ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಇನ್ದ್ರೋ ಭಗ್ನೋ ಗತಃ ಸೋಗ್ನಿಂ ಅಗ್ನಿರ್ಭಗ್ನೋ ಯಮಂ ಯಯೌ । ಯಮೋ ನಿರ್ಋತಿಮಾಗಚ್ಛನ್ನಿರ್ಋತಿರ್ವರುಣಂ ಯಯೌ ।। ೨೮.

ಇಂದ್ರನು ಸೋತು ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದನು; ಅಗ್ನಿಯು ಸೋತು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಯಮನು ನಿರೃತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ನಿರೃತಿಯು ವರಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಇನ್ದ್ರಾದಿಭಿರುಪೇತಸ್ತು ವರುಣೋ ವಾಯುಮನ್ವಗಾತ್ । ವಾಯುರ್ಧನಪತಿಂ ತ್ವಾಗಾತ್ ಸರ್ವೈರಿನ್ದ್ರಾದಿಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ವರಣನು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಯುವ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ವಾಯು ಕೂಡ ಕುಬೇರನ ಬಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಧನದೋಽಪಿ ಸ್ವಕಂ ಮಿತ್ರಮೀಶಂ ದೇವಸಮನ್ವಿತಃ । ಇಯಾಯ ಗದಯಾ ಸೋಽಪಿ ದಾನವೋ ಬಲದರ್ಪಿತಃ । ಗದಾಮಾದಾಯ ದುದ್ರಾವ ಶಿವಲೋಕಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೋ ।। ೨೮.

ಕುಬೇರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು. ಆದರೆ ಆ ದೈತ್ಯನು, ತನ್ನ ಬಲದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶಿವಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು, ಪ್ರಭು.

ಶಿವೋಽಪ್ಯವಧ್ಯಂ ತಂ ಮತ್ವಾ ದೇವಾನ್ ಗುಹ್ಯ ಯಯೌ ಪುರೀಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುರಸಿದ್ಧಾದ್ಯೈರ್ವನ್ದಿತಾಂ ಪುಣ್ಯಕಾರಿಭಿಃ ।। ೨೮.

ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಸಿದ್ಧರು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಜಗತ್ಸ್ತ್ರಷ್ಟಾ ವಿಷ್ಣುಪಾದೋದ್ಭವೇ ಜಲೇ । ನಿಯಾಮಿತಾಕಾಶಗತೋ ಜಪತ್ಯನ್ತರ್ಜಲೇ ಶುಭೇ । ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಮಾಯಾಂ ಗಾಯತ್ರೀಂ ತತೋ ದೇವಾ ವಿಚುಕ್ರುಶುಃ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಮಾಯೆಯಾದ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅಳಲು ತೋರಿದರು.

ತ್ರಾಹಿ ಪ್ರಜಾಪತೇ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವಾನೃಷಿವರಾನಪಿ । ಅಸುರಾದ್ಭಯಮಾಪನ್ನಾನ್ ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹೀತ್ಯಚೋದಯನ್ ।। ೨೮.

'ಪ್ರಜಾಪತೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ಈ ದೈತ್ಯನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಕಾಪಾಡು!' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಂಸ್ತದಾಗತಾನ್ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದೇವಸ್ಯ ಮಾಯೇಯಂ ವಿತತಂ ಜಗತ್ । ನಾಸುರಾ ನ ಸುರಾಶ್ಚಾತ್ರ ಮಾಯೇಯಂ ಕೀದೃಶೀ ಮತಾ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈ ಜಗತ್ತು ದೇವರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಾಯೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?' ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಾದುರಾಸೀದಯೋನಿಜಾ । ಶುಕ್ಲಾಮ್ಬರಧರಾ ಕನ್ಯಾ ಸ್ತ್ರಕ್ಕಿರೀಟೋಜ್ಜ್ವಲಾನನಾ । ಅಷ್ಟಭಿರ್ಬಾಹುಭಿರ್ಯುಕ್ತಾ ದಿವ್ಯಪ್ರಹರಣೋದ್ಯತಾ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಎಂಟು ಕೈಗಳಿರುವ, ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕನ್ಯೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಚಕ್ರಂ ಶಙ್ಖಂ ಗದಾಂ ಪಾಶಂ ಖಙ್ಗಂ ಘಣ್ಟಾಂ ತಥಾ ಧನುಃ । ಧಾರಯನ್ತೀ ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾನ್ ಬದ್ಧತೂಣಾ ಜಲಾದ್ ಬಹಿಃ ।। ೨೮.

ಆಕೆ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ಗದೆ, ಪಾಶ, ಖಡ್ಗ, ಗಂಟೆ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲುಮಣೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು.

ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಮಹಾದೇವೀ ಸಿಂಹವಾಹನವೇಗಿತಾ । ಯುಯುಧೇ ಚಾಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನೇಕೈವ ಬಹುಧಾ ಸ್ಥಿತಾ ।। ೨೮.

ಮಹಾದೇವಿ ಸಿಂಹದ ವೇಗದಂತೆ ಹೊರಬಂದಳು. ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಅಸುರರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಂ ತು ದಿವ್ಯೈರಸ್ತ್ರೈರ್ಮಹಾಬಲಮ್ । ಯುದ್ಧ್ವಾ ಕಾಲಾತ್ಯಯೇ ದೇವ್ಯಾ ಹತೋ ವೈತ್ರಾಸುರೋ ರಣೇ । ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದೋ ದೇವಸೈನ್ಯೇಽಭವನ್ಮಹಾನ್ ।। ೨೮.

ಅವಳು ಸಾವಿರ ದೇವಮಾನಗಳ ಕಾಲ ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೈತ್ರಾಸುರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ದೇವಿಯು ಆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೈತ್ರಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದಳು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ ಕೇಳಿಬಂತು.

ಹತೇ ವೈತ್ರಾಸುರೇ ಭೀಮೇ ತದಾ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಪ್ರಣೇಮುರ್ಜಯ ಯುದ್ಧೇತಿ ಸ್ವಯಮೀಶಃ ಸ್ತುತಿಂ ಜಗೌ ।। ೨೮.

ಭಯಾನಕ ವೈತ್ರಾಸುರನು ಹತರಾದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವಾಯಿತು ಎಂದು ವಂದಿಸಿದರು. ಸ್ವಯಂ ಈಶ್ವರನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಮಹೇಶ್ವರ ಉವಾಚ । ಜಯಸ್ವ ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರೇ ಮಹಾಮಾಯೇ ಮಹಾಪ್ರಭೇ । ಮಹಾದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಹಾಸತ್ತ್ವೇ ಮಹೋತ್ಸವೇ ।। ೨೮.

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿಯೇ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೇ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯೇ, ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ಮಹಾಸತ್ತ್ವವಂತಳೇ, ಈ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ.'

ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಿ ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರಗ್ದಾಮಭೂಷಿತೇ । ವೇದಮಾತರ್ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಸ್ಥೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ ।। ೨೮.

ದೈವಿಕ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡ ದೇಹವಳೇ, ದೈವಿಕ ಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ವೇದಗಳ ತಾಯಿಯೇ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಹೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ರಿಲೋಕಸ್ಥೇ ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ಥೇ ತ್ರಿವಹ್ನಿಸ್ಥೇ ತ್ರಿಶೂಲಿನಿ । ತ್ರಿನೇತ್ರೇ ಭೀಮವಕ್ತ್ರೇ ಚ ಭೀಮನೇತ್ರೇ ಭಯಾನಕೇ । ಕಮಲಾಸನಜೇ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೨೮.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳೇ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವಳೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಣಿಯೇ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಭಯಾನಕ ಮುಖವಳೇ, ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯವಳೇ, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸರಸ್ವತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಪಙ್ಕಜಪತ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಹಾಮಾಯೇಽಮೃತಸ್ತ್ರವೇ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವಭೂತೇಶಿ ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇ ಸ್ವಧೇಽಮ್ಬಿಕೇ ।। ೨೮.

ಪದ್ಮದಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳೇ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೇ, ಅಮೃತದ ಸರಿದೊರೆವವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೇ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ರೂಪಿಣಿಯೇ, ಅಂಬಿಕೆಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಾಭೇ ಭಾಸ್ವರಾಙ್ಗೇ ಭವೋದ್ಭವೇ । ಮಹಾವಿದ್ಯೇ ಮಹಾವೇದ್ಯೇ ಮಹಾದೈತ್ಯವಿನಾಶಿನಿ । ಮಹಾಬುದ್ಧ್ಯುದ್ಭವೇ ದೇವಿ ವೀತಶೋಕೇ ಕಿರಾತಿನಿ ।। ೨೮.

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೇಹವಳೇ, ಭವದಿಂದ ಉದ್ಭವಳಾದವಳೇ, ಮಹಾಜ್ಞಾನವಳೇ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆಯೇ, ಮಹಾದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಳಾದವಳೇ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಕಿರಾತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಂ ನೀತಿಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ತ್ವಂ ಗೀಸ್ತ್ವಂ ಗೌಸ್ತ್ವಮಕ್ಷರಮ್ । ತ್ವಂ ಧೀಸ್ತ್ವಂ ಶ್ರೀಸ್ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಚಾಪಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಾ । ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಾಹಿತೇ ದೇವಿ ನಮಸ್ತೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ।। ೨೮.

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ನೀತಿ ರೂಪಿಣಿಯೇ, ಗೀತಿಯೇ, ಗಾವೇ, ಅವಿನಾಶಿನಿಯೇ, ಬುದ್ಧಿಯೇ, ಶ್ರೀಯೇ, ಓಂಕಾರವಳೇ, ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಇತ್ಯೇವಂ ಸಂಸ್ತುತಾ ದೇವೀ ಭವೇನ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ । ದೇವೈರಪಿ ಜಯೇತ್ಯುಚ್ಚೈರಿತ್ಯುಕ್ತಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಭವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳೂ ಜಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಯಾವದಾಸ್ತೇ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಸ್ತಾವದನ್ತರ್ಜಲಾದ್ ಬಹಿಃ । ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ತತೋ ದೇವೀಂ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಂ ದದರ್ಶ ಸಃ ।। ೨೮.

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನು ಇದ್ದವರೆಗೂ ಆ ದೇವಿ ಜಲದ ಹೊರಗೆ ಉಳಿದಳು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ದೇವಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಕಾರ್ಯಂ ಚ ಸಿದ್ಧಂ ಮತ್ವಾ ಪಿತಾಮಹಃ । ಭವಿಷ್ಯಂ ಕಾರ್ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತತೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೮.

ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಕಾರ್ಯವು ನೆರವೇರಿದುದೆಂದು ತಿಳಿದು, ಪಿತಾಮಹನು ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಇಯಂ ದೇವೀ ವರಾರೋಹಾ ಯಾತು ಶೈಲಂ ಹಿಮೋದ್ಭವಮ್ । ತತ್ರ ಯೂಯಂ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಗತ್ವಾ ನನ್ದತ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೨೮.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಸುಂದರ ರೂಪದ ದೇವಿಯು ಹಿಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನೀವು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಹೋಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸಿ.'

ನವಮ್ಯಾಂ ಚ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯಾ ಇಯಂ ದೇವೀ ಸಮಾಧಿನಾ । ವರದಾ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೮.

'ನವಮಿಯಂದು ಸದಾ ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವರಪ್ರದಯಾಗಳಾಗುವಳು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'

ನವಮ್ಯಾಂ ಯಶ್ಚ ಪಿಷ್ಟಾಶೀ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಹಿ ಮಾನವಃ । ನಾರೀ ವಾ ತಸ್ಯ ಸಂಪನ್ನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮನೋಗತಮ್ ।। ೨೮.

'ನವಮಿಯಂದು ಯಾರು ಪುಡಿ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪುರುಷ ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.'

ಯಶ್ಚ ಸಾಯಂ ತಥಾ ಪ್ರಾತರಿದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪಠಿಷ್ಯತಿ । ತ್ವಯೇರಿತಂ ಮಹಾದೇವ ತಸ್ಯ ದೇವ್ಯಾ ಸಮಂ ಭವಾನ್ ।। ೨೮.

'ಯಾರು ಈ ಮಹಾದೇವನಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'

ವರದೋ ದೇವ ಸರ್ವಾಸು ಆಪತ್ಸ್ವಪ್ಯುದ್ಧರಸ್ವ ತಮ್ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಭವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುನರ್ದೇವೀಂ ಸ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೮.

'ವರಪ್ರದ ದೇವಾ, ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತ್ವಯಾ ದೇವಿ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚಾನ್ಯದಸ್ತಿ ನಃ । ಭವಿಷ್ಯಂ ಮಹಿಷಾಖ್ಯಸ್ಯ ಅಸುರಸ್ಯ ವಿನಾಶನಮ್ ।। ೨೮.

'ದೇವಿಯೇ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೀನು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವ । ಯಥಾಗತಂ ತತೋ ಜಗ್ಮುರ್ದ್ದೇವೀಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಹಿಮೇ ಗಿರೌ । ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ನನ್ದಿತಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಮಾನ್ನನ್ದಾಽಭವತ್ ತು ಸಾ ।। ೨೮.

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ, ರಾಜನೇ, ಬಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಅವರು ದೇವಿಯನ್ನು ಹಿಮಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಹೋದರು. ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆಕೆ 'ನಂದಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.

ಯಶ್ಚೇದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾಜ್ಜನ್ಮ ದೇವ್ಯಾ ಯಶ್ಚ ಸ್ವಯಂ ಪಠೇತ್ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮೃಚ್ಛತಿ ।। ೨೮.

ಯಾರು ಈ ದೇವಿಯ ಜನ್ಮಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.