ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸೃಷ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ಪುರುಷನನ್ನು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ, ಅಪಾರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಹರಿ ಅವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಆರಾಧ್ಯನಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವರು ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದರು. ಅನೇಕ ಭುಜಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಗಳು, ಬಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದರು: "ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಿ? ನಿಮ್ಮ ವರವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ." ಅದಕ್ಕೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಗೋವಿಂದ, ನೀನೇ ಜಯಿಸು! ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ವರದಿಂದಲೇ ನಾವು ದೇವತೆಗಳು ಇರುತ್ತೇವೆ. ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡಾ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ." ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಮರುತ್ಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಿಸ್ವರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣನೇ; ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆರಾಧ್ಯರಾಗಿಸು. ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿ ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲರೂ ಆರಾಧ್ಯರಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ದೇವತೆಗಳೂ ತಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತ್ರೈಗುಣ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಾತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಾಮಸ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಕೇಶವನು ಸ್ವಂತ ಭಾಗವಾಗಿ ರಾಜಸ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನಾಗಿದ್ದನು. ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ಉಗ್ರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾಗಿ, ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜಸ ರೂಪವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು; ತಾಮಸ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಅಸುರರೊಳಗಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿ ಲೋಕದ ತ್ರೈಗುಣ್ಯ ಪೋಷಕನಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಆಗ ಲೋಕವೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಅವನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು; ಮತ್ತು ಆ ನಾರಾಯಣನು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದನು. ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಾಗಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಈಗ, ಸುಂದರ ಕಟಿಹೊಂದಿದವಳೇ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೊದಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೇಳು. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರತಿಕ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಪತ್ನಿಯರು — ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವರು. ರಾಜನು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಅವರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಆತ್ರೇಯ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಬಹು ಕಾಲ ಸೇವಿಸಿ ವರವನ್ನು ಕೋರಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ, ಅತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ದನಾದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಕೂಡಾ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಏರಾವತ ಹಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಹಾಜರಾದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಮಹರ್ಷಿಯು ಒಳಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರೂ ಹೊರಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ ತೋರಿಸಿ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಭಯಾನಕ ಶಾಪವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು: "ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೆ, ಸ್ವರ್ಗಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು, ನೀನು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಿ." ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಯು ರಾಜನನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇಂದ್ರನಂತೆ ರೂಪವಂತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ದೇವಿಯ ಕಲಾ-ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನಾದರೂ ಅವನು ಜಯಿಸಲಾಗದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹರ್ಷಿಯು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು. ನಂತರ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಸುಪ್ರತಿಕನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾಳಿಗೆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ಆ ಮಗನಿಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಡಲಾಯಿತು; ಅವನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಜನನಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯೇ ನೆರವೇರಿಸಿದನು — ಅವನೇ ದುರ್ವಾಸ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಮಹರ್ಷಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಮಗನು ಸುಸ್ವಭಾವಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ವೇದಗಳ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಮಹಾರಾಜನ ಎರಡನೆಯ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಕೀರ್ತಿಮತಿ; ಅವಳ ಮಗನಿಗೆ ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಡಲಾಯಿತು; ಅವನು ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ ದುರ್ಜಯನು ರಾಜ್ಯಪಾಲನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡನು. ತಾನೇ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಪ್ರಭುವಾದ ಸುಪ್ರತಿಕನು ದುರ್ಜಯನ ಕುರಿತು ರಾಜ್ಯದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತಾನು ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ದುರ್ಜಯನು ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಡೆದು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು. ಉತ್ತರದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಿದ್ಧರ ಆಧೀನವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಭಾರತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಜಯಿಸಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು; ನಂತರ ಕಿಂಪುರುಷ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅನಂತರ, ಹಿರಿವರ್ಣ ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು, ಕುರುವದ್ರಾಶ್ವವನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾದ ಇಲಾವೃತವನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಜಂಬೂ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೊರಟನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನರದ ಮಹರ್ಷಿಯು ಮೆರುಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆ, ಗಂಧರ್ವ, ದಾನವ, ಗುಹ್ಯಕ, ಕಿನ್ನರ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಇಂದ್ರನು, ಲೋಕಪಾಲರು ಜೊತೆಗೆ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜಯಿಸಿ, ಮೆರುಪರ್ವತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಲೋಕಪಾಲರೊಡನೆ ಉಳಿದನು; ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆ ನಡೆಯಲಿತ್ತು. ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಎರಡು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗಳು ಬಂದರು.