ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಾದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಏಳಿನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಾನೇ ಪವಿತ್ರವಾದ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಗೆ ತೆರಳಿ ಮಹಾತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಧರ್ಮಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ನಾರದನು ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದು ಅವನಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ನಾರದನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಸನ, ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನೂ, ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸಿದರು. ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾರದನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಭವಂತ, ನಾರದ ಮಹರ್ಷೇ, ಈ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀವು ನೋಡಿದ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದ ಯಾವ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ," ಎಂದು ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಕೇಳಿದನು. ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಿಯವ್ರತ. ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲಗಳಿರುವ ಒಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಆ ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶಾಲನಯನಗಳಿರುವ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಆಕೆ ತುಂಬ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು. ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮೃದುಭಾಷಣೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದೆ: 'ನೀನು ಯಾರು ಸುಮನೋಹರೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ? ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಏನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಕನ್ಯೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಪರಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ, ಆಕೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಆಗಲೇ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಯೋಗೋಪದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದವು. ರಾಜನೇ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆನು. ನಾನು ಆಕೆಯ ಶರಣಾಗಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಪುರುಷನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಆಕೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು, ಆ ಪುರುಷನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು—ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮೂವರು ಪುರುಷರು, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರು, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದವರು. ಆದರೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷರು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು, ಕನ್ಯೆಯೇ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಳು. ನಾನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನೆ ಕೇಳಿದೆ: 'ನನ್ನ ವೇದಗಳು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗಿವೆ? ದಯಮಾಡಿ, ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು.' ಆಗ ಆ ಕನ್ಯೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಸರ್ವವೇದಗಳ ತಾಯಿ, ಸಾವಿತ್ರೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಹೋದದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ವೇದಗಳು ನಿನಗಿಂದ ದೂರವಾದವು.' ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಆಕೆಯೊಡನೆ ಪುನಃ ಕೇಳಿದೆ: 'ಆ ಪುರುಷರು ಯಾರು? ದಯಮಾಡಿ ವಿವರಿಸು.' ಆಗ ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಂದರನಯನ, ಸರ್ವಾಂಗಸಂಪೂರ್ಣನಾದವರು ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣ, ರುಕ್ವೇದರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು. ಅವರು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಪಾಠದ ಮೂಲಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ದಹಿಸುತ್ತಾರೆ.' 'ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೀನು ನೋಡಿದೆಯೋ, ಅವನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಯಜುರ್ವೇದರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.' 'ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ, ಶುಭ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದವರು ರುದ್ರ, ಸಾಮವೇದರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು. ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.' 'ಈ ಮೂವರು ಮಹಾ ವೇದಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮತ್ತು ಮೂವರು ದೇವತೆಗಳಾಗಿ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳೇ "ಅ"ಕಾರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.' 'ನಾನೀ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ. ನಿನಗೆ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ನಾರದ.' 'ಈ ವೇದಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡು, ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು, ಮಹಾಶಯ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಕನ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಂತರಧಾನವಾದಳು. ನಾನು ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಪುನಃ ಕೇಳಿದನು: 'ಭವಂತ, ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ. ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ.' ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಆ ವೇದಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸಾವಿತ್ರೀ ಮಾತೆಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದವು. ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ಅವಂತಿ ಎಂಬ ಒಂದು ನಗರವಿದೆ, ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಸ್ವತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗರಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆನು. ಅನೇಕ ಸೇವಕರು ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಇತ್ತು, ಧಾನ್ಯಸಂಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆನು. ಆ ಕಾಲ ಕೃತಯುಗವಾಗಿತ್ತು, ನಾನು ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆನು. ಒಂದಿನ ನಾನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ, 'ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತೆಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸರಸ್ವತ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆನು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವನ, ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಬಲಿಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದೆನು. ನಂತರ, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸರಸ್ವತ ಸರೋವರವಾದ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಆದಿಪುರುಷ, ಶುಭಸ್ವರೂಪ, ಪುರಾತನ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಿದೆನು. ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ಪರಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಕೇಳಿದನು: 'ಆ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ತೋತ್ರ ಯಾವುದು? ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವರ್ಷಿ. ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು.' ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಮರರಲ್ಲಿ ಅಮರನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಪುರಾತನ, ಪರ, ಅನಂತಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣು, ಸನಾತನ ಪುರುಷ, ಪುರಾತನ ಆಶ್ರಯ, ಪರಮವನ್ನು ದಾಟಿದವನು.' 'ಹರಿಯೇ, ಪುರಾತನ, ಅನನ್ಯ, ಆದ್ಯ ದೇವ, ಪರಾತ್ಪರ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕನಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ತೀವ್ರಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು, ಗಂಭೀರಚೇತನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.' 'ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟ, ಶುದ್ಧನಿವಾಸ, ವ್ಯಾಪಕ, ಪರಾತ್ಪರ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.' 'ಈ ಜಗತ್ತು ಶೂನ್ಯವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಅದನ್ನು ರಚಿಸಿದನು; ನಂತರ ಆದಿಪುರುಷನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು. ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಶುದ್ಧ ಪುರಾತನ ನಾರಾಯಣನೇ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ.' 'ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪರಮ, ಅನಂತರೂಪ, ಪುರಾತನ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಶಾಂತಿಧರ, ಭೂಪತಿ, ಶುಭಕರ, ಮಹಾಮಹಿಮೆ.' 'ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅಮರ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಅನಂತ ಪಾದ, ಬಹುಬಾಹು, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯ ನೇತ್ರ, ಕ್ಷರ-ಅಕ್ಷರ ಸ್ವರೂಪ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನು.' ಹೀಗೆ ನಾರದನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಅನುಭವವನ್ನು, ವೇದಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಸಾವಿತ್ರೀ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣೆಯ ಫಲವನ್ನು ಪ್ರಿಯವ್ರತನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು.