ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಧರಣೀವ್ರತಮೇತದ್ಧಿ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಪ್ರಜಾಪತ್ಯಂ ತಥಾ ಲೇಭೇ ಮುಕ್ತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಇಂತಹ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಆಚರಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸ್ಥಾನ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಯುವನಾಶ್ವೋಽಪಿ ರಾಜರ್ಷಿರನೇನ ವಿಧಿನಾ ಪುರಾ । ಮಾನ್ಧಾತಾರಂ ಸುತಂ ಲೇಭೇ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಯುವನಾಶ್ವ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಗ ಮಾಂಧಾತಾರನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತಥಾ ಚ ಹೈಹಯೋ ರಾಜಾ ಕೃತವೀರ್ಯೋ ನರಾಧಿಪಃ । ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯಂ ಸುತಂ ಲೇಭೇ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಹೈಹಯ ವಂಶದ ಕೃತವೀರ್ಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ಕೂಡ ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಗ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶಕುನ್ತಲಾಽಪ್ಯೇವಮೇವ ತಪಶ್ಚೀರ್ತ್ವಾ ಮಹಾಮುನೇ । ಲೇಭೇ ಶಾಕುನ್ತಲಂ ಪುತ್ರಂ ದೌಷ್ಯನ್ತಿಂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಮ್ ।। ೫೦.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಕುಂತಳೆಯೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಮಗ ದೌಷ್ಯಂತನಾದ ಶಾಕುಂತಲ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ತಥಾ ಪೌರಾಣರಾಜಾನೋ ವೇದೋಕ್ತಾಶ್ಚಕ್ರವರ್ತ್ತಿನಃ । ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾಶ್ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ರಾಜರು ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಮ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಧರಣ್ಯಾ ಅಪಿ ಪಾತಾಲೇ ಮಗ್ನಯಾ ಚರಿತಂ ಪುರಾ । ವ್ರತಮೇತತ್ ತತೋ ನಾಮ್ನಾ ಧರಣೀವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಭೂಮಿ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಧರಣೀ ವ್ರತವೆಂದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವ್ರತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಪ್ತೇಽಸ್ಮಿನ್ ಧರಾ ದೇವೀ ಹರಿಣಾ ಕ್ರೋಡರೂಪಿಣಾ । ಉದ್ಧೃತಾಽದ್ಯಾಪಿ ತುಷ್ಟೇನ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ ।। ೫೦.

ಈ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಹರಿಯು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹಡಗಿನಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಧರಣೀವ್ರತಮೇತದ್ಧಿ ಕೀರ್ತಿತಂ ತೇ ಮಯಾ ಮುನೇ । ಯ ಇದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಶ್ಚ ಕುರ್ಯಾನ್ನರೋತ್ತಮಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ವಿಷ್ಣುಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೫೦.

ಮುನಿಯೇ, ಈ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ದುರ್ವಾಸಸೋ ವಾಕ್ಯಂ ಧರಣೀವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ । ಯಯೌ ಸತ್ಯತಪಾಃ ಸದ್ಯೋ ಹಿಮವತ್ಪಾರ್ಶ್ವಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೧.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ದುರ್ವಾಸಸರಿಂದ ಧರಣೀ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯತಪನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಮಾಲಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ನದೀ ಯತ್ರ ಶಿಲಾ ಚಿತ್ರಶಿಲಾ ತಥಾ । ವಟೋ ಭದ್ರವಟೋ ಯತ್ರ ತತ್ರ ತಸ್ಯಾಶ್ರಮೋ ಬಭೌ । ತತ್ರೋಪರಿ ಮಹತ್ ತಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಸಂಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೫೧.

ಅಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಶಿಲೆಗಳು, ಶುಭಕರವಾದ ವಟವೃಕ್ಷವೂ ಇದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಶ್ರಮವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಮಹತ್ತರವಾದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ಬಹುಕಲ್ಪಸಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ವ್ರತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸನಾತನ । ಮಯಾ ಕೃತಸ್ಯ ತಪಸಸ್ತನ್ಮಯಾ ವಿಸ್ಮೃತಂ ಪ್ರಭೋ ।। ೫೧.

ಭೂಮಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಸಹಸ್ರಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಈ ಪುರಾತನ ವ್ರತವನ್ನು ಹಾಗೂ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ಆದರೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೆ.

ಇದಾನೀಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಮಮ । ಜಾತಂ ಜಾತಿಸ್ಮರಾ ಚಾಸ್ಮಿ ವಿಶೋಕಾ ಪರಮೇಶ್ವರ ।। ೫೧.

ಈಗ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು ಬಂದಿದೆ. ನಾನು ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವಳಾಗಿ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ变ಿದ್ದೇನೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ.

ಯದಿ ನಾಮ ಪರಂ ದೇವ ಕೌತುಕಂ ಹೃದಿ ವರ್ತತೇ । ಅಗಸ್ತ್ಯಃ ಪುನರಾಗತ್ಯ ಭದ್ರಾಶ್ವಸ್ಯ ನಿವೇಶನಮ್ । ಯಚ್ಚಕಾರ ಸ ರಾಜಾ ಚ ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಭೂಧರ ।। ೫೧.

ಪರಮದೇವನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕುತೂಹಲ ಇದ್ದರೆ, ಆಗಸ್ತ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಭದ್ರಾಶ್ವನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಆ ರಾಜನು ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಭೂಧರನೇ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಪ್ರತ್ಯಾಗತಮೃಷಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭದ್ರಾಶ್ವಃ ಶ್ವೇತವಾಹನಃ । ವರಾಸನಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ಪೂಜಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಅಪೃಚ್ಛನ್ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾಖ್ಯಂ ಪ್ರಶ್ನಂ ಸಕಲಧಾರಿಣಿ ।। ೫೧.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಋಷಿಯು ಮರಳಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶ್ವೇತಧ್ವಜವಿರುವ ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಅವನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದನು, ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ಕರ್ಮಣಾ ಕೇನ ಛಿದ್ಯತೇ ಭವಸಂಸೃತಿಃ । ಕಿಂ ವಾ ಕೃತ್ವಾ ನ ಶೋಚನ್ತಿ ಮೂರ್ತ್ತಾಮೂರ್ತ್ತೋಪಪತ್ತಿಷು ।। ೫೧.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತಾ, ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಭವಚಕ್ರ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ? ದೇಹವಿದ್ದಾಗಲೂ ಇಲ್ಲದಾಗಲೂ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ರಾಜನ್ ಕಥಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ದೂರಾಸನ್ನವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಮ್ । ದೃಶ್ಯಾದೃಶ್ಯವಿಭಾಗೋತ್ಥಾಂ ಸಮಾಹಿತಮನಾ ನೃಪ ।। ೫೧.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ದೂರವೂ ಹತ್ತಿರವೂ ಇರುವ, ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ಅದೃಶ್ಯಗಳ ಭೇದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

ನಾಹೋ ನ ರಾತ್ರಿರ್ನ ದಿಶೋಽದಿಶಶ್ಚ ನ ದ್ಯೌರ್ನ ದೇವಾ ನ ದಿನಂ ನ ಸೂರ್ಯಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಪಶುಪಾಲೇತಿ ರಾಜಾ ಸ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಪಶೂನನೇಕಾನ್ ।। ೫೧.

ಅಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ದಿನವೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಶುಪಾಲ ಎಂಬ ರಾಜನು ಅನೇಕ ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಾನ್ ಪಾಲಯನ್ ಸ ಕದಾಚಿದ್ ದಿದೃಕ್ಷುಃ ಪೂರ್ವಂ ಸಮುದ್ರಂ ಚ ಜಗಾಮ ತೂರ್ಣಮ್ । ಅನನ್ತಪಾರಸ್ಯ ಮಹೋದಧೇಸ್ತು ತೀರೇ ವನಂ ತತ್ರ ವಸನ್ತಿ ಸರ್ಪಾಃ ।। ೫೧.

ಆ ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಒಮ್ಮೆ ಪೂರ್ವದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ಆತನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ಆ ಅನಂತವಾದ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಹಾವುಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಒಂದು ಕಾಡಿತ್ತು.

ಅಷ್ಟೌ ದ್ರುಮಾಃ ಕಾಮವಹಾ ನದೀ ಚ ತುರ್ಯಕ್ ಚೋದ್ರ್ಧ್ವಂ ಬಭ್ರಮುಸ್ತತ್ರ ಚಾನ್ಯೇ । ಪಞ್ಚ ಪ್ರಧಾನಾಃ ಪುರುಷಾಸ್ತಥೈಕಾಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಬಿಭ್ರತೇ ತೇಜಸಾ ದೀಪ್ಯಮಾನಾಮ್ ।। ೫೧.

ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಕಾಮಧೇನು ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ನದಿ ಇದ್ದವು. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ಇದ್ದರು. ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಪುರುಷರು ಇದ್ದರು, ಅವರು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಾಽಪಿ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವೇ ವಕ್ಷಸಿ ಧಾರಯನ್ತೀ ಸಹಸ್ತ್ರಸೂರ್ಯಪ್ರತಿಮಂ ವಿಶಾಲಮ್ । ತಸ್ಯಾಧರಸ್ತ್ರಿರ್ವಿಕಾರಸ್ತ್ರಿವರ್ಣ- ಸ್ತಂ ರಾಜಾನಂ ಪಶ್ಯ ಪರಿಭ್ರಮನ್ತಮ್ ।। ೫೧.

ಆ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಶಾಲವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಾಂತರಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳು ಇದ್ದವು. ಆ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತೂಷ್ಣೀಂಭೂತಾ ಮೃತಕಲ್ಪಾ ಇವಾಸನ್ ನೃಪೋಽಪ್ಯಸೌ ತದ್ವನಂ ಸಂವಿವೇಶ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೇ ಸರ್ವ ಏತೇ ವಿವಿಶು- ರ್ಭಯಾದೈಕ್ಯಂ ಗತವನ್ತಃ ಕ್ಷಣೇನ ।। ೫೧.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ, ಮೃತರಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಆ ರಾಜನು ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನು ಒಳಹೋದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಹೋಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ತೈಃ ಸರ್ಪೈಃ ಸ ನೃಪೋ ದುರ್ವಿನೀತೈಃ ಸಂವೇಷ್ಟಿತೋ ದಸ್ಯುಭಿಶ್ಚಿನ್ತಯಾನಃ । ಕಥಂ ಚೈತೇನ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯೇನ ಕಥಂ ಚೈತೇ ಸಂಸೃತಾಃ ಸಂಭವೇಯುಃ ।। ೫೧.

ಆ ರಾಜನು ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ದುರಾತ್ಮ ದೋಸೆಯವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು. ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು: 'ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಲಿದೆ? ಇವರು ಹೇಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?'

ಏವಂ ರಾಜ್ಞಶ್ಚಿನ್ತಯತಸ್ತ್ರಿವರ್ಣಃ ಪುರುಷಃ ಪರಃ । ಶ್ವೇತಂ ರಕ್ತಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಂ ತ್ರಿವರ್ಣಂ ಧಾರಯನ್ನರಃ ।। ೫೧.

ಆ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶ್ವೇತ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪರಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಕೃತವಾನ್ ಮಹ್ಯಮಪರೋಽಥ ಕ್ವ ಯಾಸ್ಯಸಿ । ಏವಂ ತಸ್ಯ ಬ್ರುವಾಣಸ್ಯ ಮಹನ್ನಾಮ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೫೧.

ಅವನು ನನಗೆ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು, ನಂತರ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಮಹಾ ಹೆಸರು ಉದಯವಾಯಿತು.

ತೇನಾಪಿ ರಾಜಾ ಸಂವೀತಃ ಸ ಬುಧ್ಯಸ್ವೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ । ಏವಮುಕ್ತೇ ತತಃ ಸ್ತ್ರೀ ತು ತಂ ರಾಜಾನಂ ರುರೋಧ ಹ ।। ೫೧.

ಅವನಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಸುತ್ತುವರಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅವನು 'ಎಚ್ಚರವಾಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಹೆಂಗಸು ಆ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆದಳು.

ಮಾಯಾತತಂ ತಂ ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ತತೋಽನ್ಯಃ ಪುರುಷೋ ನೃಪಮ್ । ಸಂವೇಷ್ಟ್ಯ ಸ್ಥಿತವಾನ್ ವೀರಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ ।। ೫೧.

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು 'ಭಯಪಡಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಶೂರನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ನಿಂತನು — ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನು.

ತತೋಽನ್ಯೇ ಪಞ್ಚ ಪುರುಷಾ ಆಗತ್ಯ ನೃಪಸತ್ತಮಮ್ । ಸಂವಿಷ್ಟ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ತತೋ ರಾಜಾ ವಿರೋಧಿತಃ ।। ೫೧.

ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಐದು ಮಂದಿ ಆ ಮಹಾರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು. ಹೀಗೆ ರಾಜನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ರುದ್ಧೇ ರಾಜನಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಏಕೀಭೂತಾಸ್ತು ದಸ್ಯವಃ । ಮಥಿತುಂ ಶಸ್ತ್ರಮಾದಾಯ ಲೀನಾಽನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ತತೋ ಭಯಾತ್ ।। ೫೧.

ರಾಜನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ದೋಂಗಲು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದರು; ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋರಾಡಲು ಮುಂದಾದರು, ಆದರೆ ಭಯದಿಂದ ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಮರೆಯಾಗಿ ಉಳಿದರು.

ತೈರ್ಲೀನೈರ್ನೃಪರ್ತೇರ್ವೇಶ್ಮ ಬಭೌ ಪರಮಶೋಭನಮ್ । ಅನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ಪಾಪಾನಾಂ ಕೋಟಿಃ ಸಾಗ್ರಾಭವನ್ನೃಪ ।। ೫೧.

ಅವರು ಹೀಗೇ ಮರೆಯಾದಾಗ, ರಾಜನ ಅರಮನೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು; ಅಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪಾಪಿಗಳು ಇದ್ದರು, ರಾಜನೇ.