ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯವಾನ್ನಹಾರಶ್ಚ ಭವೇತ್ ತಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಕಾನ್ತಿಂ ಪುಷ್ಟಿಂ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ಚ ಕೇವಲಮ್ ।। ೩೫.

ಆ ದಿನ ಯವದಿಂದ ತಯಾರಾದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಜ್ಞಾನ, ಕಾಂತಿ, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ಧನ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಆದಿತ್ರೇತಾಸು ರಾಜಾನೋ ಮಣಿಜಾ ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ । ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಾನ್ ರಾಜನ್ ಯತ್ರ ಜಾತೋಽಪಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೩೬.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಕೃತಯುಗ ಮತ್ತು ತ್ರೇತಾಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಮಣಿಯಂತೆ ಬೆಳಗಿದ ರಾಜರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯಾವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯೋಽಸೌ ಸುಪ್ರಭನಾಮಾಸೀತ್ ಸ ತ್ವಂ ರಾಜನ್ ಕೃತೇ ಯುಗೇ । ಜಾತೋಽಸಿ ನಾಮ್ನಾ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪ್ರಜಾಪಾಲೇತಿ ಶೋಭನಃ ।। ೩೬.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಭ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದವನು ನೀನೇ ರಾಜನೇ. ನೀನು ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಎಂಬ ಚೆನ್ನಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ.

ಶೇಷಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ರಾಜನ್ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾಬಲಾಃ । ಯೋ ದೀಪ್ತತೇಜಾ ಮಣಿಜಃ ಸ ಶನ್ತೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೩೬.

ಉಳಿದ ರಾಜರು ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಣಿಯಂತೆ ಬೆಳಗುವವನು ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸುರಶ್ಮಿರ್ಭವಿತಾ ರಾಜಾ ಶಶಕರ್ಣೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಶುಭದರ್ಶನಃ ಪಾಞ್ಚಾಲೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನರಾಧಿಪಃ ।। ೩೬.

ಸುರಶ್ಮಿ ಎಂಬವನು ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಶಕರ್ಣನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಶುಭದರ್ಶನ ಎಂಬ ಪಾಂಚಾಲ ವಂಶದ ರಾಜಕುಮಾರನು ನರಾಧಿಪನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಳುತ್ತಾನೆ.

ಸುಶಾನ್ತಿರಙ್ಗವಂಶೇ ವೈ ಸುನ್ದರೋಽಪ್ಯಙ್ಗ ಇತ್ಯುತ । ಸುನ್ದಶ್ಚ ಮುಚುಕುನ್ದೋಽಭೂತ್ಸುದ್ಯುಮ್ನಸ್ತುರ ಏವ ಚ ।। ೩೬.

ಅಂಗವಂಶದಲ್ಲಿ ಸುಶಾಂತಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಸುಂದರನು ಕೂಡ ಅಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸುಂದ, ಮುಚುಕುಂದ, ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ತುರ ಕೂಡ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಮನಾಃ ಸೋಮದತ್ತಸ್ತು ಶುಭಃ ಸಂವರಣೋಽಭವತ್ । ಸುಶೀಲೋ ವಸುದಾನಸ್ತು ಸುಖದೋ ಸುಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೩೬.

ಸುಮನಸ್ಸು ಸೋಮದತ್ತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಶುಭನಾದ ಸಂವರಣನು ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಸುಶೀಲನು ವಸುಧಾನನಾಗಿ, ಸುಖದನು ಸುಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು.

ಶಮ್ಭುಃ ಸೇನಾಪತಿರಭೂತ್ ಸುಕಾನ್ತೋ ದಶರಥಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಸೋಮೋಽಭೂಜ್ಜನಕೋ ರಾಜಾ ಏತೇ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ನೃಪ ।। ೩೬.

ಶಂಭು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಸುಕಾಂತನು ದಶರಥ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಸೋಮನು ಜನಕನಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರಾಜರು.

ಸರ್ವೇ ಭೂಮಿಮಿಮಾಂ ರಾಜನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತೇ ವಸುಧಾಧಿಪಾಃ । ಇಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವಿವಿಧೈರ್ಯಜ್ಞೈರ್ದಿವಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯನ್ತ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೩೬.

ರಾಜನೇ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದ ನಂತರ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ರಾಜರ್ಷಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಽಮೃತಂ ಪ್ರಭುಃ । ಆಖ್ಯಾನಂ ಪರಮಂ ಪ್ರೀತಸ್ತಪಶ್ಚರ್ತುಮಿಯಾದ್ ವನಮ್ ।। ೩೬.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಆಲಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಋಷಿರಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗೇನ ವಿಹಾಯೇದಂ ಕಲೇವರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಭೂತೋಽಭವದ್ಧಾತ್ರಿ ಹರೌ ಲಯಮವಾಪ ಚ ।। ೩೬.

ಆ ಋಷಿ ಆತ್ಮಯೋಗದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಧಾತೃಹರಿಯಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಂಡನು.

ವೃನ್ದಾವನಂ ಚ ರಾಜಾಽಸೌ ತಪೋಽರ್ಥಂ ಗತವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ । ತತ್ರ ಗೋವಿನ್ದನಾಮಾನಂ ಹರಿಂ ಸ್ತೋತುಮಥಾರಭತ್ ।। ೩೬.

ಆ ಮಹಾರಾಜನು ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ನಮಾಮಿ ದೇವಂ ಜಗತಾಂ ಚ ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ಗೋಪೇನ್ದ್ರಮಿನ್ದ್ರಾನುಜಮಪ್ರಮೇಯಮ್ । ಸಂಸಾರಚಕ್ರಕ್ರಮಣೈಕದಕ್ಷಂ ಕ್ಷಿತೀಧರಂ ದೇವವರಂ ನಮಾಮಿ ।। ೩೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದ ದೇವರನ್ನು, ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಾರನಾದವನು, ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಒಬ್ಬನೇ ಶಕ್ತನಾದವನನ್ನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭವೋದಧೌ ದುಃಖಶತೋರ್ಮ್ಮಿಭೀಮೇ ಜರಾವರ್ತ್ತೇ ಕೃಷ್ಣಪಾತಾಲಮೂಲೇ । ತದನ್ತಮೇಕೋ ದಧತೇ ಸುಖಂ ಮೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಗೋಪತಿರಪ್ರಮೇಯ ।। ೩೬.

ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ದುಃಖಗಳ ಭಯಾನಕ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಎಂಬ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪು ಪಾತಾಳದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ—ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಂದು ನನಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವನು ನೀನೇ. ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ಗೋವಿಂದ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವ್ಯಾಧ್ಯಾದಿಯುಕ್ತಃ ಪುರುಷೈರ್ಗ್ರಹೈಶ್ಚ ಸಙ್ಘಟ್ಟಮಾನಂ ಪುನರೇವ ದೇವ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಯುದ್ಧರತೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಜನಾರ್ದನೋ ಗೋಪತಿರುಗ್ರಬಾಹುಃ ।। ೩೬.

ವ್ಯಾಧಿ ಮುಂತಾದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಜನರು ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಬಾಧಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಮುತ್ತಮಃ ಸರ್ವವಿದಾಂ ಸುರೇಶ ತ್ವಯಾ ತತಂ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಸಮಸ್ತಮ್ । ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಹಾನುಭಾವ ಭವಾದ್ಭೀತಂ ತಿಗ್ಮರಥಾಙ್ಗಪಾಣೇ ।। ೩೬.

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಭವಭಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ.

ಪರೋಽಸಿ ದೇವ ಪ್ರವರಃ ಸುರಾಣಾಂ ಪುಂಸಃ ಸ್ವರೂಪೋಽಸಿ ಶಶಿಪ್ರಕಾಶಃ । ಹುತಾಶವಕ್ತ್ರಾಚ್ಯುತ ತೀವ್ರಭಾವ ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಭವೇ ಪತನ್ತಮ್ ।। ೩೬.

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವನೇ, ನೀನು ಪುರುಷನ ನಿಜಸ್ವರೂಪ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ. ಅಗ್ನಿಮುಖನಾದ ಅಚ್ಯುತನೇ, ತೀವ್ರ ಸ್ವಭಾವದವನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಸಂಸಾರಚಕ್ರಕ್ರಮಣಾನ್ಯನೇಕಾ - ನ್ಯಾವಿರ್ಭವನ್ತ್ಯಚ್ಯುತ ದೇಹಿನಾಂ ಯತ್ । ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಾನಾಂ ಸುರೇಶ ಕಸ್ತೇ ಮಾಯಾಂ ತರತೇ ದ್ವನ್ದ್ವಧಾಮಾ ।। ೩೬.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಸಂಸಾರಚಕ್ರಗಳ ಪಟಪಟಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಯಾರು ದಾಟಬಹುದು?

ಅಗೋತ್ರಮಸ್ಪರ್ಶಮರೂಪಗನ್ಧ - ಮನಾಮನಿರ್ದೇಶಮಜಂ ವರೇಣ್ಯಮ್ । ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ತ್ವಾಂ ಯದ್ಯುಪಾಸನ್ತಿ ಧೀರಾ - ಸ್ತೇ ಮುಕ್ತಿಭಾಜೋ ಭವಬನ್ಧಮುಕ್ತಾಃ ।। ೩೬.

ಗೋವಿಂದನೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ವಂಶವಿಲ್ಲದ, ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ವಾಸನೆಯಿಲ್ಲದ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ವರ್ಣನೆಗೆ ಆಗದ, ಜನನರಹಿತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಧೀರರು ಭವಬಂಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಬ್ದಾತಿಗಂ ವ್ಯೋಮರೂಪಂ ವಿಮೂರ್ತ್ತಿಂ ವಿಕರ್ಮ್ಮಿಣಾಂ ಶುಭಭಾವಂ ವರೇಣ್ಯಮ್ । ಚಕ್ರಾಬ್ಜಪಾಣಿಂ ತು ತಥೋಪಚಾರಾ- ದುಕ್ತಂ ಪುರಾಣೇ ಸತತಂ ನಮಾಮಿ ।। ೩೬.

ಯಾವನು ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರನಾದವನು, ಆಕಾಶದ ರೂಪವನು, ರೂಪವಿಲ್ಲದವನು, ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶುಭಸ್ವಭಾವವನು, ಆರಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವನು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ಕ್ರಾನ್ತಜಗತ್ತ್ರಯಂ ಚ ಚತುರ್ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ವಿಶ್ವಗತಾಂ ಕ್ಷಿತೀಶಮ್ । ಶಮ್ಭುಂ ವಿಭುಂ ಭೂತಪತಿಂ ಸುರೇಶಂ ನಮಾಮ್ಯಹಂ ವಿಷ್ಣುಮನನ್ತಮೂರ್ತ್ತಿಮ್ ।। ೩೬.

ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ಶಂಭು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯ, ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ, ಅನಂತ ರೂಪದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ವಂ ದೇವ ಸರ್ವಾಣಿ ಚರಾಚರಾಣಿ ಸೃಜಸ್ಯಥೋ ಸಂಹರಸೇ ತ್ವಮೇವ । ಮಾಂ ಮುಕ್ತಿಕಾಮಂ ನಯ ದೇವ ಶೀಘ್ರಂ ಯಸ್ಮಿನ್ ಗತಾ ಯೋಗಿನೋ ನಾಪಯಾನ್ತಿ ।। ೩೬.

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುವವನು. ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನನನ್ನು, ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.

ಜಯಸ್ವ ಗೋವಿನ್ದ ಮಹಾನುಭಾವ ಜಯಸ್ವ ವಿಷ್ಣೋ ಜಯ ಪದ್ಮನಾಭ । ಜಯಸ್ವ ಸರ್ವಜ್ಞ ಜಯಾಪ್ರಮೇಯ ಜಯಸ್ವ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತ್ತೇ ।। ೩೬.

ಮಹಾ ವೈಭವದ ಗೋವಿಂದ, ನಿನಗೆ ಜಯ! ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನಗೆ ಜಯ! ಪದ್ಮನಾಭ, ನಿನಗೆ ಜಯ! ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವ, ನಿನಗೆ ಜಯ! ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ನಿನಗೆ ಜಯ!

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ತದಾ ರಾಜಾ ನಿಧಾಯ ಸ್ವಂ ಕಲೇವರಮ್ । ಪರಮಾತ್ಮನಿ ಗೋವಿನ್ದೇ ಲಯಮಾಗಾಚ್ಚ ಶಾಶ್ವತೇ ।। ೩೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಂಡನು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ಕಥಮಾರಾಧ್ಯಸೇ ದೇವ ಭಕ್ತಿಮದ್ಭಿರ್ನರೈರ್ವಿಭೋ । ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ವಾ ಸರ್ವಮೇತನ್ಮೇ ಶಂಸ ತ್ವಂ ಭೂತಭಾವನ ।। ೩೭.

ಧರಣಿ ಕೇಳಿದಳು: ದೇವಾ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪುರುಷರು ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ? ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಭಾವಸಾಧ್ಯೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ದೇವಿ ನ ವಿತ್ತೈರ್ನ ಜಪೈರಹಮ್ । ಸಾಧ್ಯಸ್ತಥಾಽಪಿ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಕಾಯಕ್ಲೇಶಂ ವದಾಮಿ ತೇ ।। ೩೭.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಭಾವದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತೇನೆ, ಧನದಿಂದಲೂ ಜಪದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದೇಹದ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಮಚ್ಚಿತ್ತೋ ಯೋ ನರೋ ಭವೇತ್ । ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನಿ ಧಾಸ್ಯಾಮಿ ವಿವಿಧಾನಿ ನಿಬೋಧ ಮೇ ।। ೩೭.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ವಿಧಿಸಿರುವ ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ಅಹಿಂಸಾ ಸತ್ಯಮಸ್ತೇಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ (-ಕಲ್ಕತ)ಾ । ಏತಾನಿ ಮಾನಸಾನ್ಯಾಹುರ್ವ್ರತಾನಿ ತು ಧರಾಧರೇ ।। ೩೭.

ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯದಿರುವುದು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ರತಗಳೆಂದು ಭೂಧರನಾದ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏಕಭಕ್ತಂ ತಥಾ ನಕ್ತಮುಪವಾಸಾದಿಕಂ ಚ ಯತ್ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಾಯಿಕಂ ಪುಂಸಾಂ ವ್ರತಂ ಭವತಿ ನಾನ್ಯಥಾ ।। ೩೭.

ಏಕಭಕ್ತಿ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಶರೀರದ ತಪಸ್ಸುಗಳು—allವು ಪುರುಷರಿಗೆ ದೇಹದ ವ್ರತಗಳಾಗಿವೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.