ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸಮಾಸೇನ ಕಥಿತಂ ತೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಗೃಹಾಣ ವೇದಾನ್ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಂ ಚ ನಾರದ ।। ೨.

'ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞತೆ—allವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು, ನಾರದ.'

ಏತಸ್ಮಿನ್ ವೇದಸರಸಿ ಸ್ನಾನಂ ಕುರು ಮಹಾವ್ರತ । ಕೃತೇ ಸ್ನಾನೇಽನ್ಯಜನ್ಮೀಯಂ ಯೇನ ಸ್ಮರಸಿ ಸತ್ತಮ ।। ೨.

'ಈ ವೇದಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು, ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ, ಒಳ್ಳೆಯವನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತಿರೋಭಾವಂ ಗತಾ ಕನ್ಯಾ ನರಾಧಿಪ । ಅಹಂ ತತ್ರ ಕೃತಸ್ನಾನಸ್ತ್ವಾಂ ದಿದೃಕ್ಷುರಿಹಾಗತಃ ।। ೨.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಯುವತಿ ಅದೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋಗಳು, ರಾಜನೇ. ನಾನು ಅಲ್ಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಉವಾಚ । ಅನ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಭಗವನ್ ಜನ್ಮನ್ಯಾಸೀದ್ ಯತ್ ತದ್ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಸರ್ವಂ ಕಥಯ ದೇವರ್ಷೇ ಮಹತ್ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ಮೇ ।। ೩.

ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಕೇಳಿದನು: 'ಭಗವಂತನೆ, ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆದಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು. ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೆ.'

ನಾದರದ ಉವಾಚ । ಸ್ನಾತಸ್ಯ ಮಮ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಸ್ಮಿನ್ ವೇದಸರಸ್ಯಥ । ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾಶ್ಚ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಜನ್ಮಸಹಸ್ತ್ರಕಮ್ । ಸ್ಮರಣಂ ತತ್ಕ್ಷಣಾಜ್ಜಾತಂ ಶ್ರೃಣು ಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಮಮ ।। ೩.

ನಾರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ರಾಜೇಂದ್ರ, ನಾನು ಆ ವೇದಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳ ನೆನಪು ನನಗೆ ಬಂದಿತು. ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.'

ಅಸ್ತ್ಯವನ್ತೀಪುರಂ ರಾಜಂಸ್ತತ್ರಾಹಂ ಪ್ರಾಗ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ನಾಮ್ನಾ ಸಾರಸ್ವತಃ ಪೂರ್ವಂ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಃ ।। ೩.

'ಅವಂತೀಪುರ ಎಂಬ ಊರು ಇದೆ, ರಾಜನೇ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸಾರಸ್ವತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆ.'

ಬಹುಭೃತ್ಯಪರೀವಾರೋ ಬಹುಧಾನ್ಯಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವ । ಅನ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಕೃತಸಂಜ್ಞೇ ತು ಯುಗೇ ಪರಮಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೩.

'ನಾನು ಅನೇಕ ಸೇವಕರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆ, ಧಾನ್ಯವೂ ತುಂಬಿತ್ತು, ರಾಜನೇ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೆ.'

ತತೋ ಧ್ಯಾತಂ ಮಯೈಕಾನ್ತೇ ಕಿಮನೇನ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ । ದ್ವನ್ದ್ವೇನ ಸರ್ವಮೇತದ್ಧಿ ನ್ಯಸ್ತ್ವಾ ಪುತ್ರೇಷು ಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ತಪಸೇ ಧೃತಸಂಕಲ್ಪಃ ಸರಃ ಸಾರಸ್ವತಂ ದ್ರುತಮ್ ।। ೩.

ಆಮೇಲೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ, 'ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾರಸ್ವತ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ.

ಏವಂ ಚಿನ್ತ್ಯ ಮಯಾ ಇಷ್ಟಃ ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡೇನ ಕೇಶವಃ । ಶ್ರಾದ್ಧೈಶ್ಚ ಪಿತರೋ ದೇವಾ ಯಜ್ಞೈಶ್ಚಾನ್ಯೇ ತಥಾ ಜನಾಃ ।। ೩.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಕರ್ಮಕಾಂಡದ ಮೂಲಕ ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದೆನು; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವನ, ಮತ್ತಿತರ ಜನರಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆನು.

ತತೋಽಹಂ ನಿರ್ಗತೋ ರಾಜಂಸ್ತಪಸೇ ಧೃತಮಾನಸಃ । ಸಾರಸ್ವತಂ ನಾಮ ಸರೋ ಯದೇತತ್ ಪುಷ್ಕರಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೩.

ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಪುಷ್ಕರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸಾರಸ್ವತ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೊರಟೆ.

ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಮಯಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಪುರಾಣಃ ಪುರುಷಃ ಶಿವಃ । ಆರಾಧಿತೋ ಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜಪಂ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕಮ್ ।। ೩.

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪುರಾತನ, ಶಾಶ್ವತ, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ನಾರಾಯಣನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದೆನು.

ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಮಯಂ ರಾಜನ್ ಜಪತಾ ಪರಮಂ ಸ್ತವಮ್ । ತತೋ ಮೇ ಭಗವಾಂಸ್ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೩.

ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಪರ್ಯಂತವಾದ ಪರಮಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ನನಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಉವಾಚ । ಕೀದೃಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ತು ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಸತ್ತಮ । ಕಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸಾದೇನ ದೇವರ್ಷೇ ಸುಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ ।। ೩.

ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪರ್ಯಂತವಾದ ಪರಮಸ್ತೋತ್ರ ಯಾವುದು? ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಆಸೆ ಇದೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ. ದಯವಿಟ್ಟು, ದೇವರ್ಷಿಯೇ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ.'

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಪರಂ ಪರಾಣಾಮಮೃತಂ ಪುರಾಣಂ ಪಾರಂ ಪರಂ ವಿಷ್ಣುಮನನ್ತವೀರ್ಯಮ್ । ನಮಾಮಿ ನಿತ್ಯಂ ಪುರುಷಂ ಪುರಾಣಂ ಪರಾಯಣಂ ಪಾರಗತಂ ಪರಾಣಾಮ್ ।। ೩.

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪರಮ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಪುರಾತನನಿಗೆ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಶಾಶ್ವತ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಪುರಾತನ ಆಶ್ರಯನಿಗೆ, ಪರಮವನ್ನು ದಾಟಿದವನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'

ಪುರಾತನಂ ತ್ವಪ್ರತಿಮಂ ಪುರಾಣಂ ಪರಾಪರಂ ಪಾರಗಮುಗ್ರತೇಜಸಮ್ । ಗಮ್ಭೀರಗಮ್ಭೀರಧಿಯಾಂ ಪ್ರಧಾನಂ ನತೋಽಸ್ಮಿ ದೇವಂ ಹರಿಮೀಶಿತಾರಮ್ ।। ೩.

ಪುರಾತನ, ಅಪೂರ್ವ, ಪುರಾತನ ದೇವರಾದ ಹರಿ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಅಪರಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಾಟಿದ, ಭಯಂಕರ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಆಳವಾದ ಬುದ್ಧಿಯವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಾತ್ಪರಂ ಚಾಪರಮಂ ಪ್ರಧಾನಂ ಪರಾಸ್ಪದಂ ಶುದ್ಧಪದಂ ವಿಶಾಲಮ್ । ಪರಾತ್ಪರೇಶಂ ಪುರುಷಂ ಪುರಾಣಂ ನಾರಾಯಣಂ ಸ್ತೌಮಿ ವಿಶುದ್ಧಭಾವಃ ।। ೩.

ಪರಾತ್ಪರ, ಪರಮ, ಮುಖ್ಯ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಆಶ್ರಯ, ವಿಶಾಲ, ಪರಾತ್ಪರೇಶ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪುರಾ ಪುರಂ ಶೂನ್ಯಮಿದಂ ಸಸರ್ಜ್ಜ ತದಾ ಸ್ಥಿತತ್ವಾತ್ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಧಾನಃ । ಜನೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಃ ಶರಣಂ ಮಮಾಸ್ತು ನಾರಾಯಣೋ ವೀತಮಲಃ ಪುರಾಣಃ ।। ೩.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈ ಜಗತ್ತು ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆತನೇ ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ, ಪ್ರಧಾನದಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದನು. ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಪವಿತ್ರ ಪುರಾತನ ನಾರಾಯಣನು ನನಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ.

ಪಾರಂ ಪರಂ ವಿಷ್ಣುಮಪಾರರೂಪಂ ಪುರಾತನಂ ನೀತಿಮತಾಂ ಪ್ರಧಾನಮ್ । ಧೃತಕ್ಷಮಂ ಶಾನ್ತಿಧರಂ ಕ್ಷಿತೀಶಂ ಶುಭಂ ಸದಾ ಸ್ತೌಮಿ ಮಹಾನುಭಾವಮ್ ।। ೩.

ಪರಾತ್ಪರ, ಅಪಾರರೂಪ, ಪುರಾತನ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿ, ಸದಾ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಹಸ್ತ್ರಮೂರ್ಧಾನಮನನ್ತಪಾದ- ಮನೇಕಬಾಹುಂ ಶಶಿಸೂರ್ಯನೇತ್ರಮ್ । ಕ್ಷರಾಕ್ಷರಂ ಕ್ಷೀರಸಮುದ್ರನಿದ್ರಂ ನಾರಾಯಣಂ ಸ್ತೌಮ್ಯಮೃತಂ ಪರೇಶಮ್ ।। ೩.

ಸಹಸ್ರ ಮುಖ, ಅನಂತ ಪಾದ, ಅನೇಕ ಭುಜ, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯ ನೇತ್ರ, ಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ರೂಪ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಿವೇದಗಮ್ಯಂ ತ್ರಿನವೈಕಮೂರ್ತಿಂ ತ್ರಿಶುಕ್ಲಸಂಸ್ಥಂ ತ್ರಿಹುತಾಶಭೇದಮ್ । ತ್ರಿತತ್ತ್ವಲಕ್ಷ್ಯಂ ತ್ರಿಯುಗಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ನಮಾಮಿ ನಾರಾಯಣಮಪ್ರಮೇಯಮ್ ।। ೩.

ಮೂರು ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ, ಮೂರು, ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಮೂರು ವಿಧದ ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಮೂರು ವಿಧದ ಅಗ್ನಿರೂಪ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ, ಮೂರು ಯುಗಗಳ ಒಡೆಯ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ, ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಕೃತೇ ಸಿತಂ ರಕ್ತತನುಂ ತಥಾ ಚ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಪೂತತನುಂ ಪುರಾಣಮ್ । ತಥಾ ಹರಿಂ ದ್ವಾಪರತಃ ಕಲೌ ಚ ಕೃಷ್ಣೀಕೃತಾತ್ಮಾನಮಥೋ ನಮಾಮಿ ।। ೩.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ದೇಹ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಪುರಾತನ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಹರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಸರ್ಜ ಯೋ ವಕ್ತ್ರತ ಏವ ವಿಪ್ರಾನ್ ಭುಜಾನ್ತರೇ ಕ್ಷತ್ರಮಥೋರುಯುಗ್ಮೇ । ವಿಶಃ ಪದಾಗ್ರೇಷು ತಥೈವ ಶೂದ್ರಾನ್ ನಮಾಮಿ ತಂ ವಿಶ್ವತನುಂ ಪುರಾಣಮ್ ।। ೩.

ತಾನು ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಭುಜಗಳಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು, ತೊಡೆಯಿಂದ ವೈಶ್ಯರನ್ನು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ವಿಶ್ವರೂಪ, ಪುರಾತನನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಾತ್ಪರಂ ಪಾರಗತಂ ಪ್ರಮೇಯಂ ಯುಧಾಂಪತಿಂ ಕಾರ್ಯತ ಏವ ಕೃಷ್ಣಮ್। ಗದಾಸಿಚರ್ಮಣ್ಯಭೃತೋತ್ಥಪಾಣಿಂ ನಮಾಮಿ ನಾರಾಯಣಮಪ್ರಮೇಯಮ್ ।। ೩.

ಪರಾತ್ಪರ, ಪಾರಗತ, ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ, ಯೋಧರಾಧಿಪತಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ, ಗದೆಯೂ ಕವಚವನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಕೈ ಎತ್ತಿರುವ, ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಇತಿ ಸ್ತುತೋ ದೇವವರಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಜಗಾದ ಮಾಂ ನೀರದತುಲ್ಯಘೋಷಃ । ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವೇತ್ಯಸಕೃತ್ ತತೋಽಹಂ ತಸ್ಯೈವ ದೇಹೇ ಲಯಮಿಷ್ಟವಾಂಶ್ಚ ।। ೩.

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಮೇಘದ ನಾದದಂತೆ ಮಾತನಾಡಿ, 'ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು' ಎಂದನು. ಆಗ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗಬೇಕೆಂದು ಹಾರೈಸಿದೆನು.

ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ಮಹ್ಯಂ ದೇವದೇವಃ ಸನಾತನಃ । ಉವಾಚ ಪ್ರಕೃತಿಂ ವಿಪ್ರ ಸಂಸರಸ್ವಾಕ್ಷಯಾಮಿಮಾಮ್ ।। ೩.

ಈ ರೀತಿ ನನಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವನು, 'ವಿಪ್ರನೇ, ಈ ಅಕ್ಷಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಯುಗಸಾಹಸ್ತ್ರಂ ತತ್ತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ಸಮುದ್ಭವಃ । ಭವಿತಾ ತೇ ತಥಾ ನಾಮ ದಾಸ್ಯತೇ ಸಂಪ್ರಯೋಜನಮ್ ।। ೩.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ನಂತರ, ನೀನು ಅದರಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಆಗ ನಿನಗೆ ಹೆಸರೂ, ಗುರಿಯೂ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾರಂ ಪಾನೀಯಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ತಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಸದಾ ಭವಾನ್ । ದದಾತಿ ತೇನ ತೇ ನಾಮ ನಾರದೇತಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩.

ನೀನು ಸದಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ 'ನಾರ' ಎಂಬ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ 'ನಾರದ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತೋ ದೇವಃ ಸದ್ಯೋಽದರ್ಶನಮುಚ್ಚಕೈಃ । ಅಹಂ ಕಲೇವರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಕಾಲೇನ ತಪಸಾ ತದಾ ।। ೩.

ಈ ರೀತಿ ದೇವರು ಹೇಳಿ ತಕ್ಷಣ ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿಹೋದನು. ನಂತರ ನಾನು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽಙ್ಗೇ ಲಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತದೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಚ ಪಾರ್ಥಿವ । ದಿವಸೇ ತು ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟೋ ದಶಭಿಸ್ತನಯೈಃ ಸಹ ।। ೩.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ಲಯವಾದೆ, ರಾಜನೇ. ನಂತರ ದಿನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ.