆರಾಧ್ಯೋ ಭವೇದ್ ದ್ವಿಜ । ಕಥಂ ಚಾರಾಧ್ಯತೇಽಸೌ ಹಿ ಏತದಾಖ್ಯಾಹಿ ಮೇ ದ್ವಿಜ ।। ೫೪.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಆತನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ದ್ವಿಜನೇ, ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ವಿಷ್ಣುರೇವ ಸದಾರಾಧ್ಯಃ ಸರ್ವದೇವೈರಪಿ ಪ್ರಭುಃ । ತಸ್ಯೋಪಾಯಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯೇನಾಸೌ ವರದೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೪.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ರಹಸ್ಯಂ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಮನುಜಾಂಸ್ತಥಾ । ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ದೇವಸ್ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ನ ಸೀದತಿ ।। ೫೪.

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾದವರು ನಾರಾಯಣನು. ಅವನು ಪರಮ ದೇವರು. ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದವನು ಎಂದಿಗೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ಪುರಾ ರಾಜನ್ ನಾರದೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಕಥಿತಂ ತುಷ್ಟಿದಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ವ್ರ್ತಮಪ್ಸರಸಾಂ ತಥಾ ।। ೫೪.

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದರು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುವ ಒಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಪಾಲಿಸಬಹುದಾದ ವ್ರತವನ್ನೂ ರಾಜನೇ, ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದರೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನಾರದಸ್ತು ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಗತವಾನ್ ಮಾನಸಂ ಸರಃ । ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ತತ್ರ ಚಜಾಪಶ್ಯತ್ ಸರ್ವಮಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಮ್ ।। ೫೪.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಾರದರು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನಸ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ತಾಸ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಲಾಸಿನ್ಯೋ ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರಿಣಮ್ । ಅಸ್ಥಿಚರ್ಮಾವಶೇಷಂ ತು ಛತ್ರದಣ್ಡಕಪಾಲಿನಮ್ ।। ೫೪.

ಆ ಚೆಲುವೆಯರು, ಜಟಾಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ, ಛತ್ರಿ ಮತ್ತು ಕಪಾಲ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ನಾರದರನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ದೇವಾಸುರಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ದಿದೃಕ್ಷುಂ ಕಲಹಪ್ರಿಯಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಂ ತಪೋಯುಕ್ತಂ ಪಪ್ರಚ್ಛುಸ್ತಾ ವರಾಙ್ಗನಾಃ ।। ೫೪.

ದೇವತೆ, ದಾನವ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೂ ನೋಡಲು ಆಸೆ ಇರುವ, ಜಗಳ ಪ್ರಿಯನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ನಾರದರನ್ನು ಆ ಅಪ್ಸರಸರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಅಪ್ಸರಸ ಊಚುಃ । ಭಗವನ್ ಬ್ರಹ್ಮತನಯ ಭರ್ತೃಕಾಮಾ ವಯಂ ದ್ವಿಜ । ನಾರಾಯಣಶ್ಚ ಭರ್ತ್ತಾ ನೋ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ ತತ್ ಪ್ರಚಕ್ಷ್ವ ನಃ ।। ೫೪.

ಅಪ್ಸರಸರು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನೇ, ನಾವು ಪತಿಯ ಆಶಯ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ. ದ್ವಿಜ, ನಾರಾಯಣನು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಪ್ರಣಾಮಪೂರ್ವಕಃ ಪ್ರಶ್ನಃ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಹಿತಃ ಶುಭಃ । ಸ ಚ ಮೇ ನ ಕೃತೋ ಗರ್ವಾದ್ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಯೌವನಸ್ಮಯಾತ್ ।। ೫೪.

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಶುಭಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಯುವಾವಸ್ಥೆಯ ಗರ್ವದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ತಥಾಪಿ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಯನ್ನಾಮಕೀರ್ತಿತಮ್ । ಭವತೀಭಿಸ್ತಥಾ ಭರ್ತ್ತಾ ಭವತ್ವಿತಿ ಹರಿಃ ಕೃತಃ । ತನ್ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಾದೇವ ಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೪.

ಆದರೂ ಸಹ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ನೀವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗಲಿ. ಹರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಇದಾನೀಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಾಶು ವ್ರತಂ ಯೇನ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್ । ವರದತ್ವಮವಾಪ್ನೋತಿ ಭರ್ತೃತ್ವಂ ಚ ನಿಯಚ್ಛತಿ ।। ೫೪.

ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಯಾವ ವ್ರತದಿಂದ ಹರಿ ಸ್ವತಃ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ವಸನ್ತೇ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಸ್ಯ ದ್ವಾದಶೀ ಯಾ ಭವೇಚ್ಛುಭಾ । ತಸ್ಯಾಮುಪೋಷ್ಯ ವಿಧಿವನ್ ನಿಶಾಯಾಂ ಹರಿಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ।। ೫೪.

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು: ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪರ್ಯಙ್ಕಾಸ್ತರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ನಾನಾಚಿತ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್ । ತತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಯುತಂ ರೌಪ್ಯಂ ಹರಿಂ ಕೃತ್ವಾ ನಿವೇಶಯೇತ್ ।। ೫೪.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯೋಪರಿ ತತಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ಮಣ್ಡಪಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ । ನೃತ್ಯವಾದಿತ್ರಗೇಯೈಶ್ಚ ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ ।। ೫೪.

ಆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮನೋಭವಾಯೇತಿ ಶಿರ ಅನಙ್ಗಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಕಾಮಾಯ ಬಾಹುಮೂಲೇ ತು ಸುಶಾಸ್ತ್ರಾಯೇತಿ ಚೋದರಮ್ ।। ೫೪.

ತಲೆಗೆ ಮನೋಭವನಿಗಾಗಿ, ಕಟಿಗೆ ಅನಂಗನಿಗಾಗಿ, ಕೈಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಾಮನಿಗಾಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸುಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.