ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪೂರ್ವಂ ರಾಜಾ ವಿಶಾಲೋಽಭೂತ್ ಕಾಶ್ಯಾಂ ಪುರ್ಯಾಂ ಮಹಾಬಲಃ । ಗೋತ್ರಜೈರ್ಹೃತರಾಜ್ಯೋಽಸೌ ಗನ್ಧಮಾದನಮಾವಿಶತ್ ।। ೪೮.

ಹಿಂದೆ ಕಾಶಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತಸ್ಯ ದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ಮಹಾರಾಜ ಬದರೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶೋಭನಾಮ್ । ಹೃತರಾಜ್ಯೋ ವಿಶೇಷೇಣ ಗತಶ್ರೀಕೋ ನರೋತ್ತಮಃ ।। ೪೮.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ಬದರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ಕದಾಚಿದಾಗತೌ ತತ್ರ ಪುರಾಣಾವೃಷಿಸತ್ತಮೌ । ನರನಾರಾಯಣೌ ದೇವೌ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತೌ ।। ೪೮.

ಒಂದು ದಿನ, ಪುರಾತನ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಾದ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವವರು, ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.

ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರ ರಾಜಾನಂ ಪೂರ್ವಾಗತಮರಿಂದಮೌ । ಧ್ಯಾಯನ್ತಂ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಷ್ಣ್ವಾಖ್ಯಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ।। ೪೮.

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.

ತೌ ಪ್ರೀತಾವೂಚತುಸ್ತಂ ತು ರಾಜಾನಂ ಕ್ಷೀಣಕಲ್ಮಷಮ್ । ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ವರದೌ ಸ್ವಸ್ತವಾಗತೌ ।। ೪೮.

ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ನಾವು ವರ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.'

ರಾಜೋವಾಚ । ಭವನ್ತೌ ಕೌ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕಸ್ಯ ಗೃಹ್ಣಾಮ್ಯಹಂ ವರಮ್ । ಆರಾಧಯಾಮಿ ಯತ್ ತಸ್ಮಾದ್ ವರಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಶೋಭನಮ್ ।। ೪೮.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಯಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ನಾನು ಯಾರಿಂದ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವರ ಸಂಬಂಧವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತೌ ತು ತೌ ರಾಜ್ಞಾ ಕಮಾರಾಧಯಸೇ ಪ್ರಭೋ । ಕಂ ವಾ ವರಂ ವೃಣುಷ್ವ ತ್ವಂ ಕಥಯಸ್ವ ಕುತೂಹಲಾತ್ ।। ೪೮.

ಹೀಗೆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೀಯೆ? ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ? ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಮಗೆ ಹೇಳು.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ವಿಷ್ಣುಮಾರಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ಕಥಯಿತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಸ್ತೂಷ್ಣೀಂ ತತಸ್ತಾವೂಚತುಃ ಪುನಃ ।। ೪೮.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ರಾಜನ್ ತಸ್ಯೈವ ದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದಾವಯೋರ್ವರಃ । ದಾತವ್ಯಸ್ತೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕಸ್ತೇ ಮನಸಿ ವರ್ತ್ತತೇ ।। ೪೮.

'ರಾಜನೇ, ಆ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮಗೆ ವರ ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.'

ರಾಜೋವಾಚ । ಯಥಾ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರಂ ದೇವಂ ಯಜ್ಞೈರ್ವಿವಿಧದಕ್ಷಿಣೈಃ । ಯಷ್ಟುಂ ಸಮರ್ಥತಾ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ ತಥಾ ಮೇ ದದತಂ ವರಮ್ ।। ೪೮.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನೂ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ, ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿರಿ.'

ನರ ಉವಾಚ । ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಲೋಕಮಾರ್ಗಪ್ರದರ್ಶಕಃ । ಮಯಾ ಸಹ ತಪಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ಬದರ್ಯಾಂ ಲೋಕಭಾವನಃ ।। ೪೮.

ನರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಲೋಕಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು, ನನ್ನೊಡನೆ ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರಲಿ.'

ಅಯಂ ಮತ್ಸ್ಯೋಽಭವತ್ ಪೂರ್ವಂ ಪುನಃ ಕೂರ್ಮ್ಮಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ವರಾಹಶ್ಚಾಭವದ್ ದೇವೋ ನರಸಿಂಹಸ್ತತೋಽಭವತ್ ।। ೪೮.

ಈ ದೇವರು ಮೊದಲು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ಆಮೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು, ನಂತರ ವರಾಹನಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ನರಸಿಂಹನಾದನು.

ವಾಮನಸ್ತು ತತೋ ಜಾತೋ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಪುನರ್ದಾಶರಥಿರ್ಭೂತ್ವಾ ವಾಸುದೇವಃ ಪುನರ್ಬಭೌ ।। ೪೮.

ಆಮೇಲೆ ವಾಮನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಶರಥನ ಮಗನಾಗಿ, ನಂತರ ವಾಸುದೇವನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಬುದ್ಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಜನಂ ಹ್ಯೇಷ ಮೋಹಯಾಮಾಸ ಪಾರ್ಥಿವ । ಸಪತ್ನಾನ್ ದಸ್ಯವೋ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾನ್ ಪುನರ್ಹತ್ವಾ ಮಹೀಮಿಮಾಮ್ । ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾಂ ಚಕಾರಾಯಂ ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ ।। ೪೮.

ಬುದ್ಧನಾಗಿ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳಾದ ದುರಾತ್ಮರು ಮತ್ತು ವಿದೇಶೀಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಅವನೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಹರಿಯು.

ಪೂಜ್ಯತೇ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪೇಣ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಮಭೀಪ್ಸುಭಿಃ । ಸ್ವವಂಶೋದ್ಧರಣಾರ್ಥಾಯ ಕೂರ್ಮರೂಪೀ ತು ಪೂಜ್ಯತೇ ।। ೪೮.

ಯಾವವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಕೂರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವೋದಧಿನಿಮಗ್ನೇನ ವಾರಾಹಃ ಪೂಜ್ಯತೇ ಹರಿಃ । ನಾರಸಿಂಹೇಣ ರೂಪೇಣ ತದ್ವತ್ ಪಾಪಭಯಾನ್ನರೈಃ ।। ೪೮.

ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ವರಾಹರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು ಜನರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪಾಪಭಯದಿಂದ ನರಸಿಂಹರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಾಮನಂ ಮೋಹನಾಶಾಯ ವಿತ್ತಾರ್ಥೇ ಜಗದಗ್ನಿಜಮ್ । ಕ್ರೂರಶತ್ರುವಿನಾಶಾಯ ಯಜೇದ್ ದಾಶರಥಿಂ ಬುಧಃ ।। ೪೮.

ಮೋಹವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ವಾಮನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜಗತ್ತಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಾಮನನು. ಕ್ರೂರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ದಶರಥನ ಮಗನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬಲಕೃಷ್ಣೌ ಯಜೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಪುತ್ರಕಾಮೋ ನ ಸಂಶಯಃ । ರೂಪಕಾಮೋ ಯಜೇದ್ ಬುದ್ಧಂ ಕಲ್ಕಿನಂ ಶತ್ರುಘಾತನೇ ।। ೪೮.

ಮಗುವನ್ನು ಬಯಸುವ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವವಾಗಿ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಬುದ್ಧನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಕಲ್ಕಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನರಸ್ತಸ್ಯ ಇಮಾಮೇವಾಬ್ರವೀನ್ಮುನಿಃ । ದ್ವಾದಶೀಂ ಕೃತವಾನ್ ಸೋಽಪಿ ಚಕ್ರವರ್ತೀ ಬಭೂವ ಹ । ತಸ್ಯೈವ ನಾಮ್ನಾ ಬದರೀ ವಿಶಾಲಾಖ್ಯಾಽಭವನ್ಮುನೇ ।। ೪೮.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು, ಮಹರ್ಷೇ. ಅವನು ದ್ವಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ 'ಬದರಿ' ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ಥಳವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ರಾಜಾಽಸೌ ರಾಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಇಯಾದ್ ವನಮ್ । ಯಜ್ಞೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರಿಷ್ಟ್ವಾ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮಾಪ್ತವಾನ್ ।। ೪೮.

ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಆ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ತದ್ವದಾಶ್ವಯುಜೇ ಮಾಸಿ ದ್ವಾದಶೀಂ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ । ಸಂಕಲ್ಪ್ಯಾಭ್ಯರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ಸನಾತನಮ್ ।। ೪೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪದ್ಮನಾಭ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ಪಾದೌ ತು ಕಟಿಂ ವೈ ಪದ್ಮಯೋನಯೇ । ಉದರಂ ಸರ್ವದೇವಾಯ ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷಾಯ ವೈ ಉರಃ । ಅವ್ಯಯಾಯ ತಥಾ ಪಾಣಿಂ ಪ್ರಾಗ್ವದಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪೂಜಯೇತ್ ।। ೪೯.

ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಪದ್ಮಯೋನಿಗೆ ಕಟಿಯನ್ನು, ಸರ್ವದೇವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಉರವನ್ನು, ಅವ್ಯಯನಿಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಳೆಯದಂತೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭವಾಯ ಶಿರಃ ಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಾಗ್ವದಗ್ರೇ ಘಟಂ ನ್ಯಸೇತ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸೌವರ್ಣಕಂ ದೇವಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ತು ವಿನ್ಯಸೇತ್ ।। ೪೯.

ಪ್ರಭವನಿಗೆ ತಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಲಶವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಆ ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದ್ಮನಾಭನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಮೇವ ದೇವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್ । ಪ್ರಭಾತಾಯಾಂ ತು ಶರ್ವರ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಏವಂ ಕೃತೇ ತು ಯತ್ ಪುಣ್ಯಂ ತನ್ನಿಬೋಧ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೪೯.

ಆ ದೇವರನ್ನು ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯ, ಹೂವುಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು, ಮಹರ್ಷೇ.

ಆಸೀತ್ ಕೃತಯುಗೇ ರಾಜಾ ಭದ್ರಾಶ್ವೋ ನಾಮ ವೀರ್ಯವಾನ್ । ಯಸ್ಯ ನಾಮ್ನಾಽಭವದ್ ವರ್ಷಂ ಭದ್ರಾಶ್ವಂ ನಾಮ ನಾಮತಃ ।। ೪೯.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂಬ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂಬ ದೇಶವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ತಸ್ಯಾಗಸ್ತ್ಯಃ ಕದಾಚಿತ್ ತು ಗೃಹಮಾಗತ್ಯ ಸತ್ತಮ । ಉವಾಚ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ತು ವಸಾಮಿ ಭವತೋ ಗೃಹೇ ।। ೪೯.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ ಆ ರಾಜನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, 'ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಂ ರಾಜಾ ಶಿರಸಾ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ಥೀಯತಾಮಿತ್ಯಭಾಷತ । ತಸ್ಯ ಕಾನ್ತಿಮತೀ ನಾಮ ಭಾರ್ಯಾ ಪರಮಶೋಭನಾ ।। ೪೯.

ಆ ರಾಜನು ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, 'ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ಕಾಂತಿಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು, ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಸ್ತೇಜಃ ಸಮಭವದ್ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಸಂನಿಭಮ್ । ಶತಾನಿ ಪಞ್ಚ ತಸ್ಯಾಸನ್ ಸಪತ್ನೀನಾಂ ಯತವ್ರತ ।। ೪೯.

ಅವಳ ತೇಜಸ್ಸು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಐನೂರು ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವ್ರತ ಪಾಲನೆಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು.

ತಾ ದಾಸ್ಯ ಇವ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಹರಹಃ ಶುಭಾಃ । ಕಾನ್ತಿಮತ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಭಯಾತ್ ತ್ರಸ್ತಾ ವಿಚೇತಸಃ ।। ೪೯.

ಆ ಶುಭವಾದ ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದಾಸಿಯಂತೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಂತಿಮತಿಯ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದರು.