ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ನನನ್ನು ವಿಷ್ಣು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಹುಮಾನ್ಯತೆಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದೆ. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ, ಆ ಮಹಾನ್ ಜನರು ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದಾನವನ್ನು ಕೊಡು." ಅನಂತರ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ, ನಾನು ವೈವಸ್ವತನು ತಂದ ನಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ನಾನು ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ; ಅದು ವಿಶಾಲವಾದುದು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು. ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಆತ್ಮರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದೆ. "ನೀನು ಹೋಗಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ಮಥುರಾ ನಗರ ಇರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು, ನೀನು ಹೇಗೆ ಬದುಕುಳಿಯುತ್ತೀ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆತ್ಮರಹಿತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಚಿನ್ನದ ಪ್ರಮಾಣದ ದಾನದಿಂದ, ಪ್ರಭು, ನಾನು ಸದಾ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ." ನಾನು ಆತ್ಮರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ನನ್ನ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮರಹಿತನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಹೇ ಭೂಮಿಯೇ, ಮಥುರಾದ ಮಹಿಮೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚೌಕದಲ್ಲಿ—even where sin is committed elsewhere, it departs upon reaching a sacred place. ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಅಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೃತಘ್ನ, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ, ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡಿದವನು—ಅಂತಹವನು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡದವರು, ದಾನ-ಹೋಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವರು, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರು—ಅವರ ಪunya elsewhere is equivalent to that attained by ಸಾವಿರ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು. ಅಲ್ಲಿ, ಋಗ್ವೇದವಿಲ್ಲದವನು 'ಮಾಥುರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳು ಇವೆ. ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವಾಗಲೂ ಮಥುರಾವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಥುರಾದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನ್ನು ನೋಡುವರು; ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀ ವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಮಥುರಾದ ಮಹಿಮೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಕುಳಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯ ಕಥೆ, 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಹಿಮೆ' ಎಂಬ ನೂರ ಅರವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಪೃಥ್ವಿಯು ಕೇಳಿದಳು: "ಇದು 'ಅಸಿಕುಂಡ' ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳು, ಪ್ರಭು." ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಒಂದು ಬಾರಿ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯ್ದನು. ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರ, ಅವನ ಮಗನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಯು ಬಂದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು. ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ನಾರದನು ಅಲ್ಲೇ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು." "ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಯು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪರವಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಿದನು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅನಂತರ, ಸಚಿವರು ತಂದೆಯ ಮೃತವನ್ನ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾರದನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪಿತೃಋಣ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದನು. ರಾಜಕುಮಾರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನೆ ಉದಯವಾಯಿತು: "ನಾವು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.