ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವತೆಗಳು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಜನಾರ್ಧನನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾ ಮೇರುಗಿರಿಗಿನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಆ ದೇವರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವರು ಒಬ್ಬನೇ ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿ ತನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ರೂಪ, ಹತ್ತು ರೂಪ, ನೂರು ರೂಪ, ಸಾವಿರ ರೂಪ, ಲಕ್ಷ ರೂಪ, ಮತ್ತು ದಶಮಿಲಿಯನ್ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರकटರಾದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಯಾವ ದಾನವನು ಕೂಡ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಹತಮಾತಾದ. ಅವನು ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ವಿಶ್ವರೂಪದಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿಗಳು ತುಂಬಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಚಕ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವರು ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹತಮಾತ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಣಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅದೇ ದೇವರು ಅಂತರಧಾನರಾದನು, ಓ ರಾಜನೇ. ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ಮಾಡಿದ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡು, ನಾವು ಅವನಲ್ಲೇ ಶರಣು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ನೀನು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರ ಸುಪ್ರತೀಕನ ಪುತ್ರನು; ಇವರು ನಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯರು—ನೀನು ಇವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಓ ನರಾಧಿಪ. ಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಸುಕೇಶಿ, ಪ್ರಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ. ಮದುವೆಗಾರರು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಇಬ್ಬರು ಶುಭಕರ ಯುವತಿಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವರನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು: ಸುಕೇಶಿಯಿಂದ ಸುಪ್ರಭ ಎಂಬ ಪುತ್ರ, ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರಕೇಶಿಯಿಂದ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಪುತ್ರ. ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಈ ಇಬ್ಬರು ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಒಂದು ದಿನ ಸ್ವತಃ ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿ, ಭಯಂಕರ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿರಪರಾಧ muniಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಧನ್ಯವಾದಿ ಗೌರಮುಖ muniಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನು ಋಷಿಗಳ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವವನು. ಅವನ ಆಶ್ರಮವು ಶುದ್ಧ ನೀರು, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ, ಸುಗಂಧದ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಆ ದ್ವಿಜರ ಮನೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದ ಮೇಘದಂತೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವಾಲಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಾತಾವರಣ, spotless clean dwellings, ಶಿಷ್ಯರು ಸಾಮನ್ಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಪುತ್ರಿಯರು ತುಂಬಿದ್ದರು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರದಲ್ಲಿ ಹೂಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು—ಅಂತಹ Noble hermitage. ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಆ ಗೌರಮುಖನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ಸುಂದರ ಪರಿಸರವನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು. "ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪರಮ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು," ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ರಾಜನು ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಗೌರಮುಖ muni ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆತಿಥ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಮಹಾ muni ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, "ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ನಿಮಗೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬಂದವರಿಗೂ ಭೋಜನ ನೀಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. "ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರಿ, ಓ ಮಹಾನ್ನ," ಎಂದು muni ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ರಾಜನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಐದು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆ ಕೂಡ ಇದ್ದವು. ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು, "ಈ muni ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭೋಜನ ನೀಡುವನು?" ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗೌರಮುಖ muni ರಾಜ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, "ನಾನು ಯಾವ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾ muni ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿ ನಾರಾಯಣನು ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರकटವಾದನು. ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ muni ಗೌರಮುಖನು ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಭೂಮಿ ಹೇಳಿದನು: "ಗೌರಮುಖನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು, ಓ ಪರ್ವತ? ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ." ಗೌರಮುಖ muni ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು: "ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆದ್ಯ ರೂಪವಾಗಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನೀರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೂಮಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಿಮಗೆ, ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಸ್ವಾಮಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಚ್ಛೆ." "ನೀವು ಓಂ, ವಷಟ್, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವರು. ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲ, ನಿಮಗೆ ಮೂಲವಿಲ್ಲ. ಭೂ, ಭುವಃ, ಜನ, ಮಹಃ—ನೀವು ಇವೆಲ್ಲ. ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಚಲಿಸುವುದೂ, ಚಲಿಸದುದೂ—ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೇ ಆಧಾರ." "ಈ ಸಕಲ ಜಗತ್ತು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ; ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಇತರ ವೇದಗಳು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಂದಿವೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಮರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಕಾಡಿನ ಸಸ್ಯಗಳು, ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ನಾಗಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಜನಾರ್ಧನನಾದ ನಿಮ್ಮಿಂದ." "ಓ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ನನಗೂ, ರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಲು ನಾನು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು, ಓ ಲೋಕದ ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ದಾರಿದ್ರ್ಯವಂತನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ bowed. ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ನನಗೆ ಆಹಾರದ ಒದಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು." "ನಾನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೆಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಂದ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ—ಮರ, ಹುಲ್ಲು, ಬೇರು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಆಹಾರವಾಗಲಿ. ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ." ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಲೋಕನಾಥನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು muniಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಅವನು, "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಉನ್ನತ ವರವನ್ನು ಕೇಳು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ muni ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿದನು. ಆಗ ಜನಾರ್ಧನನು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಗರುಡದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.