ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ನಾರಸಿಂಹಸ್ತುತೋಷ ಹ । ಚಕ್ರಂ ಪ್ರಾದಾಚ್ಚ ಶತ್ರೂಣಾಂ ವಿಧ್ವಂಸನಕರಂ ಪರಮ್ ।। ೪೨.

ಆ ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ನರಸಿಂಹನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹದಸ್ತ್ರವಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತೇನಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸ್ವಕಂ ರಾಜ್ಯಂ ಜಿತವಾನ್ ಸ ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ರಾಜ್ಯೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಶ್ವಮೇಧಾನಾಂ ಸಹಸ್ತ್ರಮಕರೋದ್ ವಿಭುಃ । ಅನ್ತೇ ಚ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಾಖ್ಯಂ ಪದಮಾಪ ಚ ಸತ್ತಮ ।। ೪೨.

ಆ ಆಯುಧದಿಂದ ಆ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಗೆದ್ದನು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವೆಂಬ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏಷಾ ಧನ್ಯಾ ಪಾಪಹರಾ ದ್ವಾದಶೀ ಭವತೋ ಮುನೇ । ಕಥಿತಾ ಯಾ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕುರು ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್ ।। ೪೨.

ಈ ದ್ವಾದಶಿ ವ್ರತವು ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವದೂ ಆಗಿದೆ, ಮುನಿಯೇ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಮಾಡು.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಏವಮೇವ ಮುನೇ ಮಾಸಿ ಚೈತ್ರೇ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ದ್ವಾದಶೀಮ್ । ಉಪೋಷ್ಯಾರಾಧಯೇತ್ ಪಶ್ಚಾತ್ ದೇವದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೪೩.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: 'ಹಾಗೆಯೇ ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ದೇವದೇವರಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.'

ವಾಮನಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ವಿಷ್ಣವೇ ಕಟಿಮರ್ಚಯೇತ್ । ವಾಸುದೇವೇತಿ ಜಠರಮುರಃ ಸಂಪೂರ್ಣಕಾಯ ಚ ।। ೪೩.

ಪಾದಗಳನ್ನು ವಾಮನನೆಂದು, ಕಡೆಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು, ಹೊಟ್ಟೆ, ಹೃದಯ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಕಣ್ಠಂ ವಿಶ್ವಕೃತೇ ಪೂಜ್ಯ ಶಿರೋ ವೈ ವ್ಯೋಮರೂಪಿಣೇ । ಬಾಹೂ ವಿಶ್ವಜಿತೇ ಪೂಜ್ಯ ಸ್ವನಾಮ್ನಾ ಶಂಖಚಕ್ರಕೌ ।। ೪೩.

ಕಂಠವನ್ನು ವಿಶ್ವಕೃತನೆಂದು, ತಲೆಯನ್ನು ಆಕಾಶರೂಪಿಯೆಂದು, ಕೈಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಜಿತ್ಪೆರೆಯುವವನೆಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನೇನ ವಿಧಿನಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದೇವದೇವಂ ಸನಾತನಮ್ । ಪ್ರಾಗ್ವದೇವೋತ್ತರಂ ಕುಮ್ಭಂ ಸಯುಗ್ಮಂ ಪುರತೋ ನ್ಯಸೇತ್ ।। ೪೩.

ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ಎರಡು ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಗುಕ್ತಪಾತ್ರೇ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ವಾಮನಂ ಕಾಞ್ಚನಂ ಬುಧಃ । ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಕೃತಂ ಹ್ರಸ್ವಂ ಸಿತಯಜ್ಞೋಪವೀತಿನಮ್ ।। ೪೩.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಯೋಗ್ಯತೆ ಪ್ರಕಾರ ಚಿನ್ನದ ವಾಮನನನ್ನು, ಬಿಳಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದ ಚಿಕ್ಕ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಿಕಾಂ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಛತ್ರಿಕಾಂ ಪಾದುಕೇ ತಥಾ । ಅಕ್ಷಮಾಲಾಂ ಚ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ವೃಸಿಕಾಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೪೩.

ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಂಡಿಕೆಯನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಛತ್ರಿ, ಪಾದುಕೆಗಳು, ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಂಡವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಏತೈರುಪಸ್ಕರೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಭಾತೇ ಸ ದ್ವಿಜಾತಯೇ । ದಾಪಯೇತ್ ಪ್ರೀಯತಾಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಹ್ರಸ್ವರೂಪೀತ್ಯುದೀರಯೇತ್ ।। ೪೩.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿ, 'ವಿಷ್ಣುವು ವಾಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಮಾಸನಾಮ್ನಾ ತು ಸಂಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವವಿಧಾನಕಮ್ । ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಧಿರೇಷ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೪೩.

ಮಾಸದ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ, ಅವತರಣ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಈ ವಿಧಿಯ ನಿಯಮವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಹರ್ಯಶ್ವಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ । ಅಪುತ್ರಃ ಸ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಪುತ್ರಮಿಚ್ಛಂಸ್ತಪೋಧನಮ್ ।। ೪೩.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹರ್ಯಶ್ವ ಎಂಬ ಪೃಥ್ವೀಪತಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಪುತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.

ತಸ್ಯೈವ ಕುರ್ವತೋ ವ್ಯುಷ್ಟಿಂ ಪುತ್ರಾರ್ಥೇ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಆಜಗಾಮ ಹರಿಃ ಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿಜರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ ।। ೪೩.

ಅವನು ಪುತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹರಿಯು ದ್ವಿಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಂದು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಉವಾಚ ತಪಸಾ ರಾಜನ್ ಕಿಂ ತೇ ವ್ಯವಸಿತಂ ಪ್ರಭೋ । ಪುತ್ರಾರ್ಥಮಿತಿ ಪ್ರೋವಾಚ ತಂ ವಿಪ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ ।। ೪೩.

ಅವನಿಗೆ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಈ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು, ನನಗೆ ಮಗನಾಗಬೇಕೆಂದು ಈ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಇದಮೇವ ವಿಧಾನಂ ತು ಕುರು ರಾಜನ್ನುವಾಚ ಹ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ರಾಜಾನಂ ಕ್ಷಣಾದನ್ತರ್ಹಿತಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೪೩.

ಇದು ಮಾಡುವ ಕ್ರಮ ಎಂದು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಆ ದೇವರು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದರು.

ರಾಜಾಽಪಿ ತಂ ಚಕಾರಾಶು ಮನ್ತ್ರವನ್ತಂ ದ್ವಿಜಾತಯೇ । ದರಿದ್ರಾಯ ತಥಾ ಪ್ರಾದಾತ್ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಾರ್ಗಾಯ ಧೀಮತೇ ।। ೪೩.

ರಾಜನು ಕೂಡಲೇ ಆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧ್ವಾಂಸರಿಗೆ ವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಬಡವರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗರ್ಗ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

ಯಥಾದಿತೇರಪುತ್ರಾಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ಪುತ್ರತ್ವಮಾಗತಃ । ಭಗವಂಸ್ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮಮಾಪ್ಯಸ್ತು ಸುತೋ ವರಃ ।। ೪೩.

ಹೆತ್ತವರ ಮಗನು ಹೇಗೆ ಸ್ವತಃ ಮಗನಾದೋ, ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನು ದೊರಕಲಿ ಎಂದು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ದತ್ತೇ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಭವನ್ಮುನೇ । ಕುವಲಾಶ್ವ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಶ್ಚಕ್ರವರ್ತೀ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೪೩.

ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವನು ಕುವಲಾಶ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದನು.

ಅಪುತ್ರೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಮಧನೋ ಲಭತೇ ಧನಮ್ । ಭ್ರಷ್ಟರಾಜ್ಯೋ ಲಭೇದ್ ರಾಜ್ಯಂ ಮೃತೋ ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೪೩.

ಮಗ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಮಗನು ಸಿಗುತ್ತಾನೆ, ಬಡವನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಸತ್ತವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೀರ್ತ್ತಿತ್ವಾ ಸುಚಿರಂ ತತ್ರ ಇಹ ಮರ್ತ್ಯಮುಪಾಗತಃ । ಚಕ್ರವರ್ತೀ ಭವೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಯಯಾತಿರಿವ ನಾಹುಷಃ ।। ೪೩.

ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಪ್ರಶಂಸೆಗೊಂಡು, ಅವನು ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ನಾಹುಷನಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದನು.

ದುರ್ವಾಸ ಉವಾಚ । ವೈಶಾಖೇಽಪ್ಯೇವಮೇವಂ ತು ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ವಿಧಿನಾ ನರಃ । ತದ್ವತ್ ಸ್ನಾನಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ತತೋ ದೇವಾಲಯಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೪೪.

ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ತತ್ರಾರಾಧ್ಯ ಹರಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಏಭಿರ್ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಾಯ ಪಾದೌ ತು ಉದರಂ ಸರ್ವಧಾರಿಣೇ । ಮಧುಸೂದನಾಯೇತಿ ಕಟಿಮುರಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ ।। ೪೪.

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಜಾಣನು ಈ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು: ಜಾಮದಗ್ನಿಗೆ ಕಾಲುಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ, ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಕಟಿಬಾಗ ಮತ್ತು ಹೃದಯ, ಶ್ರೀವತ್ಸವನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೆ.

ಕ್ಷತ್ರಾನ್ತಕಾಯ ಚ ಭುಜೌ ಮಣಿಕಣ್ಠಾಯ ಕಣ್ಠಕಮ್ । ಸ್ವನಾಮ್ನಾ ಶಙ್ಖಚಕ್ರೌ ತು ಶಿರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಧಾರಿಣೇ ।। ೪೪.

ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ ಭುಜಗಳು, ಮಣಿಕಂಠನಿಗೆ ಕಂಠ, ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಹೊರುವವನಿಗೆ ತಲೆ.

ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಪ್ರಾಗ್ವತ್ ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ಘಟಮ್ । ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಸ್ಥಗಿತಂ ತದ್ವದ್ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮೇನ ವೇಷ್ಟಿತಮ್ ।। ೪೪.

ಹೀಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಘಟವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುತ್ತಬೇಕು.

ವೈಣವೇನ ತು ಪಾತ್ರೇಣ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಯೇದ್ಧರಿಮ್ । ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಂ ನಾಮ್ನಾ ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶನಮ್ ।। ೪೪.

ಬೇಂಬಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಜಾಮದಗ್ನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ದುಃಖವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವವನನ್ನು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ಪರಶುಂ ಹಸ್ತೇ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಕಾರಯೇತ್ । ಸರ್ವಗನ್ಧೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪುಷ್ಪೈರ್ನಾನಾವಿಧೈಃ ಶುಭೈಃ ।। ೪೪.

ಆ ದೇವರಿಗೆ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಪರಶು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿವಿಧ ಶುಭ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಕುರ್ಯಾಜ್ಜಾಗರಂ ಭಕ್ತಿಮಾನ್ನರಃ । ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ಸೂರ್ಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಏವಂ ನಿಯಮಯುಕ್ತಸ್ಯ ಯತ್ಫಲಂ ತನ್ನಿಬೋಧ ಮೇ ।। ೪೪.

ನಂತರ ಅವನ ಮುಂದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೆಳಗಿನ ಶುಭ್ರ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಿಯಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

ಆಸೀದ್ ರಾಜಾ ಮಹಾಭಾಗೋ ವೀರಸೇನೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಅಪುತ್ರಃ ಸ ಪುರಾ ತೀವ್ರಂ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಮಹೌಜಸಾ ।। ೪೪.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೀರಸೇನ ಎಂಬ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಮಗನಿಲ್ಲದೆ, ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಚರತಸ್ತತ್ತಪೋ ಘೋರಂ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಆಜಗಾಮ ಮಹಾಯೋಗೀ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾತಿದೂರತಃ ।। ೪೪.

ಅವನು ಆ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಯೋಗಿ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ದೂರವಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದನು.