ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಾಯ ದೇವಾಯ ಶಿವಶಂಭುಭವಾಯ ಚ । ಕಪರ್ದಿನೇ ಕರಾಲಾಯ ಮಹಾದೇವಾಯ ತೇ ನಮಃ ।। ೩೩.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ, ದೇವರಿಗೆ, ಶಿವ, ಶಂಭು, ಭವ, ಜಟಾಧಾರಿ, ಭಯಂಕರ, ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಏವಂ ದೇವೈಃ ಸ್ತುತಃ ಶಂಭುರುಗ್ರಧನ್ವಾ ಸನಾತನಃ । ಉವಾಚ ದೇವದೇವೋಽಹಂ ಯತ್ಕರೋಮಿ ತದುಚ್ಯತಾಮ್ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಂಭು, ಉಗ್ರಧನುಧಾರಿ, ಶಾಶ್ವತನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿಜ್ಞಾನಂ ದೇಹಿ ನೋ ಭವ ಮಾಚಿರಮ್ । ಯಜ್ಞಂ ಸರಹಸ್ಯಂ ನೋ ಯದಿ ತುಷ್ಟೋಽಸಿ ನಃ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೩.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಭವನೇ, ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ ದಯಮಾಡು. ಯಜ್ಞದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು, ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಭುವೇ.'

ಮಹಾದೇವ ಉವಾಚ । ಭವನ್ತಃ ಪಶವಃ ಸರ್ವೇ ಭವನ್ತು ಸಹಿತಾ ಇತಿ । ಅಹಂ ಪತಿರ್ವೋ ಭವತಾಂ ತತೋ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ । ತಥೇತಿ ದೇವಾಸ್ತಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ತತಃ ಪಶುಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೩೩.

ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಪಶುಗಳು ಆಗಿರಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ನೀವು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.' ದೇವತೆಗಳು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅವರು ಪಶುಪತಿಯಾದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಶುಪತಿಂ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಸನ್ನೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ । ಚತುರ್ದ್ದಶೀ ತೇ ದೇವೇಶ ತಿಥಿರಸ್ತು ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೩೩.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೃದಯದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನಿಗೆ ಚತುರ್ಧಶಿ ತಿಥಿಯು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಸೇರಲಿ.'

ತಸ್ಯಾಂ ತಿಥೌ ಭವನ್ತಂ ಯೇ ಯಜನ್ತೇ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಾಃ । ಉಪೋಷ್ಯ ಪಶ್ಚಾದ್ಭುಞ್ಜೀಯಾದ್ಗೋಧೂಮಾನ್ನೇನ ವೈ ದ್ವಿಜಾನ್ ೩೩.

ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ದ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಏವಮಕ್ತಸ್ತದಾ ರುದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾ । ದನ್ತಾನ್ ನೇತ್ರೇ ಫಲೇ ಪ್ರಾದಾದ್ಭಗಪೂಷ್ಣೋಃ ಕ್ರತೋರಪಿ । ಪರಿಜ್ಞಾನಂ ಚ ಸಕಲಂ ಸ ಪ್ರಾದಾಚ್ಚ ಸುರೇಷ್ವಪಿ ।। ೩೩.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಗ ಮತ್ತು ಪೂಷಣನ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹಲ್ಲು, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

ಏವಂ ರುದ್ರಸ್ಯ ಸಂಭೂತಿಃ ಸಂಭೂತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುರಾ । ಅನೇನೈವ ಪ್ರಯೋಗೇನ ದೇವಾನಾಂ ಪತಿರುಚ್ಯತೇ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ, ರುದ್ರನ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಇದೇ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಯಶ್ಚೈನಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಮಾನವಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ರುದ್ರಲೋಕಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೩.

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ರುದ್ರನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಪಿತೄಣಾಂ ಸಂಭವಂ ರಾಜನ್ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧ ಮೇ । ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಜಾಪತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೩೪.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಪಿತೃಗಳ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳು. ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ—

ಏಕಾಗ್ರಮನಸಾ ಸರ್ವಾಸ್ತನ್ಮಾತ್ರಾ ಮನಸಾ ಬಹಿಃ । ಕೃತ್ವಾ ಪರಮಕಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಧ್ಯಾಯನ್ ಸರ್ಗೇಪ್ಸುರುಚ್ಚಕೈಃ ।। ೩೪.

ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಯಸಿ, ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯಾತ್ಮನಿ ತದಾ ಯೋಗಂ ಗತಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ತನ್ಮಾತ್ರಾ ನಿರ್ಯಯುರ್ದೇಹಾದ್ ಧೂಮವರ್ಣಾಕೃತಿತ್ವಿಷಃ ।। ೩೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಯೋಗಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಧೂಮವರ್ಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವಗಳು ಹೊರಬಂದವು.

ಪಿಬಾಮ ಇತಿ ಭಾಷನ್ತಃ ಸುರಾನ್ ಸೋಮ ಇತಿ ಸ್ಮ ಹ । ಊರ್ಧ್ವಂ ಜಿಗಮಿಷನ್ತೋ ವೈ ವಿಯತ್ಸಂಸ್ಥಾಸ್ತಪಸ್ವಿನಃ ।। ೩೪.

'ನಾವು ಕುಡಿಯೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು 'ಸೋಮ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದ ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಉಳಿದರು.

ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಿರ್ಯಕ್ಸಂಸ್ಥಾನ ಉನ್ಮುಖಾನ್ । ಭವನ್ತಃ ಪಿತರಃ ಸನ್ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಗೃಹಮೇಧಿನಾಮ್ ।। ೩೪.

ಅವರನ್ನು ಹಠಾತ್ ನೋಡಿ, ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆಂದನು: 'ನೀವು ಎಲ್ಲ ಗೃಹಸ್ಥರ ಪಿತೃಗಳಾಗಿರಿ.'

ಊರ್ಧ್ವವಕ್ತ್ರಾಸ್ತು ಯೇ ತತ್ರ ತೇ ನಾನ್ದೀಮುಖಸಂಜ್ಞಿತಾಃ । ವೃದ್ಧಿಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಸತತ ಪೂಜ್ಯಾ ಶ್ರುತಿವಿಧಾನತಃ ।। ೩೪.

ಅವರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿದ್ದವರು ನಾಂದಿಮುಖ ಪಿತೃಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ವೃದ್ಧಿಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶ್ರುತಿಯ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿಂ ಪುರಸ್ಕೃತೋ ಯೈಸ್ತು ತೇ ದ್ವಿಜಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಣಃ । ನಿತ್ಯೈರ್ನೈಮಿತ್ತಿಕೈಃ ಕಾಮ್ಯೈಃ ಪಾರ್ವಣೈಸ್ತರ್ಪಯನ್ತು ತಾನ್ ।। ೩೪.

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ದ್ವಿಜರು, ನಿಯಮಿತ, ವಿಶೇಷ, ಇಚ್ಛಿತ ಹಾಗೂ ಪಾಕ್ಷಿಕ ತರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

ಬಹಿಃಪ್ರವರಣಾ ಯೇ ಚ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಸ್ತರ್ಪಯನ್ತು ತಾನ್ । ಆಜ್ಯಂ ಪಿಬನ್ತಿ ಯೇ ಚಾತ್ರ ತಾನರ್ಚಯನ್ತು ವಿಶಃ ಸದಾ ।। ೩೪.

ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಘೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರನ್ನು ಜನರು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಾಃ ಶೂದ್ರಾಃ ಸ್ವಪಿತೃನಾಮತಃ । ತಾನೇವಾರ್ಚಯತಾಂ ಸಮ್ಯಗ್ವಿಧಿಮನ್ತ್ರಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ ।। ೩೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಶೂದ್ರರು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ.

ಅನಾಹಿತಾಗ್ನಯೋ ಯೇ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶೋ ನರಾಃ । ಸ್ವಕಾಲಿನಸ್ತೇಽರ್ಚಯನ್ತು ಲೋಕಾಗ್ನಿಪುರತಃ ಸದಾ ।। ೩೪.

ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೃಹಾಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆ ಸದಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇವಂ ಪೂಜಿತಾ ಯೂಯಮಿಷ್ಟಾನ್ ಕಾಮಾನ್ ಪ್ರಯಚ್ಛತ । ಆಯುಃ ಕೀರ್ತಿಂ ಧನಂ ಪುತ್ರಾನ್ ವಿದ್ಯಾಮಭಿಜನಂ ಸ್ಮೃತಿಮ್ ।। ೩೪.

ಹೀಗೆ ನೀವು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನೀವು ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಧನ, ಪುತ್ರ, ವಿದ್ಯೆ, ಉತ್ತಮ ವಂಶ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತು ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತೇಷಾಂ ಪನ್ಥಾನಮಾಕರೋತ್ । ದಕ್ಷಿಣಾಯನಸಂಜ್ಞಂ ತು ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೩೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಎಂಬ ಪಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಪಿತೃಗಳ ಪಿತಾಮಹನಾಗಿ.

ತೂಷ್ಣೀಂ ಸಸರ್ಜ ಭೂತಾನಿ ತಮೂಚುಃ ಪಿತರಸ್ತತಃ । ವೃತ್ತಿಂ ನೋ ದೇಹಿ ಭಗವನ್ ಯಯಾ ವಿನ್ದಾಮಹೇ ಸುಖಮ್ ।। ೩೪.

ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೌನವಾಗಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆಗ ಪಿತೃಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: 'ಪ್ರಭು, ನಮಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅದರಿಂದ ನಾವು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.'

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಉವಾಚ । ಅಮಾವಾಸ್ಯಾದಿನಂ ವೋಽಸ್ತು ತಸ್ಯಾಂ ಕುಶತಿಲೋದಕೈಃ । ತರ್ಪಿತಾ ಮಾನುಷೈಸ್ತೃಪ್ತಿಂ ಪರಾಂ ಗಚ್ಛಥ ನಾನ್ಯಥಾ ।। ೩೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ದಿನವು ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ; ಆ ದಿನ ಮಾನವರು ಕುಶ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನ ನೀರಿನಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ನೀವು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.'

ತಿಲಾ ದೇಯಾಸ್ತಥೈತಸ್ಯಾಮುಪೋಷ್ಯ ಪಿತೃಭಕ್ತಿತಃ । ಪರಮಂ ತಸ್ಯ ಸಂತುಷ್ಟಾ ವರಂ ಯಚ್ಛತ ಮಾ ಚಿರಮ್ ।। ೩೪.

ಈ ದಿನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಬೇಗನೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಪುತ್ರಃ ಅತ್ರಿರ್ನಾಮ ಮಹಾತಪಾಃ । ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಭವತ್ಸೋಮೋ ದಕ್ಷಜಾಮಾತೃತಾಂ ಗತಃ ।। ೩೫.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅತ್ರಿ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಇದ್ದನು. ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಸೋಮನು ಜನಿಸಿದನು. ಸೋಮನು ದಕ್ಷನ ಅಳಿಯನಾದನು.

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿ ಯಾಃ ಕನ್ಯಾ ದಾಕ್ಷಾಯಣ್ಯಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ । ಸೋಮಪತ್ನ್ಯೋಽತಿಮನ್ತವ್ಯಾಸ್ತಾಸಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ತು ರೋಹಿಣಿ ।। ೩೫.

ದಕ್ಷನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೋಮನ ಹೆಂಡಿರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳು.

ತಾಮೇವ ರಮತೇ ಸೋಮೋ ನೇತರಾ ಇತಿ ಶುಶ್ರುಮಃ । ಇತರಾಃ ಪ್ರೋಚುರಾಗತ್ಯ ದಕ್ಷಸ್ಯಾಸಮತಾಂ ಶಶೇಃ ।। ೩೫.

ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಸೋಮನು ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲೇ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು, ಇತರರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದು, ದಕ್ಷನಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ದೂರಿದರು.

ದಕ್ಷೋಽಪ್ಯಸಕೃದಾಗತ್ಯ ತಮುವಾಚ ಸ ನಾಕರೋತ್ । ಸಮತಾಂ ಸೋಽಪಿ ತಂ ದಕ್ಷಃ ಶಶಾಪಾನ್ತರ್ಹಿತೋ ಭವ ।। ೩೫.

ದಕ್ಷನು ಕೂಡಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಆದರೆ ಸೋಮನು ಸಮಾನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದಕ್ಷನು ಅವನನ್ನು 'ನೀನು ಮರೆಯಾಗು' ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಶಪ್ತಸ್ತು ದಕ್ಷೇಣ ಸೋಮೋ ದೇಹಂ ತ್ಯಜೇದಥ । ಉವಾಚ ಸೋಮೋ ದಕ್ಷಂ ತು ಭವಾನೇವಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಅನೇಕಜೋ ವಿಹಾಯೇಮಂ ಬ್ರಹ್ಮದೇಹಂ ಸನಾತನಮ್ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ದಕ್ಷನಿಂದ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದ ಸೋಮನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದಾಗ, ಸೋಮನು ದಕ್ಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನಗೂ ಹೀಗೇ ಆಗಲಿ; ಅನೇಕ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನೀನು ಈ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವೆ.'