ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಹೇ ಭಗವಂತ, ನೀನು ಸದಾ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶಗಳ ಸಾರವಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಐದು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದರೂಪಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ. ಹರಿ, ಪರಮ ಪುರుష, ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವೆ. ನೀನೇ ಚಂದ್ರನೂ, ಸೂರ್ಯನೂ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ‘ರಾಮ’ ಎಂದು, ವಿಶ್ವದ ಆಧಾರ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕ ದುಃಖಗಳ ಅಲೆಗಳು, ಅಸಹನೆಯ ಘೋರ ಮಕರಗಳಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ಎಂಬ ದೋಣಿಯಿದ್ದವನಿಗೆ ಮುಳುಗುವ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ. austerityಗಳ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ರಾಮ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೇದಗಳು ನಷ್ಟವಾದಾಗ, ನೀನು ಹರಿ, ಸದಾ ಮೀನು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿರುವಾಗ, ನೀನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಾಧವ, ನೀನು ಸಮುದ್ರಮಥನದ ವೇಳೆ ಕಚ್ಛಪ (ಆಮೆ) ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ಜನಾರ್ದನ, ನೀನಂತಹ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮನೆ, ನೀನು ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನಂತಹ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪರಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಾನು ಹುಡುಕಬೇಕು? ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಇದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿಯ ಉನ್ನತ ರೂಪ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಚೇತನ ಗುಣಗಳು—all ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು. ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ನೀನು ಶಾಶ್ವತ, ಪರಮ ಪುರಷ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳ ದೇವಾ, ನಿನಗೆ ಜಯ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ರಾಜ ಸುಪ್ರತಿಕನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು: “ವರೆನ್ನಿಸು ಸುಪ್ರತಿಕ.” ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: “ದೇವ, ಲಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.” ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ದೈತ್ಯ ಸಂಹಾರಕರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಆ ಭೂಪತಿಯಾದನು, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ನಾನು ಈ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಯಂಭುವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಇದ್ದರೂ ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭವ್ಯಳೇ, ನಾನು ಸ್ಮರಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವಯಂಭುವು, ನಾರಾಯಣನೂ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇನ್ನಾರು ವಿವರಿಸಬಲ್ಲರು? ನಮಗೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಆ ರೂಪದ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ, ಆರಂಭದ ಸ್ಮರಣೆಯಷ್ಟೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಸಮುದ್ರದ ಮರಳು ಕಣಗಳು ಎಷ್ಟು ಎಣಿಸಲಾಗದವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ಮಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗದು. ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತು ಈ ಭಾಗವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ; ಇದು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಥೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ? ಆಗ ಭೂಮಿಯು ಕೇಳಿತು: ಆ ಮಹತ್ವದ, ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಗೌರಮುಖ ಋಷಿ ಹಾಗು ಆ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು ಗುರುನಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ಅಥವಾ ವರವನ್ನು ಪಡೆದರು? ಆ ಗೌರಮುಖ ಋಷಿಯು ಯಾರು? ಆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಋಷಿಯು ಹರಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಋಷಿಯು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಪ್ರಭಾಸ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅದು ಸೋಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಅಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು whom praise the demon-destroying god; ಅವನು ದೈತ್ಯ ಸಂಹಾರಕ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿರುವ ಋಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದ ಗೌರಮುಖ ಋಷಿಯು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಆಮೇಲೆ, ಅವನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಗೌರಮುಖ ಋಷಿಯು ಕೇಳಿದನು: “ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ಉಪದೇಶಿಸು.” ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಹಾತಪಸ್ಸುಳ್ಳ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಋಷಿಯು, ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗವೇ ಮಹಾ ಧರ್ಮ. ಆದರೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.” ಗೌರಮುಖನು ಕೇಳಿದನು: “ವೇದವಾಕ್ಯಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಇವರನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯರೇ ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕರಾಗಿದ್ದಾರೇ?” ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನೇ ಮೂಲಗುರು. ಅವನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಏಳು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. “ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು” ಎಂದು ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಆರಾಧಿಸಿದರು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು ಮಹಾ ಅಪರಾಧವನ್ನೆಸಗಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಪವಾಯಿತು: “ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಾಗುವಿರಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.” ಹೀಗೆ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು, ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಕೂಡಲೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳೆಲ್ಲರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ—ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು—ಮಂತ್ರಾನುಸಾರ ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಗೌರಮುಖನು ಕೇಳಿದನು: “ಆ ಪಿತೃಗಳು ಯಾರು? ಅವರು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ? ಆ ಪಿತೃವರ್ಗಗಳು ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವುದೇಕೆ?” ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಕೆಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸೋಮನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವರು, ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಮರೀಚಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಏಳು ಜನರು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ನಿರಾಕಾರರು. ಅವರ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು. ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮೂವರು ಧರ್ಮರೂಪಿಗಳು, ಉಳಿದವರು ಪರಮ ಗುಂಪುಗಳು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳು—ಕೇಳು. ಸಂತಾನಕ ಎಂಬ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ನಿರಾಕಾರ ಪಿತೃಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರು. ವಿರಾಟ್‌ನ ಸಂತತಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ವೈರಾಜರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಪುನಃ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೂರಾರು ಯುಗಗಳ ನಂತರ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಶುದ್ಧ ಯೋಗಮಾರ್ಗವನ್ನು contemplation ಮಾಡಿ, ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.