ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ಜ್ಞಾನಮೂಲಂ ಜ್ಞಾನಂ ಕರ್ಮಾದಿಕಂ ತಥಾ । ಏತಯೋರನ್ತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಯಥಾಽಶ್ಮಮೃದಯೋರ್ಮುನೇ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಕರ್ಮಗಳು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿವೆ, ಜ್ಞಾನವೂ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಮುನಿಯೇ, ಈ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ, ಎರಡು ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ.

ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ಚತುರ್ಭೇದಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಿಷು ಕೀರ್ತಿತಮ್ । ತತ್ರ ವೇದೋಕ್ತಕರ್ಮಾಣಿ ತ್ರಯಃ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನಿತ್ಯಶಃ । ತ್ರಿಶುಶ್ರೂಷಾಮಥೈಕಸ್ತು ಏಷಾ ವೇದೋದಿತಾ ಕ್ರಿಯಾ ।। ೩೯.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವರು ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಆ ಮೂವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಇದು ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಕ್ರಮ.

ಏತಾನ್ ಧರ್ಮಾನವಸ್ಥಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪಾಸ್ತಿಂ ರೋಚತೇ । ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿರ್ಭವೇನ್ನೂನಂ ವೇದವಾದರತಸ್ಯ ಚ ।। ೩೯.

ಈ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ವೇದೋಪದೇಶದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಕ್ತಿಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸತ್ಯತಪಾ ಉವಾಚ । ಯದೇತತ್ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತ್ವಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮಹಾಮುನೇ । ತಸ್ಯ ರೂಪಂ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಯೋಗಿನೋಽಪಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೩೯.

ಸತ್ಯತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ಈ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮಹಾಯೋಗಿಗಳೂ ಕೂಡ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅನಾಮಮಸಗೋತ್ರಂ ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಂ ಮೂರ್ತ್ತಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕಥಂ ಸ ಜ್ಞಾಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಜ್ಞಾನಾಮವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ತಸ್ಯ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಕಥಯ ಮೇ ವೇದಮಾರ್ಗವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಮ್ ।। ೩೯.

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ವಂಶವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ರೂಪಕ್ಕೂ ಅತೀತವಾದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ಎಲ್ಲ ಹೆಸರುಗಳಿಗೂ ಅತೀತನಾದ ಆತನಿಗೆ ವೇದಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಏನೆಂದು ಹೆಸರು ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಯದೇತತ್ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದವ್ಯಾಸೇಷು ಪಠ್ಯತೇ । ಸ ದೇವಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮನೇ ಕಮಲನಯನನಾದ ದೇವರು, ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣನು, ಪರಮಾತ್ಮನು.

ಸ ಯಜ್ಞೈರ್ವಿವಿಧೈರಿಷ್ಟೈರ್ದಾನೈರ್ದತ್ತೈಶ್ಚ ಸತ್ತಮ । ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪರಮೋ ದೇವಃ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ ।। ೩೯.

ಅವನನ್ನು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳು, ಹೋಮಗಳು ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಮೂಲಕ, ಒಳ್ಳೆಯವರೇ, ಪರಮ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸತ್ಯತಪಾ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ಬಹುವಿತ್ತೇನ ಋತ್ವಿಗ್ಭಿರ್ವೇದಪಾರಗೈಃ । ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪುಣ್ಯಕೃದ್ಭಿರ್ಹಿ ಕ್ವಚಿದ್ ಯಜ್ಞಃ ಕಥಂಚನ । ತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಲಭ್ಯತೇ ದುಃಖತೋ ಹರಿಃ ।। ೩೯.

ಸತ್ಯತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಖರ್ಚುಮಾಡಿ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಋತ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತರಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಹರಿ ಅವರನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿತ್ತೇನ ಚ ವಿನಾ ದಾನಂ ದಾತುಂ ವಿಪ್ರ ನ ಶಕ್ಯತೇ । ವಿದ್ಯಮಾನೇಽಪಿ ನ ಮತಿಃ ಕುಟುಮ್ಬಾಸಕ್ತಚೇತಸಃ । ತಸ್ಯ ಮೋಕ್ಷಃ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸರ್ವಥಾ ದುರ್ಲಭೋ ಹರಿಃ ।। ೩೯.

ಧನವಿಲ್ಲದೆ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ; ಧನ ಇದ್ದರೂ ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅಂಟಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿ ದೊರೆಯುವುದು ದುಷ್ಟ.

ಅಲ್ಪಾಯಾಸೇನ ಲಭ್ಯೇತ ಯೇನ ದೇವಃ ಸನಾತನಃ । ತನ್ಮೇ ಸಾಮಾನ್ಯತೋ ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವವರ್ಣೇಷು ಯದ್ ಭವೇತ್ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು? ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಸರಿಹೊಂದುವಂತಹ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿ.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಕಥಯಾಮಿ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ರಹಸ್ಯಂ ದೇವನಿರ್ಮಿತಮ್ । ಧರಣ್ಯಾ ಯತ್ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಜ್ಜನ್ತ್ಯಾ ತು ರಸಾತಲೇ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿ ರಸಾತಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಉಪವಾಸವಿದು.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥಿವೋ ಭಾವಃ ಸಲಿಲೇ ನಾತಿರೇಚಿತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸಲಿಲಮಗ್ನೇ ತು ಪೃಥ್ವೀ ಪ್ರಾಯಾದ್ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೯.

ಭೂಮಿಯ ಭೌತಿಕ ಸ್ವಭಾವವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಭೂಮಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಸಾ ಭೂತಧಾರಿಣೀ ದೇವೀ ರಸಾತಲಗತಾ ಶುಭಾ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ವಿಭುಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪರಮ್ । ಉಪವಾಸವ್ರತೈರ್ದೇವೀ ನಿಯಮೈಶ್ಚ ಪೃಥಗ್ವಿಧೈಃ ।। ೩೯.

ಆ ಶುಭಕರಿಯಾದ ಭೂಮಿದೇವಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವಳು, ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಉಪವಾಸ, ವ್ರತ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಗರುಡಧ್ವಜಃ । ಉಜ್ಜಹಾರ ಸ್ಥಿತೌ ಚೇಮಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಸೋಽವ್ಯಯಃ ।। ೩೯.

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಗರುಡಧ್ವಜಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಆಕೆಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅವನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅಚಲನು.

ಸತ್ಯತಪಾ ಉವಾಚ । ಕೋಽಸೌ ಧರಣ್ಯಾ ಸಂಚೀರ್ಣ ಉಪವಾಸೋ ಮಹಾಮುನೇ । ಕಾನಿ ವ್ರತಾನಿ ಚ ತಥಾ ಏತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೯.

ಸತ್ಯತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಭೂಮಿದೇವಿಯು ಮಾಡಿದ ಉಪವಾಸ ಯಾವುದು? ಅವಳು ಯಾವ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು? ದಯಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ಯದಾ ಮಾರ್ಗಶಿರೇ ಮಾಸಿ ದಶಮ್ಯಾಂ ನಿಯತಾತ್ಮವಾನ್ । ಕೃತ್ವಾ ದೇವಾರ್ಚನಂ ಧೀಮಾನಗ್ನಿಕಾರ್ಯಂ ಯಥಾವಿಧಿ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದ ಹತ್ತನೇ ದಿನ, ನಿಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ—

ಶುಚಿವಾಸಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಹವ್ಯಮನ್ನಂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪಞ್ಚಪದಂ ಗತ್ವಾ ಪುನಃ ಶೌಚಂ ತು ಪಾದಯೋಃ ।। ೩೯.

ಶುದ್ಧವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಹವನಾನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಐದು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆಯಬೇಕು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾಽಷ್ಟಾಙ್ಗುಲಮಾತ್ರಂ ತು ಕ್ಷೀರವೃಕ್ಷಸಮುದ್ಭವಮ್ । ಭಕ್ಷಯೇದ್ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಂ ತು ತತ ಆಚಮ್ಯ ಯತ್ನತಃ ।। ೩೯.

ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಮರದಿಂದ ಎಂಟು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ದಂತಕಷ್ಟವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆದು, ಆಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚಿರಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಂ ಕಿರೀಟಿಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್ ।। ೩೯.

ಮನೆಗಲಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಚಿರಕಾಲ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಪ್ರಸನ್ನವದನಂ ದೇವಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಮ್ । ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪುನರ್ಜಲಂ ಹಸ್ತೇ ಗೃಹ್ಯ ಭಾನುಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೩೯.

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಾನುಸಮಾನನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾಽರ್ಧ್ಯಂ ದಾಪಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಕರತೋಯೇನ ಮಾನವಃ । ಏವಮುಚ್ಚಾರಯೇದ್ ವಾಚಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೩೯.

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ನಿರಾಹಾರಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಹಮಪರೇಽಹನಿ । ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶರಣಂ ಮೇ ಭವಾಚ್ಯುತ ।। ೩೯.

ಈ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ನಾನು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಕಮಲನಯನನೇ, ಅಚ್ಯುತನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾತ್ರೌ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಜಪನ್ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಸ್ವಪೇತ್ ತತ್ರ ವಿಧಾನತಃ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದೇವದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ನದೀಂ ಗತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಇತರಾಂ ವಾ ತಡಾಗಂ ವಾ ಗೃಹೇ ವಾ ನಿಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೩೯.

ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು,

ಆನೀಯ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಶುದ್ಧಾಂ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಮಾನವಃ । ಧಾರಣಂ ಪೋಷಣಂ ತ್ವತ್ತೋ ಭೂತಾನಾಂ ದೇವಿ ಸರ್ವದಾ । ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮೇ ಪಾಪಂ ಯಾವನ್ಮೋಚಯ ಸುವ್ರತೇ ।। ೩೯.

ಶುದ್ಧವಾದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಂದು, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು: 'ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಸುವ್ರತೆಯೇ, ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು.'

ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋದರತೀರ್ಥಾನಿ ಕರೈಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾನಿ ದೇವ ತೇ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾ ಲಭಾಮಿ ತ್ವಯೋದಿತಾಮ್ ।। ೩೯.

'ದೇವನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗಿನ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ದುಷ್ಪಲಿತ ನನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.'

ತ್ವಯಿ ಸರ್ವೇ ರಸಾ ನಿತ್ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ವರುಣ ಸರ್ವದಾ । ತೇನೇಮಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ಪ್ಲಾವ್ಯ ಪೂತಾಂ ಕುರು ಮಮಾಚಿರಮ್ ।। ೩೯.

'ವರುಣನೇ, ಎಲ್ಲ ನೀರುಗಳು ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನೀರು ಹಾಕಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸು.'

ಏವಂ ಮೃದಂ ತಥಾ ತೋಯಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾಲಭೇತ್ । ತ್ರಿಃ ಕೃತ್ವಾ ಶೇಷಮೃದಯಾ ಕುಣ್ಡಮಾಲಿಖ್ಯ ವೈ ಜಲೇ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಾನು ತೊಳೆದು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ತತಸ್ತತ್ರ ನರಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಚಕ್ರವರ್ತ್ಯುಪಚಾರತಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾವಶ್ಯಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಪುನರ್ದೇವಗೃಹಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೩೯.

ಆಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಂತೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು.