ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತಃ ಪಾತ್ರಮಾಕಾಶಾತ್ ಪತಿತಂ ಶುಭಮ್ । ಸೌವರ್ಣಂ ಸಿದ್ಧಿಸಂಯುಕ್ತಂ ತಜ್ಜಗ್ರಾಹ ಕರೇಣ ಸಃ ।। ೩೮.

ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆ ಬಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.

ತದ್ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮುನಿಂ ಪ್ರಾಹ ದುರ್ವಾಸಾಖ್ಯಂ ಸಸಾಧ್ವಸಃ । ಅತ್ರೈವ ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯಾವದ್ ಭಿಕ್ಷಾಟನಂ ತ್ವಹಮ್ । ಕರೋಮಿ ತತ್ಪ್ರಸಾದೋಽಯಂ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮ ।। ೩೮.

ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯದಿಂದ ದುರ್ವಾಸರು ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿಗೆ, "ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಯಿರಿ. ನಾನು ಭಿಕ್ಷೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ಭಿಕ್ಷಾಮಟನಂ ವ್ಯಾಧಸತ್ತಮಃ । ನಾತಿದೂರೇಣ ನಗರಂ ಧನಯೋಷಸಮನ್ವಿತಮ್ ।। ೩೮.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಾಧನು ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹತ್ತಿರದ ಧನಸಂಪನ್ನ ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತುಂಬಿದ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು.

ತಸ್ಯ ತತ್ರ ಪ್ರಯಾತಸ್ಯ ಅಗ್ರತಃ ಸರ್ವಶೋಭನಾಃ । ವೃಕ್ಷೇಭ್ಯೋ ನಿರ್ಯಯುಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಹೇಮಪಾತ್ರಾಗ್ರಪಾಣಯಃ । ವಿವಿಧಾನ್ನಾನಿ ತಸ್ಯಾಶು ದತ್ತ್ವಾ ಪಾತ್ರಂ ಪ್ರಪೂರಿತಮ್ ।। ೩೮.

ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮರಗಳಿಂದ ಬಂದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು, ಬೇಗನೇ ವಿವಿಧ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಅವನ ಪಾತ್ರೆಗೆ ತುಂಬಿದರು.

ಸ ಚ ಭೂತಾರ್ಥಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ವಾ ಪುನರಥಾಶ್ರಮಮ್ । ಆಜಗಾಮ ತತೋಽಪಶ್ಯತ್ ತಮೃಷಿಂ ಜಪತಾಂ ವರಮ್ ।। ೩೮.

ತಾನು ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಜಪಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ತಾಂ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಮೃಷಿಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ವ್ಯಾಧಸತ್ತಮಃ ।। ೩೮.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ವ್ಯಾಧನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಭಗವನ್ ಕ್ಷಾಲನಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಕ್ರಿಯತಾಮೃಷಿಪುಂಗವ । ಯದಿ ತ್ವಹಮನುಗ್ರಾಹ್ಯಸ್ತದೇವಂ ಕರ್ತ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೮.

"ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಸೇವೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ಜಿಜ್ಞಾಸುಸ್ತಪೋವೀರ್ಯಂ ಶುಭಂ ಮುನಿಃ । ನದೀಂ ಗನ್ತುಂ ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ಜಲಪಾತ್ರಂ ನ ಚಾಸ್ತಿ ಮೇ ।। ೩೮.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿ, ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, "ನದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಬಳಿ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂದರು.

ಕಥಂ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯಾಮ್ಯಾಶು ವ್ಯಾಧ ಪಾದೌ ಮಹಾಮತೇ । ಇತ್ಯೇತನ್ಮುನಿನಾ ವ್ಯಾಧಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚಿನ್ತಾಪರೋಽಭವತ್ । ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಕಥಂ ಚಾಸ್ಯ ಭೋಜನಂ ವೈ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೮.

"ಮಹಾಮತಿ ವ್ಯಾಧ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಬೇಗನೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲಿ?" ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ವ್ಯಾಧನು 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಅವನು ಹೇಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?' ಎಂದು ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ಗುರುಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ತಾಂ ತು ಸರಿತಂ ದೇವಿಕಾಂ ಸುಧೀಃ ।। ೩೮.

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಆ ವಿವೇಕಿ ದೇವಿಕಾ ನದಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ವ್ಯಾಧೋಽಸ್ಮಿ ಪಾಪಕರ್ಮಾಽಸ್ಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಹಾಽಸ್ಮಿ ಸರಿದ್ವರೇ । ತಥಾಪಿ ಸಂಸ್ಮೃತಾ ದೇವಿ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಶರಣಂ ಗತಮ್ ।। ೩೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ವ್ಯಾಧ, ಪಾಪಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು, ಪವಿತ್ರ ನದಿಯೇ; ಆದರೂ ದೇವಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ದೇವತಾಂ ನೈವ ಜಾನಾಮಿ ನ ಮನ್ತ್ರಂ ನ ತಥಾರ್ಚನಮ್ । ಗುರುಪಾದೌ ಪರಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸತತಂ ಶುಭೇ ।। ೩೮.

ನಾನು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶುಭೆಯೆ, ನಾನು ಸದಾ ನನ್ನ ಗುರುದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.

ಏವಂ ವಿಧಸ್ಯ ಮೇ ದೇವಿ ದಯಾಂ ಕುರು ಸರಿದ್ವರೇ । ಋಷೇಃ ಕ್ಷಾಲಾರ್ಥಸಲಿಲಂ ಸಮೀಪಂ ಕುರು ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೩೮.

ನಾನು ಇಂತಹವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದೆ, ದಯೆಮಾಡು. ಆ ಋಷಿಗೆ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆಯಲು ನೀರನ್ನು ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿ ತರಿಸು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಥ ವ್ಯಾಧೇನ ದೇವಿಕಾ ಪಾಪನಾಶಿನೀ । ಆಜಗಾಮ ಯತಸ್ತಸ್ಥೌ ದುರ್ವಾಸಾಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ ।। ೩೮.

ಆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ದೇವಿಕಾನದಿ, ದುರ್ವಾಸರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಳು.

ತಸ್ಯ ಪಾದೌ ಸ್ವಯಂ ದೇವೀ ಕ್ಷಾಲಯನ್ತೀ ಸರಿದ್ವರಾ । ಜಗಾಮ ಹ್ರಾದಿನೀ ಭೂತ್ವಾ ವ್ಯಾಧಾಶ್ರಮಸಮೀಪತಃ ।। ೩೮.

ಆ ನದಿದೇವತೆ ಸ್ವತಃ ಆ ಋಷಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಯಾಗಿ, ವ್ಯಾಧನ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ದುರ್ವಸಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಯಯೌ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ಪಾದೌ ಚ ತದನ್ತಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಮ್ । ಬುಭುಜೇ ಪರಮಪ್ರೀತಸ್ತಥಾಚಮ್ಯ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೩೮.

ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ದುರ್ವಾಸರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತು, ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ವಿಧಿ ಮಾಡಿ, ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರು.

ತಮಸ್ಥಿಶೇಷಂ ವ್ಯಾಧಂ ತು ಕ್ಷುಧಾದುರ್ಬಲತಾಂ ಗತಮ್ । ಉವಾಚ ವೇದಾಧ್ಯಯನಂ ಸರ್ವೇ ವೇದಾಃ ಸಸಂಗ್ರಹಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾ ಪುರಾಣಾನಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾಣಿ ಭವನ್ತು ತೇ ।। ೩೮.

ಆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲನಾದ ವ್ಯಾಧನಿಗೆ ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆ.'

ಏವಂ ಪ್ರಾದಾದ್ ವರಂ ತಸ್ಯ ದುರ್ವಾಸಾ ನಾಮ ಚಾಕರೋತ್ । ಭವಾನ್ ಸತ್ಯತಪಾ ನಾಮ ಋಷಿರಾದ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೮.

ಹೀಗೆ ದುರ್ವಾಸರು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, 'ನೀನು ಸತ್ಯತಪ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಋಷಿಯಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತೀ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಂ ದತ್ತವರೋ ವ್ಯಾಧಸ್ತಮಾಹ ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್ । ವ್ಯಾಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವೇದಾನಧ್ಯಾಪಯಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೩೮.

ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ವ್ಯಾಧನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ವ್ಯಾಧನಾಗಿದ್ದಾಗ ಹೇಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಬಲ್ಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ?'

ಋಷಿರುವಾಚ । ಪ್ರಾಕ್ಶರೀರಂ ಗತಂ ತೇಽದ್ಯ ನಿರಾಹಾರಸ್ಯ ಸತ್ತಮ । ತಪೋಮಯಂ ಶರೀರಂ ತೇ ಪೃಥಗ್ಭೂತಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೩೮.

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು: 'ಈಗ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಉಳಿದಿದ್ದದು, ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ದೇಹ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಬೇರೆ ಆಗಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'

ಪ್ರಾಗ್ವಿಜ್ಞಾನಂ ಗತಂ ನಾಶಮಿದಾನೀಂ ಶುದ್ಧಮಕ್ಷರಮ್ । ವಿದ್ಧಿ ತಂ ಶುದ್ಧಕಾಯೋಽಸಿ ತಥಾಽನ್ಯತ್ ತೇ ಶರೀರಕಮ್ । ತೇನ ವೇದಾಃ ಸಮಂ ಶಾಸ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರತಿಭಾಸ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಮುನೇ ।। ೩೮.

ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಜ್ಞಾನವು ಈಗ ನಾಶವಾಗಿದೆ; ಈಗ ನೀನು ಶುದ್ಧನೂ, ಅಕ್ಷಯನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಶುದ್ಧ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹ ಬೇರೆ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಿನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತವೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.

ಸತ್ಯತಪಾ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ದ್ವೇ ಶರೀರೇ ತು ಇತಿ ಯತ್ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್ । ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ಭೇದಂ ವೈ ಕೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ವರ ।। ೩೯.

ಸತ್ಯತಪನು ಹೇಳಿದರು: 'ಭಗವನೇ, ನೀವು ಎರಡು ದೇಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಅವುಗಳ ಭೇದವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.'

ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ । ನ ದ್ವೇ ತ್ರೀಣಿ ಶರೀರಾಣಿ ವಾಚ್ಯಂ ತದ್ವಿಪರೀತಕಮ್ । ವಿಭೋಗಾಯತನಂ ಚೈವ ತ್ರಿಶರೀರಾಣಿ ಪ್ರಾಣಿನಾಮ್ ।। ೩೯.

ದುರ್ವಾಸರು ಹೇಳಿದರು: 'ಎರಡಲ್ಲ, ಮೂರು ದೇಹಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಅದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯದು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮೂರು ದೇಹಗಳಿವೆ.'

ಪ್ರಾಗವಸ್ಥಮಧರ್ಮಾಖ್ಯಂ ಪರಿಜ್ಞಾನವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಪರಂ ಸವ್ರತಂ ತದ್ಧಿ ಜ್ಞೇಯಮತ್ಯನ್ತಧಾರ್ಮಿಕಮ್ ।। ೩೯.

ಮೊದಲನೆಯದು ಅಧರ್ಮದ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದದು; ಎರಡನೆಯದು ವ್ರತಪಾಲನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೋಪಭೋಗಾಯ ಯತ್ ತೃತೀಯಮತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್ । ತತ್ತ್ರಿಭೇದಂ ವಿನಿರ್ದಿಷ್ಟಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಭಿರ್ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ । ಯಾತನಾ ಧರ್ಮಭೋಗಶ್ಚ ಭುಕ್ತಿಶ್ಚೇತಿ ತ್ರಿಭೇದಕಮ್ ।। ೩೯.

ಮೂರನೆಯದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದದು, ಅದು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ. ಈ ಮೂರು ವಿಧಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಯಾತನೆ, ಧರ್ಮಾನುಭವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭೋಗ — ಇವು ಮೂರು ಪ್ರಕಾರಗಳು.

ಯಸ್ತು ಭಾವಃ ಪುರಾ ಹ್ಯಾಸೀತ್ ಪ್ರಾಣಿನೋ ನಿಘ್ನತಃ ಸ ವೈ । ತತ್ಪಾಪಾಖ್ಯಂ ಶರೀರಂ ತೇ ಪಾಪಸಂಜ್ಞಂ ತದುಚ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಹಿಂದೆ ಜೀವಿ ಕೊಲ್ಲುವವನಾಗಿದ್ದಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯ ದೇಹ ಪಾಪದೇಹವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪಾಪದೇಹ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇದಾನೀಂ ಶುಭವೃತ್ತಿಂ ತು ಕುರ್ವತಸ್ತಪ ಆರ್ಜವಮ್ । ಅಪರಂ ಧರ್ಮರೂಪಂ ತು ಶರೀರಂ ತೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ತೇನ ವೇದಪುರಾಣಾನಿ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೩೯.

ಈಗ ನೀನು ಶುಭಕರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನೇರತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮರೂಪದ ದೇಹ ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನೀನು ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆ.

ಯದಾಷ್ಟಾಕಂ ಸಂಪರಿವರ್ತ್ತತೇ ಪುಮಾಂ- ಸ್ತದಾ ತ್ರ್ಯವಸ್ಥಃ ಪರಿಕೀರ್ತ್ಯತೇ ತು ವೈ । ಗತಾಷ್ಟವರ್ಗಸ್ತ್ರಿಗತಃ ಸದಾ ಶುಭಃ ಸ್ಥಿರೋ ಭವೇದಾತ್ಮನಿ ನಿಶ್ಚಯಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೩೯.

ಯಾವಾಗ ಒಂಬತ್ತು ಗುಣಗಳು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ, ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಎಂಟು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶುಭನಾಗಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯದಾ ಪಞ್ಚ ಪುನಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಾಪಿ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ । ಏಕಮಾರ್ಗಸ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಂ ಲಭತೇ ನರಃ ।। ೩೯.

ಯಾವಾಗ ಐದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಐದು, ಮತ್ತು ಮತ್ತೂ ಐದುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಒಬ್ಬನು ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.