ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನ ಆಸ್ತಾನಾಧಿಕಾರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿತು. ಆ ಅಜೇಯ ಮಂತ್ರಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿ, ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಆ ರಾಜನು, ಅಶ್ವಗಳೂ ರಥಗಳೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಅದಾಗ, ರಾಜನ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಸಂಹಾರ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಳಿಯನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಾರಣಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ರಾಜನು, ಆ ಬಲವಂತನಾದ ಅಳಿಯನು ಸಾಹಸದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದ ದೈತ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು: ಪ್ರಘಾಸ, ವಿಘಾಸ, ಸಂಗಾಸ, ಅಶನಿಪ್ರಭ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭ, ಸುಘೋಷ, ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷ, ಭಯಂಕರ, ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರ, ಅಗ್ನಿತೇಜ, ಬಹುಶಕ್ರ, ಪ್ರತಾರ್ದನ, ವಿರಾಧ, ಭೀಮಕರ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ—ಈ ಹದಿನೈದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಸುರರು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೈನ್ಯವಿದ್ದಂತೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾದರು. ದುರ್ಜಯನ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾ ಮಾಯಾವಿಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ, ಭಾರಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು. ಸುಪ್ರಭನು, ಪ್ರಘಾಸನನ್ನು ಐದು ವಿಷದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಅವು ಉರಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿದವು. ಅವನು ಮೂರು ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿಘಾಸನನ್ನು, ಹಾಗೂ ಸೂರಶ್ಮಿಯು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಗಾಸನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಶುಭದರ್ಶನನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಶನಿಪ್ರಭನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಕಾಂತಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭನನ್ನು, ಸುಂದರನು ಸುಘೋಷನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಸುಂದನು ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷನನ್ನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಕ್ರಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತುಂಡುಗೊಳಿಸಿದನು. ಸುಮನಾ ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರನನ್ನು, ಸುಶುಭನು ಅಗ್ನಿತೇಜನನ್ನು, ಸುಶೀಲನು ವಾಯುಶಕ್ರನನ್ನು, ಸುಮುಖನು ಪ್ರತಾರ್ದನನನ್ನು ಹೊಡೆದರು. ಶಂಭು ವಿರಾಧನೊಂದಿಗೆ, ಸುಕೀರ್ತಿ ಭೀಮಕರ್ಮನೊಂದಿಗೆ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ಸೋಮನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಪರಸ್ಪರ ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದ ಆ ದೈತ್ಯರು, ಮುತ್ತಿನ ಯೋಧರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಹಾರಗೊಂಡರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವು ತೀವ್ರಗೊಂಡಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ಗೌರಮುಖನು ಸಮಿತ್, ಕುಶಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ಅನೇಕ ಸೈನ್ಯಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹರ್ಷಿ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆಲೋಚನೆಗೊಳಗಾದನು. ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಅವನು ಆ ಮುತ್ತಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ, ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ಭಯಾನಕ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಹರ್ಷಿ ಗೌರಮುಖನು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ, ಪಿತಾಂಬರಧಾರಿ, ಗರುಡಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದೇವರು ಅವನ ಎದುರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, "ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮಹರ್ಷಿ ಕೈಮುಗಿದು, "ಈ ಅಜೇಯ ದುಷ್ಟಸೈನ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಸೈನ್ಯ, ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಶಮಾಡಿ," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಆದಾಗ, ಆ ದೇವರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಕ್ರವನ್ನು—ಅಂದರೆ ಕಾಲಚಕ್ರರೂಪಿಯಾದ ಸುದರ್ಶನವನ್ನು—ಅ ಆಘಾತಕಾರಿ, ಅಜೇಯ ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು. ಆ ಚಕ್ರದಿಂದ, ಆ ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ದೇವರು ಮಹರ್ಷಿಗೆ, "ಈ ದಾನವರ ಸೈನ್ಯವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಈ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ಈ ಅರಣ್ಯವು 'ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗುವುದು. ನಾನು, ಯಜ್ಞದ್ವೈವತ್ವ, ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವೆನು. ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ಹದಿನೈದು ನಾಯಕರು, ಮುತ್ತಿನ ರಾಜರು, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮುನಿವೇ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದನು. ಮಹರ್ಷಿ ಗೌರಮುಖನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು. ಈ ಸಂದರ್ಭದ ಬಳಿಕ, ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳುವಂತೆ, ತನ್ನ ಪುತ್ರನು ಚಕ್ರದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ಸುಪ್ರತಿಕನು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಆ ವಿಚಾರವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು—"ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಸದಾ ರಾಮನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ವಿಶ್ವನಾಥನನ್ನು ರಾಮ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು," ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಸುಪ್ರತಿಕನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು: "ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾದ ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವನು ಮಾನವರ ಧಿಪತಿ, ಅಚ್ಯುತ, ಪುರಾತನ ಋಷಿ, ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಶಿವರೂಪ, ಮೂಲತ್ವ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು, ಜ್ಯೋತಿಯ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತನು. "ಓ ದೇವಾ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶದ ಸಾರ, ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಕಿರಣಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೀನು ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಜಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದರೂಪಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ. ಹರಿ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ! "ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ—all ನೀನೇ. ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ರಾಮ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರವೆಂದು. "ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ದುಃಖದ ಭೀಕರ ಅಲೆಗಳು, ಅಸಹನೆಯ ಭಯಾನಕ ಮೊಸಳೆ ಇರುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯ ಹಡಗಿದ್ದವನಿಗೆ ಮುಳುಗುವ ಭಯವಿಲ್ಲ. austerity-ಗಳ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ರಾಮ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ವೇದಗಳು ನಶಿಸಿದಾಗ ನೀನು ಮತ್ಸ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಿ. ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕೆಂಪಾಗುವಾಗ, ನೀನು ಅಗ್ನಿರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಧುಸೂದನನೇ, ಸಮುದ್ರಮಥನದ ವೇಳೆ ನೀನು ಕಚ್ಚುವ ರುಪವನ್ನು ತಾಳಿದಿ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಜನಾರ್ದನನೇ! "ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಈ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೀನೇ ಆವರಿಸಿದ್ದೀ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೀನು ತಿಳಿದಿರುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ? "ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಇದ್ದಿ; ನಿನ್ನಿಂದ ಭೂಮಿ, ಜಲ, ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಚೇತನದ ಗುಣ—all ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು. "ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೀನೇ ಆವರಿಸಿದ್ದೀ; ನೀನು ಶಾಶ್ವತ, ಪರಮಪುರುಷನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿನೇ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸಹಸ್ರಬಾಹುವೇ, ಜಯವಾಗಲಿ, ದೇವದೇವನೇ! ಮಹಾಮಹಿಮಾ ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!" ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಸುಪ್ರತಿಕನಿಗೆ ದರ್ಶನಕೊಟ್ಟನು ಮತ್ತು "ಸುಪ್ರತಿಕ, ಒಬ್ಬ ವರವನ್ನು ಕೋರು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಪ್ರಭೊ, ಪ್ರಪಂಚದ ಲಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಮರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.