ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಗತ್ವಾ ತು ಪುಷ್ಕರಂ ತೀರ್ಥಮಗಸ್ತ್ಯೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ । ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಮಾಜಗಾಮಾಶು ಪುನರ್ಭದ್ರಾಶ್ವಮನ್ದಿರಮ್ ।। ೫೦.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಬೇಗನೆ ಭದ್ರಾಶ್ವನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು.

ತಮಾಗತಂ ಮುನಿಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ರಾಜಾ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ । ಅರ್ಘಪಾದ್ಯಾದಿಭಿಃ ಪೂಜ್ಯ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಮ್ । ಉವಾಚ ಹರ್ಷಿತೋ ರಾಜಾ ತಮೃಷಿಂ ಸಂಶಿತವ್ರತಮ್ ।। ೫೦.

ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನು ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಮುಂತಾದ ಗೌರವಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಆ ದೃಢವ್ರತಧಾರಿ ಋಷಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಭಗವನ್ ಕಥಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ತ್ವಯಾ ಋಷಿವರೋತ್ತಮ । ದ್ವಾದಶ್ಯಾಶ್ವಯುಜೇ ಮಾಸಿ ವಿಧಾನಂ ತತ್ ಕೃತಂ ಮಯಾ । ಇದಾನೀಂ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಮಾಸಿ ಯತ್ ಸ್ಯಾತ್ ಪುಣ್ಯಂ ವದಸ್ವ ಮೇ ।। ೫೦.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ದ್ವಾದಶಿಯ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ರಾಜನ್ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಮಾಸಿ ದ್ವಾದಶೀಮ್ । ಉಪೋಷ್ಯ ವಿಧಿನಾ ಯೇನ ಯಚ್ಚಾಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಫಲಮ್ ।। ೫೦.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು—ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಾಗ್ವಿಧಾನೇನ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ತದ್ವತ್ ಸ್ನಾನಂ ತು ಕಾರಯೇತ್ । ವಿಭುಮೇವಾರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಮಕಲ್ಮಷಮ್ ।। ೫೦.

ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ನಮಃ ಸಹಸ್ತ್ರಶಿರಸೇ ಶಿರಃ ಸಂಪೂಜಯೇದ್ಧರೇಃ । ಪುರುಷಾಯೇತಿ ಚ ಭುಜೌ ಕಣ್ಠಂ ವೈ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣೇ । ಜ್ಞಾನಾಸ್ತ್ರಾಯೇತಿ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಾಯ ತಥಾ ಉರಃ ।। ೫೦.

ಸಹಸ್ರಶಿರಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪುರುಷನೆಂದು ಭುಜಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವರೂಪಿಗೆ ಕಂಠವನ್ನು, ಜ್ಞಾನಾಸ್ತ್ರಧಾರಿಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು, ಶ್ರೀವತ್ಸವಿರುವವನಿಗೆ ಹೃದಯವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜಗದ್ಗ್ರಸಿಷ್ಣವೇ ಪೂಜ್ಯ ಉದರಂ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತ್ತಯೇ । ಕಟಿಂ ಸಹಸ್ತ್ರಪಾದಾಯ ಪಾದೌ ದೇವಸ್ಯ ಪೂಜಯೇತ್ ।। ೫೦.

ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಗೆ ಕಟಿಯನ್ನು, ಸಹಸ್ರಪಾದನಾದ ದೇವರಿಗೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನುಲೋಮೇನ ದೇವೇಶಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ನಮೋ ದಾಮೋದರಾಯೇತಿ ಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಪೂಜಯೇದ್ಧರೇಃ ।। ೫೦.

ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದೇವರ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು 'ನಮೋ ದಾಮೋದರಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹರಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿನಾ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಚತುರೋ ಘಟಾನ್ । ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ರತ್ನಗರ್ಭಾಂಸ್ತು ಸಿತಚನ್ದನಚರ್ಚಿತಾನ್ ।। ೫೦.

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಾಲ್ಕು ಮಡಕೆಗಳನ್ನು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಇಡಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರಗ್ದಾಮಬದ್ಧಗ್ರೀವಾಂಸ್ತು ಸಿತವಸ್ತ್ರಾವಗುಣ್ಠಿತಾನ್ । ಸ್ಥಾಪಿತಾನ್ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೈಸ್ತು ತಿಲಪೂರ್ಣೈಃ ಸಕಾಞ್ಚನೈಃ ।। ೫೦.

ಆ ಮಡಕೆಗಳಿಗೆ ಹಾರಗಳನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿ, ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ ಇಡಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಃ ಸಾಗರಾಶ್ಚೈವ ಕಲ್ಪಿತಾ ರಾಜಸತ್ತಮ । ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪ್ರಾಗ್ವಿಧಾನೇನ ಸೌವರ್ಣಂ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ಧರಿಮ್ । ಯೋಗೀಶ್ವರಂ ಯೋಗನಿದ್ರಾಂ ಚರನ್ತಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್ ।। ೫೦.

ಆ ನಾಲ್ಕು ಮಡಕೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿವೆ, ರಾಜನೇ. ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿನ ಹರಿಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು, ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಇಡಬೇಕು.

ತಮಪ್ಯೇವಂ ತು ಸಂಪೂಜ್ಯ ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ । ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ವೈಷ್ಣವಂ ಯಜ್ಞಂ ಯಜೇದ್ ಯೋಗೀಶ್ವರಂ ಹರಿಮ್ ।। ೫೦.

ಅವನನ್ನೂ ಈ ರೀತಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಯೋಗೀಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಷೋಡಶಾರೇ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ರಾಜಭಿರ್ಬಹುಭಿಃ ಕೃತೇ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮರ್ಣಾಯ ಚ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೦.

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನೇಕ ರಾಜರು ಷೋಡಶಾರ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮುಂಜಾನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಃ ಸಾಗರಾ ದೇಯಾಶ್ಚತುರ್ಣಾಂ ಪಞ್ಚಮಸ್ಯ ಹ । ಯೋಗೀಶ್ವರಂ ತು ಸಂಪೂರ್ಣಂ ದಾಪಯೇತ್ ಪ್ರಯತಃ ಶುಚಿಃ ।। ೫೦.

ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಜನರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯೋಗೀಶ್ವರನ ಪೂರ್ಣ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವೇದಾಢ್ಯೇ ತು ಸಮಂ ದತ್ತಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ತದ್ವಿದೇ ತಥಾ । ಆಚಾರ್ಯೇ ಪಞ್ಚರಾತ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ತ್ರಗುಣಿತಂ ಭವೇತ್ ।। ೫೦.

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಫಲವು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಪಂಚರಾತ್ರದ ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ತ್ವಿಮಂ ಸರಹಸ್ಯಂ ತು ಸಮನ್ತ್ರಂ ಚೋಪಪಾದಯೇತ್ । ವಿಧಾನಂ ತಸ್ಯ ವೈ ದತ್ತಂ ಕೋಟಿಕೋಟಿಗುಣೋತ್ತರಮ್ ।। ೫೦.

ಆದರೆ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳೊಡನೆ ಯಾರಾದರೂ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಕೊಡುವ ದಾನದ ಫಲವು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಗುರವೇ ಸತಿ ಯಸ್ತ್ವನ್ಯಮಾಶ್ರಯೇತ್ ಪೂಜಯೇತ್ ಕುಧೀಃ । ಸ ದುರ್ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ದತ್ತಮಸ್ಯ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್ । ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಗುರೌ ಪೂರ್ವಂ ಪಶ್ಚಾದನ್ಯಸ್ಯ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೦.

ಗುರು ಇದ್ದಾಗ ಬೇರೊಬ್ಬನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವವನು, ಅವನ ದಾನ ಫಲವಿಲ್ಲದೆ, ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಗುರುವಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬೇರವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಅವಿದ್ಯೋ ವಾ ಸವಿದ್ಯೋ ವಾ ಗುರುರೇವ ಜನಾರ್ದನಃ । ಮಾರ್ಗಸ್ಥೋ ವಾಪ್ಯಮಾರ್ಗಸ್ಥೋ ಗುರುರೇವ ಪರಾ ಗತಿಃ ।। ೫೦.

ಗುರುನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅವನು ಜನಾರ್ದನನೇ. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಗುರುನೇ ಪರಮ ಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಪದ್ಯ ಗುರುಂ ಯಸ್ತು ಮೋಹಾದ್ ವಿಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ । ಸ ಜನ್ಮಕೋಟಿ ನರಕೇ ಪಚ್ಯತೇ ಪುರುಷಾಧಮಃ ।। ೫೦.

ಯಾರು ಗುರುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೋಹದಿಂದ ಅವನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪಾಪಾತ್ಮನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಪಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಧಾನೇನ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ವಿಷ್ಣುಮರ್ಚ್ಯ ಚ । ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಭೋಜನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೫೦.

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಧರಣೀವ್ರತಮೇತದ್ಧಿ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಪ್ರಜಾಪತ್ಯಂ ತಥಾ ಲೇಭೇ ಮುಕ್ತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಇಂತಹ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಆಚರಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸ್ಥಾನ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಯುವನಾಶ್ವೋಽಪಿ ರಾಜರ್ಷಿರನೇನ ವಿಧಿನಾ ಪುರಾ । ಮಾನ್ಧಾತಾರಂ ಸುತಂ ಲೇಭೇ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಯುವನಾಶ್ವ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಗ ಮಾಂಧಾತಾರನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತಥಾ ಚ ಹೈಹಯೋ ರಾಜಾ ಕೃತವೀರ್ಯೋ ನರಾಧಿಪಃ । ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯಂ ಸುತಂ ಲೇಭೇ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೫೦.

ಹೈಹಯ ವಂಶದ ಕೃತವೀರ್ಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ಕೂಡ ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಗ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶಕುನ್ತಲಾಽಪ್ಯೇವಮೇವ ತಪಶ್ಚೀರ್ತ್ವಾ ಮಹಾಮುನೇ । ಲೇಭೇ ಶಾಕುನ್ತಲಂ ಪುತ್ರಂ ದೌಷ್ಯನ್ತಿಂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಮ್ ।। ೫೦.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಕುಂತಳೆಯೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಮಗ ದೌಷ್ಯಂತನಾದ ಶಾಕುಂತಲ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ತಥಾ ಪೌರಾಣರಾಜಾನೋ ವೇದೋಕ್ತಾಶ್ಚಕ್ರವರ್ತ್ತಿನಃ । ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾಶ್ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ರಾಜರು ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಮ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಧರಣ್ಯಾ ಅಪಿ ಪಾತಾಲೇ ಮಗ್ನಯಾ ಚರಿತಂ ಪುರಾ । ವ್ರತಮೇತತ್ ತತೋ ನಾಮ್ನಾ ಧರಣೀವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಭೂಮಿ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಧರಣೀ ವ್ರತವೆಂದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವ್ರತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಪ್ತೇಽಸ್ಮಿನ್ ಧರಾ ದೇವೀ ಹರಿಣಾ ಕ್ರೋಡರೂಪಿಣಾ । ಉದ್ಧೃತಾಽದ್ಯಾಪಿ ತುಷ್ಟೇನ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ ।। ೫೦.

ಈ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಹರಿಯು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹಡಗಿನಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಧರಣೀವ್ರತಮೇತದ್ಧಿ ಕೀರ್ತಿತಂ ತೇ ಮಯಾ ಮುನೇ । ಯ ಇದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಶ್ಚ ಕುರ್ಯಾನ್ನರೋತ್ತಮಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ವಿಷ್ಣುಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೫೦.

ಮುನಿಯೇ, ಈ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ದುರ್ವಾಸಸೋ ವಾಕ್ಯಂ ಧರಣೀವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ । ಯಯೌ ಸತ್ಯತಪಾಃ ಸದ್ಯೋ ಹಿಮವತ್ಪಾರ್ಶ್ವಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೧.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ದುರ್ವಾಸಸರಿಂದ ಧರಣೀ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯತಪನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಮಾಲಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.