ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಹೊರಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೂ ಒಳಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಆದರೆ ಅವರು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಭಯಂಕರವಾದ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದರು. “ಹೇ ಸ್ವರ್ಗಾಧಿಪತಿ, ನೀನು ನನಗೆ ಅವಮಾನವನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದೀ, ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತೀ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು. ಆಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿ ತಮ್ಮ ಕೋಪವನ್ನು ತಣಿಸಿ ರಾಜನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: “ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇಂದ್ರನಂತೆ ರೂಪವಂತರಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ, ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆಯ ಕಲಾ-ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದರೂ, ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಜಯಿಸಲಾಗದು, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿ ಹೇಳಿದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ನಂತರ, ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ಸುಪ್ರತಿಕ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆಗೆ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದರು; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದರು. ಆ ಮಗುವಿಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು; ಅವನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಜನನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯೇ ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಅವರು ತಪಸ್ವಿ ದುರ್ವಾಸರು, ಶುದ್ಧ ದೇಹದವರು. ಮಹರ್ಷಿಯ ಕರ್ಮಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಮಗುವು ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿಯಾಗಿದ್ದ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಬೆಳೆದ. ಆ ಮಹಾರಾಜನ ಎರಡನೆಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು; ಆಕೆ ಧನ್ಯಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಎಂಬ ಮಗನಾಗಿದ್ದು, ಅವನು ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ. ಯಾವಾಗಲೋ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ರಾಜ ಸುಪ್ರತಿಕನು ತನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಜಯನು ರಾಜ್ಯಪಾಲನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡ. ತಾನೂ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ, ವಾರಣಾಸಿಯ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು ದುರ್ಜಯನನ್ನು ಕುರಿತು ರಾಜ್ಯದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತಾನೇ ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ. ದುರ್ಜಯನು ಆ ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಗಜ, ಅಶ್ವ, ರಥ, ಪದಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಅವನು ಗಜ, ಅಶ್ವ, ರಥ, ಪಾದಾತಿಗಳಿಂದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ. ಉತ್ತರದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವು. ಭಾರತವೆಂಬ ಈ ಅತಿ ದುರ್ಜಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಕಿಂಪುರುಷ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ. ನಂತರ, ಆನಂದಕರವಾದ, ಹೊನ್ನಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಹರಿವರ್ಷವನ್ನು, ಕುರುಭದ್ರಾಶ್ವವನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾದ ಇಲಾವೃತವನ್ನು ಸಹ ಜಯಿಸಿದನು. ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಜಂಬೂ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನನ್ನು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಮೆರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ ಹೋದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಯು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಿಗೆ, “ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರನ್ನು, ದಾನವರನ್ನು, ಗುಹ್ಯಕರನ್ನು, ಕಿನ್ನರರನ್ನು, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟನು; ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮೆರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು; ಅವನ ಕುರಿತು ಮಹತ್ತರ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ. ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ಪಾದದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಬಂದರು. ಅವರಿಬ್ಬರು ಬಂದುದನ್ನು ಕಂಡು, ದುರ್ಜಯನೂ ಲೋಕಪಾಲರೂ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಲೋಕಪಾಲರಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿ.” ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ದುರ್ಜಯನು, “ನೀವು ಯಾರು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅವರಿಬ್ಬರೂ, “ನಾವೆಂದರೆ ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೂನ್ನ ಎಂಬ ಅಸುರರು, ಮಹಾಪ್ರಭೋ,” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. “ಈಗ ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ದುರ್ಜಯ, ನಾವು ಲೋಕಪಾಲರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದುರ್ಜಯನು ಒಪ್ಪಿದಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಲೋಕಪಾಲರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯರಾದರು. ಅವರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಕೃತ್ಯಗಳೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದು; ದುರ್ಜಯನು ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಇರುವನು. ಅಲ್ಲಿಯ ಧನದ ದೇವತೆ ಕುಬೇರನ ದಿವ್ಯವಾದ, ನಂದನವನವನ್ನು ಹೋಲುವ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಾಜನು ಆ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಆ ಅರಣ್ಯದ ಚಿನ್ನದ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, “ಇವರು ಯಾರು, ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು?” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಂತನು; ಈ ನಡುವೆ ಅವನು ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವರನ್ನು ಕಂಡದು ಕೂಡಲೇ, ರಾಜನು ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನ ಆನೆಯಿಂದ ಇಳಿದು, ಸ್ವತಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ರೇಷ್ಮೆಯ ಸುಂದರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರು ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: “ನೀವು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಿ? ಯಾರವರು? ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಾರಣವೇನು?” ಅವರಿಗೆ ಸುಪ್ರತಿಕ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದ: “ನನಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮರೆ. ನೀವು ತಪಸ್ವಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ನೀವು ಯಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.” ಅವರಿಗೆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: “ನಾವು ಹೇತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ಮನುವು ಸ್ವಾಯಂಭುವನ ಪುತ್ರರು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮೆರು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಅಲ್ಲಿಯ ನಮ್ಮ ಮಹಾಸೇನೆ, ಗಜ, ಅಶ್ವ, ರಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದದು, ಸಾವಿರಾರು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು.” ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾಸೈನ್ಯವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಹತರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದವು. ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಹರಿಯು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದವು: “ಹೇ ದೇವದೇವ, ಹರಿ, ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ; ರಕ್ಷಿಸು, ನಾವು ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿವೆ.” “ಹೇ ಕೇಶವ, ಹಿಂದೆಯೂ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಾವಿರ ಭುಜಗಳಿರುವ ಕ್ರೂರ ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗಲೂ ದೇವದೇವ, ಹೇತ್ರ, ಪ್ರಹೇತ್ರ ಎಂಬ ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಕ್ಷಸರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕ, ಮಹಾಸೈನ್ಯವಿರುವವರು— ಇವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಜಗದಾಧಿಪತಿ.” ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ವಿಶ್ವನಾಥನಾದ ವಿಷ್ಣು, ನಾರಾಯಣನು, “ನಾನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು.