ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸೃಜತಃ ಸೃಷ್ಟಿಮಾದಿಸರ್ಗೇ ಸಮುತ್ಥಿತೇ । ಚಿನ್ತಾಭೂನ್ಮಹತೀ ಕೋ ಮೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ಧರಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆಯೊಂದು ಹುಟ್ಟಿತು: 'ನಾನು ರಚಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಅವಕಾಶಂ ಪ್ರಜಾಸ್ವಿಹ । ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವುಃ ಶ್ರೋತ್ರೇಭ್ಯಃ ದಶ ಕನ್ಯಾ ಮಹಾಪ್ರಭಾಃ ।। ೨೯.

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಕಿವಿಯಿಂದ ಹತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಯುವತಿಯರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳ ಕೊಡಲು ಹುಟ್ಟಿಬಂದರು.

ಪೂರ್ವಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ಪ್ರತೀಚೀ ಚೋತ್ತರಾ ತಥಾ । ಊರ್ಧ್ವಾಽಧರಾ ಚ ಷಣ್ಮುಖ್ಯಾಃ ಕನ್ಯಾ ಹ್ಯಾಸಂಸ್ತದಾ ನೃಪ ।। ೨೯.

ಅವರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ದಿಕ್ಕುಗಳು—ಈ ಆರು ಯುವತಿಯರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ರಾಜನೇ.

ಅನ್ಯಾಶ್ಚತಸ್ತ್ರಸ್ತೇಷಾಂ ತು ಕನ್ಯಾಃ ಪರಮಶೋಭನಾಃ । ರೂಪಸ್ವಿನ್ಯೋ ಮಹಾಭಾಗಾ ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯೇಣ ಸಮನ್ವಿತಾಃ ।। ೨೯.

ಮತ್ತಿನ ನಾಲ್ಕು ಯುವತಿಯರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರರು, ರೂಪವಂತರು, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಸ್ವಭಾವದವರು.

ತಾ ಊಚುಃ ಪ್ರಣಯಾದ್ ದೇವಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಮಕಲ್ಮಷಮ್ । ಅವಕಾಶಂ ತು ನೋ ದೇಹಿ ದೇವದೇವ ಪ್ರಜಾಪತೇ ।। ೨೯.

ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾಪರಹಿತ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ದೇವದೇವ, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ನಮಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ.'

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠಾಮಹೇ ಸರ್ವಾ ಭರ್ತೃಭಿಃ ಸಹಿತಾಃ ಸುಖಮ್ । ಪತಯಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ದೇಹಿ ನೋಽವ್ಯಕ್ತಸಂಭವ ।। ೨೯.

'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಗಂಡಸರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವಂತೆ, ಮತ್ತು ದೇವದೇವ, ನಮಗೆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ನೀಡು.'

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮೇತತ್ ಸುಶ್ರೋಣ್ಯಃ ಶತಕೋಟಿಪ್ರವಿಸ್ತರಮ್ । ತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಭದ್ರಾ ಉಷ್ಯತಾಂ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬತ ।। ೨೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: 'ಸುಂದರಿಯರೇ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನೂರು ಕೋಟಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಾಸಿಸಿರಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ.'

ಭರ್ತೄಂಶ್ಚ ವಃ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಿ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಸ್ವಿನೋಽನಘಾಃ । ಯಥೇಷ್ಟಂ ಗಮ್ಯತಾಂ ದೇಶೋ ಯಸ್ಯಾ ಯೋ ರೋಚತೇಽಧುನಾ ।। ೨೯.

'ನಾನು ನಿಮಗೆ ರೂಪವಂತರು, ಪಾಪರಹಿತರು ಆದ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳ ಇಷ್ಟವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಶ್ಚ ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಪ್ರಯಯುಸ್ತದಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಸಸೃಜೇ ತೂರ್ಣಂ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ ಮಹಾಬಲಾನ್ ।। ೨೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಯುವತಿಯರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೂಡ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಲೋಕಪಾಲಾಂಸ್ತು ತಾಃ ಕನ್ಯಾಃ ಪುನರಾಹ್ವಯತ್ । ವಿವಾಹಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೯.

ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆಯಿಸಿ, ಅವರ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರ ಪಿತಾಮಹ.

ಏಕಾಮಿನ್ದ್ರಾಯ ಸ ಪ್ರಾದಾದಗ್ನಯೇಽನ್ಯಾಂ ಯಮಾಯ ಚ । ನಿರ್ಋತಾಯ ಚ ದೇವಾಯ ವರುಣಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ ।। ೨೯.

ಅವರು ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಯಮನಿಗೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ನಿರೃತಿಗೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವರుణನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.

ವಾಯವೇ ಧನದೇಶಾಯ ಈಶಾನಾಯ ಚ ಸುವ್ರತ । ಊರ್ದ್ಧ್ವಾಂ ಸ್ವಯಮಧಿಷ್ಠಾಯ ಶೇಷಾಯಾಧೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಮ್ ।। ೨೯.

ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ವಾಯುವಿಗೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕುಬೇರನಿಗೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಈಶಾನನಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ತಾನೇ ಮೇಲಿನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೆಳಗಿನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಶೇಷನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಿಥಿಂ ಪ್ರಾದಾದ್ ದಿಶಾಂ ಪುನಃ । ದಶಮೀಂ ಭರ್ತೃನಾಮ್ನಸ್ತು ದಧ್ಯನ್ನಂ ಭೋಜನಂ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೯.

ಹೀಗೆ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಿಥಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು—ಅದು ಭರ್ತೃಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಶಮಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ದಿನದ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮೊಸರನ್ನನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರು.

ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತಾ ದೇವ್ಯಃ ಸೇನ್ದ್ರಾದ್ಯಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ । ದಶಮೀ ಚ ತಿಥಿಸ್ತಾಸಾಮತೀವ ದಯಿತಾಭವತ್ ।। ೨೯.

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಇಂದ್ರನೂ ಇತರರೊಡನೆ ಆ ದೇವಿಯರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ದಶಮಿ ತಿಥಿಯು ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದಾಯಿತು.

ತಸ್ಯಾಂ ದಧ್ಯಾಶನೋ ಯಸ್ತು ಸುವ್ರತೀ ಭವತೇ ನರಃ । ತಸ್ಯ ಪಾಪಕ್ಷಯಂ ತಾಸ್ತು ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಹರಹರ್ನೃಪ ।। ೨೯.

ಯಾರು ಆ ದಿನ ವ್ರತದಿಂದ ಮೊಸರನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ರಾಜನೇ, ಆ ದೇವಿಯರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಶ್ಚೈತಚ್ಛೃಣುಯಾಜ್ಜನ್ಮ ದಿಶಾಂ ನಿಯತಮಾನಸಃ । ಸ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮವಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೯.

ಯಾರು ಈ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ಚಾನ್ಯಾಂ ವಸುಪತೇರುತ್ಪತ್ತಿಂ ಪಾಪನಾಶಿನೀಮ್ । ಯಥಾ ವಾಯುಃ ಶರೀರಸ್ಥೋ ಧನದಃ ಸಂಬಭೂವ ಹ ।। ೩೦.

ಮಹಾತಪಾ ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಧನದಾಧಿಪತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಕೇಳು. ಹೇಗೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಾಯು ಧನವನ್ನು ನೀಡುವವನಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಆದ್ಯಂ ಶರೀರಂ ಯತ್ ತಸ್ಮಿನ್ ವಾಯುರನ್ತಃ ಸ್ಥಿತೋಽಭವತ್ । ಪ್ರಯೋಜನಾನ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮತ್ತ್ವಮಾದಿಷ್ಟಂ ಕ್ಷೇತ್ರದೇವತಾ ।। ೩೦.

ಆ ಮೊದಲ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಯು ಒಳಗೆ ಇದ್ದನು. ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಆ ದೇಹದ ದೇವತೆಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ತತ್ರ ಮೂರ್ತ್ತಸ್ಯ ವಾಯೋಸ್ತು ಉತ್ಪತ್ತಿಃ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯಯೇ ಮಯಾ । ತಾಂ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಮಹಾಭಾಗ ಕಥ್ಯಮಾನಾಂ ಮಯಾನಘ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ರೂಪ ಪಡೆದ ವಾಯುವಿನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು, ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಪಾಪರಹಿತನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸೃಷ್ಟಿಕಾಮಸ್ಯ ಮುಖಾದ್ ವಾಯುರ್ವಿನಿರ್ಯಯೌ । ಪ್ರಚಣ್ಡಶರ್ಕರಾವರ್ಷೀ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರತ್ಯಷೇಧಯತ್ । ಮೂರ್ತ್ತೋ ಭವಸ್ವ ಶಾನ್ತಶ್ಚ ತತ್ರೋಕ್ತೋ ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನ್ ಭವತ್ ।। ೩೦.

ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಾಯಿಂದ ವಾಯು ಹೊರಬಂದನು; ಅವನು ಉಗ್ರನಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸುರಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, 'ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಶಾಂತನಾಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಅವನು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚೈವ ದೇವಾನಾಂ ಯದ್ ವಿತ್ತಂ ಫಲಮೇವ ಚ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಪಾಹಿ ಯೇನೋಕ್ತಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಧನಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಧನ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಕಾಯಬೇಕು ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಧನದಾಧಿಪತಿಯಾಗು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.

ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದದೌ ತುಷ್ಟಸ್ತಿಥಿಮೇಕಾದಶೀಂ ಪ್ರಭುಃ । ತಸ್ಯಾಮನಗ್ನಿಪಕ್ವಾಶೀ ಯೋ ಭವೇನ್ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ।। ೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಏಕಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ದಿನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯದ ಆಹಾರವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ತಿನ್ನುವವನು—

ತಸ್ಯಾಶು ಧನದೋ ದೇವಸ್ತುಷ್ಟಃ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಏಷಾ ಧನಪತೇರ್ಮೂರ್ತಿಃ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷನಾಶಿನೀ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ಧನದ ದೇವತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಧನಪತಿಯ ರೂಪವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಯ ಏತಾಂ ಶ್ರೃಣುಯಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪುರುಷಃ ಪಠತೇಽಪಿ ವಾ । ಸರ್ವಕಾಮಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಮನೋರ್ನಾಮ ಮನುತ್ವಂ ಚ ಯದೇತತ್ ಪಠ್ಯತೇ ಕಿಲ । ಪ್ರಯೋಜನವಶಾದ್ ವಿಷ್ಣುರಸಾವೇವ ತು ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನ್ ।। ೩೧.

ಮಹಾತಪಾ ಹೇಳಿದರು: 'ಮನು' ಎಂಬುದು ಮತ್ತು 'ಮನುತ್ವ' ಎಂಬುದು ಯಾವುದು ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆವೋ, ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವೇ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಯೋಽಸೌ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಃ ಪರಾತ್ ಪರತರೋ ನೃಪ । ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಪ್ರತಿ ನರೋತ್ತಮ ।। ೩೧.

ಅತಿ ಉನ್ನತ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಉದಯಿಸಿತು, ರಾಜನೇ, ಮಾನ್ಯನಾದವನೇ.

ಸೃಷ್ಟಾ ಚೇಯಂ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಪಾಲನೀಯಾ ಮಯೈವ ಹ । ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ತ್ವಮೂರ್ತ್ತೇನ ಕರ್ತುಂ ನೈವೇಹ ಶಕ್ಯತೇ । ತಸ್ಮಾನ್ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ಸೃಜಾಮ್ಯೇಕಾಂ ಯಯಾ ಪಾಲ್ಯಮಿದಂ ಜಗತ್ ।। ೩೧.

ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ನಾನು ಕಾಯಬೇಕು. ಆದರೆ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಒಂದು ದೇಹವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಯಬಹುದು.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನೋ ನೃಪ । ಪ್ರಾಕ್ಸೃಷ್ಟಿಜಾತಂ ರಾಜನ್ ವೈ ಮೂರ್ತ್ತಿಮತ್ ತತ್ಪುರೋ ಬಭೌ ।। ೩೧.

ಹೀಗೆ ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ರೂಪವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಪುರೋಭೂತೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ದೇವೋ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ವಯಮ್ । ಪ್ರವಿಶನ್ತಂ ದದರ್ಶಾಥ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ತಸ್ಯ ದೇಹತಃ ।। ೩೧.

ಆ ರೂಪವು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ, ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.