ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷೀಣಾಭವಂಸ್ತದಾ ಸರ್ವಾ ಓಷಧ್ಯಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ । ಕ್ಷಯಂ ಗಚ್ಛದ್ಭಿರತ್ಯರ್ಥಮೋಷಧೀಭಿಃ ಸುರರ್ಷಭಾಃ ।। ೩೫.

ಅವತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದವು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಔಷಧಿಗಳು ಬಹಳವಾಗಿ ಹಾಳಾದವು. ಸಸ್ಯಗಳು ಒಣಗುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು.

ಮೂಲೇಷು ವೀರುಧಾಂ ಸೋಮಃ ಸ್ಥಿತ ಇತ್ಯೂಚುರಾತುರಾಃ । ತೇಷಾಂ ಚಿನ್ತಾಽಭವತ್ ತೀವ್ರಾ ವಿಷ್ಣುಂ ಚ ಶರಣಂ ಯಯುಃ ।। ೩೫.

ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ, 'ಸೋಮನು ಸಸ್ಯಗಳ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಚಿಂತೆಯು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ಭಗವಾನಾಹ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಬ್ರೂತ ಕಿಂ ಕ್ರಿಯತೇ ಮಯಾ । ತೇ ಚೋಚುರ್ದೇವ ದಕ್ಷೇಣ ಶಪ್ತಃ ಸೋಮೋ ವಿನಾಶಿತಃ ।। ೩೫.

ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ದೇವಾ, ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಸೋಮನು ನಾಶವಾಗಿದೆ.'

ತಾನುವಾಚ ತದಾ ದೇವೋ ಮಥ್ಯತಾಂ ಕಲಶೋದಧಿಃ । ಓಷಧ್ಯಃ ಸರ್ವತೋ ದೇವಾಃ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯಾಶು ಸುಸಂಯತೈಃ ।। ೩೫.

ಆಗ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಕಲಶಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿರಿ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಹಾಕಿ ಮಥಿಸಿರಿ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೇವಾನ್ ದಧ್ಯೌ ರುದ್ರಂ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಚ ತಥಾ ದಧ್ಯೌ ವಾಸುಕಿಂ ನೇತ್ರಕಾರಣಾತ್ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಹರಿಯು ಸ್ವತಃ ರುದ್ರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಮಥನಕ್ಕಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದನು.

ತೇ ಸರ್ವೇ ತತ್ರ ಸಹಿತಾ ಮಮನ್ಥುರ್ವರುಣಾಲಯಮ್ । ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಮಥಿತೇ ಜಾತಃ ಪುನಃ ಸೋಮೋ ಮಹೀಪತೇ ।। ೩೫.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವರುಣನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಮಥಿಸಿದರು. ಅದು ಮಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ರಾಜನೇ, ಸೋಮನು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಯೋಽಸೌ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಸಂಜ್ಞೋ ವೈ ದೇಹೇಽಸ್ಮಿನ್ ಪುರುಷಃ ಪರಃ । ಸ ಏವ ಸೋಮೋ ಮನ್ತವ್ಯೋ ದೇಹಿನಾಂ ಜೀವಸಂಜ್ಞಿತಃ । ಪರೇಚ್ಛಯಾ ಸ ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ತು ಪೃಥಕ್ ಸೌಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಪೇದಿವಾನ್ ।। ೩೫.

ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪರಪುರುಷನು, ಅವನೇ ಸೋಮನು, ದೇಹಿಗಳ ಜೀವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಪರಮಾತ್ಮನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮೃದುರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ತಮೇವ ದೇವಮನುಜಾಃ ಷೋಡಶೇಮಾಶ್ಚ ದೇವತಾಃ । ಉಪಜೀವನ್ತಿ ವೃಕ್ಷಾಶ್ಚ ತಥೈವೋಷಧಯಃ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೩೫.

ಮಾನವರು, ಹದಿನಾರು ದೇವತೆಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಒಡೆಯನಾಗಿ ಭರಿಸಿಕೊಂಡು ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ.

ರುದ್ರಸ್ತಮೇವ ಸಕಲಂ ದಧಾರ ಶಿರಸಾ ತದಾ । ತದಾತ್ಮಿಕಾ ಭವನ್ತ್ಯಾಪೋ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿರಸೌ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೫.

ಆಗ ರುದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ನೀರು ಅವನ ಸ್ವರೂಪವಾಯಿತು, ಅವನು ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದದೌ ಪ್ರೀತಃ ಪೌರ್ಣಮಾಸೀಂ ತಿಥಿಂ ಪ್ರಭುಃ । ತಸ್ಯಾಮುಪೋಷಯೇದ್ ರಾಜಂಸ್ತಮರ್ಥಂ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್ ।। ೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಪೌರ್ಣಮಿಯ ದಿನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಯವಾನ್ನಹಾರಶ್ಚ ಭವೇತ್ ತಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಕಾನ್ತಿಂ ಪುಷ್ಟಿಂ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ಚ ಕೇವಲಮ್ ।। ೩೫.

ಆ ದಿನ ಯವದಿಂದ ತಯಾರಾದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಜ್ಞಾನ, ಕಾಂತಿ, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ಧನ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಆದಿತ್ರೇತಾಸು ರಾಜಾನೋ ಮಣಿಜಾ ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ । ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಾನ್ ರಾಜನ್ ಯತ್ರ ಜಾತೋಽಪಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೩೬.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಕೃತಯುಗ ಮತ್ತು ತ್ರೇತಾಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಮಣಿಯಂತೆ ಬೆಳಗಿದ ರಾಜರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯಾವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯೋಽಸೌ ಸುಪ್ರಭನಾಮಾಸೀತ್ ಸ ತ್ವಂ ರಾಜನ್ ಕೃತೇ ಯುಗೇ । ಜಾತೋಽಸಿ ನಾಮ್ನಾ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪ್ರಜಾಪಾಲೇತಿ ಶೋಭನಃ ।। ೩೬.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಭ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದವನು ನೀನೇ ರಾಜನೇ. ನೀನು ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಎಂಬ ಚೆನ್ನಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ.

ಶೇಷಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ರಾಜನ್ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾಬಲಾಃ । ಯೋ ದೀಪ್ತತೇಜಾ ಮಣಿಜಃ ಸ ಶನ್ತೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೩೬.

ಉಳಿದ ರಾಜರು ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಣಿಯಂತೆ ಬೆಳಗುವವನು ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸುರಶ್ಮಿರ್ಭವಿತಾ ರಾಜಾ ಶಶಕರ್ಣೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಶುಭದರ್ಶನಃ ಪಾಞ್ಚಾಲೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನರಾಧಿಪಃ ।। ೩೬.

ಸುರಶ್ಮಿ ಎಂಬವನು ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಶಕರ್ಣನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಶುಭದರ್ಶನ ಎಂಬ ಪಾಂಚಾಲ ವಂಶದ ರಾಜಕುಮಾರನು ನರಾಧಿಪನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಳುತ್ತಾನೆ.

ಸುಶಾನ್ತಿರಙ್ಗವಂಶೇ ವೈ ಸುನ್ದರೋಽಪ್ಯಙ್ಗ ಇತ್ಯುತ । ಸುನ್ದಶ್ಚ ಮುಚುಕುನ್ದೋಽಭೂತ್ಸುದ್ಯುಮ್ನಸ್ತುರ ಏವ ಚ ।। ೩೬.

ಅಂಗವಂಶದಲ್ಲಿ ಸುಶಾಂತಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಸುಂದರನು ಕೂಡ ಅಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸುಂದ, ಮುಚುಕುಂದ, ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ತುರ ಕೂಡ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಮನಾಃ ಸೋಮದತ್ತಸ್ತು ಶುಭಃ ಸಂವರಣೋಽಭವತ್ । ಸುಶೀಲೋ ವಸುದಾನಸ್ತು ಸುಖದೋ ಸುಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೩೬.

ಸುಮನಸ್ಸು ಸೋಮದತ್ತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಶುಭನಾದ ಸಂವರಣನು ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಸುಶೀಲನು ವಸುಧಾನನಾಗಿ, ಸುಖದನು ಸುಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು.

ಶಮ್ಭುಃ ಸೇನಾಪತಿರಭೂತ್ ಸುಕಾನ್ತೋ ದಶರಥಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಸೋಮೋಽಭೂಜ್ಜನಕೋ ರಾಜಾ ಏತೇ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ನೃಪ ।। ೩೬.

ಶಂಭು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಸುಕಾಂತನು ದಶರಥ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಸೋಮನು ಜನಕನಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರಾಜರು.

ಸರ್ವೇ ಭೂಮಿಮಿಮಾಂ ರಾಜನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತೇ ವಸುಧಾಧಿಪಾಃ । ಇಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವಿವಿಧೈರ್ಯಜ್ಞೈರ್ದಿವಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯನ್ತ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೩೬.

ರಾಜನೇ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದ ನಂತರ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ರಾಜರ್ಷಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಽಮೃತಂ ಪ್ರಭುಃ । ಆಖ್ಯಾನಂ ಪರಮಂ ಪ್ರೀತಸ್ತಪಶ್ಚರ್ತುಮಿಯಾದ್ ವನಮ್ ।। ೩೬.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಆಲಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಋಷಿರಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗೇನ ವಿಹಾಯೇದಂ ಕಲೇವರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಭೂತೋಽಭವದ್ಧಾತ್ರಿ ಹರೌ ಲಯಮವಾಪ ಚ ।। ೩೬.

ಆ ಋಷಿ ಆತ್ಮಯೋಗದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಧಾತೃಹರಿಯಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಂಡನು.

ವೃನ್ದಾವನಂ ಚ ರಾಜಾಽಸೌ ತಪೋಽರ್ಥಂ ಗತವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ । ತತ್ರ ಗೋವಿನ್ದನಾಮಾನಂ ಹರಿಂ ಸ್ತೋತುಮಥಾರಭತ್ ।। ೩೬.

ಆ ಮಹಾರಾಜನು ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ನಮಾಮಿ ದೇವಂ ಜಗತಾಂ ಚ ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ಗೋಪೇನ್ದ್ರಮಿನ್ದ್ರಾನುಜಮಪ್ರಮೇಯಮ್ । ಸಂಸಾರಚಕ್ರಕ್ರಮಣೈಕದಕ್ಷಂ ಕ್ಷಿತೀಧರಂ ದೇವವರಂ ನಮಾಮಿ ।। ೩೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದ ದೇವರನ್ನು, ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಾರನಾದವನು, ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಒಬ್ಬನೇ ಶಕ್ತನಾದವನನ್ನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭವೋದಧೌ ದುಃಖಶತೋರ್ಮ್ಮಿಭೀಮೇ ಜರಾವರ್ತ್ತೇ ಕೃಷ್ಣಪಾತಾಲಮೂಲೇ । ತದನ್ತಮೇಕೋ ದಧತೇ ಸುಖಂ ಮೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಗೋಪತಿರಪ್ರಮೇಯ ।। ೩೬.

ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ದುಃಖಗಳ ಭಯಾನಕ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಎಂಬ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪು ಪಾತಾಳದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ—ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಂದು ನನಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವನು ನೀನೇ. ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ಗೋವಿಂದ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವ್ಯಾಧ್ಯಾದಿಯುಕ್ತಃ ಪುರುಷೈರ್ಗ್ರಹೈಶ್ಚ ಸಙ್ಘಟ್ಟಮಾನಂ ಪುನರೇವ ದೇವ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಯುದ್ಧರತೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಜನಾರ್ದನೋ ಗೋಪತಿರುಗ್ರಬಾಹುಃ ।। ೩೬.

ವ್ಯಾಧಿ ಮುಂತಾದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಜನರು ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಬಾಧಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಮುತ್ತಮಃ ಸರ್ವವಿದಾಂ ಸುರೇಶ ತ್ವಯಾ ತತಂ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಸಮಸ್ತಮ್ । ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಹಾನುಭಾವ ಭವಾದ್ಭೀತಂ ತಿಗ್ಮರಥಾಙ್ಗಪಾಣೇ ।। ೩೬.

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಭವಭಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ.

ಪರೋಽಸಿ ದೇವ ಪ್ರವರಃ ಸುರಾಣಾಂ ಪುಂಸಃ ಸ್ವರೂಪೋಽಸಿ ಶಶಿಪ್ರಕಾಶಃ । ಹುತಾಶವಕ್ತ್ರಾಚ್ಯುತ ತೀವ್ರಭಾವ ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಭವೇ ಪತನ್ತಮ್ ।। ೩೬.

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವನೇ, ನೀನು ಪುರುಷನ ನಿಜಸ್ವರೂಪ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ. ಅಗ್ನಿಮುಖನಾದ ಅಚ್ಯುತನೇ, ತೀವ್ರ ಸ್ವಭಾವದವನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಸಂಸಾರಚಕ್ರಕ್ರಮಣಾನ್ಯನೇಕಾ - ನ್ಯಾವಿರ್ಭವನ್ತ್ಯಚ್ಯುತ ದೇಹಿನಾಂ ಯತ್ । ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಾನಾಂ ಸುರೇಶ ಕಸ್ತೇ ಮಾಯಾಂ ತರತೇ ದ್ವನ್ದ್ವಧಾಮಾ ।। ೩೬.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಸಂಸಾರಚಕ್ರಗಳ ಪಟಪಟಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಯಾರು ದಾಟಬಹುದು?

ಅಗೋತ್ರಮಸ್ಪರ್ಶಮರೂಪಗನ್ಧ - ಮನಾಮನಿರ್ದೇಶಮಜಂ ವರೇಣ್ಯಮ್ । ಗೋಪೇನ್ದ್ರ ತ್ವಾಂ ಯದ್ಯುಪಾಸನ್ತಿ ಧೀರಾ - ಸ್ತೇ ಮುಕ್ತಿಭಾಜೋ ಭವಬನ್ಧಮುಕ್ತಾಃ ।। ೩೬.

ಗೋವಿಂದನೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ವಂಶವಿಲ್ಲದ, ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ವಾಸನೆಯಿಲ್ಲದ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ವರ್ಣನೆಗೆ ಆಗದ, ಜನನರಹಿತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಧೀರರು ಭವಬಂಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.