ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯೋಗಿಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಹವನಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧ ಹವನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ಇದು ಸೋಮಪಾನಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ, ಅಪಾರವಾದುದು. ಈ ಪಿತೃಗಳು ಒಂದೇ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕಲ್ಪವಾಸಿಕರೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಜನರಲ್ಲಿ ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರರು, ವೈರಾಜರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಪಿತೃಗಳ ವಂಶ. ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು ಮರೀಚಿಯ ವಂಶಜರು, ವೈರಾಜರು ಬರ್ಹಿಷದರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಾರೆ; ವಸಿಷ್ಠ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪಿತೃಗಳು ಸುಕಾಲೆಯರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇವರನ್ನೂ ಮೂರು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಶೂದ್ರನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬಾರದು. ಶೂದ್ರನು ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಶೂದ್ರ ವಂಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಿತೃಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಾತ್ಮರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ವಿಶೇಷ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರಾದವರ ಮೂಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವರು ಪರಮೋನ್ನತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು, ಕಶ್ಯಪದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ; ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಕೂಡ. ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಪಿತೃಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನೇ, ಕೇಳು: ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಹವನಗಳು ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದೊರಕಿದಾಗ. ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಉತ್ತರಾಯಣ, ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ, ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಹೊಸ ರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಥವಾ ದುಷ್ಪ್ನಗಳನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಹೊಸ ಧಾನ್ಯ ಬರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಆರ್ಧಾ, ವಿಶಾಖಾ, ಸ್ವಾತಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಂಯುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಪುಷ್ಯ, ಉಗ್ರ ನಕ್ಷತ್ರ, ಪುನರ್ವಸು ಸಂಯುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಾಸವ, ಆಜೈಕಪಾದ, ವಾರುಣ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಯಾವುದೇ ಒಂಬತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು; ದಶಲಕ್ಷ ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೂ ಅದರ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಗುಪ್ತ ಪುಣ್ಯಕರ ಕಾಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ವೈಶಾಖ ಶುದ್ಧ ತೃತೀಯ, ಕಾರ್ತಿಕ ಶುದ್ಧ ನವಮಿ. ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿ ಮತ್ತು ಪಂಚದಶಿ, ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣ, ಅಷ್ಟಕಾ ದಿನಗಳು, ಉತ್ತರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತೃಪ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ—ಇದು ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದ ಗುಪ್ತ ತತ್ವ. ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುದ್ಧ ಪಂಚದಶಿ ವಾರುಣ ನಕ್ಷತ್ರ ಸಂಯುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭ ಕಾಲ; ಆದರೆ ಪುಣ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಆ ಕ್ಷಣ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜನೇ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧನಿಷ್ಠಾ ನಕ್ಷತ್ರ ಇದ್ದರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತೃಪ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾದ್ರಪದ ಪೂರ್ವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇದ್ದರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದವರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಒಂದು ಯುಗದವರೆಗೆ ಶಾಂತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಗೌಂಗಾ, ಸರಯೂ, ವಿಪಾಶಾ, ಸರಸ್ವತಿ, ನೈಮಿಷಾ, ಗೊಮತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವರು ಅವರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳು ಹೀಗೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ: "ಒಂದು ವರ್ಷ ನಂತರ, ಮಾಘ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರ ದಾನದಿಂದ ನಾವು ಮತ್ತೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ." ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು, ಶುಭ ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಸೂಕ್ತ ಪಾತ್ರ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿ—ಇವುಗಳಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಇಗೋ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಪಿತೃಗಳು ಹಾಡಿದ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜ್ಞಾನಿ, ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ನಮಗಾಗಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಧನ್ಯನು. ಯಾವನು, ರತ್ನ, ವಸ್ತ್ರ, ವಾಹನ, ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳು, ಸಂಪತ್ತು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಅಥವಾ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಹಾರದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿನಯದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ—even ಅದು ಸಾಕು. ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಸೊಪ್ಪು ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಳ್ಳು ಕಣಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ, ಬೆರಳಗಳ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದು, ಯಾವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಏಳು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಎಳ್ಳು ಕಣಗಳು, ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೈ ನೀರು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿನಯದಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದೊಂದನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದಾದರೂ ಪಡೆದು, ಅಥವಾ ಹಾಲು ದೊರಕಿದರೆ, ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹೇಳಬೇಕು: "ನನಗೆ ಧನ, ಸಂಪತ್ತು, ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿ—ಗಾಳಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ." ಹೀಗೆ, ಪಿತೃಗಳು ಜೀವಿತ ಮತ್ತು ಅಜೀವಿತದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕುರಿತು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಈ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯು ಶ್ರಾದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ದ್ವಿಜನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು, ಸನಕನ ತಮ್ಮನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಹೇಳಿದ್ದನು; ಈಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು. ಯಾರು ಮೂರು ನಚಿಕೇತಸ್ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು, ಮೂರು ಮಧು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಮೂರು ಸುಪರ್ಣ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು, ಷಡಂಗಗಳನ್ನು, ವೇದಗಳನ್ನು, ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಜ್ಯೋತಿಷ ಸಾಮವನ್ನು ಹಾಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಪುಜಾರಿ, ಮಗು, ಮೊಮ್ಮಗ, ಮಾವ, ಅಳಿಯ, ಮಾವ, ತಾಯಿ ಮಾವ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಹರು.