ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಕಥಯಾಮಿ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ರಹಸ್ಯಂ ದೇವನಿರ್ಮಿತಮ್ । ಧರಣ್ಯಾ ಯತ್ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಜ್ಜನ್ತ್ಯಾ ತು ರಸಾತಲೇ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿ ರಸಾತಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಉಪವಾಸವಿದು.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥಿವೋ ಭಾವಃ ಸಲಿಲೇ ನಾತಿರೇಚಿತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸಲಿಲಮಗ್ನೇ ತು ಪೃಥ್ವೀ ಪ್ರಾಯಾದ್ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೯.

ಭೂಮಿಯ ಭೌತಿಕ ಸ್ವಭಾವವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಭೂಮಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಸಾ ಭೂತಧಾರಿಣೀ ದೇವೀ ರಸಾತಲಗತಾ ಶುಭಾ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ವಿಭುಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪರಮ್ । ಉಪವಾಸವ್ರತೈರ್ದೇವೀ ನಿಯಮೈಶ್ಚ ಪೃಥಗ್ವಿಧೈಃ ।। ೩೯.

ಆ ಶುಭಕರಿಯಾದ ಭೂಮಿದೇವಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವಳು, ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಉಪವಾಸ, ವ್ರತ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಗರುಡಧ್ವಜಃ । ಉಜ್ಜಹಾರ ಸ್ಥಿತೌ ಚೇಮಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಸೋಽವ್ಯಯಃ ।। ೩೯.

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಗರುಡಧ್ವಜಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಆಕೆಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅವನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅಚಲನು.

ಸತ್ಯತಪಾ ಉವಾಚ । ಕೋಽಸೌ ಧರಣ್ಯಾ ಸಂಚೀರ್ಣ ಉಪವಾಸೋ ಮಹಾಮುನೇ । ಕಾನಿ ವ್ರತಾನಿ ಚ ತಥಾ ಏತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೯.

ಸತ್ಯತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಭೂಮಿದೇವಿಯು ಮಾಡಿದ ಉಪವಾಸ ಯಾವುದು? ಅವಳು ಯಾವ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು? ದಯಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಯದಾ ಮಾರ್ಗಶಿರೇ ಮಾಸಿ ದಶಮ್ಯಾಂ ನಿಯತಾತ್ಮವಾನ್ । ಕೃತ್ವಾ ದೇವಾರ್ಚನಂ ಧೀಮಾನಗ್ನಿಕಾರ್ಯಂ ಯಥಾವಿಧಿ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದ ಹತ್ತನೇ ದಿನ, ನಿಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ—

ಶುಚಿವಾಸಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಹವ್ಯಮನ್ನಂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪಞ್ಚಪದಂ ಗತ್ವಾ ಪುನಃ ಶೌಚಂ ತು ಪಾದಯೋಃ ।। ೩೯.

ಶುದ್ಧವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಹವನಾನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಐದು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆಯಬೇಕು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾಽಷ್ಟಾಙ್ಗುಲಮಾತ್ರಂ ತು ಕ್ಷೀರವೃಕ್ಷಸಮುದ್ಭವಮ್ । ಭಕ್ಷಯೇದ್ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಂ ತು ತತ ಆಚಮ್ಯ ಯತ್ನತಃ ।। ೩೯.

ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಮರದಿಂದ ಎಂಟು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ದಂತಕಷ್ಟವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆದು, ಆಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚಿರಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಂ ಕಿರೀಟಿಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್ ।। ೩೯.

ಮನೆಗಲಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಚಿರಕಾಲ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಪ್ರಸನ್ನವದನಂ ದೇವಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಮ್ । ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪುನರ್ಜಲಂ ಹಸ್ತೇ ಗೃಹ್ಯ ಭಾನುಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೩೯.

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಾನುಸಮಾನನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾಽರ್ಧ್ಯಂ ದಾಪಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಕರತೋಯೇನ ಮಾನವಃ । ಏವಮುಚ್ಚಾರಯೇದ್ ವಾಚಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೩೯.

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ನಿರಾಹಾರಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಹಮಪರೇಽಹನಿ । ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶರಣಂ ಮೇ ಭವಾಚ್ಯುತ ।। ೩೯.

ಈ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ನಾನು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಕಮಲನಯನನೇ, ಅಚ್ಯುತನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾತ್ರೌ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಜಪನ್ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಸ್ವಪೇತ್ ತತ್ರ ವಿಧಾನತಃ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದೇವದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ನದೀಂ ಗತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಇತರಾಂ ವಾ ತಡಾಗಂ ವಾ ಗೃಹೇ ವಾ ನಿಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೩೯.

ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು,

ಆನೀಯ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಶುದ್ಧಾಂ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಮಾನವಃ । ಧಾರಣಂ ಪೋಷಣಂ ತ್ವತ್ತೋ ಭೂತಾನಾಂ ದೇವಿ ಸರ್ವದಾ । ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮೇ ಪಾಪಂ ಯಾವನ್ಮೋಚಯ ಸುವ್ರತೇ ।। ೩೯.

ಶುದ್ಧವಾದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಂದು, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು: 'ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಸುವ್ರತೆಯೇ, ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು.'

ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋದರತೀರ್ಥಾನಿ ಕರೈಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾನಿ ದೇವ ತೇ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾ ಲಭಾಮಿ ತ್ವಯೋದಿತಾಮ್ ।। ೩೯.

'ದೇವನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗಿನ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ದುಷ್ಪಲಿತ ನನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.'

ತ್ವಯಿ ಸರ್ವೇ ರಸಾ ನಿತ್ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ವರುಣ ಸರ್ವದಾ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಪ್ಲಾವ್ಯ ಪೂತಾಂ ಕುರು ಮಮಾಚಿರಮ್ ।। ೩೯.

'ವರುಣನೇ, ಎಲ್ಲ ನೀರುಗಳು ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನೀರು ಹಾಕಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸು.'

ಏವಂ ಮೃದಂ ತಥಾ ತೋಯಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾಲಭೇತ್ । ತ್ರಿಃ ಕೃತ್ವಾ ಶೇಷಮೃದಯಾ ಕುಣ್ಡಮಾಲಿಖ್ಯ ವೈ ಜಲೇ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಾನು ತೊಳೆದು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ತತಸ್ತತ್ರ ನರಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಚಕ್ರವರ್ತ್ಯುಪಚಾರತಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾವಶ್ಯಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಪುನರ್ದೇವಗೃಹಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೩೯.

ಆಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಂತೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು.

ತತ್ರಾರಾಧ್ಯ ಮಹಾಯೋಗಿಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಕೇಶವಾಯ ನಮಃ ಪಾದೌ ಕಟಿಂ ದಾಮೋದರಾಯ ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಪಾದದಲ್ಲಿ 'ಕೇಶವಾಯ ನಮಃ', ಕಟಿಯಲ್ಲಿ 'ದಾಮೋದರಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಊರುಯುಗ್ಮಂ ನೃಸಿಂಹಾಯ ಉರಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ । ಕಣ್ಠಂ ಕೌಸ್ತುಭನಾಥಾಯ ವಕ್ಷಃ ಶ್ರೀಪತಯೇ ತಥಾ ।। ೩೯.

ಎರಡು ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ 'ನರಸಿಂಹಾಯ', ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ', ಕಂಠದಲ್ಲಿ 'ಕೌಸ್ತುಭನಾಥಾಯ', ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ 'ಶ್ರೀಪತಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾಯೇತಿ ಬಾಹೂ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ಶಿರಃ । ರಥಾಙ್ಗಧಾರಿಣೇ ಚಕ್ರಂ ಶಂಕರಾಯೇತಿ ವಾರಿಜಮ್ ।। ೩೯.

ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ 'ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾಯ', ತಲೆಯ ಮೇಲೆ 'ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ', ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ 'ರಥಾಂಗಧಾರಿಣೇ', ಕಮಲದಲ್ಲಿ 'ಶಂಕರಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಗಮ್ಭೀರಾಯೇತಿ ಚ ಗದಾಮಮ್ಭೋಜಂ ಶಾನ್ತಿಮೂರ್ತ್ತಯೇ । ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೩೯.

ಗದೆಯಲ್ಲಿ 'ಗಂಭೀರಾಯ', ಕಮಲದಲ್ಲಿ 'ಶಾಂತಿಮೂರ್ತಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪುನಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಕುಮ್ಭಾನ್ ಚತುರಃ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ಬುಧಃ । ಜಲಪೂರ್ಣಾನ್ ಸಮಾಲ್ಯಾಂಶ್ಚ ಸಿತಚನ್ದನಲೇಪಿತಾನ್ ।। ೩೯.

ಮತ್ತೆ ಅವನ ಮುಂದೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ನಾಲ್ಕು ಕುಂಭಗಳನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಇಡಬೇಕು.

ಚೂತಪಲ್ಲವಸಗ್ರೀವಾನ್ ಸಿತವಸ್ತ್ರಾವಗುಣ್ಠಿತಾನ್ । ಸ್ಥಗಿತಾನ್ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೈಶ್ಚ ತಿಲಪೂರ್ಣೈಃ ಸಕಾಞ್ಚನೈಃ ।। ೩೯.

ಮಾವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಗಂಟಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಇಡಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಸ್ತೇ ಸಮುದ್ರಾಸ್ತು ಕಲಶಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ । ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶುಭಂ ಪೀಠಂ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ವಸ್ತ್ರಗರ್ಭಿತಮ್ ।। ೩೯.

ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಇಡುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶುಭ ಆಸನವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸೌವರ್ಣರೌಪ್ಯಂ ವಾ ತಾಮ್ರಂ ವಾ ದಾರವಂ ತಥಾ । ಅಲಾಭೇ ಸರ್ವಪಾತ್ರಾಣಾಂ ಪಾಲಾಶಂ ಪಾತ್ರಮಿಷ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಆ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಇವು ಯಾವುದೂ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಪಲಾಶ ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ತೋಯಪೂರ್ಣಂ ತು ತತ್ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಪಾತ್ರೇ ತತೋ ನ್ಯಸೇತ್ । ಸೌವರ್ಣಂ ಮತ್ಸ್ಯ್ರೂಪೇಣ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಂ ಜನಾರ್ದಮ್ । ವೇದವೇದಾಙ್ಗಸಂಯುಕ್ತಂ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿವಿಭೂಷಿತಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅದರೊಳಗೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೀನು ರೂಪದ ಜನಾರ್ದನ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು, ವೇದಗಳ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ತತ್ರಾನೇಕವಿಧೈರ್ಭಕ್ಷೈಃ ಫಲೈಃ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಶೋಭಿತಮ್ । ಗನ್ಧಧೂಪೈಶ್ಚ ವಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಹಣ್ಣು, ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.