ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರ ದೇವೋಽಪ್ಯಸೌ ದೈತ್ಯಂ ತ್ರಿಶೂಲೇನಾಹನದ್ ಭೃಶಮ್ । ತಸ್ಯಾಹತಸ್ಯ ಯದ್ ರಕ್ತಮಪತದ್ ಭೂತಲೇ ಕಿಲ । ತತ್ರಾನ್ಧಕಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾ ಬಭೂವುರಪರೇ ಭೃಶಮ್ ।। ೨೭.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಅಂಧಕನ ರಕ್ತ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅಂಧಕರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ತದ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ರುದ್ರೋ ಶೂಲೇಽನ್ಧಕಂ ಮೃಧೇ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ತ್ರಿಶಿಖಾಗ್ರೇಣ ನನರ್ತ್ತ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೨೭.

ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ರುದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಂಧಕನನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದನು.

ಇತರೇಽಪ್ಯನ್ಧಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಚಕ್ರೇಣ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ । ನಾರಾಯಣೇನ ನಿಹತಾಸ್ತತ್ರ ಯೇಽನ್ಯೇ ಸಮುತ್ಥಿತಾಃ । ೨೭.

ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಇತರ ಅಂಧಕರನ್ನೂ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಅಸೃಗ್ಧಾರಾತುಷಾರೈಸ್ತು ಶೂಲಪ್ರೋತಸ್ಯ ಚಾಸಕೃತ್ । ಅನಾರತಂ ಸಮುತ್ತಸ್ಥುಸ್ತತೋ ರುದ್ರೋ ರುಷಾನ್ವಿತಃ ।। ೨೭.

ಅವನ ರಕ್ತದ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಹಿಮದಿಂದ, ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದಾಗ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಆಗ ರುದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಂತು.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೇನ ಮಹತಾ ಮುಖಾಜ್ಜ್ವಾಲಾ ವಿನಿರ್ಯಯೌ । ತದ್ರೂಪಧಾರಿಣೀ ದೇವೀ ಯಾಂ ತಾಂ ಯೋಗೇಶ್ವರೀಂ ವಿದುಃ ।। ೨೭.

ಅವನ ಮಹಾಕೋಪದಿಂದ ಬಾಯಿಂದ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಹೊರಬಂತು; ಆ ಜ್ವಾಲೆ ದೇವಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತು. ಆಕೆಯನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ಯೋಗೇಶ್ವರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರೂಪಧಾರಿಣೀ ಚಾನ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುನಾಪಿ ವಿನಿರ್ಮಿತಾ । ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಾರ್ತಿಕೇಯೇನ ಇನ್ದ್ರೇಣ ಚ ಯಮೇನ ಚ । ವರಾಹೇಣ ಚ ದೇವೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ।। ೨೭.

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ದೇವಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಕಾರ್ತಿಕೇಯ, ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವರಾಹ ಮತ್ತು ಪರಮ ವಿಷ್ಣುವು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.

ಪಾತಾಲೋದ್ಧರಣಂ ರೂಪಂ ತಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಮಾಹೇಶ್ವರೀ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಇತ್ಯೇತಾ ಅಷ್ಟಮಾರತಃ ।। ೨೭.

ಆ ದೇವಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಎತ್ತಲು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು; ಆಕೆಯನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನೇ—ಇವು ಎಂಟು ಮಾತೃಗಳು.

ಕಾರಣಂ ತಾನಿ ಯತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೇನಾವಧಾರಣಮ್ । ಶರೀರಾದ್ ದೇವತಾನಾಂ ತು ತದಿದಂ ಕೀರ್ತಿತಂ ಮಯಾ ।। ೨೭.

ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಹೇಳಿದನೋ, ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಅದು ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಸ್ತಥಾ ಲೋಭೋ ಮದೋ ಮೋಹೋಽಥ ಪಞ್ಚಮಃ । ಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ಷಷ್ಠಮಿತ್ಯಾಹುಃ ಪೈಶುನ್ಯಂ ಸಪ್ತಮಂ ತಥಾ । ಅಸೂಯಾ ಚಾಽಷ್ಟಮೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಇತ್ಯೇತಾ ಅಷ್ಟಮಾತರಃ ।। ೨೭.

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮದು, ಮೋಹ ಎಂಬ ಐದನೆಯದು, ಮಾದ್ಸರ್ಯ ಎಂಬ ಆರನೆಯದು, ಪೈಶುನ್ಯ ಎಂಬ ಏಳನೆಯದು, ಅಸೂಯೆ ಎಂಬ ಎಂಟನೆಯದು—ಇವುಗಳನ್ನು ಎಂಟು ಮಾತೃಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕಾಮಂ ಯೋಗೇಶ್ವರೀಂ ವಿದ್ಧಿ ಕ್ರೋಧೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ತಥಾ । ಲೋಭಸ್ತು ವೈಷ್ಣವೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಮದ ಏವ ಚ ।। ೨೭.

ಕಾಮವನ್ನು ಯೋಗೇಶ್ವರಿ ಎಂದು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಿ ಎಂದು, ಲೋಭವನ್ನು ವೈಷ್ಣವಿ ಎಂದು, ಮದವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಮೋಹಃ ಸ್ವಯಂಭೂಃ ಕೌಮಾರೀ ಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ಚೇನ್ದ್ರಜಂ ವಿದುಃ । ಯಮದಣ್ಡಧರಾ ದೇವೀ ಪೈಶುನ್ಯಂ ಸ್ವಯಮೇವ ಚ । ಅಸೂಯಾ ಚ ವರಾಹಾಖ್ಯಾ ಇತ್ಯೇತಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ ।। ೨೭.

ಮೋಹ ಸ್ವಯಂಭುವಾಗಿದ್ದು, ಕೌಮಾರಿ ಮಾದ್ಸರ್ಯ, ಇಂದ್ರಜನು ಮಾದ್ಸರ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಯಮದಂಡಧಾರಿಣಿ ದೇವಿ ಪೈಶುನ್ಯ, ಅಸೂಯೆ ವರಾಹ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಕಾಮಾದಿಗಣ ಏಷೋಽಯಂ ಶರೀರೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ । ಜಗ್ರಾಹ ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ತು ಯಥಾ ತಥಾ ತೇ ಕೀರ್ತಿತಂ ಮಯಾ ।। ೨೭.

ಈ ಕಾಮಾದಿಗಳ ಗುಂಪು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇಂತೆಯೇ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏತಾಭಿರ್ದೇವತಾಭಿಶ್ಚ ತಸ್ಯ ರಕ್ತೇಽತಿಶೋಷಿತೇ । ಕ್ಷಯಂ ಗತಾಽಽಸುರೀ ಮಾಯಾ ಸ ಚ ಸಿದ್ಧೋಽನ್ಧಕೋಽಭವತ್ । ಏತತ್ ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಮಾತ್ಮವಿದ್ಯಾಽಮೃತಂ ಮಯಾ ।। ೨೭.

ಈ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ರಕ್ತವನ್ನು ತುಂಬಾ ಹೀರಿದಾಗ, ಅಸುರುವಿನ ಮಾಯೆ ನಾಶವಾಯಿತು, ಅಂಧಕನು ಸಿದ್ಧನಾದನು; ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಅಮೃತವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.

ಯ ಏತಚ್ಛೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಾತೄಣಾಮುದ್ಭವಂ ಶುಭಮ್ । ತಸ್ಯ ತಾಃ ಸರ್ವತೋ ರಕ್ಷಾಂ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯನುದಿನಂ ನೃಪ ।। ೨೭.

ಯಾರು ಈ ಮಾತೃಗಳ ಶುಭವಾದ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ದಿನವೂ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನೇ.

ಯಶ್ಚೈತತ್ ಪಠತೇ ಜನ್ಮ ಮಾತೄಣಾಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ । ಸ ಧನ್ಯಃ ಸರ್ವದಾ ಲೋಕೇ ಶಿವಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ ।। ೨೭.

ಯಾರು ಈ ಮಾತೃಗಳ ಜನನವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಅವರು ಸದಾ ಧನ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಾಸಾಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ದತ್ತಾ ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿರುತ್ತಮಾ । ಏತಾಃ ಸಂಪೂಜಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಬಿಲ್ವಾಹಾರೋ ನರಃ ಸದಾ । ತಸ್ಯ ತಾಃ ಪರಿತುಷ್ಟಾಸ್ತು ಕ್ಷೇಮಾರೋಗ್ಯಂ ದದನ್ತಿ ಚ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಎಂಟನೆಯ ತಿಥಿಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು; ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಸದಾ ಬಿಲ್ವಪತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಅವರಿಗೆ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕ್ಷೇಮ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ಮಾಯಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ದುರ್ಗಾ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ಶುಭಾ । ಆದಿಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸ್ಥಿತಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ ಪೃಥಗ್ಮೂರ್ತ್ತಾ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೨೮.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದನು: ಮಾಯೆ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು? ದುರ್ಗೆ, ಶುಭಕರವಾದ ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಆದಿಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಇದ್ದು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು?

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಆಸೀದ್ ರಾಜಾ ಪುರಾ ರಾಜನ್ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ವರುಣಾಂಶೋ ಮಹಾರಾಜ ಸೋಽರಣ್ಯೇ ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೨೮.

ಮಹಾತಪನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು ಇದ್ದನು, ಅವನು ವರಣದ ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪುತ್ರೋ ಮೇ ಶಕ್ರನಾಶಾಯ ಭವೇದಿತಿ ನಾರಧಿಪಃ । ಏವಂ ಕೃತಮತಿಃ ಸೋಽಥ ಮಹತಾ ತಪಸಾ ಸ್ವಕಮ್ । ಕಲೇವರಂ ಸ್ಥಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶೋಷಯಾಮಾಸ ಸುವ್ರತ ।। ೨೮.

ಅವನಿಗೆ ಮಗನು ಶಕ್ರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆ ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಣಗಿಸುತ್ತಾ ನಿರಂತರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದನು.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಕ್ರೇಣಾಪಕೃತಂ ಭವೇತ್ । ಯೇನಾಸೌ ತದ್ವಿನಾಶಾಯ ಪುತ್ರಮಿಚ್ಛನ್ ವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೨೮.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದನು: ಅವನಿಗೆ ಶಕ್ರನು ಹೇಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಶಕ್ರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು?

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಸೋಽನ್ಯಜನ್ಮನಿ ಪುತ್ರೋಽಭೂತ್ ತ್ವಷ್ಟುರ್ಬಲಭೃತಾಂ ವರಃ । ಅವಧ್ಯಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರೇಷು ಅಪಾಂ ಫೇನೇನ ನಾಶಿತಃ ।। ೨೮.

ಮಹಾತಪನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಗನು ತ್ವಷ್ಟೃ ಎಂಬ ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು, ಆದರೆ ನೀರಿನ ನುರೆಯ ಮೂಲಕ ನಾಶಗೊಂಡನು.

ಜಲಫೇನೇನ ನಿಹತಸ್ತಸ್ಮಿಁಲ್ಲಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾನ್ವಯಾಜ್ಜಾತಃ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪೇತಿ ಸಂಜ್ಞಿತಃ । ಸ ತೇಪೇ ಪರಮಂ ತೀವ್ರಂ ಶಕ್ರವೈರಮನುಸ್ಮರನ್ ।। ೨೮.

ಆ ನೀರಿನ ನೊರೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, 'ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇಂದ್ರನ ಮೇಲಿನ ವೈರವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ನದೀ ವೇತ್ರವತೀ ಶುಭಾ । ಮಾನುಷಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಸಾಲಂಕಾರಂ ಮನೋರಮಮ್ । ಆಜಗಾಮ ಯತೋ ರಾಜಾ ತೇಪೇ ಪರಮಕಂ ತಪಃ ।। ೨೮.

ಅನಂತರ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಶುಭವಾದ ವೇತ್ರಾವತೀ ನದಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ರಾಜನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದುಹೋದಳು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಸಂಪನ್ನಾಂ ಸ ರಾಜಾ ಕ್ರುದ್ಧಮಾನಸಃ । ಉವಾಚ ಕಾಽಸಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಸತ್ಯಂ ಕಥಯ ಭಾಮಿನಿ ।। ೨೮.

ಆಕೆಯನ್ನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಳಾಗಿ ಕಂಡ ರಾಜನು, ಕೋಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು, 'ಓ ಸುಂದರಿ, ನೀನು ಯಾರು? ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಭಾಮಿನಿ,' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ನದ್ಯುವಾಚ । ಅಹಂ ಜಲಪತೇಃ ಪತ್ನೀ ವರುಣಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ನಾಮ್ನಾ ವೇತ್ರವತೀ ಪುಣ್ಯಾ ತ್ವಾಮಿಚ್ಛನ್ತೀಹಮಾಗತಾ ।। ೨೮.

ಆ ನದಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಜಲದ ಅಧಿಪತಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವರಣನ ಪತ್ನಿ. ವೇತ್ರಾವತೀ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ನಾನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಸಾಭಿಲಾಷಾಂ ಪರಸ್ತ್ರೀಂ ಚ ಭಜಮಾನಾಂ ವಿಸರ್ಜ್ಜಯೇತ್ । ಸ ಪಾಪಃ ಪುರುಷೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜ ಭಜಮಾನಾಂ ಭಜಸ್ವ ಮಾಮ್ ।। ೨೮.

'ಯಾರು ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಆಸೆಪಟ್ಟು ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು; ಅವನು ಪಾಪಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು,' ಎಂದು ಆಕೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ರಾಜಾ ಸಾಭಿಲಾಷೋಪಭುಕ್ತವಾನ್ । ತಸ್ಯ ಸದ್ಯೋಽಭವತ್ ಪುತ್ರೋ ದ್ವಾದಶಾರ್ಕಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಆಕೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಕೂಡಲೇ, ಅವನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವೇತ್ರವತ್ಯುದರೇ ಜಾತೋ ನಾಮ್ನಾ ವೈತ್ರಾಸುರೋಽಭವತ್ । ಬಲವಾನತಿತೇಜಸ್ವೀ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪತಿರ್ಭವತ್ ।। ೨೮.

ವೇತ್ರಾವತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಗನು 'ವೈತ್ರಾಸುರ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಬಹಳ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ದೇಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಸ ಕಾಲೇನ ಯುವಾ ಜಾತೋ ಬಲವಾನ್ ದೃಢವಿಕ್ರಮಃ । ಮಹಾಯೋಗೇನ ಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಿಗಾಯೇಮಾಂ ವಸುಂಧರಾಮ್ ।। ೨೮.

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ಯುವಕನಾಗಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಿಯೂ ಆಗಿ, ಮಹಾಯೋಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.