ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಸೋಽನ್ಯಜನ್ಮನಿ ಪುತ್ರೋಽಭೂತ್ ತ್ವಷ್ಟುರ್ಬಲಭೃತಾಂ ವರಃ । ಅವಧ್ಯಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರೇಷು ಅಪಾಂ ಫೇನೇನ ನಾಶಿತಃ ।। ೨೮.

ಮಹಾತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಗನು ತ್ವಷ್ಟೃ ಎಂಬ ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು, ಆದರೆ ನೀರಿನ ನುರೆಯ ಮೂಲಕ ನಾಶಗೊಂಡನು.

ಜಲಫೇನೇನ ನಿಹತಸ್ತಸ್ಮಿಁಲ್ಲಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾನ್ವಯಾಜ್ಜಾತಃ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪೇತಿ ಸಂಜ್ಞಿತಃ । ಸ ತೇಪೇ ಪರಮಂ ತೀವ್ರಂ ಶಕ್ರವೈರಮನುಸ್ಮರನ್ ।। ೨೮.

ಆ ನೀರಿನ ನೊರೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, 'ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇಂದ್ರನ ಮೇಲಿನ ವೈರವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ನದೀ ವೇತ್ರವತೀ ಶುಭಾ । ಮಾನುಷಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಸಾಲಂಕಾರಂ ಮನೋರಮಮ್ । ಆಜಗಾಮ ಯತೋ ರಾಜಾ ತೇಪೇ ಪರಮಕಂ ತಪಃ ।। ೨೮.

ಅನಂತರ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಶುಭವಾದ ವೇತ್ರಾವತೀ ನದಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ರಾಜನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದುಹೋದಳು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಸಂಪನ್ನಾಂ ಸ ರಾಜಾ ಕ್ರುದ್ಧಮಾನಸಃ । ಉವಾಚ ಕಾಽಸಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಸತ್ಯಂ ಕಥಯ ಭಾಮಿನಿ ।। ೨೮.

ಆಕೆಯನ್ನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಳಾಗಿ ಕಂಡ ರಾಜನು, ಕೋಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು, 'ಓ ಸುಂದರಿ, ನೀನು ಯಾರು? ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಭಾಮಿನಿ,' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ನದ್ಯುವಾಚ । ಅಹಂ ಜಲಪತೇಃ ಪತ್ನೀ ವರುಣಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ನಾಮ್ನಾ ವೇತ್ರವತೀ ಪುಣ್ಯಾ ತ್ವಾಮಿಚ್ಛನ್ತೀಹಮಾಗತಾ ।। ೨೮.

ಆ ನದಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಜಲದ ಅಧಿಪತಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವರಣನ ಪತ್ನಿ. ವೇತ್ರಾವತೀ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ನಾನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಸಾಭಿಲಾಷಾಂ ಪರಸ್ತ್ರೀಂ ಚ ಭಜಮಾನಾಂ ವಿಸರ್ಜ್ಜಯೇತ್ । ಸ ಪಾಪಃ ಪುರುಷೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜ ಭಜಮಾನಾಂ ಭಜಸ್ವ ಮಾಮ್ ।। ೨೮.

'ಯಾರು ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಆಸೆಪಟ್ಟು ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು; ಅವನು ಪಾಪಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು,' ಎಂದು ಆಕೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ರಾಜಾ ಸಾಭಿಲಾಷೋಪಭುಕ್ತವಾನ್ । ತಸ್ಯ ಸದ್ಯೋಽಭವತ್ ಪುತ್ರೋ ದ್ವಾದಶಾರ್ಕಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಆಕೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಕೂಡಲೇ, ಅವನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವೇತ್ರವತ್ಯುದರೇ ಜಾತೋ ನಾಮ್ನಾ ವೈತ್ರಾಸುರೋಽಭವತ್ । ಬಲವಾನತಿತೇಜಸ್ವೀ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೨೮.

ವೇತ್ರಾವತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಗನು 'ವೈತ್ರಾಸುರ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಬಹಳ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ದೇಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಸ ಕಾಲೇನ ಯುವಾ ಜಾತೋ ಬಲವಾನ್ ದೃಢವಿಕ್ರಮಃ । ಮಹಾಯೋಗೇನ ಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಿಗಾಯೇಮಾಂ ವಸುಂಧರಾಮ್ ।। ೨೮.

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ಯುವಕನಾಗಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಿಯೂ ಆಗಿ, ಮಹಾಯೋಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಸಪ್ತದ್ವೀಪವತೀಂ ಪಶ್ಚಾನ್ಮೇರುಪರ್ವತಮಾರುಹತ್ । ತತ್ರೇನ್ದ್ರಂ ಪ್ರಥಮಂ ಜಿಗ್ಯೇ ಪಶ್ಚಾದಗ್ನಿಂ ಯಮಂ ತತಃ । ನಿರ್ಋತಿಂ ವರುಣಂ ವಾಯುಂ ಧನದಶ್ಚೇಶ್ವರಂ ತತಃ ।। ೨೮.

ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಮೆರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೊದಲು ಇಂದ್ರನನ್ನು, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಯಮನನ್ನು, ನಿರೃತಿಯನ್ನು, ವರಣನನ್ನು, ವಾಯುವನ್ನು, ಕುಬೇರನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಇನ್ದ್ರೋ ಭಗ್ನೋ ಗತಃ ಸೋಗ್ನಿಂ ಅಗ್ನಿರ್ಭಗ್ನೋ ಯಮಂ ಯಯೌ । ಯಮೋ ನಿರ್ಋತಿಮಾಗಚ್ಛನ್ನಿರ್ಋತಿರ್ವರುಣಂ ಯಯೌ ।। ೨೮.

ಇಂದ್ರನು ಸೋತು ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದನು; ಅಗ್ನಿಯು ಸೋತು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಯಮನು ನಿರೃತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ನಿರೃತಿಯು ವರಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಇನ್ದ್ರಾದಿಭಿರುಪೇತಸ್ತು ವರುಣೋ ವಾಯುಮನ್ವಗಾತ್ । ವಾಯುರ್ಧನಪತಿಂ ತ್ವಾಗಾತ್ ಸರ್ವೈರಿನ್ದ್ರಾದಿಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ವರಣನು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಯುವ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ವಾಯು ಕೂಡ ಕುಬೇರನ ಬಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಧನದೋಽಪಿ ಸ್ವಕಂ ಮಿತ್ರಮೀಶಂ ದೇವಸಮನ್ವಿತಃ । ಇಯಾಯ ಗದಯಾ ಸೋಽಪಿ ದಾನವೋ ಬಲದರ್ಪಿತಃ । ಗದಾಮಾದಾಯ ದುದ್ರಾವ ಶಿವಲೋಕಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೋ ।। ೨೮.

ಕುಬೇರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು. ಆದರೆ ಆ ದೈತ್ಯನು, ತನ್ನ ಬಲದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶಿವಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು, ಪ್ರಭು.

ಶಿವೋಽಪ್ಯವಧ್ಯಂ ತಂ ಮತ್ವಾ ದೇವಾನ್ ಗುಹ್ಯ ಯಯೌ ಪುರೀಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುರಸಿದ್ಧಾದ್ಯೈರ್ವನ್ದಿತಾಂ ಪುಣ್ಯಕಾರಿಭಿಃ ।। ೨೮.

ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಸಿದ್ಧರು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಜಗತ್ಸ್ತ್ರಷ್ಟಾ ವಿಷ್ಣುಪಾದೋದ್ಭವೇ ಜಲೇ । ನಿಯಾಮಿತಾಕಾಶಗತೋ ಜಪತ್ಯನ್ತರ್ಜಲೇ ಶುಭೇ । ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಮಾಯಾಂ ಗಾಯತ್ರೀಂ ತತೋ ದೇವಾ ವಿಚುಕ್ರುಶುಃ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಮಾಯೆಯಾದ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅಳಲು ತೋರಿದರು.

ತ್ರಾಹಿ ಪ್ರಜಾಪತೇ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವಾನೃಷಿವರಾನಪಿ । ಅಸುರಾದ್ಭಯಮಾಪನ್ನಾನ್ ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹೀತ್ಯಚೋದಯನ್ ।। ೨೮.

'ಪ್ರಜಾಪತೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ಈ ದೈತ್ಯನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಕಾಪಾಡು!' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಂಸ್ತದಾಗತಾನ್ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದೇವಸ್ಯ ಮಾಯೇಯಂ ವಿತತಂ ಜಗತ್ । ನಾಸುರಾ ನ ಸುರಾಶ್ಚಾತ್ರ ಮಾಯೇಯಂ ಕೀದೃಶೀ ಮತಾ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈ ಜಗತ್ತು ದೇವರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಾಯೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?' ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಾದುರಾಸೀದಯೋನಿಜಾ । ಶುಕ್ಲಾಮ್ಬರಧರಾ ಕನ್ಯಾ ಸ್ತ್ರಕ್ಕಿರೀಟೋಜ್ಜ್ವಲಾನನಾ । ಅಷ್ಟಭಿರ್ಬಾಹುಭಿರ್ಯುಕ್ತಾ ದಿವ್ಯಪ್ರಹರಣೋದ್ಯತಾ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಎಂಟು ಕೈಗಳಿರುವ, ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕನ್ಯೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಚಕ್ರಂ ಶಙ್ಖಂ ಗದಾಂ ಪಾಶಂ ಖಙ್ಗಂ ಘಣ್ಟಾಂ ತಥಾ ಧನುಃ । ಧಾರಯನ್ತೀ ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾನ್ ಬದ್ಧತೂಣಾ ಜಲಾದ್ ಬಹಿಃ ।। ೨೮.

ಆಕೆ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ಗದೆ, ಪಾಶ, ಖಡ್ಗ, ಗಂಟೆ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲುಮಣೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು.

ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಮಹಾದೇವೀ ಸಿಂಹವಾಹನವೇಗಿತಾ । ಯುಯುಧೇ ಚಾಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನೇಕೈವ ಬಹುಧಾ ಸ್ಥಿತಾ ।। ೨೮.

ಮಹಾದೇವಿ ಸಿಂಹದ ವೇಗದಂತೆ ಹೊರಬಂದಳು. ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಅಸುರರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಂ ತು ದಿವ್ಯೈರಸ್ತ್ರೈರ್ಮಹಾಬಲಮ್ । ಯುದ್ಧ್ವಾ ಕಾಲಾತ್ಯಯೇ ದೇವ್ಯಾ ಹತೋ ವೈತ್ರಾಸುರೋ ರಣೇ । ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದೋ ದೇವಸೈನ್ಯೇಽಭವನ್ಮಹಾನ್ ।। ೨೮.

ಅವಳು ಸಾವಿರ ದೇವಮಾನಗಳ ಕಾಲ ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೈತ್ರಾಸುರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ದೇವಿಯು ಆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೈತ್ರಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದಳು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ ಕೇಳಿಬಂತು.

ಹತೇ ವೈತ್ರಾಸುರೇ ಭೀಮೇ ತದಾ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಪ್ರಣೇಮುರ್ಜಯ ಯುದ್ಧೇತಿ ಸ್ವಯಮೀಶಃ ಸ್ತುತಿಂ ಜಗೌ ।। ೨೮.

ಭಯಾನಕ ವೈತ್ರಾಸುರನು ಹತರಾದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವಾಯಿತು ಎಂದು ವಂದಿಸಿದರು. ಸ್ವಯಂ ಈಶ್ವರನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಮಹೇಶ್ವರ ಉವಾಚ । ಜಯಸ್ವ ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರೇ ಮಹಾಮಾಯೇ ಮಹಾಪ್ರಭೇ । ಮಹಾದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಹಾಸತ್ತ್ವೇ ಮಹೋತ್ಸವೇ ।। ೨೮.

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿಯೇ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೇ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯೇ, ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ಮಹಾಸತ್ತ್ವವಂತಳೇ, ಈ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ.'

ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಿ ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರಗ್ದಾಮಭೂಷಿತೇ । ವೇದಮಾತರ್ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಸ್ಥೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ ।। ೨೮.

ದೈವಿಕ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡ ದೇಹವಳೇ, ದೈವಿಕ ಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ವೇದಗಳ ತಾಯಿಯೇ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಹೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ರಿಲೋಕಸ್ಥೇ ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ಥೇ ತ್ರಿವಹ್ನಿಸ್ಥೇ ತ್ರಿಶೂಲಿನಿ । ತ್ರಿನೇತ್ರೇ ಭೀಮವಕ್ತ್ರೇ ಚ ಭೀಮನೇತ್ರೇ ಭಯಾನಕೇ । ಕಮಲಾಸನಜೇ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೨೮.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳೇ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವಳೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಣಿಯೇ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಭಯಾನಕ ಮುಖವಳೇ, ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯವಳೇ, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸರಸ್ವತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಪಙ್ಕಜಪತ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಹಾಮಾಯೇಽಮೃತಸ್ತ್ರವೇ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವಭೂತೇಶಿ ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇ ಸ್ವಧೇಽಮ್ಬಿಕೇ ।। ೨೮.

ಪದ್ಮದಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳೇ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೇ, ಅಮೃತದ ಸರಿದೊರೆವವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೇ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ರೂಪಿಣಿಯೇ, ಅಂಬಿಕೆಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಾಭೇ ಭಾಸ್ವರಾಙ್ಗೇ ಭವೋದ್ಭವೇ । ಮಹಾವಿದ್ಯೇ ಮಹಾವೇದ್ಯೇ ಮಹಾದೈತ್ಯವಿನಾಶಿನಿ । ಮಹಾಬುದ್ಧ್ಯುದ್ಭವೇ ದೇವಿ ವೀತಶೋಕೇ ಕಿರಾತಿನಿ ।। ೨೮.

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೇಹವಳೇ, ಭವದಿಂದ ಉದ್ಭವಳಾದವಳೇ, ಮಹಾಜ್ಞಾನವಳೇ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆಯೇ, ಮಹಾದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಳಾದವಳೇ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಕಿರಾತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಂ ನೀತಿಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ತ್ವಂ ಗೀಸ್ತ್ವಂ ಗೌಸ್ತ್ವಮಕ್ಷರಮ್ । ತ್ವಂ ಧೀಸ್ತ್ವಂ ಶ್ರೀಸ್ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಚಾಪಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಾ । ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಾಹಿತೇ ದೇವಿ ನಮಸ್ತೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ।। ೨೮.

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ನೀತಿ ರೂಪಿಣಿಯೇ, ಗೀತಿಯೇ, ಗಾವೇ, ಅವಿನಾಶಿನಿಯೇ, ಬುದ್ಧಿಯೇ, ಶ್ರೀಯೇ, ಓಂಕಾರವಳೇ, ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಇತ್ಯೇವಂ ಸಂಸ್ತುತಾ ದೇವೀ ಭವೇನ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ । ದೇವೈರಪಿ ಜಯೇತ್ಯುಚ್ಚೈರಿತ್ಯುಕ್ತಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಭವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳೂ ಜಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.