ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಹರಿ, ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹರ್ಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು. ದೂರದಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯಾದಿ ಅರ್ಘ್ಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಅನಂತರ, ಅವನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿರುಕುಳಿತು, ಗೌರಮುಖನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಮಹರ್ಷೇ, ನಾನು ಯಾವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು." ಈ ಪ್ರಕಾರ ಕೇಳಿದಾಗ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಆದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಮೃದು ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಗೌರಮುಖ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: "ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮ ಎಂದರೆ ಸದ್ಭಕ್ತರ ಸಂಗಮವೇ. ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು." ಗೌರಮುಖನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: "ವೇದವಾಕ್ಯಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪಿತೃಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯರೇ, ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವವರೇ?" ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಸರ್ವದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನೇ ಮೂಲಗುರು. ಅವನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ಪನ್ನನಾದನು, ಅವನು ಏಳು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವರಿಗೆ 'ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನೇ ತಾವು ಪೂಜಿಸಿದರು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನರಾದವರು ಮಹಾನ್ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಶಾಪವಾಯಿತು: 'ನೀವು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಾಗುವಿರಿ.' ಆ ಶಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು. ಆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ಪಿತೃರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಗೌರಮುಖನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: "ಆ ಪಿತೃಗಳು ಯಾರು? ಅವರು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ? ಆ ಪಿತೃಗಣಗಳು ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?" ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ವಿವರಿಸಿದನು: "ಉತ್ತಮ ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೋಮನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವರು ಏಳು ಮಂದಿ; ಮಾರೀಚಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಆ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ರೂಪವಿದೆ, ಮೂವರಿಗೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ. ಅವರ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನೀಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿತ್ವವನ್ನು, ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳು. ಮೂವರು ಧರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಉಳಿದವರು ಪರಮ ಪಿತೃಗಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಸಂತಾನಕ ಎಂಬ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಪಿತೃಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರು. ವಿರಾಟ್‌ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತಾನವನ್ನು ವೈರಾಜರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಪುನಃ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೂರಾರು ಯುಗಗಳ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಅವರು, ಪುನಃ ಶುದ್ಧವಾದ ಯೋಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ದುಗುಡವಿಲ್ಲದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪಿತೃಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ತೃಪ್ತರಾದಾಗ ಯೋಗಬಲದಲ್ಲಿ ಆನಂದಪಟ್ಟರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು; ಇದು ಸೋಮಪಾನ ಪಿತೃಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೃಷ್ಟಿ. ಇವರೇ ಒಂದೇ ವಂಶವಾಗಿದ್ದು, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನೂ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವರಲ್ಲೇ ಕೆಲವರು ಕಲ್ಪವಾಸಿಕರು; ಅವರಲ್ಲೇ ಸನಕಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈರಾಜರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಪಿತೃವಂಶದ ವಿವರ. ಮಾರೀಚಿಯ ಸಂತಾನರು ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು, ವೈರಾಜರನ್ನು ಬರ್ಹಿಷದರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ವಸಿಷ್ಠ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸುಕಾಲೇಯರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇವರನ್ನು ಮೂರು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಶೂದ್ರನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಶೂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬಹುದು; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಿತೃಗಳು ಇಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ವಿಶೇಷ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಬೇರೆ ರೀತಿಯೂ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ವಂತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಅವರು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಇತರರು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ; ಗಂಧರ್ವಾದಿಗಳು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ. ಮಹರ್ಷೇ, ಪಿತೃಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ; ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೇಳಿದರೂ ಇದರ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನವಸ್ತು ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದೊರಕಿದಾಗ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸಂಕ್ರಮಣ, ಅಯನ, ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ, ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಹೊಸ ರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಪಶಕುನ ಅಥವಾ ದೋಷಯುಕ್ತ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಬಂದಾಗ, ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು ಕಂಡಾಗ, ಅಥವಾ ಹೊಸ ಧಾನ್ಯ ಬಂದಾಗ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಆರ್ದ್ರಾ, ವಿಶಾಖಾ ಅಥವಾ ಸ್ವಾತಿ ನಕ್ಷತ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಎಂಟು ವರ್ಷ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಪುಷ್ಯ, ಉಗ್ರ ನಕ್ಷತ್ರ ಅಥವಾ ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಪಿತೃತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ವಾಸವ, ಆಜೈಕಪಾದ ಅಥವಾ ವಾರುಣ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಪಿತೃತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗೂ ಪಿತೃತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ. ಯಾವುದೇ ಒಂಬತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಬಂದಾಗ, ಅನಂತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಕೋಟಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಇದರ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ. ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಗುಪ್ತ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯಕಾರಿಯಾದ ಕಾಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ತೃತೀಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿ. ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿ ಮತ್ತು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಗ್ರಹಣದ ಸಮಯ, ಅಷ್ಟಕಾ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಅಯನಗಳಲ್ಲಿ—ಈ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಳ್ಳುಹಾಲನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯವಿದು.