ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯಾರೂ ಸಾಧನೆ ಬಯಸುವವರು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ನೀಡುವವರು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ದೀಕ್ಷಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗುರುಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಮಧುಪರ್ಕದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೇಮಂತಿನಿ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಧುಪರ್ಕದ ವಿವರಣೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ರಾಜದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ಭಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಹ, ಪುತ್ರವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಪುತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪತ್ನಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿದೇವಿ, ಈ ಮಹಾ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವ ವಿಧಿ, ಸುಖವನ್ನು ತರಲು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಂತಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈ ಕ್ರಮದಂತೆ ಆಚರಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ವರುಹ ಪುರಾಣದ 'ಸರ್ವಶಾಂತಿ ಉಪಾಯ' ಎಂಬ ತೊಂಭತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಚಿಕೇತಸ್‌ನ ಯಾತ್ರೆಯ ವಿವರಣೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ವ್ಯಾಸಮುನಿಯ ಜ್ಞಾನಿ ಶಿಷ್ಯ, ವೇದಗಳ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತ. ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಗಜಸಾಹ್ವಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಪರಮ ಪಂಡಿತ ವೈಶಂಪಾಯನ ಮುನಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಕುರು ವಂಶದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಜನಮೇಜಯನು, "ಮಾನವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲ ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ? ಯಮನ ನಿವಾಸ ಹೇಗಿದೆ? ನಾನು ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಶಂಪಾಯನನು ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜನೇ, ಪುರಾತನವಾದ, ಸುಂದರವಾದ, ಧರ್ಮ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮಪರ ಮುನಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದ. ಅವರ ಮಗನು ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದ. ಆ ಮಗನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಧರ್ಮಪರ ಮಗನಿಗೆ ಶಾಪವು ಬಂತು. ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಗನು, ಶಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದೆಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು: 'ಧರ್ಮಪರರಿಗೆ ಮಾತು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದು. ನಾನು ಪುನಃ ಇಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ತಂದೆ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾನು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ, ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಮಾತನಾಡಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ.' ತಂದೆ, ನಾನು ಸತ್ಯವಾಡುವವನು ಅಲ್ಲ, ಧರ್ಮದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವವನು ಅಲ್ಲ. ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಪ್ರಸಿದ್ಧವನು, ಸದಾ ಧೈರ್ಯವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದವನು. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ, ಮಗನೇ, ಅದೆಡೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಯದಿ ರಾಜ ವೈವಸ್ವತನು ಅದೆಡೆಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ನಾಶವಾಗುತ್ತೇನೆ—ಕುಟುಂಬದ ಸೇತುವೆ ಭಗ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. 'ಪುಡಿತ' ಎಂಬ ಹೆಲ್ನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಜನರು ಪೀಡನೆಯಿಂದ ಹೆಲ್ನೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪುತ್ರವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ರನು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೂ, ವೈಶ್ಯನು ಕೃಷಿಯಿಂದ ಬದುಕಿದರೂ, ಅಥವಾ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದಾನ ನೀಡಿದರೂ, ಪುತ್ರನಿಂದ ಪುನಃ ಜನ್ಮ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮೊಮ್ಮಗನಿಂದ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಪುನಃ ಜನ್ಮ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪುರಾಣದ ಕಥೆಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.