ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪಾತಾಲಂ ವಿತಲಂ ಚೈವ ಹರ್ಮ್ಯಾಖ್ಯಂ ಚ ತೃತೀಯಕಮ್ । ದತ್ತಂ ಚೈವ ಸದಾ ರಮ್ಯಂ ಗೃಹಂ ತತ್ರ ಗಮಿಷ್ಯಥ ।। ೨೪.

ಪಾತಾಳ, ವಿತಲ ಮತ್ತು ಹರ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಸುಂದರ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು.

ತತ್ರ ಭೋಗಾನ್ ಬಹುವಿಧಾನ್ ಭುಞ್ಜಾನಾ ಮಮ ಶಾಸನಾತ್ । ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಸಪ್ತಮಂ ಯಾವದ್ ರಾತ್ರ್ಯನ್ತಂ ತು ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೨೪.

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಏಳನೇ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೀಗೆ ನಡೆಯಲಿ.

ತತೋ ವೈವಸ್ವತಸ್ಯಾದೌ ಕಾಶ್ಯಪೇಯಾ ಭವಿಷ್ಯಥ । ದಾಯಾದಾಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಸುಪರ್ಣಸ್ಯ ಚ ಧೀಮತಃ ।। ೨೪.

ಆಮೇಲೆ ವೈವಸ್ವತ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಕಾಶ್ಯಪರ ಸಂತಾನರು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸುಪರ್ಣನಿಗೂ ವಾರಸುದಾರರಾಗುವಿರಿ.

ತದಾ ಪ್ರಸೂತಿರ್ವಃ ಸರ್ವಾ ಭೋಕ್ಷ್ಯತೇ ಚಿತ್ರಭಾನುನಾ । ಭವತಾಂ ನೈವ ದೋಷೋಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತಾನವನ್ನು ಚಿತ್ರಭಾನುನು ತಿಂದುಬಿಡುವನು; ಇದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿರುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಯೇ ವೈ ಕ್ರೂರಾ ಭೋಗಿನೋ ದುರ್ವಿನೀತಾ - ಸ್ತೇಷಾಮನ್ತೋ ಭವಿತಾ ನಾನ್ಯಥೈತತ್ । ಕಾಲಪ್ರಾಪ್ತಂ ಭಕ್ಷಯಧ್ವಂ ದಶಧ್ವಂ ತಥಾಽಪಕಾರೇ ಚ ಕೃತೇ ಮನುಷ್ಯಮ್ ।। ೨೪.

ಯಾವ ನಾಗಗಳು ಕ್ರೂರರೂ, ಅಡಗದವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೋ—ಅವರ ಅಂತ್ಯವು ಖಚಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಹಾನಿಯಾದರೆ, ನೀವು ಕಡಿದು ತಿಂದುಬಿಡಬಹುದು.

ಮನ್ತ್ರೌಷಧೈರ್ಗಾರುಡಮಣ್ಡಲೈಶ್ಚ ಬದ್ಧೈರ್ದೃಷ್ಟೈರ್ಮಾನವಾ ಯೇ ಚರನ್ತಿ । ತೇಷಾಂ ಭೀತೈರ್ವರ್ತ್ತಿತವ್ಯಂ ನ ಚಾನ್ಯ- ಚ್ಚಿನ್ತ್ಯಂ ಕಾರ್ಯಂ ಚಾನ್ಯಥಾ ವೋ ವಿನಾಶಃ ।। ೨೪.

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯರು ಮಂತ್ರ, ಔಷಧಿ ಅಥವಾ ಗರುಡಮಂಡಲಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅಥವಾ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನೀವು ಭಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕು; ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಯೋಚಿಸಬಾರದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿಮಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತೀರಿತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತೇ ಭುಜಙ್ಗಾ ಜಗ್ಮುಃ ಸ್ಥಾನಂ ಕ್ಷ್ಮಾತಲಾಖ್ಯಂ ಹಿ ಸರ್ವೇ । ತಸ್ಥುರ್ಭೋಗಾನ್ ಭುಞ್ಜಮಾನಾಃ ಸಮಗ್ರಾನ್ ರಸಾತಲೇ ಲೀಲಯಾ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ।। ೨೪.

ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅವರು ರಸಾತಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ವಾಸಮಾಡಿದರು.

ಏವಂ ಶಾಪಂ ತು ತೇ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಸಾದಂ ಚ ಚತುರ್ಮುಖಾತ್ । ತಸ್ಥುಃ ಪಾತಾಲನಿಲಯೇ ಮುದಿತೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ ।। ೨೪.

ಈ ರೀತಿ ನಾಲ್ಕುಮುಖನಿಂದ ಶಾಪವೂ, ಅನುಗ್ರಹವೂ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಅವರು ಪಾತಾಳದ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಆಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದರು.

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಚ ಪಞ್ಚಮ್ಯಾಂ ತೇಷಾಂ ಜಾತಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ಅತಸ್ತ್ವಿಯಂ ತಿಥಿರ್ಧನ್ಯಾ ಸರ್ವಪಾಪಹರಾ ಶುಭಾ ।। ೨೪.

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮರುಗಳಿಗೆ ಪಂಚಮಿಯಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತಿಥಿಯು ಧನ್ಯವಾದುದು, ಶುಭವಾದುದು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏತಸ್ಯಾಂ ಸಂಯತೋ ಯಸ್ತು ಅಮ್ಲಂ ತು ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್ । ಕ್ಷೀರೇಣ ಸ್ನಾಪಯೇನ್ನಾಗಾಂಸ್ತಸ್ಯ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಮಿತ್ರತಾಮ್ ।। ೨೪.

ಯಾರು ಈ ದಿನದಂದು ನಿಯಮದಿಂದ ತಮಗೆ ತಡೆವಿಟ್ಟು, ಹುಳಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾಗಗಳಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಾಗಗಳು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಅಹಂಕಾರಾತ್ ಕಥಂ ಜಜ್ಞೇ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ಪೃಚ್ಛತೋ ವೈ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೨೫.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದನು: ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು? ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ನಿವಾರಿಸಿ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಯಃ ಪರಃ ಪುರುಷಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತಸ್ಮಾದವ್ಯಕ್ತಮುತ್ಪನ್ನಂ ತತ್ತ್ವಾದಿ ತ್ರಿವಿಧಂ ತು ತತ್ ।। ೨೫.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಎಲ್ಲಾ ತತ್ತ್ವಗಳ ಮೂಲವಾಗಿ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನಿಂದ ಅವ್ಯಕ್ತವು ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದರಿಂದ ಮೂರು ವಿಧದ ತತ್ತ್ವಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು.

ಪುರುಷಾವ್ಯಕ್ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಮಹತ್ತ್ವಂ ಸಮಪದ್ಯತ । ಸ ಚಾಹಂಕಾರ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಯೋ ಮಹಾನ್ ಸಮುದಾಹೃತಃ ।। ೨೫.

ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತತ್ವವು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದನ್ನೇ ಅಹಂಕಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದೇ ಮಹಾನ್ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪುರುಷೋ ವಿಷ್ಣುರಿತ್ಯುಕ್ತಃ ಶಿವೋ ವಾ ನಾಮತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಅವ್ಯಕ್ತಂ ತು ಉಮಾ ದೇವೀ ಶ್ರೀರ್ವಾ ಪದ್ಮನಿಭೇಕ್ಷಣಾ ।। ೨೫.

ಪುರುಷನನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಶಿವ ಎಂದು ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವ್ಯಕ್ತವಾದುದು ಉಮಾ ದೇವಿ, ಅಥವಾ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಶ್ರೀ.

ತತ್ಸಂಯೋಗಾದಹಂಕಾರಃ ಸ ಚ ಸೇನಾಪತಿರ್ಗುಹಃ । ತಸ್ಯೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣು ರಾಜನ್ ಮಹಾಮತೇ ।। ೨೫.

ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಅವನೇ ಸೇನಾಪತಿ ಗುಹ. ಅವನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾಮತಿ ರಾಜನೇ, ಕೇಳು.

ಆದ್ಯೋ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತತೋಽಭವತ್ । ಅತಃ ಸ್ವಯಂಭುವಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಮರೀಚ್ಯಾದ್ಯಾರ್ಕಸಂಭವಾಃ ।। ೨೫.

ಮೊದಲು ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಇದ್ದರು; ಅವರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರಿಂದ ಸ್ವಯಂಭುವ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ ಮುಂತಾದವರು, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು, ಬಂದರು.

ತೇಷ್ವಾರಭ್ಯ ಸುರಾ ದೈತ್ಯಾ ಗನ್ಧರ್ವಾ ಮಾನುಷಾಃ ಖಗಾಃ । ಪಶವಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಸೃಷ್ಟಿರೇಷಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ ।। ೨೫.

ಅವರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಾನವರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಜಾನುವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು—ಇದನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ವಿಸ್ತಾರಿತಾಯಾಂ ತು ದೇವದೈತ್ಯಾ ಮಹಾಬಲಾಃ । ಸಾಪತ್ನ್ಯಂ ಭಾವಮಾಸ್ಥಾಯ ಯುಯುಧುರ್ವಿಜಿಗೀಷವಃ ।। ೨೫.

ಸೃಷ್ಟಿ ವ್ಯಾಪಕವಾದಾಗ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ವೈರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಜಯ ಪಡೆಯಲು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಬಲಿನಃ ಸನ್ತಿ ನಾಯಕಾ ಯುದ್ಧದುರ್ಮದಾಃ । ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಃ ಪೂರ್ವಂ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋ ಮಹಾಬಲಃ । ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿರ್ವಿಚಿತ್ತಿಶ್ಚ ಭೀಮಾಕ್ಷಃ ಕ್ರೌಞ್ಚ ಏವ ಚ ।। ೨೫.

ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಕರು ಇದ್ದರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯವರು: ಮೊದಲಿಗೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ನಂತರ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ, ವಿಚಿತ್ತಿ, ಭೀಮಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚ ಕೂಡ.

ಏತೇಽತಿಬಲಿನಃ ಶೂರಾ ದೇವಸೈನ್ಯಂ ಮಹಾಮೃಧೇ । ಅನಾರತಂ ಸಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ಜಯನ್ತೇಽನುದಿನಂ ಮೃಧೇ ।। ೨೫.

ಈ ಬಹುಬಲಶಾಲಿ ವೀರರು, ಮಹಾ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತೇಷಾಂ ಪರಾಜಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾನಾಂ ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ । ಉವಾಚ ಹೀನಂ ವಃ ಸೈನ್ಯಂ ನಾಯಕೇನ ವಿನಾ ಸುರಾಃ ।। ೨೫.

ಅವರ ಸೋಲನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆ ನಾಯಕನಿಲ್ಲದೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ ದೇವತೆಗಳೇ.'

ಏಕೇನೇನ್ದ್ರೇಣ ದಿವ್ಯಂ ತು ಸೈನ್ಯಂ ಪಾತುಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ । ಅತಃ ಸೇನಾಪತಿಂ ಕಿಞ್ಚಿದನ್ವೇಷಯತ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೨೫.

ಇಂದ್ರನು ಒಬ್ಬನೇ ದಿವ್ಯಸೈನ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಬೇಗನೇ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತತೋ ದೇವಾ ಜಗ್ಮುರ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹಮ್ । ಸೇನಾಪತಿಂ ಚ ನೋ ದೇಹಿ ವಾಕ್ಯಮೂಚುಃ ಸಸಂಭ್ರಮಮ್ ।। ೨೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆತುರದಿಂದ 'ನಮಗೆ ಸೇನಾಪತಿ ನೀಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತೋ ದಧ್ಯೌ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಃ ಕಿಮೇಷಾಂ ಕ್ರಿಯತೇ ಮಯಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾಽಥ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರುದ್ರಂ ಪ್ರತಿ ಮನೋಗತಮ್ ।। ೨೫.

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯೋಚಿಸಿದರು: 'ನಾನು ಇವರಿಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದರು.

ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾ ಋಷಯಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪುರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಜಗ್ಮುಃ ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಮ್ ।। ೨೫.

ಅನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಸೇರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾದೇವಂ ಶಿವಂ ಪಶುಪತಿಂ ವಿಭುಮ್ । ತುಷ್ಟವುರ್ವಿವಿಧೈಸ್ತೋತ್ರೈಃ ಶಕ್ರಾದ್ಯಾಸ್ತ್ರಿದಿವೌಕಸಃ ।। ೨೫.

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನಾದ ಶಿವನನ್ನು, ಪಶುಪತಿಯನ್ನು, ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ವಿವಿಧ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮಾಮ ಸರ್ವೇ ಶರಣಾರ್ಥಿನೋ ವಯಂ ಮಹೇಶ್ವರಂ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಭೂತಭಾವನಮ್ । ಉಮಾಪತೇ ವಿಶ್ವಪತೇ ಮರುತ್ಪತೇ ಜಗತ್ಪತೇ ಶಂಕರ ಪಾಹಿ ನಃ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೨೫.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಶರಣಾಗತರಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉಮಾಪತಿ, ವಿಶ್ವಪತಿ, ಮರುತ್ಪತಿ, ಜಗತ್ಪತಿ ಶಂಕರ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ಜಟಾಕಲಾಪಾಗ್ರಶಶಾಙ್ಕದೀಧಿತಿ- ಪ್ರಕಾಶಿತಾಶೇಷಜಗತ್ತ್ರಯಾಮಲ । ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಚ್ಯುತ ಪ್ರಪಾಹಿ ದೈತ್ಯಾಚ್ಚ ಜಗತ್ತ್ರಯೋದರೇ ।। ೨೫.

'ಜಟೆಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ಕಿರಣದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುವವನು, ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದ ಪರಮಪುರುಷ, ಅಚ್ಯುತ, ದೈತ್ಯರಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ತ್ವಮಾದಿದೇವಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮೋ ಹರಿ- ರ್ಭವೋ ಮಹೇಶಸ್ತ್ರಿಪುರಾನ್ತಕೋ ವಿಭುಃ । ಭಗಾಕ್ಷಿಹಾ ದೈತ್ಯರಿಪುಃ ಪುರಾತನೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಪಾಹಿ ಸುರೋತ್ತಮೋತ್ತಮ ।। ೨೫.

'ನೀನು ಆದಿದೇವ, ಪರಮಪುರುಷ, ಹರಿಯೂ ಹೌದು, ಭವ, ಮಹೇಶ, ತ್ರಿಪುರವಿನಾಶಕ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ, ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದವನು, ಪುರಾತನ ದೈತ್ಯಶತ್ರು, ವೃಷಧ್ವಜ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'