ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ, ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡನು. “ನಾನು ಆ ಕಾಮಧೇನು ರತ್ನವನ್ನು ಅವನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನೊಡನೆ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಆಮೇಲೆ, ದುರ್ಜಯನು ತನ್ನ ಸಚಿವನಾದ ವಿರೋಚನನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯಿಂದ ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಬೇಡಲು ಹೇಳಿದನು. ಸಚಿವನು ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, “ಓ ರಾಜನಂತೆ, ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರವಾದವನೇ, ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಿ” ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಸಚಿವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: “ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ರಾಜನು ಕೊಡುವವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನೀನು ಮತ್ತೆ ರಾಜನಾಗಿ, ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ದೀನವಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತೀಯಾ? ಆ ದುಷ್ಟ ರಾಜ ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ನೀನೇ ಹೇಳು: ‘ಓ ಪಾಪಾತ್ಮನೆ, ಬೇಗ ಹೋಗು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಲೋಕವೇ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಹುದು.’” ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪವಿತ್ರ ಕುಸ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ರತ್ನದ ವಿಚಾರವೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಸಚಿವನು ಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ಭಾರೀ ಕೋಪ ಬಂತು. ತಕ್ಷಣ, ಅವನು ತನ್ನ ವಶವಿರುವ ನೀಲನಾಮಕ ಸಾಮಂತನನ್ನು ಕರೆದು, “ಓಡಿಬಾ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರತ್ನವನ್ನು ಏನೇನು ಮಾಡಿ ಕಸಿದು ತಂದುಕೊ” ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಆದೇಶದಂತೆ, ನೀಲನು ಭಾರಿ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯ ಅರಣ್ಯಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯೊಳಗೆ ರತ್ನವನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ನೀಲನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದನು. ಆ ಕ್ರೂರ ನೀಲನು ಕೆಳಗಿಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಆ ರತ್ನದಿಂದ ಅನೇಕ ಭೀಕರ ಯೋಧರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದರು. ರಥಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಬಾಣಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಕವಚಗಳು, ಧನುಷುಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು; ಅನೇಕ ಅಜೇಯ ಯೋಧರು ಆ ರತ್ನದಿಂದ ಹೊರಟರು. ಅಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಮಹಾಯೋಧರು, ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು: ಸುಪ್ರಭ, ದೀಪ್ತತೇಜ, ಸುರಶ್ಮಿ, ಶುಭದರ್ಶನ, ಸುಕಾಂತಿ, ಸುಂದರ, ಸುಂಡ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸುಮನ, ಶುಭ, ಸುಶೀಲ, ಸುಖದ, ಶಂಭು, ಸುದಂತ, ಸೋಮ. ನಂತರ, ವಿರೋಚನನು ಭಾರಿ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಯೋಧರು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತಯಾರಾದರು. ಅವರ ಧನುಷುಗಳು ಹೊನ್ನಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಬಾಣಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಂಬುನದ ಸುವರ್ಣದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಭಯಾನಕ ಖಡ್ಗಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಭಾಲಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ರಥವು ಮತ್ತೊಂದು ರಥವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಂತಿತ್ತು; ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆನೆಯನ್ನು, ಕುದುರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕುದುರೆಯನ್ನು; ಭೀಕರ ಪಾದಾತಿಯೊಬ್ಬನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅನೇಕ ಮುಖಾಮುಖಿ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆದವು. ವೀರರು ಪರಸ್ಪರ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಗೋಜಿಗೆ ತಲುಪಿದರು; ಬಾಣಗಳು ಹಾರುತ್ತಾ, ಆಯುಧಗಳು ಪ್ರಚಂಡವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಸಚಿವನು ಹತರಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಬಿಟ್ಟನು; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಸೈನ್ಯವೂ ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜೇಯ ಸಚಿವನು ಹತರಾದ ಬಳಿಕ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಮುಂದುವರಿದನು. ಆ ದುರ್ಜಯನು ತನ್ನ ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೋಧರ ವಿರುದ್ಧ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಸಂಹಾರವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಳಿಯನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾರಣಿಕರಿಂದ ಕೇಳಿದನು. ಬಲವಂತವಾದ ಅಳಿಯನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೈನ್ಯ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಅವರ ಮಧ್ಯೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾದ ದೈತ್ಯರ ಪಟ್ಟಿ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿದೆ: ಪ್ರಘಾಸ, ವಿಘಾಸ, ಸಂಗಾಸ, ಅಶನಿಪ್ರಭ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭ, ಸುಘೋಷ, ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷ, ಭಯಂಕರ, ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರ, ಅಗ್ನಿತೇಜ, ಬಹುಶಕ್ರ, ಪ್ರತಾರ್ದನ, ವಿರಾಧ, ಭೀಮಕರ್ಮ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ—ಇವರು ಹದಿನೈದು ಪ್ರಮುಖ ದೈತ್ಯರು. ಈ ಪ್ರಭುತ್ವಯುತ ದೈತ್ಯರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಜ್ಜರಾಗಿದ್ದರು. ದುರ್ಜಯನ ಸೇನೆಯ ಮಹಾಮಾಯಾವಿಗಳು ಆಭರಣಧಾರಿಗಳೊಡನೆ, ಭಾರಿ ವಿಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು. ಸುಪ್ರಭನು ಪ್ರಘಾಸನನ್ನು ಐದು ವಿಷದಂತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವು ಉರಿಯುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ವೇಗವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಮೂರು ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿಘಾಸನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುರಶ್ಮಿಯು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಗಾಸನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಶುಭದರ್ಶನನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಶನಿಪ್ರಭನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಕಾಂತಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭನನ್ನು, ಸುಂದರನು ಸುಘೋಷನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಸುಂಡನು ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷನನ್ನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಒಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಕ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಧನುಷನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಸುನಮನು ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಶುಭನು ಅಗ್ನಿತೇಜನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಶೀಲನು ವಾಯುಶಕ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಮುಖನು ಪ್ರತಾರ್ದನನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಶಂಭು ವಿರಾಧನೊಡನೆ, ಸುಕೀರ್ತಿ ಭೀಮಕರ್ಮನೊಡನೆ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ಸೋಮನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಭಾರಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಬಳಸಿ ಹೋರಾಡಿದರು; ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ರತ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಯೋಧರಿಂದ ಹತರಾದರು. ಈ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿ ಸಮಿತ್, ಕುಶಾದಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಯುದ್ಧ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಅನೇಕ ಸೈನ್ಯಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಶಕ್ತಿ ಜಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿ ಆಶ್ರಮದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಳಗಾದನು. ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಆ ರತ್ನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಆ ರತ್ನವೇ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಗೌರಮುಖ ಮುನಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಗರುಡಾರೂಢನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, “ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?” ಎಂದು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು.