ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಾರುತಸ್ತೇ ಗತಿರ್ವೀರ ಗರುತ್ಮಾನ್ ಸ ಚ ಕೀರ್ತ್ತಿತಃ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಗಾಮಿನೀ ದೇವೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತೇಽಸ್ತು ಸದಾಶ್ರಯೇ । ದ್ವಾದಶೀ ಚ ತಿಥಿಸ್ತೇಽಸ್ತು ಕಾಮರೂಪೀ ಚ ಜಾಯತೇ ।। ೩೧.

ವಾಯುವು ನಿನ್ನ ಚಲನೆಯಾಗಲಿ, ವೀರ; ಗರುಡನು ನಿನ್ನ ವಾಹನವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರಲಿ; ದ್ವಾದಶಿ ತಿಥಿಯು ನಿನ್ನದಾಗಲಿ, ಅವಳು ಬೇಕಾದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಲಿ.

ಘೃತಾಶನೋ ಭವೇದ್ಯಸ್ತು ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ತ್ವಲ್ಪರಾಯಣಃ । ಸ ಸ್ವರ್ಗವಾಸೀ ಭವತು ಪುಮಾನ್ ಸ್ತ್ರೀ ವಾ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೩೧.

ಯಾರು ದ್ವಾದಶಿ ದಿನದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಪುರುಷರಾಗಿರಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಿರಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಏಷ ವಿಷ್ಣುಸ್ತವಾಖ್ಯಾತೋ ಮೂರ್ತಯೋ ದೇವದಾನವಾನ್ । ಹನ್ತಿ ಪಾತಿ ಶರೀರಾಣಿ ಸೃಜತ್ಯನ್ಯಾನಿ ಚಾತ್ಮನಃ ।। ೩೧.

ಈ ವಿಷ್ಣುವು, ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರುಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾಶಮಾಡಲು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನಿಂದಲೇ ಹೊಸ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಸರ್ವಗೋಽಯಂ ವೇದಾನ್ತೇ ಪುರುಷೋ ಹ್ಯಸೌ । ನ ಹೀನಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಕ್ತವ್ಯೋ ಮನುಷ್ಯೋಽಯಂ ಕದಾಚನ ।। ೩೧.

ಪ್ರತಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪುರುಷನು ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ಧಿಯವರು ಈತನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾನವನಂತೆ ಹೇಳಬಾರದು.

ಯ ಏವಂ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಸರ್ಗಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಸ ಕೀರ್ತಿಮಿಹ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ।। ೩೧.

ಯಾರು ಈ ವೈಷ್ಣವ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅದು ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಪೂರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಽವ್ಯಯಃ ಶುದ್ಧಃ ಪರಾದಪರಸಂಜ್ಞಿತಃ । ಸ ಸಿಸೃಕ್ಷುಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ವಾದೌ ಪಾಲನಂ ಚ ವಿಚಿನ್ತಯತ್ ।। ೩೨.

ಹಿಂದೆ ಅವಿನಾಶಿ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಅಪರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತ್ವಙ್ಗಾದ್ ದಕ್ಷಿಣಾಚ್ಛ್ವೇತಕುಣ್ಡಲಃ । ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವ ಪುರುಷಃ ಶ್ವೇತಮಾಲ್ಯಾನುಲೇಪನಃ ।। ೩೨.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ದೇಹದ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಬಿಳಿ ಕುಂಡಲ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ಪುರುಷನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವೋವಾಚ ಭಗವಾಂಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಂ ವೃಷಾಕೃತಿಮ್ । ಪಾಲಯೇಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸಾಧೋ ತ್ವಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಜಗತೋ ಭವ ।। ೩೨.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನobleನೆ, ನೀನು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡು; ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾಗಿರು."

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸಮವಸ್ಥೋಽಸೌ ಚತುಃಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಕೃತೇ ಯುಗೇ । ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಸ ಸಮಸ್ತೃಭ್ಯಾಂ ದ್ವೇ ಚೈವ ದ್ವಾಪರೇಽಭವತ್ । ಕಲಾವೇಕೇನ ಪಾದೇನ ಪ್ರಜಾಃ ಪಾಲಯತೇ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೨.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಾಲಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಷಡ್ಭೇದೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಸ ತ್ರಿಧಾ ಕ್ಷತ್ರೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ದ್ವಿಧಾ ವೈಶ್ಯೇಕಧಾ ಶೂದ್ರೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸರ್ವಗತಃ ಪ್ರಭುಃ । ರಸಾತಲೇಷು ಸರ್ವೇಷು ದ್ವೀಪವರ್ಷೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಆರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವೀಪ, ವರ್ಷದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾನೆ.

ದ್ರವ್ಯಗುಣಕ್ರಿಯಾಜಾತಿಚತುಃಪಾದಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಸಂಹಿತಾಪದಕ್ರಮಶ್ಚೈವ ತ್ರಿಶ್ರೃಙ್ಗೋಽಸೌ ಸ್ಮೃತೋ ಬುಧೈಃ ।। ೩೨.

ದ್ರವ್ಯ, ಗುಣ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳಿಂದ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸಂಹಿತೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೂವರು ಶೃಂಗಗಳವನು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಥಾ ಆದ್ಯನ್ತ ಓಙ್ಕಾರ ದ್ವಿಶಿರಾಃ ಸಪ್ತಹಸ್ತವಾನ್ । ತ್ರಿಬದ್ಧಬದ್ಧೋ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಮುಖ್ಯಃ ಪಾಲಯತೇ ಜಗತ್ ।। ೩೨.

ಹೀಗಾಗಿ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಓಂ ಎಂಬುದು ಎರಡು ತಲೆಯೂ ಏಳು ಕೈಗಳೂ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮೂರು ಬಗೆಯ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ ಧರ್ಮಃ ಪೀಡಿತಃ ಪೂರ್ವಂ ಸೋಮೇನಾದ್ಭುತಕರ್ಮಣ । ತಾರಾಂ ಜಿಘೃಕ್ಷತಾ ಪತ್ನೀಂ ಭ್ರಾತುರಾಙ್ಗಿರಸಸ್ಯ ಹ ।। ೩೨.

ಆ ಧರ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳಿರುವ ಸೋಮನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಅಂಗಿರಸನ ಪತ್ನಿಯಾದ ತಾರೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಸೋಽಪಾಯಾದ್ ಭೀಷಿತಸ್ತೇನ ಬಲಿನಾ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಣಾ । ಅರಣ್ಯಂ ಗಹನಂ ಘೋರಮಾವಿವೇಶ ತದಾ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೨.

ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯವಂತನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಧರ್ಮನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು, ಭಯಾನಕವಾದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಗತೇ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಅಸುರಾಣಾಂ ತು ಪತ್ನಯಃ । ಜಿಘೃಕ್ಷನ್ತಸ್ತದೌಕಾಂಸಿ ಬಭ್ರಮುರ್ಧರ್ಮವಞ್ಚಿತಾಃ । ಅಸುರಾ ಅಪಿ ತದ್ವಚ್ಚ ಸುರವೇಶ್ಮನಿ ಬಭ್ರಮುಃ ।। ೩೨.

ಅವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮದಿಂದ ವಂಚಿತರಾದ ಅಸುರರ ಪತ್ನಿಯರು ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಲೆದಾಡಿದರು. ಅಸುರರೂ ಸಹ ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿರ್ಮರ್ಯಾದೇ ತಥಾ ಜಾತೇ ಧರ್ಮನಾಶೇ ಚ ಪಾರ್ಥಿವ । ದೇವಾಸುರಾ ಯುಯುಧಿರೇ ಸೋಮದೋಷೇಣ ಕೋಪಿತಾಃ । ಸ್ತ್ರೀಹೇತೋಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗ ವಿವಿಧಾಯುಧಪಾಣಯಃ ।। ೩೨.

ರಾಜನೆ, ಹೀಗೆ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ, ಸೋಮನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಾರಣದಿಂದ ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯುಧ್ಯತೋ ದೇವಾನಸುರೈಃ ಸಹ ಕೋಪಿತಾನ್ । ನಾರದಃ ಪ್ರಾಹ ಸಂಗಮ್ಯ ಪಿತ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಹರ್ಷಿತಃ ।। ೩೨.

ಅಂಗರಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾರದನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಸ ಹಂಸಯಾನಮಾರುಹ್ಯ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ತದಾ ಕಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಯುದ್ಧಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೨.

ಅಪ್ಪಟ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಂಸ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ, ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಂದನು ಮತ್ತು ಯಾರುಗಾಗಿ ಈ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಸರ್ವೇ ಶಶಂಸುಃ ಸೋಮಂ ತು ಸ ತು ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸ್ವಕಂ ಸುತಮ್ । ಪೀಡನಾದಪಯಾತಂ ತು ಗಹನಂ ವನಮಾಶ್ರಿತಮ್ ।। ೩೨.

ಎಲ್ಲರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸೋಮನೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮಗನು ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸಿ ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯಯೌ ತತ್ರ ದೇವಾಸುರಯುತಸ್ತ್ವರನ್ । ದದರ್ಶ ಚ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಚತುಷ್ಪಾದಂ ವೃಷಾಕೃತಿಮ್ । ಚರನ್ತಂ ಶಶಿಸಙ್ಕಾಶಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾನುವಾಚ ಹ ।। ೩೨.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಎತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಧರ್ಮನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಉವಾಚ । ಅಯಂ ಮೇ ಪ್ರಥಮಃ ಪುತ್ರಃ ಪೀಡಿತಃ ಶಶಿನಾ ಭೃಶಮ್ । ಪತ್ನೀಂ ಜಿಘೃಕ್ಷತಾ ಭ್ರಾತುರ್ದ್ಧರ್ಮಸಂಜ್ಞೋ ಮಹಾಮುನಿಃ ।। ೩೨.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಧರ್ಮನು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮಗನು. ಸೋಮನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಇದಾನೀಂ ತೋಷಯಧ್ವಂ ವೈ ಸರ್ವ ಏವ ಸುರಾಸುರಾಃ । ಯೇನ ಸ್ಥಿತಿರ್ವೋ ಭವತಿ ಸಮಂ ದೇವಾಸುರಾ ಇತಿ ।। ೩೨.

ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತತಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುಸ್ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಹರ್ಷಿತಾಃ । ವಿದಿತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಾತ್ ಸಂಪೂರ್ಣಶಶಿಸನ್ನಿಭಮ್ ।। ೩೨.

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋಽಸ್ತು ಶಶಿಸಙ್ಕಾಶ ನಮಸ್ತೇ ಜಗತಃ ಪತೇ । ನಮೋಽಸ್ತು ದೇವರೂಪಾಯ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಪ್ರದರ್ಶಕ । ಕರ್ಮಮಾರ್ಗಸ್ವರೂಪಾಯ ಸರ್ವಗಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ।। ೩೨.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಚಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರೂಪಿಯಾದವರೇ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವವರೇ, ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದ ಸ್ವರೂಪವಾದವರೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವರೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಯೇಯಂ ಪಾಲ್ಯತೇ ಪೃಥ್ವೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಚ ತ್ವಯೈವ ಹಿ । ಜನಸ್ತಪಸ್ತಥಾ ಸತ್ಯಂ ತ್ವಯಾ ಸರ್ವಂ ತು ಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೩೨.

ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀವು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನೀವು ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ. ಜನಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಸತ್ಯಲೋಕ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ.

ನ ತ್ವಯಾ ರಹಿತಂ ಕಿಂಚಿಜ್ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ವಿದ್ಯತೇ ತ್ವದ್ವಿಹೀನಂ ತು ಸದ್ಯೋ ನಶ್ಯತಿ ವೈ ಜಗತ್ ।। ೩೨.

ನೀವು ಇಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಮಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸತಾಂ ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ರಾಜಸಾನಾಂ ರಜಸ್ತ್ವಂ ಚ ತಾಮಸಾನಾಂ ತಮ ಏವ ಚ ।। ೩೨.

ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಜ್ಜನರ ಗುಣಗಳ ಸ್ವರೂಪ. ರಾಜಸಿಕರಿಗೆ ರಾಜಸ್ಸು, ತಾಮಸಿಕರಿಗೆ ತಮಸ್ಸು ಕೂಡ ನೀವು.

ಚತುಷ್ಪಾದೋ ಭವಾನ್ ದೇವ ಚತುಶ್ಶ್ರೃಙ್ಗಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ಸಪ್ತಹಸ್ತಸ್ತ್ರಿಬನ್ಧಶ್ಚ ವೃಷರೂಪ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೩೨.

ನೀವು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವವರು, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವವರು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರು, ಏಳು ಕೈಗಳಿರುವವರು, ಮೂರು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಎತ್ತು ರೂಪದ ದೇವರೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಯಾ ಹೀನಾ ವಯಂ ದೇವ ಸರ್ವ ಉನ್ಮಾರ್ಗವರ್ತ್ತಿನಃ । ತನ್ಮಾರ್ಗಂ ಯಚ್ಛ ಮೂಢಾನಾಂ ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮಾ ಗತಿಃ ।। ೩೨.

ದೇವರೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಈ ಮೋಹಿತರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಮಗೆ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ.