ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಉವಾಚ । ಅಯಂ ಮೇ ಪ್ರಥಮಃ ಪುತ್ರಃ ಪೀಡಿತಃ ಶಶಿನಾ ಭೃಶಮ್ । ಪತ್ನೀಂ ಜಿಘೃಕ್ಷತಾ ಭ್ರಾತುರ್ದ್ಧರ್ಮಸಂಜ್ಞೋ ಮಹಾಮುನಿಃ ।। ೩೨.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಧರ್ಮನು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮಗನು. ಸೋಮನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಇದಾನೀಂ ತೋಷಯಧ್ವಂ ವೈ ಸರ್ವ ಏವ ಸುರಾಸುರಾಃ । ಯೇನ ಸ್ಥಿತಿರ್ವೋ ಭವತಿ ಸಮಂ ದೇವಾಸುರಾ ಇತಿ ।। ೩೨.

ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತತಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುಸ್ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಹರ್ಷಿತಾಃ । ವಿದಿತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಾತ್ ಸಂಪೂರ್ಣಶಶಿಸನ್ನಿಭಮ್ ।। ೩೨.

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋಽಸ್ತು ಶಶಿಸಙ್ಕಾಶ ನಮಸ್ತೇ ಜಗತಃ ಪತೇ । ನಮೋಽಸ್ತು ದೇವರೂಪಾಯ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಪ್ರದರ್ಶಕ । ಕರ್ಮಮಾರ್ಗಸ್ವರೂಪಾಯ ಸರ್ವಗಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ।। ೩೨.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಚಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರೂಪಿಯಾದವರೇ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವವರೇ, ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದ ಸ್ವರೂಪವಾದವರೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವರೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಯೇಯಂ ಪಾಲ್ಯತೇ ಪೃಥ್ವೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಚ ತ್ವಯೈವ ಹಿ । ಜನಸ್ತಪಸ್ತಥಾ ಸತ್ಯಂ ತ್ವಯಾ ಸರ್ವಂ ತು ಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೩೨.

ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀವು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನೀವು ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ. ಜನಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಸತ್ಯಲೋಕ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ.

ನ ತ್ವಯಾ ರಹಿತಂ ಕಿಂಚಿಜ್ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ವಿದ್ಯತೇ ತ್ವದ್ವಿಹೀನಂ ತು ಸದ್ಯೋ ನಶ್ಯತಿ ವೈ ಜಗತ್ ।। ೩೨.

ನೀವು ಇಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಮಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸತಾಂ ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ರಾಜಸಾನಾಂ ರಜಸ್ತ್ವಂ ಚ ತಾಮಸಾನಾಂ ತಮ ಏವ ಚ ।। ೩೨.

ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಜ್ಜನರ ಗುಣಗಳ ಸ್ವರೂಪ. ರಾಜಸಿಕರಿಗೆ ರಾಜಸ್ಸು, ತಾಮಸಿಕರಿಗೆ ತಮಸ್ಸು ಕೂಡ ನೀವು.

ಚತುಷ್ಪಾದೋ ಭವಾನ್ ದೇವ ಚತುಶ್ಶ್ರೃಙ್ಗಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ಸಪ್ತಹಸ್ತಸ್ತ್ರಿಬನ್ಧಶ್ಚ ವೃಷರೂಪ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೩೨.

ನೀವು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವವರು, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವವರು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರು, ಏಳು ಕೈಗಳಿರುವವರು, ಮೂರು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಎತ್ತು ರೂಪದ ದೇವರೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಯಾ ಹೀನಾ ವಯಂ ದೇವ ಸರ್ವ ಉನ್ಮಾರ್ಗವರ್ತ್ತಿನಃ । ತನ್ಮಾರ್ಗಂ ಯಚ್ಛ ಮೂಢಾನಾಂ ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮಾ ಗತಿಃ ।। ೩೨.

ದೇವರೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಈ ಮೋಹಿತರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಮಗೆ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ.

ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ವೃಷರೂಪೀ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರಸನ್ನಮನಸಾ ಶಾನ್ತಚಕ್ಷುರಪಶ್ಯತ ।। ೩೨.

ಅವರೆಲ್ಲರು ದೇವತೆಗಳು ಹೊಗಳಿದಾಗ, ಎತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದರು.

ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಾಸ್ತು ತೇ ದೇವಾಃ ಸ್ವಯಂ ಧರ್ಮೇಣ ಚಕ್ಷುಷಾ । ಕ್ಷಣೇನ ಗತಸಂಮೋಹಾಃ ಸಮ್ಯಕ್ಸದ್ಧರ್ಮಸಂಹಿತಾಃ ।। ೩೨.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ತಕ್ಷಣ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು.

ಅಸುರಾ ಅಪಿ ತದ್ವಚ್ಚ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಉವಾಚ ತಮ್ । ಅದ್ಯಪ್ರಭೃತಿ ತೇ ಧರ್ಮ ತಿಥಿರಸ್ತು ತ್ರಯೋದಶೀ ।। ೩೨.

ಅದೇ ರೀತಿ ಅಸುರರೂ ಕೂಡ. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: 'ಇಂದಿನಿಂದ ನಿನ್ನಿಗೆTrayodashi ಎಂಬ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಪವಿತ್ರವಾಗಿರಲಿ ಧರ್ಮಾ.'

ಯಸ್ತಾಮುಪೋಷ್ಯ ಪುರುಷೋ ಭವನ್ತಂ ಸಮುಪಾರ್ಜಯೇತ್ । ಕೃತ್ವಾ ಪಾಪಸಮಾಹಾರಂ ತಸ್ಮಾನ್ಮುಞ್ಚತಿ ಮಾನವಃ ।। ೩೨.

ಯಾರು ಆ ದಿನವನ್ನು ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆಚರಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಾಪಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಅವರಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಯಚ್ಚಾರಣ್ಯಮಿದಂ ಧರ್ಮ್ಮ ತ್ವಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಚಿರಂ ಪ್ರಭೋ । ತತೋ ನಾಮ್ನಾ ಭವಿಷ್ಯೇ ತದ್ಧರ್ಮಾರಣ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೨.

ಈ ಧರ್ಮದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ತುಂಬಿರುವುದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ಇನ್ನುಮುಂದೆ 'ಧರ್ಮಾರಣ್ಯ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದು.

ಚತುಸ್ತ್ರಿಪಾದ್ ದ್ವ್ಯೇಕಪಾಚ್ಚ ಪ್ರಭೋ ತ್ವಂ ಕೃತಾದಿಭಿರ್ಲ್ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ಯೇನ ಲೋಕೈಃ । ತಥಾ ತಥಾ ಕರ್ಮಭೂಮೌ ನಭಶ್ಚ ಪ್ರಾಯೋಯುಕ್ತಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪಾಹಿ ವಿಶ್ವಮ್ ।। ೩೨.

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಾಲುಗಳಿರುವವನು ಎಂದು ಯುಗಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಲೋಕಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ, ಕರ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದು, ನಿನ್ನ ಮನೆ ಮತ್ತು ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರಃ ಪ್ರಪಿತಾಮಹೋಽಧುನಾ ಸುರಾಸುರಾಣಾಮಥ ಪಶ್ಯತಾಂ ನೃಪ । ಅದೃಶ್ಯತಾಮಗಮತ್ ಸ್ವಾಲಯಾಂಶ್ಚ ಜಗ್ಮುಃ ಸುರಾಃ ಸವೃಷಾ ವೀತಶೋಕಾಃ ।। ೩೨.

ಇದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಪಿತಾಮಹನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದೃಶ್ಯನಾದರು. ದೇವತೆಗಳು ಎತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಧರ್ಮೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಯ ಇಮಾಂ ಶ್ರಾವಯೀತ ತದಾ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ತರ್ಪಯೇತ ಪಿತೄಂಶ್ಚ । ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾಂ ಪಾಯಸೇನ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಸ ಸ್ವರ್ಗಗಾಮೀ ತು ಸುರಾನುಪೇಯಾತ್ ।। ೩೨.

ಯಾರು ಈ ಧರ್ಮೋದ್ಭವದ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಓದಿ,Trayodashi ದಿನ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಯಸದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಾಂ ರುದ್ರಸಂಭೂತಿಮಾದ್ಯಾಂ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ರಾಜನ್ನಿತಿ ಸೋಽಭ್ಯುವಾಚ । ಮಹಾತಪಾಃ ಪ್ರೀತಿತೋ ಧರ್ಮ್ಮದಕ್ಷಃ ಕ್ಷಮಾಸ್ತ್ರಧಾರೀ ಋಷಿರುಗ್ರತೇಜಾಃ ।। ೩೩.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜನೇ, ಈಗ ರುದ್ರನ ಮೊದಲ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.' ಹೀಗೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಋಷಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

ಜಾತಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಿರುಗ್ರತೇಜಾ ಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಭಾವಂ ವಿದಿತ್ವಾ । ಸೃಷ್ಟಿಂ ಸಿಸೃಕ್ಷುಃ ಕ್ಷುಭಿತೋಽತಿಕೋಪಾದ ವೃದ್ಧಿಕಾಲೇ ಜಗತಃ ಪ್ರಕಾಮಮ್ ।। ೩೩.

ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡನು.

ತಪಸ್ಯತೋಽತಃ ಸ್ಥಿರಕೀರ್ತಿಃ ಪುರಾಣೋ ರಜಸ್ತಮೋಧ್ವಸ್ತಗತಿರ್ಬಭೂವ । ವರೋ ವರೇಣ್ಯೋ ವರದಃ ಪ್ರತಾಪೀ ಕೃಷ್ಣಾರುಣಃ ಪುರುಷಃ ಪಿಙ್ಗನೇತ್ರಃ ।। ೩೩.

ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಕೀರ್ತಿ ದೊರಕಿತು, ಅವನು ಪುರಾತನನಾದನು, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಅವನು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾದವನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದನು, ಕಪ್ಪು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನಾದನು, ಪಿಂಗಣ ಕಣ್ಣುಗಳವನು.

ರುದನ್ನುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮಾ ರುದ ತ್ವಂ ರುದ್ರಸ್ತತೋಽಸಾವಭವತ್ ಪುರಾಣಃ । ನಯಸ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿತತಸ್ವರೂಪಾಂ ಭವಾನ್ ಸಮರ್ಥೋಽಸಿ ಮಹಾನುಭಾವ ।। ೩೩.

ಅವನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: 'ಅಳಬೇಡ, ನೀನು ರುದ್ರ.' ಹೀಗೆ ಅವನು ಪುರಾತನನಾದನು. 'ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸು, ನೀನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು, ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರಃ ಸಲಿಲೇ ಮಮಜ್ಜಮಗ್ನೇ ಸಸರ್ಜಾತ್ಮಭವಾಯ ದಕ್ಷಃ । ಕಸ್ಥೇ ತದಾ ದೇವವರೇ ವಿತೇನುಃ ಸೃಷ್ಟಿಂ ತು ತೇ ಮಾನಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಜಾತಾಃ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ದಕ್ಷಿಣನು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮರದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.

ತಸ್ಯಾಂ ತತಾಯಾಂ ತು ಸುರಾಧಿಪೇ ತು ಪೈತಾಮಹಂ ಯಜ್ಞವರಂ ಪ್ರಕಾಮಮ್ । ಮಗ್ನಃ ಪುರಾ ಯತ್ಸಲಿಲೇ ಸ ರುದ್ರಃ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ವಿಶ್ವಂ ತು ಸುರಾನ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುಃ ।। ೩೩.

ಆ ವಿಸ್ತೃತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು, ಪಿತಾಮಹನ ಮಹಾ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯಿತು. ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ, ರುದ್ರನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಸುಸ್ತ್ರಾವ ಯಜ್ಞಂ ಸುರಸಿದ್ಧಯಕ್ಷಾನುಪಾಗತಾನ್ ಕ್ರೋಧವಶಂ ಜಗಾಮ । ಮನ್ಯುಂ ಪ್ರದೀಪ್ತಂ ಪರಿಭಾವ್ಯ ಕೇನ ಸೃಷ್ಟಂ ಜಗನ್ಮಾಂ ವ್ಯತಿರಿಚ್ಯ ಮೋಹಾತ್ ।। ೩೩.

ಅವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹರಡಿದನು; ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು ಬಂದರು. ಆದರೆ ಅವನು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ತನ್ನ ಉಗ್ರ ಕೋಪವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, 'ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಮೋಹದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಹಾ ಹೇತಿ ಚೋಕ್ತೇ ಜ್ವಲನಾರ್ಚಿಷಸ್ತು ತತ್ರಾಭವನ್ ಕ್ಷುದ್ರಪಿಶಾಚಸಙ್ಘಾ ವೇತಾಲಭೂತಾನಿ ಚ ಯೋಗಿಸಙ್ಘಾಃ ।। ೩೩.

ಅವನು 'ಹಾ! ಹೇ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದಾಗ, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಉಕ್ಕಿದವು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಚಿಕ್ಕ ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ವೇತಾಳಗಳು, ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಘನಂ ಯದಾ ತೈರ್ವಿತತಂ ವಿಯಚ್ಚ ಭೂಮಿಶ್ಚ ಸರ್ವಾಶ್ಚ ದಿಶಶ್ಚ ಲೋಕಾಃ । ತದಾ ಸ ಸರ್ವಜ್ಞತಯಾ ಚಕಾರ ಧನುಶ್ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಹಸ್ತಮಾತ್ರಮ್ ।। ೩೩.

ಅವರು ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಸರ್ವಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಮೊಳೆ ಉದ್ದದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.

ಗುಣಂ ತ್ರಿವೃತ್ತಂ ಚ ಚಕಾರ ರೋಷಾದಾದತ್ತ ದಿವ್ಯೇ ಚ ಧನುರ್ಗುಣಂ ಚ । ತತಶ್ಚ ಪೂಷ್ಣೋ ದಶನಾನವಿಧ್ಯದ್ ಭಗಸ್ಯ ನೇತ್ರೇ ವೃಷಣೌ ಕ್ರತೋಶ್ಚ ।। ೩೩.

ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಮೂರು ತಿರುವಿನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಪೂಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ರತುನು ವೃಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಸ ವಿದ್ಧಬೀಜೋ ವ್ಯಪಯಾತ್ಕ್ರತುಶ್ಚ ಮಾರ್ಗಂ ವಾಯುರ್ಧಾರಧನ್ ಯಜ್ಞವಾಟಾತ್ । ದೇವಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಪಶುಪತಿಮುಪೇಯುರ್ಜಗ್ಮುಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಭವಸ್ಯ ।। ೩೩.

ಆ ಯಜ್ಞದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಬೀಯು ಹಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಯಜಮಾನನು, ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಸೇರಿ, ಭವನಿಗೆ ನಮನಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಆಗಮ್ಯ ತತ್ರೈವ ಪಿತಾಮಹಸ್ತು ಭವಂ ಪ್ರತೀತಃ ಸಂಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ದೇವಾನ್ । ಭಕ್ತ್ಯೋಪೇತಾನ್ ವೀಕ್ಷಯದ್ ದೇವದೇವಾನ್ ವಿಜ್ಞಾನಮನ್ತಃ ಕುರು ವೀರಬಾಹೋ ।। ೩೩.

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಭವನನ್ನು ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ, 'ವೀರಬಾಹುವೇ, ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.