ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೃಷ್ಟವಾಽಭಿಷಿಚ್ಯಮಾನಂ ತು ದೇವಾಸ್ತಂ ಗಣನಾಯಕಮ್ । ತುಷ್ಟುವುಃ ಪ್ರಯತಾಃ ಸರ್ವೇ ತ್ರಿಶೂಲಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ ।। ೨೩.

ಅವನನ್ನು ಗಣಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮಸ್ತೇ ಗಜವಕ್ತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಗಣನಾಯಕ । ವಿನಾಯಕ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ನಮಸ್ತೇ ಚಣ್ಡವಿಕ್ರಮ ।। ೨೩.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಆನೆಮುಖನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಗಣಗಳ ನಾಯಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ವಿನಾಯಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!'

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ವಿಘ್ನಕರ್ತ್ರೇ ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ಪಮೇಖಲ । ನಮಸ್ತೇ ರುದ್ರವಕ್ತ್ರೋತ್ಥ ಪ್ರಲಮ್ಬಜಠರಾಶ್ರಿತ ।। ೨೩.

'ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಹಾವು ಬೆಲ್ಟ್ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ರುದ್ರನ ಮುಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!'

ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕಾರಾದವಿಘ್ನಂ ಕುರು ಸರ್ವದಾ । ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಣನಾಯಕಃ । ಅಭಿಷಿಕ್ತಶ್ಚ ರುದ್ರಸ್ಯ ಸೋಮಸ್ಯಾಪತ್ಯತಾಂ ಗತಃ ।। ೨೩.

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಸದಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು. ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗಣನಾಯಕನು, ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಸೋಮರ ಮಗನಾದನು.

ಏತಚ್ಚತುರ್ಥ್ಯಾಂ ಸಂಪನ್ನಂ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಥಿವ । ಯತಸ್ತತೋಽಯಂ ಮಹತೀ ತಿಥೀನಾಂ ಪರಮಾ ತಿಥಿಃ ।। ೨೩.

ರಾಜನೇ, ಈ ಘಟನೆ ಚತುರ್ಥಿ ದಿನ, ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದಿನವು ಎಲ್ಲ ತಿಂಗಳ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು.

ಏತಸ್ಯಾಂ ಯಸ್ತಿಲಾನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗಣಪತಿಂ ನೃಪ । ಆರಾಧಯತಿ ತಸ್ಯಾಶು ತುಷ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೩.

ಯಾರು ಈ ದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಗಣಪತಿ ತಕ್ಷಣ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಯಶ್ಚೈತತ್ ಪಠತೇ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯಶ್ಚೈತಚ್ಛೃಣುಯಾತ್ ಸದಾ । ನ ತಸ್ಯ ವಿಘ್ನಾ ಜಾಯನ್ತೇ ನ ಪಾಪಂ ಸರ್ವಥಾ ನೃಪ ।। ೨೩.

ಯಾರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪಾಪವೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ಕಥಂ ತೇ ಗಾತ್ರಸಂಸ್ಪರ್ಶಾನ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮನ್ತೋ ಮಹಾಬಲಾಃ । ನಾಗಾ ಬಭೂವುರ್ದೇವೇಶ ಕಾರಣಂ ತೇ ಮಹೀಧರ ।। ೨೪.

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳೆಡೆಗೆ ಪ್ರಭುವಾದವರೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನಾಗರು ಹೇಗೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು? ಮಹೀಧರನೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಗಣಪತೇರ್ಜನ್ಮ ಪ್ರಜಾಪಾಲೋ ನರಾಧಿಪಃ । ಉವಾಚ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ವಾಚಾ ತಂ ಮುನಿಂ ಸಂಶಿತವ್ರತಮ್ ।। ೨೪.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಗಣಪತಿಯ ಜನನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನು, ರಾಜನೇ, ಶ್ಲೇಷ್ಮಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆ ದೃಢವ್ರತಿಯಾದ ಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಭಗವಂಸ್ತಾರ್ಕ್ಷವಿಷಯಾಃ ಕಥಂ ಮೂರ್ತ್ತಿಮುಪಾಗತಾಃ । ನಾಗಾ ಬಭೂವುಃ ಕುಟಿಲಾ ಏತದಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೨೪.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತನೇ, ಗರುಡನ ಪಾಲಾಗಬೇಕಾದ ನಾಗರು ಹೇಗೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು? ಅವರು ಏಕೆ ಕುಯುಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾದರು? ಇದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಸೃಜತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಮರೀಚಿಃ ಸೂತಿಕಾರಣಮ್ । ಪ್ರಥಮಂ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾತಸ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ತು ಕಶ್ಯಪಃ ।। ೨೪.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರಚಿಸುವಾಗ, ಮರೀಚಿಯು ಸಂತಾನದ ಕಾರಣನಾದನು; ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ ಅವನ ಮಗನು ಕಶ್ಯಪನಾದನು.

ತಸ್ಯ ದಾಕ್ಷಾಯಣೀ ಭಾರ್ಯಾ ಕದ್ರೂರ್ನಾಮ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ । ಮಾರೀಚೋ ಜನಯಾಮಾಸ ತಸ್ಯಾಂ ಪುತ್ರಾನ್ ಮಹಾಬಲಾನ್ ।। ೨೪.

ಅವನ ಪತ್ನಿ ದಕ್ಷಿಣ ಪುತ್ರಿಯಾದ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯಾದ ಕದ್ರೂ ಎಂಬವಳು; ಮರೀಚಿಯು ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಅನನ್ತಂ ವಾಸುಕಿಂ ಚೈವ ಕಮ್ಬಲಂ ಚ ಮಹಾಬಲಮ್ । ಕರ್ಕೋಟಕಂ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಪದ್ಮಂ ಚಾನ್ಯಂ ಸರೀಸೃಪಮ್ ।। ೨೪.

ಅನಂತ, ವಾಸುಕಿಯು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕಂಬಲ, ಕರ್ಕೋಟಕ, ರಾಜನೇ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪದ್ಮ ಎಂಬ ಸರೀಸೃಪನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಮಹಾಪದ್ಮಂ ತಥಾ ಶಙ್ಖಂ ಕುಲಿಕಂ ಚಾಪರಾಜಿತಮ್ । ಏತೇ ಕಶ್ಯಪದಾಯಾದಾಃ ಪ್ರಧಾನಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ ।। ೨೪.

ಮಹಾಪದ್ಮ, ಶಂಖ, ಅಪರಾಜಿತನಾದ ಕುಲಿಕನು ಕೂಡ; ಇವರೇ ಕಶ್ಯಪನ ಮುಖ್ಯ ಸಂತಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏತೇಷಾಂ ತು ಪ್ರಸೂತ್ಯಾ ತು ಇದಮಾಪೂರಿತಂ ಜಗತ್ । ಕುಟಿಲಾ ಹೀನಕರ್ಮಾಣಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಾಸ್ಯೋತ್ಥವಿಷೋಲ್ಬಣಾಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂದಶ್ಯ ಮನುಜಾನ್ ಕುರ್ಯುರ್ಭಸ್ಮ ಕ್ಷಣಾದ್ ಧ್ರುವಮ್ ।। ೨೪.

ಇವರ ಜನನದಿಂದ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು; ಕುಯುಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ವಿಷದ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಕಡಿದು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೂದಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶಬ್ದಗಾಮೀ ಯಥಾ ಸ್ಪರ್ಶಂ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ನರಾಧಿಪ । ಅಹನ್ಯಹನಿ ಜಾಯೇತ ಕ್ಷಯಃ ಪರಮದಾರುಣಃ ।। ೨೪.

ರಾಜನೇ, ಶಬ್ದ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಯಾನಕವಾದ ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆತ್ಮನಸ್ತು ಕ್ಷಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಜಗ್ಮುಃ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಪರಂ ತು ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೨೪.

ತಮ್ಮ ನಾಶವನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮಾಶ್ರಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.

ಇಮಮೇವಾರ್ಥಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ಮಹೀಪತೇ । ಊಚುಃ ಕಮಲಜಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಪುರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್ ।। ೨೪.

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಪುರಾತನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ಕರೆಯುವವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ದೇವದೇವೇಶ ಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಸೂತಿ ಪರಮೇಶ್ವರ । ತ್ರಾಹಿ ನಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಾಣಾಂ ಭುಜಂಗಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ।। ೨೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಲೋಕಗಳ ಮೂಲಸ್ಥಾನ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನಾಗರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ಯೇ ದೇವ ಪಶ್ಯೇಯುರುರಗಾ ದೃಶಾ । ಮನುಷ್ಯಪಶುರೂಪಂ ವಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಸ್ಮಸಾದ್ ಭವೇತ್ ।। ೨೪.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನವೂ ದೇವಾ, ನಾಗರು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ತ್ವಯಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಕೃತಾ ದೇವ ನೀಯತೇ ಸಾ ಭುಜಂಗಾಮೈಃ । ಏತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ದುರ್ವೃತ್ತಂ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಮಹಾಮತೇ ।। ೨೪.

ದೇವಾ, ನೀನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಅದು ನಾಗರಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಈ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾಮತಿಯಾದ ನೀನು ಬೇಕಾದ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಅಹಂ ರಕ್ಷಾಂ ವಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಭವತೀನಾಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ವ್ರಜಧ್ವಂ ಸ್ವಾನಿ ಧಿಷ್ಣ್ಯಾನಿ ಪ್ರಜಾ ಮಾಭೂತ್ ಸಸಾಧ್ವಸಾ ।। ೨೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಜಾಸ್ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಽವ್ಯಕ್ತಮೂರ್ತ್ತಿನಾ । ಆಜಗ್ಮುಃ ಪರಮಪ್ರೀತ್ಯಾ ನತ್ವಾ ಚೈವ ಸ್ವಯಂಭುವೇ ।। ೨೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪಿಯಾದವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು; ಅವರು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಆಗತಾಸು ಪ್ರಜಾಸ್ವಾದ್ಯಸ್ತಾನಾಹೂಯ ಭುಜಂಗಮಾನ್ । ಶಶಾಪ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧೋ ವಾಸುಕಿಪ್ರಮುಖಾಂಸ್ತದಾ ।। ೨೪.

ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹೋದ ನಂತರ, ಅವನು ನಾಗರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಮುಂತಾದವರನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಯತೋ ಮತ್ಪ್ರಭವಾನ್ ನಿತ್ಯಂ ಕ್ಷಯಂ ನಯತ ಮಾನುಷಾನ್ । ಭವಾನ್ತರೇ ಅಥಾನ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಮಾತುಃ ಶಾಪಾತ್ ಸುದಾರುಣಾತ್ । ಭವಿತಾಽತಿಕ್ಷಯಂ ಘೋರಂ ನೂನಂ ಸ್ವಾಯಂಭುವೇಽನ್ತರೇ ।। ೨೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಸದಾ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ಮತ್ತೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಭಯಾನಕ ಶಾಪದಿಂದ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುಂತರದಲ್ಲಿ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾ ನಾಶವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ವೇಪನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಭುಜಗೋತ್ತಮಾಃ । ನಿಪತ್ಯ ಪಾದಯೋಸ್ತಸ್ಯ ಇದಮೂಚುರ್ವಚಸ್ತದಾ ।। ೨೪.

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗಗಳು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:

ನಾಗಾ ಊಚುಃ । ಭಗವನ್ ಕುಟಿಲಾ ಜಾತಿರಸ್ಮಾಕಂ ಭವತಾ ಕೃತಾ । ವಿಷೋಲ್ಬಣತ್ವಂ ಕ್ರೂರತ್ವಂ ದೃಕ್ಶಸ್ತ್ರತ್ವಂ ಚ ನಸ್ತ್ವಯಾ । ಸಂಪಾದಿತಂ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಇದಾನೀಂ ಶಮಯಾಚ್ಯುತ ।। ೨೪.

ನಾಗಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೀವು ತಿರುವುಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಷದ ತೀವ್ರತೆ, ಕ್ರೂರತೆ, ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀವು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ದೇವರೆ, ನೀವು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ—ಈಗ ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತ.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಯದಿ ನಾಮ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಭವನ್ತಃ ಕುಟಿಲಾಶಯಾಃ । ತತಃ ಕಿಂ ಮನುಜಾನ್ ನಿತ್ಯಂ ಭಕ್ಷಯಧ್ವಂ ಗತವ್ಯಥಾಃ ।। ೨೪.

ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿರುವು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಏಕೆ ನೀವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ?

ನಾಗಾ ಊಚುಃ । ಮರ್ಯಾದಾಂ ಕುರು ದೇವೇಶ ಸ್ಥಾನಂ ಚೈವ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ । ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ತಥಾಽಸ್ಮಾಕಂ ಸಮಯಂ ಚ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ । ನಾಗಾನಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೪.

ನಾಗಗಳು ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ. ನಾಗಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: