ದಸ್ಯೂನ್ ನಿಹತ್ಯ ಸಾ ದೇವೀ ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಸ್ತನುಂ ಪುನಃ । ಪ್ರವಿಶನ್ತ್ಯಾಶು ರಾಜಾಽಪಿ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧೋಽಥ ದೃಷ್ಟವಾನ್ । ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಂಸ್ತು ನಿಹತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾ ಸ್ವಮೂರ್ತ್ತಿಲಯಂ ಗತಾ ।। ೪೭.
ಆ ದೇವಿ ದರೋಡೆಕೋರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ರಾಜನ ದೇಹಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ರಾಜನು ಎದ್ದು, ಹತರಾದ ಮ್ಲೇಛರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಯವಾಯಿತು.
ಅಶ್ವಮಾರುಹ್ಯ ಸ ಪುನರ್ವಾಮದೇವಾಶ್ರಮಂ ಯಯೌ । ತತ್ರಾಪೃಚ್ಛದ್ ಋಷಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕಾ ಸ್ತ್ರೀ ಕೇ ತೇ ನಿಪಾತಿತಾಃ । ಏತತ್ ಕಾರ್ಯಮೃಷೇ ಮಹ್ಯಂ ಕಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ।। ೪೭.
ನಂತರ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ವಾಮದೇವ ಋಷಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, 'ಆ ಮಹಿಳೆ ಯಾರು? ಆ ಹತರಾದವರು ಯಾರು? ಈ ಘಟನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳಿ' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ವಾಮದೇವ ಉವಾಚ । ತ್ವಮಾಸೀಚ್ಛೂದ್ರಜಾತೀಯ ಅನ್ಯಜನ್ಮನಿ ಪಾರ್ಥಿವ । ತತ್ರ ತ್ವಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಪ್ರೇಷಣಂ ಕುರ್ವತಾ ಶ್ರುತಾ । ಶ್ರಾವಣಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ತು ದ್ವಾದಶೀ ।। ೪೭.
ವಾಮದೇವನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೆ, ನೀನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯವನಾಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೆ.'
ಸವಿಧಾನಾತ್ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವೈ ಸಮುಪೋಷಿತಾ । ಉಪೋಷಿತಾಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ತು ರಾಜ್ಯಂ ಲಬ್ಧಂ ತ್ವಯಾಽನಘ ।। ೪೭.
'ರಾಜನೆ, ನೀನು ಆ ದಿನವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ನೀನು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆ.'
ಸರ್ವಾಪತ್ಸು ಚ ಸಾ ದೇವೀ ಭವನ್ತಂ ಪರಿರಕ್ಷತಿ । ಯಯಾ ವಿನಿಹತಾಃ ಕ್ರೂರಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಃ ಪಾಪಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಭವಾಂಶ್ಚ ರಕ್ಷಿತೋ ರಾಜನ್ ಶ್ರಾವಣದ್ವಾದಶೀ ತು ಸಾ ।। ೪೭.
'ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಂದಲೇ ಆ ಕ್ರೂರ, ಪಾಪಿ ಮ್ಲೇಛರು ಸಂಹಾರಗೊಂಡರು, ನೀನು ಉಳಿಯಲಾಯಿತು. ಆಕೆ ಶ್ರಾವಣ ದ್ವಾದಶಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ.'
ಏಕೈವ ಪಾತಿ ಚಾಪತ್ಸು ರಾಜ್ಯಮೇಕೈವ ಯಚ್ಛತಿ । ಕಿಂ ಪುನರ್ದ್ವಾದಶೈತಾಸ್ತು ಯೇನೈನ್ದ್ರಂ ನ ದದುಃ ಪದಮ್ ।। ೪೭.
'ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಒಬ್ಬಳೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಈ ಹನ್ನೆರಡು ದ್ವಾದಶಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಾನ ದೊರಕುತ್ತದೆ.'
ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ತದ್ವದ್ ಭಾದ್ರಪದೇ ಮಾಸಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ತು ದ್ವಾದಶೀಮ್ । ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ವಿಧಿನಾ ದೇವಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೪೮.
ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ನಮೋಽಸ್ತು ಕಲ್ಕಿನೇ ಪಾದೌ ಹೃಷೀಕೇಶಾಯ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಮ್ಲೇಚ್ಛವಿಧ್ವಂಸನಾಯೇತಿ ಜಗನ್ಮೂರ್ತ್ತೇ ತಥೋದರಮ್ ।। ೪೮.
ಕಲ್ಕಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೃಷೀಕೇಶನ ಕಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮ್ಲೇಛರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅವತಾರನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಂತನಾದ ದೇವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಶಿತಿಕಣ್ಠಾಯ ಕಣ್ಠಂ ತು ಖಡ್ಗಪಾಣೇತಿ ವೈ ಭುಜೌ । ಚತುರ್ಭುಜಾಯೇತಿ ಹಸ್ತೌ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತ್ತೇ ತಥಾ ಶಿರಃ ।। ೪೮.
ಶಿತಿಕಂಠನ ಕಂಠಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನ ಭುಜಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ದೇವರ ಕೈಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ದೇವರ ತಲೆಗೆ ಹೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಪ್ರಾಗ್ವತ್ ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ಘಟಮ್ । ವಿನ್ಯಸೇತ್ ಕಲ್ಕಿನಂ ದೇವಂ ಸೌವರ್ಣಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ ।। ೪೮.
ಹೀಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಕಲಶವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಕಲ್ಕಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪೋಪಶೋಭಿತಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಪ್ರಾಯ ಪ್ರದೇಯಂ ಶಾಸ್ತ್ರವಿತ್ತಮೇ । ಏವಂ ಕೃತೇ ಭವೇದ್ ಯಸ್ತು ತನ್ನಿಬೋಧ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೪೮.
ಆ ಚಿನ್ನದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಇದರಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ.
ಪೂರ್ವಂ ರಾಜಾ ವಿಶಾಲೋಽಭೂತ್ ಕಾಶ್ಯಾಂ ಪುರ್ಯಾಂ ಮಹಾಬಲಃ । ಗೋತ್ರಜೈರ್ಹೃತರಾಜ್ಯೋಽಸೌ ಗನ್ಧಮಾದನಮಾವಿಶತ್ ।। ೪೮.
ಹಿಂದೆ ಕಾಶಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಸ್ಯ ದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ಮಹಾರಾಜ ಬದರೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶೋಭನಾಮ್ । ಹೃತರಾಜ್ಯೋ ವಿಶೇಷೇಣ ಗತಶ್ರೀಕೋ ನರೋತ್ತಮಃ ।। ೪೮.
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ಬದರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.
ಕದಾಚಿದಾಗತೌ ತತ್ರ ಪುರಾಣಾವೃಷಿಸತ್ತಮೌ । ನರನಾರಾಯಣೌ ದೇವೌ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತೌ ।। ೪೮.
ಒಂದು ದಿನ, ಪುರಾತನ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಾದ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವವರು, ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.
ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರ ರಾಜಾನಂ ಪೂರ್ವಾಗತಮರಿಂದಮೌ । ಧ್ಯಾಯನ್ತಂ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಷ್ಣ್ವಾಖ್ಯಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ।। ೪೮.
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.
ತೌ ಪ್ರೀತಾವೂಚತುಸ್ತಂ ತು ರಾಜಾನಂ ಕ್ಷೀಣಕಲ್ಮಷಮ್ । ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ವರದೌ ಸ್ವಸ್ತವಾಗತೌ ।। ೪೮.
ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ನಾವು ವರ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.'
ರಾಜೋವಾಚ । ಭವನ್ತೌ ಕೌ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕಸ್ಯ ಗೃಹ್ಣಾಮ್ಯಹಂ ವರಮ್ । ಆರಾಧಯಾಮಿ ಯತ್ ತಸ್ಮಾದ್ ವರಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಶೋಭನಮ್ ।। ೪೮.
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಯಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ನಾನು ಯಾರಿಂದ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವರ ಸಂಬಂಧವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
ಏವಮುಕ್ತೌ ತು ತೌ ರಾಜ್ಞಾ ಕಮಾರಾಧಯಸೇ ಪ್ರಭೋ । ಕಂ ವಾ ವರಂ ವೃಣುಷ್ವ ತ್ವಂ ಕಥಯಸ್ವ ಕುತೂಹಲಾತ್ ।। ೪೮.
ಹೀಗೆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೀಯೆ? ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ? ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಮಗೆ ಹೇಳು.'
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ವಿಷ್ಣುಮಾರಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ಕಥಯಿತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಸ್ತೂಷ್ಣೀಂ ತತಸ್ತಾವೂಚತುಃ ಪುನಃ ।। ೪೮.
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ರಾಜನ್ ತಸ್ಯೈವ ದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದಾವಯೋರ್ವರಃ । ದಾತವ್ಯಸ್ತೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕಸ್ತೇ ಮನಸಿ ವರ್ತ್ತತೇ ।। ೪೮.
'ರಾಜನೇ, ಆ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮಗೆ ವರ ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.'
ರಾಜೋವಾಚ । ಯಥಾ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರಂ ದೇವಂ ಯಜ್ಞೈರ್ವಿವಿಧದಕ್ಷಿಣೈಃ । ಯಷ್ಟುಂ ಸಮರ್ಥತಾ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ ತಥಾ ಮೇ ದದತಂ ವರಮ್ ।। ೪೮.
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನೂ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ, ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿರಿ.'
ನರ ಉವಾಚ । ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಲೋಕಮಾರ್ಗಪ್ರದರ್ಶಕಃ । ಮಯಾ ಸಹ ತಪಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ಬದರ್ಯಾಂ ಲೋಕಭಾವನಃ ।। ೪೮.
ನರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಲೋಕಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು, ನನ್ನೊಡನೆ ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರಲಿ.'
ಅಯಂ ಮತ್ಸ್ಯೋಽಭವತ್ ಪೂರ್ವಂ ಪುನಃ ಕೂರ್ಮ್ಮಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ವರಾಹಶ್ಚಾಭವದ್ ದೇವೋ ನರಸಿಂಹಸ್ತತೋಽಭವತ್ ।। ೪೮.
ಈ ದೇವರು ಮೊದಲು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ಆಮೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು, ನಂತರ ವರಾಹನಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ನರಸಿಂಹನಾದನು.
ವಾಮನಸ್ತು ತತೋ ಜಾತೋ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಪುನರ್ದಾಶರಥಿರ್ಭೂತ್ವಾ ವಾಸುದೇವಃ ಪುನರ್ಬಭೌ ।। ೪೮.
ಆಮೇಲೆ ವಾಮನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಶರಥನ ಮಗನಾಗಿ, ನಂತರ ವಾಸುದೇವನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಬುದ್ಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಜನಂ ಹ್ಯೇಷ ಮೋಹಯಾಮಾಸ ಪಾರ್ಥಿವ । ಸಪತ್ನಾನ್ ದಸ್ಯವೋ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾನ್ ಪುನರ್ಹತ್ವಾ ಮಹೀಮಿಮಾಮ್ । ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾಂ ಚಕಾರಾಯಂ ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ ।। ೪೮.
ಬುದ್ಧನಾಗಿ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳಾದ ದುರಾತ್ಮರು ಮತ್ತು ವಿದೇಶೀಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಅವನೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಹರಿಯು.
ಪೂಜ್ಯತೇ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪೇಣ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಮಭೀಪ್ಸುಭಿಃ । ಸ್ವವಂಶೋದ್ಧರಣಾರ್ಥಾಯ ಕೂರ್ಮರೂಪೀ ತು ಪೂಜ್ಯತೇ ।। ೪೮.
ಯಾವವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಕೂರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭವೋದಧಿನಿಮಗ್ನೇನ ವಾರಾಹಃ ಪೂಜ್ಯತೇ ಹರಿಃ । ನಾರಸಿಂಹೇಣ ರೂಪೇಣ ತದ್ವತ್ ಪಾಪಭಯಾನ್ನರೈಃ ।। ೪೮.
ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ವರಾಹರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು ಜನರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪಾಪಭಯದಿಂದ ನರಸಿಂಹರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಾಮನಂ ಮೋಹನಾಶಾಯ ವಿತ್ತಾರ್ಥೇ ಜಗದಗ್ನಿಜಮ್ । ಕ್ರೂರಶತ್ರುವಿನಾಶಾಯ ಯಜೇದ್ ದಾಶರಥಿಂ ಬುಧಃ ।। ೪೮.
ಮೋಹವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ವಾಮನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜಗತ್ತಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಾಮನನು. ಕ್ರೂರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ದಶರಥನ ಮಗನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬಲಕೃಷ್ಣೌ ಯಜೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಪುತ್ರಕಾಮೋ ನ ಸಂಶಯಃ । ರೂಪಕಾಮೋ ಯಜೇದ್ ಬುದ್ಧಂ ಕಲ್ಕಿನಂ ಶತ್ರುಘಾತನೇ ।। ೪೮.
ಮಗುವನ್ನು ಬಯಸುವ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವವಾಗಿ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಬುದ್ಧನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಕಲ್ಕಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನರಸ್ತಸ್ಯ ಇಮಾಮೇವಾಬ್ರವೀನ್ಮುನಿಃ । ದ್ವಾದಶೀಂ ಕೃತವಾನ್ ಸೋಽಪಿ ಚಕ್ರವರ್ತೀ ಬಭೂವ ಹ । ತಸ್ಯೈವ ನಾಮ್ನಾ ಬದರೀ ವಿಶಾಲಾಖ್ಯಾಽಭವನ್ಮುನೇ ।। ೪೮.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು, ಮಹರ್ಷೇ. ಅವನು ದ್ವಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ 'ಬದರಿ' ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ಥಳವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.