ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರು, ಮಾತೃಗಳ ಗುಂಪಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಾದರೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಮಾಯೆಯಾದ ದುರ್ಗಾ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಕೂಡ ಅಪ್ರಾಪ್ಯಳಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿಹೋದಳು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರಬಲವಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಛರಿಸಿ, "ನಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಮರೆಯಾದವು. ಅನಂತರ, ಧನಪತಿ—ಅಂದರೆ ವಾಯು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಇಲ್ಲದರೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಉಳಿಯದು." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು. ವಿಷ್ಣುವಾದ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಈ ದೇಹ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಮಾಯವಾದರು. ನಂತರ ಧರ್ಮನು ಮಾತನಾಡಿದರು: "ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಇದರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ?" ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧರ್ಮನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಾದರೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮಹಾದೇವ, ಅವ್ಯಕ್ತರೂ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಾಯಕರೂ ಆಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನಿಂದ ವಂಚಿತವಾದ ದೇಹ, ಮಹತ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶಂಭು ಕೂಡ ದೂರವಾದರೂ, ದೇಹ ಕ್ಷಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾತೃಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ, ನಮ್ಮಿಂದ ಈ ದೇಹ ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷಯಗೊಂಡಿದೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಮಾಯವಾದರು. ಆಗ್ನಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ ಎಂಬ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು, ದೇಹ ಎಂಬ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಅಹಂಕಾರ, ಸೂರ್ಯ, ಕಾಮಾದಿಗಳು—all these are from Me; wood, wind, Viṣṇu, Dharma, Śambhu, and sense objects—all these too. ಇವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಂಡು, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರ (ದೇಹ) ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು, ಸೋಮ—ಚಂದ್ರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದಂತೆ, ಸೋಮನು ತನ್ನ ಹದಿನಾರು ಕಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಿನಾಶಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದಾಗ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಿ, ಸಂಚರಿಸತೊಡಗಿತು. ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ, ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದೇಹದ ಅಧಿಪತಿಗಳು, ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡು, ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿದರು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ದೈವವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆನಂತರ ತಮತಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು, ರಾಜನೇ. "ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ, ನೀನೇ ಪ್ರಾಣ, ನೀನೇ ಅಪಾನ, ನೀನೇ ಸರಸ್ವತಿ; ನೀನೇ ಆಕಾಶ, ನೀನೇ ಧನಪತಿ, ನೀನೇ ದೇಹದ ಭೂತಗಳು. ನೀನೇ ಅಹಂಕಾರ, ನೀನೇ ಸೂರ್ಯ, ಎಂಟು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು; ನೀನೇ ಮಾಯೆ, ಭೂಮಿ, ದುರ್ಗಾ, ನೀನೇ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ನೀನೇ ವಾಯುಪತಿ. ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು, ನೀನೇ ಧರ್ಮ, ನೀನೇ ವಿಜಯಿ, ನೀನೇ ಅಜೇಯ; ಅವಿನಾಶಿಯ ಅರ್ಥರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ. ನಾವು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಇದರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಹೀಗಾಗಿ, ನಾವು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಭೋ, ನೀನೇ ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ, ನಾವು ಇದನ್ನು ವ್ಯತಿಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರು ಅತೀವ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹೇಳಿದರು: "ಕ್ರೀಡೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಾಡು ಯಾವಾಗ ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ, ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪರಹಿತವಾಗಿರಿ; ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ರೂಪದಿಂದ ಇರಿರಿ. ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ. ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ನಾನು ದೇಹಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಈಗ ನಿಮ್ಮ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅಗ್ನಿಯು ವೈಶ್ವಾನರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಅಶ್ವಿನಗಳು ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ಎಂಬ ಉಸಿರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಹಿಮಪರ್ವತ ಪುತ್ರಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಈ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಗುಂಪು ಗಜವಕ್ತ್ರ (ಗಣಪತಿ) ಆಗುತ್ತದೆ; ದೇಹದ ಭೂತಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಜೀವಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಅಹಂಕಾರನು ಸ್ಕಂದ—ಕಾರ್ತಿಕೇಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭಾನು, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ರೂಪದಿಂದ ಮತ್ತು ರೂಪರಹಿತವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಗುಂಪು ಮತ್ತೆ ಮಾತೃಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಈ ದೇಹವೇ ಕೋಟೆ; ಪ್ರಲಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳು ವರुणನ ರೂಪಗಳು. ಇವನು ವಾಯು, ಧನಪತಿ, ಪ್ರಲಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವನು. ಇವನು ಮನಸ್ಸು, ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮನು ಯಮನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮಹತ್ ಎಂಬ ಮಹಾತತ್ತ್ವ ಮಹಾದೇವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಪಿತೃಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಈ ಸೋಮನು ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸದಾ ಅಮೃತದೇವತೆಗಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಪುರುಷನು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ದೇವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಜನಾರ್ದನನ ಶಕ್ತಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳು? ಪರಮಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದರು: "ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ ಉದಯಿಸಿದನು? ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿ, ನಾಗರು, ಗುಹ—ಇವರು ಹೇಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು? ಆದಿತ್ಯರು, ಮಾತೃಗಳು, ದುರ್ಗಾ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಧನಪತಿ, ವಿಷ್ಣು, ಧರ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರ—ಇವರು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದರು? ಶಂಭು, ಪಿತೃಗಳು, ಚಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದರು? ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಇವರ ಆಹಾರವೇನು, ಹೆಸರುಗಳು ಯಾವುವು, ಯಾವ ತಿಥಿ? ಯಾವ ದಿನ, ಜನರು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ." ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವ ಆತ್ಮ, ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಸರ್ವಜ್ಞನು. ಅವನು ಲೀಲೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಸ್ವಯಂ ಆನಂದಾಸಕ್ತಿಯೆಂದು ಇಚ್ಛೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಮಹತ್ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಚಲನೆ ಉಂಟಾದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಧ್ವನಿ ಉದಯವಾಯಿತು. ಆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ನೀರು ಅಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿತವಾದಾಗ ಪರಿವರ್ತನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಅಗ್ನಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಘೋಷದಿಂದ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಉದಯವಾಯಿತು. ಅದು ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಮತ್ತೆ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿತು. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ ವಾಯು ಉದಯವಾಯಿತು; ಆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾದ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಆಕಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಆಕಾಶ, ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವಾಯು, ಆ ಅಗ್ನಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರ್ಸಿಕೊಂಡು ಪರಸ್ಪರ ಮಿಶ್ರಣಗೊಂಡವು." ಹೀಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಟರೂ, ದೇಹ ಸೋಮನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉಳಿಯಿತು. ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಸ್ಥಾನ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ದೇವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಂಡರು. ಈ ರೀತಿ, ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಜನಾರ್ದನನ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.