ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆಶಯದಿಂದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಆಗ, ಭಗವಂತನು ಗರುಡನಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು: “ಓ ಪಕ್ಷಿ, ಮಥುರೆಯ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಯಾವ ರೂಪವಿದೆಯೋ, ಅದು ನನ್ನ ರೂಪವೂ ಹೌದು.” ಆದರೆ, ಪಾಪಿಗಳಾದವರು, ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಗರುಡನು, ದೇವಿಯೇ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಟನು. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಕೀಟ, ಪಟಂಗ, ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಾದರೂ, ಅಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಪದ್ಮನಾಭನನ್ನು ನೋಡಿದವರು, ಅಥವಾ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದವರು, ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.” “ಮಹಾವಿದ್ಯೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಕಂಡವರು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಗ್ರಹಗಳ ದೋಷಗಳಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ರಾಂತಿ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವಿಶಾಲ ರೂಪದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಜಪ, ಪೂಜೆ, ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪಾಲನೆ ಮಾಡಿದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.” ಇಂತಹ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಥುರೆಯ greatness ಕುರಿತು ವರ್ಹಾ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ವರ್ಹಾ ದೇವರು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು: “ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಗೋಕರ್ಣನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಸುಶೀಲಾ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು. ಆ ಸುಂದರ ದೇಹದ ಮಹಿಳೆ, ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಋಷಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲಿನ ದಯೆಯಿಂದ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು. ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿ, ಋಷಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: “ಓ ಋಷಿಯೇ, ನಾನು ಸಂತಾನ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಅದೃಷ್ಟವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.” ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದನು: “ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ.” ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸುಂದರ ದೇಹದ ಆಕೆ, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗೋಕರ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳಿ, “ಓ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಋಷಿಯ ಮಾತಿನಂತೆಯೇ ಇದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ, ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗೋಕರ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. “ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ. ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಮಾತು ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ.” ಹಗಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು. ನಂತರ, ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವು ಹೊಂದಿತು; ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಗುವನ್ನು ಹೊತ್ತಳು. ಆ ನಂತರ, ಗೋಕರ್ಣನು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು. ಜನ್ಮಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಾಮಕರಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ, ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ, ಚೂಡಾಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಗನು ಯೌವನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಸಂತಾನ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಕರ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು ಯೌವನ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು. ಅವನು ಜನರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸೇವೆಯಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮಂದಿರಗಳು, ಪ್ರತಿದಿನ ಆಹಾರ, ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಹೀಗೆ, ಮಥುರೆಯ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಗೋಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಶೀಲಾ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂತಾನ ಭಾಗ್ಯ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ದಾನ-ಪೂಜೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವರ್ಹಾ ಪುರಾಣವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.