ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ತದ್ವದಾಶ್ವಯುಜೇ ಮಾಸಿ ದ್ವಾದಶೀಂ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ । ಸಂಕಲ್ಪ್ಯಾಭ್ಯರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ಸನಾತನಮ್ ।। ೪೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪದ್ಮನಾಭ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ಪಾದೌ ತು ಕಟಿಂ ವೈ ಪದ್ಮಯೋನಯೇ । ಉದರಂ ಸರ್ವದೇವಾಯ ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷಾಯ ವೈ ಉರಃ । ಅವ್ಯಯಾಯ ತಥಾ ಪಾಣಿಂ ಪ್ರಾಗ್ವದಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪೂಜಯೇತ್ ।। ೪೯.

ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಪದ್ಮಯೋನಿಗೆ ಕಟಿಯನ್ನು, ಸರ್ವದೇವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಉರವನ್ನು, ಅವ್ಯಯನಿಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಳೆಯದಂತೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭವಾಯ ಶಿರಃ ಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಾಗ್ವದಗ್ರೇ ಘಟಂ ನ್ಯಸೇತ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸೌವರ್ಣಕಂ ದೇವಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ತು ವಿನ್ಯಸೇತ್ ।। ೪೯.

ಪ್ರಭವನಿಗೆ ತಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಲಶವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಆ ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದ್ಮನಾಭನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಮೇವ ದೇವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್ । ಪ್ರಭಾತಾಯಾಂ ತು ಶರ್ವರ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಏವಂ ಕೃತೇ ತು ಯತ್ ಪುಣ್ಯಂ ತನ್ನಿಬೋಧ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೪೯.

ಆ ದೇವರನ್ನು ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯ, ಹೂವುಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು, ಮಹರ್ಷೇ.

ಆಸೀತ್ ಕೃತಯುಗೇ ರಾಜಾ ಭದ್ರಾಶ್ವೋ ನಾಮ ವೀರ್ಯವಾನ್ । ಯಸ್ಯ ನಾಮ್ನಾಽಭವದ್ ವರ್ಷಂ ಭದ್ರಾಶ್ವಂ ನಾಮ ನಾಮತಃ ।। ೪೯.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂಬ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂಬ ದೇಶವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ತಸ್ಯಾಗಸ್ತ್ಯಃ ಕದಾಚಿತ್ ತು ಗೃಹಮಾಗತ್ಯ ಸತ್ತಮ । ಉವಾಚ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ತು ವಸಾಮಿ ಭವತೋ ಗೃಹೇ ।। ೪೯.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ ಆ ರಾಜನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, 'ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಂ ರಾಜಾ ಶಿರಸಾ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ಥೀಯತಾಮಿತ್ಯಭಾಷತ । ತಸ್ಯ ಕಾನ್ತಿಮತೀ ನಾಮ ಭಾರ್ಯಾ ಪರಮಶೋಭನಾ ।। ೪೯.

ಆ ರಾಜನು ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, 'ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ಕಾಂತಿಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು, ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಸ್ತೇಜಃ ಸಮಭವದ್ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಸಂನಿಭಮ್ । ಶತಾನಿ ಪಞ್ಚ ತಸ್ಯಾಸನ್ ಸಪತ್ನೀನಾಂ ಯತವ್ರತ ।। ೪೯.

ಅವಳ ತೇಜಸ್ಸು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಐನೂರು ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವ್ರತ ಪಾಲನೆಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು.

ತಾ ದಾಸ್ಯ ಇವ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಹರಹಃ ಶುಭಾಃ । ಕಾನ್ತಿಮತ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಭಯಾತ್ ತ್ರಸ್ತಾ ವಿಚೇತಸಃ ।। ೪೯.

ಆ ಶುಭವಾದ ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದಾಸಿಯಂತೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಂತಿಮತಿಯ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದರು.

ತಾಮಗಸ್ತ್ಯಸ್ತಥಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪತೇಜೋಽನ್ವಿತಾಂ ಶುಭಾಮ್ । ಸಪತ್ನ್ಯಶ್ಚ ಭಯಾತ್ ತಸ್ಯಾಃ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಃ ಕರ್ಮ ಶೋಭನಮ್ । ರಾಜಾ ತು ತಸ್ಯಾ ಮುದಿತಂ ಮುಖಮೇವಾವಲೋಕಯನ್ ।। ೪೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆ ಸುಂದರರೂಪದ ಕಾಂತಿಮತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳ ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಭಯದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ರಾಜನು ಸದಾ ಅವಳ ಸಂತೋಷದ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಏವಂಭೂತಾಮಥೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಜ್ಞೀಂ ಪರಮಶೋಭನಾಮ್ । ಸಾಧು ಸಾಧು ಜಗನ್ನಾಥೇತ್ಯಗಸ್ತ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ಹರ್ಷಿತಃ ।। ೪೯.

ಹೀಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ 'ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಜಗನ್ನಾಥನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದ್ವಿತೀಯೇ ದಿವಸೇಽಪ್ಯೇವಂ ರಾಜ್ಞೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾಪ್ರಭಾಮ್ । ಅಹೋ ಮುಷ್ಟಮಹೋ ಮುಷ್ಟಂ ಜಗದೇತಚ್ಚರಾಚರಮ್ । ಇತ್ಯಗಸ್ತ್ಯೋ ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ರಾಜ್ಞೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಭ್ಯುವಾಚ ಹ ।। ೪೯.

ಎರಡನೇ ದಿನವೂ, ರಾಜಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು—ಚಲಿಸುವದೂ, ನಿಶ್ಚಲವೂ—ಈಗೊಂದು ಮುಷ್ಟಿಯಷ್ಟೆ!' ಹೀಗೆ, ಎರಡನೇ ದಿನವೂ ರಾಜಮಹಿಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಮಾತಾಡಿದನು.

ತೃತೀಯೇಽಹನಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನರೇವಮುವಾಚ ಹ । ಅಹೋ ಮೂಢಾ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಯ ಏಕೇಽಹ್ನಿ ಫಲಂ ಚೈತದ್ ರಾಜ್ಞೇ ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರದತ್ತವಾನ್ ।। ೪೯.

ಮೂರನೇ ದಿನವೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಮೂಢರು ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಈ ಹಣ್ಣು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ರಾಜಮಹಿಷಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.'

ಚತುರ್ಥೇ ದಿವಸೇ ಹಸ್ತಾವುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ । ಸಾಧು ಸಾಧು ಜಗನ್ನಾಥ ಸ್ತ್ರೀ ಶೂದ್ರಾಃ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ । ದ್ವಿಜಾಃ ಸಾಧು ನೃಪಾಃ ಸಾಧು ವೈಶ್ಯಾಃ ಸಾಧು ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೪೯.

ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ, ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಜಗನ್ನಾಥಾ! ಹೆಂಗಸರು, ಶೂದ್ರರು—ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ದ್ವಿಜರು, ರಾಜರು—ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ! ವೈಶ್ಯರು—ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!'

ಸಾಧು ಭದ್ರಾಶ್ವ ಸಾಧು ತ್ವಂ ಭೋಽಗಸ್ತ್ಯ ಸಾಧು ಸಾಧು ತೇ । ಸಾಧು ಪ್ರಹ್ಲಾದ ತೇ ಸಾಧು ಧ್ರುವ ಸಾಧೋ ಮಹಾವ್ರತ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನನರ್ತೋಚ್ಚೈರಗಸ್ತ್ಯೋ ರಾಜಸಂನಿಧೌ ।। ೪೯.

'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಭದ್ರಾಶ್ವ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯ! ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯ! ಧ್ರುವ, ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯ!' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಜೋರಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು.

ಏವಂಭೂತಂ ಚ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಪತ್ನೀಕೋ ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ಕಿಂ ಹರ್ಷಕಾರಣಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯೇನೇತ್ಥಂ ನೃತ್ಯತೇ ಭವಾನ್ ।। ೪೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೀಗೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಲು ಕಾರಣವೇನು? ನೀವು ಹೀಗೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಕಾರಣ?'

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಹೋ ಮೂರ್ಖಃ ಕುರಾಜಾ ತ್ವಮಹೋ ಮೂರ್ಖಾಽನುಗಾಸ್ತ್ವಮೀ । ಅಹೋ ಪುರೋಹಿತಾ ಮೂರ್ಖಾ ಯೇ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಮೇ ಮತಮ್ ।। ೪೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ನೀನು ಮೂರ್ಖ ರಾಜನು! ನಿನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಮೂರ್ಖರು! ಈ ಪೂಜಾರಿಗಳೂ ಮೂರ್ಖರು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ!'

ಏವಮುಕ್ತೇ ತತೋ ರಾಜಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರಭಾಷತ । ನ ಜಾನೀಮೋ ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪ್ರಶ್ನಮೇತತ್ ತ್ವಯೇರಿತಮ್ । ಕಥಯಸ್ವ ಮಹಾಭಾಗ ಯದ್ಯನುಗ್ರಹಕೃದ್ ಭವಾನ್ ।। ೪೯.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾವು ಉತ್ತರವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾಭಾಗ, ನೀವು ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.'

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಇಯಂ ರಾಜ್ಞೀ ತ್ವಯಾ ಯಾಽಭೂದ್ ದಾಸೀ ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ವೈದಿಶೇ । ನಗರೇ ಹರಿದತ್ತಸ್ಯ ತ್ವಮಸ್ಯಾಃ ಪತಿರೇವ ಚ । ತಸ್ಯೈವ ಕರ್ಮಕಾರೋಽಭೂಚ್ಛೂದ್ರಃ ಸೇವನತತ್ಪರಃ ।। ೪೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರಾಜಮಹಿಷಿ ಹಿಂದೆ ವೈದಿಶ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವೈಶ್ಯನ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ನೀನು ಅವಳ ಗಂಡನಾಗಿದ್ದೆ. ಆ ವೈಶ್ಯನ ಸೇವೆಗೆ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ ಶೂದ್ರನು ಅವನ ಕೆಲಸಗಾರನಾಗಿದ್ದ.'

ಸ ವೈಶ್ಯೋಽಶ್ವಯುಜೇ ಮಾಸಿ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ನಿಯತಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣ್ವಾಲಯಂ ಗತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಧೂಪಾದಿಭಿರ್ಹರಿಮ್ ।। ೪೯.

ಆ ವೈಶ್ಯನು ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ನಿಯಮದಿಂದ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಾರ, ಧೂಪ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಅಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಭವನ್ತೌ ರಕ್ಷಪಾಲಕೌ । ಸ್ಥಾಪ್ಯ ದ್ವಾವಪಿ ದೀಪಾನಾಂ ಜ್ವಲನಾರ್ಥಂ ಮಹಾಮತೇ ।। ೪೯.

ಪೂಜೆಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ, ರಕ್ಷಕರಾಗಿ, ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಎರಡು ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದಿರಿ, ಮಹಾಮತಿವಂತ.

ಗತೇ ವೈಶ್ಯೇ ಭವನ್ತೌಥ ದೀಪಾನ್ ಪ್ರಜ್ವಾಲ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೌ । ಯಾವತ್ ಪ್ರಭಾತಾ ರಜನೀ ನಿಶಾಮೇಕಾಂ ನರೋತ್ತಮ ।। ೪೯.

ವೈಶ್ಯನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಿರಿ, ಮಹಾಪುರುಷ.

ತತಃ ಕಾಲೇ ಮೃತೌ ತೌ ತು ಉಭೌ ದ್ವಾವಪಿ ದಮ್ಪತೀ । ತೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ತೇ ಜನ್ಮ ಪ್ರಿಯವ್ರತಗೃಹೇಽಭವತ್ ।। ೪೯.

ಆಮೇಲೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ದಂಪತಿಗಳು ಸತ್ತಿರಿ. ಆ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ನೀವು ಪ್ರಿಯವ್ರತನ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಿರಿ.

ಇಯಂ ತು ಪತ್ನೀ ತೇ ಜಾತಾ ಪುರಾ ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ದಾಸಿಕಾ । ಪಾರಕ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ದೀಪಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಿತಸ್ಯ ಹರೇರ್ಗೃಹೇ ।। ೪೯.

ಈ ಪತ್ನಿ ಹಿಂದೆ ವೈಶ್ಯನ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಹರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಪರರ ದೀಪಕ್ಕೂ ಪುಣ್ಯವಿದೆ.

ಯಃ ಪುನಃ ಸ್ವೇನ ವಿತ್ತೇನ ವಿಷ್ಣೋರಗ್ರೇ ಪ್ರದೀಪಕಮ್ । ಜ್ವಾಲಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಯತ್ ಪುಣ್ಯಂ ತತ್ ಸಂಖ್ಯಾತುಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ । ತೇನ ಸಾಧೋ ಹರೇ ಸಾಧು ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ವಚನಂ ಮಯಾ ।। ೪೯.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಹಣದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಂದೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಹರಿಯೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆನು.

ಕೃತೇ ಸಂವತ್ಸರೇ ಭಕ್ತಿಂ ಹರೇಃ ಕೃತ್ವಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಸಂವತ್ಸರಾರ್ಧಂ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಸಮಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೪೯.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ವರ್ಷ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ತ್ರಿಮಾಸೇ ದ್ವಾಪರೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪೂಜಯಁಲ್ಲಭತೇ ಫಲಮ್ । ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕಲೌ ತು ಲಭತೇ ಫಲಮ್ । ತೇನ ಮುಷ್ಟಂ ಜಗದ್ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭಕ್ತಿಮಾತ್ರಂ ಮಯೇರಿತಮ್ ।। ೪೯.

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ 'ನಮೋ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಷ್ಟೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆನು.

ಪಾರಕ್ಯದೀಪಸ್ಯೋತ್ಕರ್ಷಾದ್ ವೈ ದೇವಾಗ್ರೇ ಫಲಮೀದೃಶಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಫಲಂ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ ಫಲಮೇತನ್ ಮಯೇರಿತಮ್ । ಅಹೋ ಮೂಢಾ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಹರೇರ್ದೀಪಕ್ರಿಯಾಫಲಮ್ ।। ೪೯.

ಪರರ ದೀಪದ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಇಂತಹ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಪಡೆದ ಫಲ ಇದೇ ಎಂದು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಯ್ಯೋ, ಮೂಢರು ಹರಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚುವ ಫಲವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ವಿಧಂ ದ್ವಿಜಾ ಯೇ ಚ ರಾಜಾನೋ ಯೇ ಚ ಭಕ್ತಿತಃ । ಯಜನ್ತೇ ವಿವಿಧೈರ್ಯಜ್ಞೈಸ್ತೇನ ತೇ ಸಾಧವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೪೯.

ಹೀಗಾಗಿ, ಯಾರು ದ್ವಿಜರು, ರಾಜರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.