ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪುತ್ರಿ ಧನ್ಯೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಲೋಕೇ ಯಸ್ಯ ರುದ್ರಃ ಸ್ವಯಂ ಹರಃ । ಜಾಮಾತಾ ಭವಿತಾ ದೇವಿ ತ್ವಯಾಽಪತ್ಯವತಾಮಹಮ್ । ಸ್ಥಾಪಿತೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ದೇವಾನಾಮಪಿ ಪುತ್ರಿ ತ್ವಯಾ ಹ್ಯಹಮ್ ।। ೨೨.

"ಮಗಳೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ರುದ್ರನೇ ಸ್ವಯಂ ನನ್ನ ಅಳಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ಸಂತಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಕ್ಷಣಮೇಕಂ ತು ಯಾವದಾಗಮನಂ ಮಮ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತೋ ರಾಜಾ ಶೈಲಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽನ್ತಿಕಮ್ ।। ೨೨.

"ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಯು, ನಾನು ಬಂದು ಬರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪರ್ವತಗಳ ರಾಜನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವದೇವಪಿತಾಮಹಮ್ । ಉವಾಚ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಶೈಲರಾಟ್ ತತಃ ।। ೨೨.

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರ್ವತರಾಜನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ದೇವೋಮಾ ದುಹಿತಾ ಮಹ್ಯಂ ತಾಂ ರುದ್ರಾಯ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ । ತ್ವಯಾ ದೇವ ಅನುಜ್ಞಾತಸ್ತತ್ಕರೋಮಿ ಪ್ರಶಾಧಿ ಮಾಮ್ ।। ೨೨.

ದೇವತೆಗಳೇ, ಈ ಮಗಳು ನನ್ನದು. ಅವಳನ್ನು ನಾನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿ.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೀತಮನಾ ಯಾಹಿ ರುದ್ರಾಯ ತಾಂ ಶುಭಾಮ್ । ಪ್ರಯಚ್ಛೋವಾಚ ದೇವಾನಾಂ ತದಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೨.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ಹೋಗಿ ಆ ಶುಭಳನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೊಡು' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಶೈಲರಾಜಃ ಸ್ವವೇಶ್ಮಾಗಮ್ಯ ಸತ್ವರಮ್ । ದೇವಾನೃಷೀನ್ ಸಿದ್ಧಸಂಘಾನ್ ಚಾಮನ್ತ್ರಯತ ಸತ್ವರಮ್ ।। ೨೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಶೈಲರಾಜನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.

ತುಮ್ಬುರುಂ ನಾರದಂ ಚೈವ ಹಾಹಾಹೂಹೂಂ ತಥೈವ ಚ । ಸ ಗತ್ವಾ ಕಿನ್ನರಾಂಶ್ಚೈವ ಅಸುರಾನ್ ರಾಕ್ಷಸಾನಪಿ ।। ೨೨.

ಅವನು ತುಂಬೂರು, ನಾರದ, ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ ಹಾಗೂ ಕಿನ್ನರರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಕರೆದು ತಂದನು.

ಪರ್ವತಾಃ ಸರಿತಃ ಶೈಲಾ ವೃಕ್ಷಾ ಓಷಧಯಸ್ತಥಾ । ಆಗತಾ ಮೂರ್ತ್ತಿಮನ್ತೋ ವೈ ಪರ್ವತಾಃ ಸಙ್ಗಮೋಪಲಾಃ । ಹಿಮವದ್ದುಹಿತುರ್ದ್ರಷ್ಟುಂ ವಿವಾಹಂ ಶಂಕರೇಣ ಹ ।। ೨೨.

ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪಧರಿಸಿ, ಸಂಗಮದ ಕಲ್ಲುಗಳೊಡನೆ, ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳ ವಿವಾಹವನ್ನು ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ನೋಡಲು ಬಂದರು.

ತತ್ರ ವೇದಿಃ ಕ್ಷಿತಿಶ್ಚಾಸೀತ್ ಕಲಶಾಃ ಸಪ್ತ ಸಾಗರಾಃ । ಸೂರ್ಯೋ ದೀಪಸ್ತಥಾ ಸೋಮಃ ಸರಿತೋ ವವಹುರ್ಜಲಮ್ ।। ೨೨.

ಅಲ್ಲಿ ವೇದಿ ಭೂಮಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು, ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳು ಕಲಶಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಸೂರ್ಯನು ದೀಪವಾಗಿ, ಚಂದ್ರನು ಹಾಜರಾಗಿ, ನದಿಗಳು ಜಲವನ್ನು ತಂದವು.

ಏವಂ ವಿವಾಹಸಾಮಗ್ರೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಶೈಲವರಾಧಿಪಃ । ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ರುದ್ರಾಯ ಸಮೀಪಂ ಮನ್ದರಂ ಗಿರಿಮ್ ।। ೨೨.

ಹೀಗೆ ವಿವಾಹದ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ಸ ತದಾ ಮನ್ದರೋಕ್ತಸ್ತು ಶಂಕರೋ ದ್ರುತಮಾಯಯೌ । ವಿಧಿನಾ ಸೋಮಯಾ ಪಾಣಿಂ ಜಗ್ರಾಹ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೨೨.

ಮಂದರನು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಶಂಕರನು ತಕ್ಷಣ ಬಂದನು ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಸೋಮನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದನು.

ತತ್ರೋತ್ಸವೇ ಪರ್ವತನಾರದೌ ದ್ವೌ ಜಗುಶ್ಚ ಸಿದ್ಧಾ ನನೃತುರ್ವನಸ್ಪತೀಃ । ಪುಷ್ಪಾಣ್ಯನೇಕಾನಿ ವಿಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಶುಭಾಃ ನನರ್ತುರುಚ್ಚೈಃ ಸುರಯೋಷಿತೋ ಭೃಶಮ್ ।। ೨೨.

ಆ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನಾರದ ಹಾಡಿದರು, ಸಿದ್ಧರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಮರಗಳು ಹಲವಾರು ಶುಭದ ಹೂಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದವು, ದೇವಯಾನಿಯರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಣಿದರು.

ತಸ್ಮಿನ್ ವಿವಾಹೇ ಸಲಿಲಪ್ರವಾಹೇ ಚತುರ್ಮುಖೋ ಲೋಕಪರಃ ಸ್ವಸಂಸ್ಥಃ । ಉವಾಚ ಕನ್ಯಾಂ ಭವ ಪುತ್ರಿ ಲೋಕೇ ನಾರೀ ಪ್ರಭರ್ತ್ತಾ ತವ ಚಾನ್ಯಪುಂಸಾಮ್ । ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಉಮಾಂ ಸರುದ್ರಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ ಸ್ವಂ ಪುರಮಾಜಗಾಮ ।। ೨೨.

ಆ ವಿವಾಹದ ವೇಳೆ, ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾಲ್ಕುಮುಖದ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ತನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಂತೆ, ಆ कन್ಯೆಗೆ, 'ಮಗಳೆ, ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಹಿಳೆಯಾಗು, ಇನ್ನುಳಿದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯರು ನಿನ್ನಿಂದ ದೊರೆಯಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹನು ಉಮಾ ಮತ್ತು ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಪುರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಜಾಮಾತರಂ ಪರ್ವತರಾಟ್ ಸುಪೂಜ್ಯ ವಿಸರ್ಜಯಾಮಾಸ ವಿಭುಂ ಸ ಸೋಮಮ್ । ದೇವಾಂಶ್ಚ ದೈತ್ಯಾನ್ ವಿವಿಧಾನೃಷೀಂಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸರ್ವಾನ್ ವಿವಿಧೈಸ್ತು ವಸ್ತುಭಿಃ । ವಿಭೂಷಣೈರ್ವಸ್ತ್ರವರಾನ್ನದಾನೈ - ರ್ವಿಸರ್ಜಯಾಮಾಸ ತದಾದ್ರಿಮುಖ್ಯಾನ್ ।।೨೨.

ಪರ್ವತರಾಜನು ತನ್ನ ಅಳಿಯ ಸೋಮನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ವಿದಾಯ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆಹಾರದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಪರ್ವತಪ್ರಮುಖರನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿದರು.

ಸ ವೀತಶೋಕೋ ವಿರಜೋ ವಿಶುದ್ಧಃ ಶುಭಾನನಾಂ ದೇವವರಾಯ ದತ್ತ್ವಾ । ಉಮಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಹಿಮವಾನದ್ರಿರಾಜಃ ಪೈತಾಮಹೇ ಲೋಕ ಇವಾಧ್ವರೇ ಭಾತ್ ।। ೨೨.

ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಹಿಮವಂತನು ತನ್ನ ಶುಭಮುಖದ ಮಗಳು ಉಮಾವನ್ನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

ಇತೀರಿತೇಯಂ ತವ ರಾಜಸತ್ತಮ ಪ್ರಸೂತಿರೇಷಾ ನ ವಿದುರ್ಯಾಂ ಸುರಾಸುರಾಃ । ಸ್ವಯಂಭುದಕ್ಷಾದಿರಾಜಃ ತ್ರಿಜನ್ಮಭಿ- ರ್ಗೌರೀವಿವಾಹೋಽಪಿ ಮಯಾ ಸುಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೨೨.

ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ವಂಶವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು, ಇದನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ದಕ್ಷನು, ಲೋಕಪಾಲನು, ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ವಿವಾಹದ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆನು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸಾ ಗೌರಿನಾಮ್ನಾ ತು ಕಾರಣಾನ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾಗತಾ । ಸಂಬಭೂವ ಯಥಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಜಾಪಾಲಾಯ ಪೃಚ್ಛತೇ । ಋಷಿಣಾ ಮಹತಾ ಪೂರ್ವಂ ತಪಸಾ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾ ।। ೨೨.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಗೌರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವಳು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಳು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಯು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧಗೊಂಡು ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಹೀಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ಗೌರ್ಯಾ ಉತ್ಪತ್ತಿರೇಷಾ ವೈ ಕಥಿತಾ ಪರಮರ್ಷಿಣಾ । ವಿವಾಹಶ್ಚ ಯಥಾ ವೃತ್ತಸ್ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಥಿತಂ ತವ ।। ೨೨.

ಗೌರಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವಳ ವಿವಾಹದ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಗೆ ನಡೆದಿತ್ತೆಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ತು ಗೌರ್ಯಾ ವೈ ಸಂಪನ್ನಂ ತು ತೃತೀಯಯಾ । ತಸ್ಯಾಂ ತಿಥೌ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ಲವಣಂ ವರ್ಜಯೇನ್ನರಃ । ಯಶ್ಚೋಪೋಷ್ಯತಿ ನಾರೀ ವಾ ಸಾ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ತು ವಿನ್ದತಿ ।। ೨೨.

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಗೌರಿಯ ಕುರಿತು ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ದಿನ ಉಪ್ಪನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಯಾರು, ಪುರುಷ ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆ, ಈ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದುರ್ಭಗಾ ಯಾ ತು ನಾರೀ ಸ್ಯಾತ್ ಪುರುಷಶ್ಚಾತಿದುರ್ಭಗಃ । ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ಲವಣಂ ತು ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೨೨.

ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ದುರ್ಭಾಗವಳಾಗಿದ್ದಾಳೋ, ಅಥವಾ ಪುರುಷನು ಬಹಳ ದುರ್ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಅವರು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಕಾಮಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ದ್ರವ್ಯಸಮ್ಪದಮ್ । ಆರೋಗ್ಯಂ ಚ ಸದಾ ಲೋಕೇ ಕಾನ್ತಿಂ ಪುಷ್ಟಿಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ ।। ೨೨.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತವೆ, ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಧನಸಂಪತ್ತು, ಸದಾ ಆರೋಗ್ಯ, ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ಗಣಪತೇರ್ಜನ್ಮ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತಂ ಚ ಸತ್ತಮ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ಧೃತಿಕಷ್ಟಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೨೩.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಮಹಾನ್, ಗಣಪತಿಯು ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು? ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಸಂಶಯವಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಈ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಪೂರ್ವಂ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಷಯಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ । ಕಾರ್ಯಾರಮ್ಭಂ ತಥಾ ಚಕ್ರುಃ ಸಿಧ್ಯನ್ತೇ ಚ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೩.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಋಷಿಗಳು ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಾವ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾದವು.

ಸನ್ಮಾರ್ಗವರ್ತಿಷು ಯಥಾ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತೇ ವಿಘ್ನತಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಅಸತ್ಕಾರಿಷು ಸರ್ವೇಷು ತದ್ವದೇವಮವಿಘ್ನತಃ ।। ೨೩.

ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳು ತಪ್ಪದೇ ವಿಘ್ನಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ.

ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಪಿತರಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸುರೋಜಸಾ । ಅಸತ್ಕಾರ್ಯೇಷು ವಿಘ್ನಾರ್ಥಂ ಸರ್ವ ಏವಾಭ್ಯಮನ್ತ್ರಯನ್ ।। ೨೩.

ಅನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಲದಿಂದ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು: ಅಧರ್ಮಮಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತೇಷಾಂ ತದಾ ಮನ್ತ್ರಂ ಕುರ್ವತಸ್ತ್ರಿದಿವೌಕಸಾಮ್ । ಬಭೂವ ಬುದ್ಧಿರ್ಗಮನೇ ರುದ್ರಂ ಪ್ರತಿ ಮಹಾಮತಿಮ್ ।। ೨೩.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಉದಯಿಸಿತು.

ತೇ ತತ್ರ ರುದ್ರಮಾಗಮ್ಯ ಕೈಲಾಸನಿಲಯಂ ಗುರುಮ್ । ಊಚುಃ ಸವಿನಯಂ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಿಪಾತಪುರಃಸರಮ್ ।। ೨೩.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗುರು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ ಶೂಲಪಾಣೇ ತ್ರಿಲೋಚನ । ವಿಘ್ನಾರ್ಥಮವಿಶಿಷ್ಟಾನಾಮುತ್ಪಾದಯಿತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೨೩.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ದೇವದೇವ, ಮಹಾದೇವ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ನೀನು ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಮುಕ್ತರಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ಭವಃ ಪರಮಯಾ ಮುದಾ । ಉಮಾಂ ನಿರೀಕ್ಷಯಾಮಾಸ ಚಕ್ಷುಷಾಽನಿಮಿಷೇಣ ಹ ।। ೨೩.

ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಭವನು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉಮೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣು ಹಿಂಡದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.