ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಧ್ಯಾತ್ವಾಽರ್ಧ್ಯಂ ದಾಪಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಕರತೋಯೇನ ಮಾನವಃ । ಏವಮುಚ್ಚಾರಯೇದ್ ವಾಚಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೩೯.

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ನಿರಾಹಾರಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಹಮಪರೇಽಹನಿ । ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶರಣಂ ಮೇ ಭವಾಚ್ಯುತ ।। ೩೯.

ಈ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ನಾನು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಕಮಲನಯನನೇ, ಅಚ್ಯುತನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾತ್ರೌ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಜಪನ್ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಸ್ವಪೇತ್ ತತ್ರ ವಿಧಾನತಃ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದೇವದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ನದೀಂ ಗತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಇತರಾಂ ವಾ ತಡಾಗಂ ವಾ ಗೃಹೇ ವಾ ನಿಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೩೯.

ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು,

ಆನೀಯ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಶುದ್ಧಾಂ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಮಾನವಃ । ಧಾರಣಂ ಪೋಷಣಂ ತ್ವತ್ತೋ ಭೂತಾನಾಂ ದೇವಿ ಸರ್ವದಾ । ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮೇ ಪಾಪಂ ಯಾವನ್ಮೋಚಯ ಸುವ್ರತೇ ।। ೩೯.

ಶುದ್ಧವಾದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಂದು, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು: 'ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಸುವ್ರತೆಯೇ, ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು.'

ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋದರತೀರ್ಥಾನಿ ಕರೈಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾನಿ ದೇವ ತೇ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾ ಲಭಾಮಿ ತ್ವಯೋದಿತಾಮ್ ।। ೩೯.

'ದೇವನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗಿನ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ದುಷ್ಪಲಿತ ನನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.'

ತ್ವಯಿ ಸರ್ವೇ ರಸಾ ನಿತ್ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ವರುಣ ಸರ್ವದಾ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಪ್ಲಾವ್ಯ ಪೂತಾಂ ಕುರು ಮಮಾಚಿರಮ್ ।। ೩೯.

'ವರುಣನೇ, ಎಲ್ಲ ನೀರುಗಳು ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನೀರು ಹಾಕಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸು.'

ಏವಂ ಮೃದಂ ತಥಾ ತೋಯಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾಲಭೇತ್ । ತ್ರಿಃ ಕೃತ್ವಾ ಶೇಷಮೃದಯಾ ಕುಣ್ಡಮಾಲಿಖ್ಯ ವೈ ಜಲೇ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಾನು ತೊಳೆದು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ತತಸ್ತತ್ರ ನರಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಚಕ್ರವರ್ತ್ಯುಪಚಾರತಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾವಶ್ಯಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಪುನರ್ದೇವಗೃಹಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೩೯.

ಆಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಂತೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು.

ತತ್ರಾರಾಧ್ಯ ಮಹಾಯೋಗಿಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಕೇಶವಾಯ ನಮಃ ಪಾದೌ ಕಟಿಂ ದಾಮೋದರಾಯ ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಪಾದದಲ್ಲಿ 'ಕೇಶವಾಯ ನಮಃ', ಕಟಿಯಲ್ಲಿ 'ದಾಮೋದರಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಊರುಯುಗ್ಮಂ ನೃಸಿಂಹಾಯ ಉರಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ । ಕಣ್ಠಂ ಕೌಸ್ತುಭನಾಥಾಯ ವಕ್ಷಃ ಶ್ರೀಪತಯೇ ತಥಾ ।। ೩೯.

ಎರಡು ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ 'ನರಸಿಂಹಾಯ', ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ', ಕಂಠದಲ್ಲಿ 'ಕೌಸ್ತುಭನಾಥಾಯ', ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ 'ಶ್ರೀಪತಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾಯೇತಿ ಬಾಹೂ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ಶಿರಃ । ರಥಾಙ್ಗಧಾರಿಣೇ ಚಕ್ರಂ ಶಂಕರಾಯೇತಿ ವಾರಿಜಮ್ ।। ೩೯.

ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ 'ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾಯ', ತಲೆಯ ಮೇಲೆ 'ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ', ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ 'ರಥಾಂಗಧಾರಿಣೇ', ಕಮಲದಲ್ಲಿ 'ಶಂಕರಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಗಮ್ಭೀರಾಯೇತಿ ಚ ಗದಾಮಮ್ಭೋಜಂ ಶಾನ್ತಿಮೂರ್ತ್ತಯೇ । ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೩೯.

ಗದೆಯಲ್ಲಿ 'ಗಂಭೀರಾಯ', ಕಮಲದಲ್ಲಿ 'ಶಾಂತಿಮೂರ್ತಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪುನಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಕುಮ್ಭಾನ್ ಚತುರಃ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ಬುಧಃ । ಜಲಪೂರ್ಣಾನ್ ಸಮಾಲ್ಯಾಂಶ್ಚ ಸಿತಚನ್ದನಲೇಪಿತಾನ್ ।। ೩೯.

ಮತ್ತೆ ಅವನ ಮುಂದೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ನಾಲ್ಕು ಕುಂಭಗಳನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಇಡಬೇಕು.

ಚೂತಪಲ್ಲವಸಗ್ರೀವಾನ್ ಸಿತವಸ್ತ್ರಾವಗುಣ್ಠಿತಾನ್ । ಸ್ಥಗಿತಾನ್ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೈಶ್ಚ ತಿಲಪೂರ್ಣೈಃ ಸಕಾಞ್ಚನೈಃ ।। ೩೯.

ಮಾವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಗಂಟಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಇಡಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಸ್ತೇ ಸಮುದ್ರಾಸ್ತು ಕಲಶಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ । ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶುಭಂ ಪೀಠಂ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ವಸ್ತ್ರಗರ್ಭಿತಮ್ ।। ೩೯.

ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಇಡುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶುಭ ಆಸನವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸೌವರ್ಣರೌಪ್ಯಂ ವಾ ತಾಮ್ರಂ ವಾ ದಾರವಂ ತಥಾ । ಅಲಾಭೇ ಸರ್ವಪಾತ್ರಾಣಾಂ ಪಾಲಾಶಂ ಪಾತ್ರಮಿಷ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಆ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಇವು ಯಾವುದೂ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಪಲಾಶ ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ತೋಯಪೂರ್ಣಂ ತು ತತ್ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಪಾತ್ರೇ ತತೋ ನ್ಯಸೇತ್ । ಸೌವರ್ಣಂ ಮತ್ಸ್ಯ್ರೂಪೇಣ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಂ ಜನಾರ್ದಮ್ । ವೇದವೇದಾಙ್ಗಸಂಯುಕ್ತಂ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿವಿಭೂಷಿತಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅದರೊಳಗೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೀನು ರೂಪದ ಜನಾರ್ದನ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು, ವೇದಗಳ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ತತ್ರಾನೇಕವಿಧೈರ್ಭಕ್ಷೈಃ ಫಲೈಃ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಶೋಭಿತಮ್ । ಗನ್ಧಧೂಪೈಶ್ಚ ವಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಹಣ್ಣು, ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಸಾತಲಗತಾ ವೇದಾ ಯಥಾ ದೇವ ತ್ವಯಾಹೃತಾಃ । ಮತ್ಸ್ಯರೂಪೇಣ ತದ್ವನ್ಮಾಂ ಭವಾನುದ್ಧರ ಕೇಶವ । ಏವಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಜಾಗರಂ ತತ್ರ ಕಾರಯೇತ್ ।। ೩೯.

ಹೇ ದೇವಾ, ನೀನು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾತಾಳದಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಂತೆ, ಕೇಶವ, ನನನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಥಾವಿಭವಸಾರೇಣ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ತಥಾ । ಚತುರ್ಣಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಚ ಚತುರೋ ದಾಪಯೇದ್ ಘಟಾನ್ ।। ೩೯.

ಬೆಳಗಿನ ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಂ ತು ಬಹ್ವೃಚೇ ದದ್ಯಾಚ್ಛನ್ದೋಗೇ ದಕ್ಷಿಣಂ ತಥಾ । ಯಜುಃಶಾಖಾನ್ವಿತೇ ದದ್ಯಾತ್ ಪಶ್ಚಿಮಂ ಘಟಮುತ್ತಮಮ್ । ಉತ್ತರಂ ಕಾಮತೋ ತದ್ಯಾದೇಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೯.

ಮೊದಲು ಪೂರ್ವದ ಕಲಶವನ್ನು ಬಹ್ವೃಚ ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದ 것을 ಛಾಂದೋಗ್ಯ ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಗೆ, ಪಶ್ಚಿಮದ ಉತ್ತಮ ಕಲಶವನ್ನು ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಗೆ, ಉತ್ತರದ 것을 ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಡಬಹುದು—ಇದು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ.

ಋಗ್ವೇದಃ ಪ್ರೀಯತಾಂ ಪೂರ್ವೇ ಸಾಮವೇದಸ್ತು ದಕ್ಷಿಣೇ । ಯಜುರ್ವೇದಃ ಪಶ್ಚಿಮತೋ ಅಥರ್ವಶ್ಚೋತ್ತರೇಣ ತು ।। ೩೯.

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಋಗ್ವೇದ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅಥರ್ವವೇದ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ.

ಅನೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ ವಾಚಯೇತ್ । ಮತ್ಸ್ಯರೂಪಂ ಚ ಸೌವರ್ಣಮಾಚಾರ್ಯಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ ।। ೩೯.

ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪಠಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ಮೀನು ರೂಪವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಗನ್ಧಧೂಪಾದಿವಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಕ್ರಮಾತ್ । ಯಸ್ತ್ವಿಮಂ ಸರಹಸ್ಯಂ ಚ ಮನ್ತ್ರಂ ಚೈವೋಪಪಾದಯೇತ್ । ವಿಧಾನಂ ತಸ್ಯ ವೈ ದತ್ತ್ವಾ ಫಲಂ ಕೋಟಿಗುಣೋತ್ತರಮ್ ।। ೩೯.

ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಈ ರಹಸ್ಯ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುವವನು ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತಿಪದ್ಯ ಗುರುಂ ಯಸ್ತು ಮೋಹಾದ್ ವಿಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ । ಸ ಜನ್ಮಕೋಟಿ ನರಕೇ ಪಚ್ಯತೇ ಪುರುಷಾಧಮಃ । ವಿಧಾನಸ್ಯ ಪ್ರದಾತಾ ಯೋ ಗುರುರಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ ।। ೩೯.

ಯಾರು ಗುರುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮೋಹದಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕೋಟಿ ಜನ್ಮ ನರಕದಲ್ಲಿ ಪಾಡು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು ಗುರು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಧಾನೇನ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ವಿಷ್ಣುಮರ್ಚ್ಯ ಚ । ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಭೋಜನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೈಶ್ಚ ಸತಿಲೈಃ ಸ್ಥಗಿತಾನ್ ಕಾರಯೇದ್ ಘಟಾನ್ । ತತ್ರ ಸಜ್ಜಲಪಾತ್ರಸ್ಥಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಕುಟುಮ್ಬಿನೇ ।। ೩೯.

ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ತುಂಬಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಗೃಹಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ದೇವಂ ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾಭಾಗಸ್ತತೋ ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ್ । ಭೂರಿಣಾ ಪರಮಾನ್ನೇನ ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಸ್ವಯಂ ನರಃ । ಭುಞ್ಜೀತ ಸಹಿತೋ ಬಾಲೈರ್ವಾಗ್ಯತಃ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ।। ೩೯.

ಅವನಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಹಳ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಮನುಷ್ಯನು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಮೌನದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.