ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಗಮ್ಯಾಗಮನಂ ಯೇನ ಕೃತಂ ಜಾನಾತಿ ಮಾನವಃ । ಸ ಇಮಂ ವಿಧಿಮಾಸಾದ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್ ಪಾಪಾದ್ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಯಾವನು ನಿಷಿದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೋ, ಅವನು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಕ್ರಿಯಾಯಾ ಲೋಪೇನ ಬಹುವರ್ಷಕೃತೇನ ಚ । ಉಪೋಷ್ಯೇಮಾಂ ಸಕೃದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವೇದಸಂಸ್ಕಾರಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೯.

ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ಸಲ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ವೇದಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ನ ತದಸ್ತಿ ಮಹಾಮುನೇ । ಅಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನೈವ ಪಾಪಂ ವಾ ಯನ್ನ ನಶ್ಯತಿ ।। ೩೯.

ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಇದರಿಂದ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಉಳಿಯದು.

ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ವಯಮೇವ ಹ್ಯುಪೋಷಿತಾ । ಧರಣ್ಯಾ ಮಗ್ನಯಾ ತಾತ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ।। ೩೯.

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಭೂಮಿಯೂ ಕೂಡಾ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಪುನಃ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಇದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೇ.

ಅದೀಕ್ಷಿತಾಯ ನೋ ದೇಯಂ ವಿಧಾನಂ ನಾಸ್ತಿಕಾಯ ಚ । ದೇವಬ್ರಹ್ಮದ್ವಿಷೇ ವಾಽಪಿ ನ ಶ್ರಾವ್ಯಂ ತು ಕದಾಚನ । ಗುರುಭಕ್ತಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ।। ೩೯.

ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯದವನಿಗೆ, ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೋ ದ್ವೇಷಿಸುವವನಿಗೆ ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು. ಗುರುಭಕ್ತನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಅದು ತಕ್ಷಣ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಭವನ್ತಿ ವಿವಿಧಾ ಯಸ್ತು ಉಪೋಷ್ಯ ವಿಧಿನಾ ತತಃ ।। ೩೯.

ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಭಾಗ್ಯ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಪತ್ನಿಯರು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯ ಇಮಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದ್ವಾದಶೀಕಲ್ಪಮುತ್ತಮಮ್ । ಶ್ರೃಣೋತಿ ವಾ ಸ ಪಾಪೈಸ್ತು ಸರ್ವೈರೇವ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಾದಶೀ ವಿಧಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ತಥೈವ ಪೌಷಮಾಸೇ ತು ಅಮೃತಂ ಮಥಿತಂ ಸುರೈಃ । ತತ್ರ ಕೂರ್ಮೋ ಭವೇದ್ ದೇವಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಜನಾರ್ದನಃ ।। ೪೦.

ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಹೌದು, ಪೌಷಮಾಸದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಮಥಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಜನಾರ್ದನನು ಕರ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು.

ತಸ್ಯೇಯಂ ತಿಥಿರುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಹರೇರ್ವೈ ಕೂರ್ಮರೂಪಿಣಃ । ಪುಷ್ಯಮಾಸಸ್ಯ ಯಾ ಶುದ್ಧಾ ದ್ವಾದಶೀ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ ।। ೪೦.

ಹರಿಯು ಕೂರ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಈ ತಿಥಿಯು, ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಶುದ್ಧ ದ್ವಾದಶಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಗೇವ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಪ್ರಾಗ್ವತ್ ಸ್ನಾನ್ನಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ನಿರ್ವರ್ತ್ಯಾರಾಧಯೇದ್ ರಾತ್ರ್ಯಾಮೇಕಾದಶ್ಯಾಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಪೃಥಙ್ಮನ್ತ್ರೈರ್ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೪೦.

ಆ ದಿನ, ಪೂರ್ವದಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಏಕಾದಶಿಯ ರಾತ್ರಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.

ಓಂಕೂರ್ಮಾಯ ಪಾದೌ ಪ್ರಥಮಂ ಪ್ರಪೂಜ್ಯ ನಾರಾಯಣೇತಿ ಹರೇಃ ಕಟಿಂ ಚ । ಸಂಕರ್ಷಣಾಯೇತ್ಯುದರಂ ವಿಶೋಕೇ- ತ್ಯುರೋಭವಾಯೇತಿ ತಥೈವ ಕಣ್ಠಮ್ । ಸುಬಾಹವೇತ್ಯೇವ ಭುಜೌ ಶಿರಶ್ಚ ನಮೋ ವಿಶಾಲಾಯ ರಥಾಙ್ಗಸಾರಮ್ ।। ೪೦.

ಮೊದಲು 'ಓಂ ಕೂರ್ಮಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ 'ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಹರಿಯ ಕಟಿಯನ್ನು, 'ಸಂಕರ್ಷಣ' ಎಂದು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, 'ವಿಶೋಕ' ಎಂದು ಗಂಟಲನ್ನು, 'ಸುಬಾಹು' ಎಂದು ಭುಜಗಳನ್ನು, 'ನಮೋ ವಿಶಾಲಾಯ ರಥಾಂಗಸಾರ' ಎಂದು ತಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವನಾಮಮನ್ತ್ರೇಣ ಸುಗನ್ಧಪುಷ್ಪೈ- ರ್ನಾನಾನಿವೇದ್ಯೈರ್ವಿವಿಧೈಃ ಫಲೈಶ್ಚ । ಅಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದೇವಂ ಕಲಶಂ ತದಗ್ರೇ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಮಾಲ್ಯೈಃ ಸಿತಕಣ್ಠದಾಮ ।। ೪೦.

ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ವಿಧದ ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆ ಕಲಶದ ಮುಂದೆ ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕಂಠದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ತಂ ರತ್ನಗರ್ಭಂ ತು ಪುರೇವ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಶಕ್ತಿತೋ ಹೇಮಮಯಂ ತು ದೇವಮ್ । ಸಮನ್ದರಂ ಕೂರ್ಮರೂಪೇಣ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ತಾಮ್ರೇ ಘೃತಪೂರ್ಣಪಾತ್ರೇ । ಪೂರ್ಣಘಟಸ್ಯೋಪರಿ ಸಂನಿವೇಶ್ಯ ಶ್ವೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯೈವಮೇವಂ ತು ದದ್ಯಾತ್ ।। ೪೦.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದಿಂದ ದೇವರ ರೂಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಮುದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೂರ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಶ್ವೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜ್ಯ ಸದಕ್ಷಿಣಾಂಶ್ಚ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರೀಣಯೇದ್ ದೇವದೇವಮ್ । ನಾರಾಯಣಂ ಕೂರ್ಮರೂಪೇಣ ಪಶ್ಚಾದ್ ತಥಾ ಸ್ವಯಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಸಭೃತ್ಯವರ್ಗಃ ।। ೪೦.

ಮರುದಿನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೀಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಕೂರ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಬಹುದು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ವಿಪ್ರ ಸಮಸ್ತಪಾಪಂ ವಿನಶ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಕುರ್ಯಾದ್ ವಿಚಾರಮ್ । ಸಂಸಾರಚಕ್ರಂ ತು ವಿಹಾಯ ಶುದ್ಧಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಲೋಕಂ ಚ ಹರೇಃ ಪುರಾಣಮ್ । ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಪಾಪಾನಿ ವಿನಾಶಮಾಶು ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತಥಾ ಜಾಯತೇ ಸತ್ಯಧರ್ಮಃ ।। ೪೦.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶುದ್ಧವಾದ ಹರಿಯ ಪುರಾತನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಗಳು ಬೇಗನೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅನೇಕಜನ್ಮಾನ್ತರಸಂಚಿತಾನಿ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಪಾಪಾನಿ ನರಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ । ಪ್ರಾಗುಕ್ತರೂಪಂ ತು ಫಲಂ ಭವೇತ ನಾರಾಯಣಸ್ತುಷ್ಟಿಮಾಯಾತಿ ಸದ್ಯಃ ।। ೪೦.

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಿಂದಿನಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣನು ಕೂಡಲೇ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಮಾಘೇ ಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ದ್ವಾದಶೀಂ ಧರಣೀಭೃತಃ । ವರಾಹಸ್ಯ ಶ್ರೃಣುಷ್ವಾದ್ಯಾಂ ಮುನೇ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕ ।। ೪೧.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು, ಧರಣಿಧರನೇ, ಪರಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುನಿಯೇ, ಈಗ ನೀನು ವರಾಹನ ಮೂಲವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು.

ಪ್ರಾಗುಕ್ತೇನ ವಿಧಾನೇನ ಸಂಕಲ್ಪಸ್ನಾನಮೇವ ಚ । ಕೃತ್ವಾ ದೇವಂ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೪೧.

ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿವೇಕಿಯು ಏಕಾದಶಿಯಂದು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಧೂಪನೈವೇದ್ಯಗನ್ಧೈಶ್ಚ ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾಽಚ್ಯುತಂ ನರಃ । ಪಶ್ಚಾತ್ ತಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಕುಮ್ಭಂ ಜಲಪೂರ್ಣಂ ತು ವಿನ್ಯಸೇತ್ ।। ೪೧.

ಧೂಪ, ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನ ಮುಂದೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಕುಂಭವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಓಂ ವಾರಾಹಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ಮಾಧವಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಯೇತಿ ಜಠರಂ ವಿಶ್ವರೂಪೇತ್ಯುರೋ ಹರೇಃ ।। ೪೧.

ಪಾದದಲ್ಲಿ 'ಓಂ ವರಾಹಾಯ', ಕಟಿಯಲ್ಲಿ 'ಮಾಧವಾಯ', ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ 'ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಯ', ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ವಿಶ್ವರೂಪ' ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಜ್ಞಾಯೇತಿ ಕಣ್ಠಂ ತು ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಯೇ ಶಿರಃ । ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯೇತಿ ಚ ಭುಜೌ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಾಯ ಸುದರ್ಶನಮ್ । ಅಮೃತೋದ್ಭವಾಯ ಶಙ್ಖಂ ತು ಏಷ ದೇವಾರ್ಚನೇ ವಿಧಿಃ ।। ೪೧.

ಕಂಠದಲ್ಲಿ 'ಸರ್ವಜ್ಞಾಯ', ತಲೆಯ ಮೇಲೆ 'ಪ್ರಜಾಪತಯೇ', ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ 'ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ', ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ 'ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಾಯ', ಶಂಖದಲ್ಲಿ 'ಅಮೃತೋದ್ಭವಾಯ' ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು—ಇದು ದೇವರ ಪೂಜೆಯ ವಿಧಾನ.

ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ತಸ್ಮಿನ್ ಕುಮ್ಭೇ ತು ವಿನ್ಯಸೇತ್ । ಸೌವರ್ಣಂ ರೌಪ್ಯತಾಮ್ರಂ ವಾ ಪಾತ್ರಂ ವಿಭವಶಕ್ತಿತಃ ।। ೪೧.

ಹೀಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಆ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇಡಬೇಕು.

ಸರ್ವಬೀಜೈಸ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ತತ್ರ ಶಕ್ತ್ಯಾ ತು ಸೌವರ್ಣಂ ವಾರಾಹಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ ।। ೪೧.

ಎಲ್ಲ ಬಿತ್ತನೆಗಳಿಂದ ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ವಿವೇಕಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಿನ್ನದ ವರಾಹನ ರೂಪವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರೇಣೋದ್ಧೃತಾಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸಪರ್ವತವನದ್ರುಮಾಮ್ । ಮಾಧವಂ ಮಧುಹನ್ತಾರಂ ವಾರಾಹಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೪೧.

ದಂತದ ತುದಿಯಿಂದ ಪರ್ವತ, ಕಾಡು, ಮರಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಮಾಧವನು, ಮಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು, ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಬೀಜಭೃತೇ ಪಾತ್ರೇ ರತ್ನಗರ್ಭಂ ಘಟೋಪರಿ । ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ ಪರಮಂ ದೇವಂ ಜಾತರೂಪಮಯಂ ಹರಿಮ್ ।। ೪೧.

ಎಲ್ಲ ಬಿತ್ತನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪರಮ ದೇವರಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರಂ ತು ವೈ ಮುನೇ । ಸ್ಥಾಪ್ಯಾರ್ಚ್ಚಯೇದ್ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪೈರ್ನೈವೇದ್ಯೈರ್ವಿವಿಧೈಃ ಶುಭೈಃ ।। ೪೧.

ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಶುಭ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಮಣ್ಡಲಿಕಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ । ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಾನ್ ಹರೇಸ್ತತ್ರ ವಾಚಯೇದ್ ಭಾವಯೇದ್ ಬುಧಃ ।। ೪೧.

ಹೂಗಳಿಂದ ವೃತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿವೇಕಿಯು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿಯ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸನ್ನಿಯಮಸ್ಯಾನ್ತಂ ಪ್ರಭಾತೇ ಉದಿತೇ ರವೌ । ಶುಚಿಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಹರಿಂ ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ ।। ೪೧.

ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆತನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವೇದವೇದಾಙ್ಗವಿದುಷೇ ಸಾಧುವೃತ್ತಾಯ ಧೀಮತೇ । ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾಯ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ವಿಶೇಷೇಣ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೪೧.

ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಸದಾಚಾರಿಯೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆಗಿರುವ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.