ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜರು ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತು, ದಾನಗಳ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ, ಶ್ವೇತವಿನೀತಾಶ್ವ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ವರಾಹಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ದಧಿದಾನ—ಅಂದರೆ ಮೊಸರಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗೋದಾನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಮೊದಲು, ಮೊಸರಿನ ಗೋದಾನವನ್ನು ಯಾರು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು: ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ದಧಿಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊದಲು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳು, ಚಪ್ಪಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಛತ್ರಿಯನ್ನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳ ನಂತರ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಮೊಸರಿನ ಗೋದಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಯಜಮಾನನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ರಾಜನಂತೆ ವಾಸಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ಈ ದಧಿಗೋದಾನದ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಮಹತ್ತಾದ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ದಧಿಗೋದಾನದ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನವನೇಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ನವನೇಯಿ-ಗೋದಾನದ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮೊದಲು, ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಎಮ್ಮೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು. ಆ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ನವನೇಯಿಯನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಆ ನವನೇಯಿಯಿಂದ ಗೋವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು—ಅವಳಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅವಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಅವಳ ತೊಡೆಯನ್ನು ಬಿಳಿ ನೂಲುಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವಳ ಉಗುರನ್ನು ನವನೇಯಿಯಿಂದ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಬೇಕು. ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬುಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಪ್ಪೆಗಳು, ಐದು ಮೌಲ್ಯಮಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಅವಳನ್ನು ಎರಡು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಗೋದಾನಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈ ನವನೇಯಿಯು ದೇವಮೃತಸಮಾನವಾದ ಶುಭದಾಯಕ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಗೃಹಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೋಮದ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸತ್ವವನ್ನು ಕೂಡಾ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ನವನೇಯಿ-ಗೋದಾನವನ್ನು ಯಾರು ದೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರೂ, ವಂಶಜರೂ—allರು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೂ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ನವನೇಯಿ-ಗೋದಾನದ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳುವ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದಾದಮೇಲೆ, ಉಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಉಪ್ಪುಗೋವಿನ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು—ಉಪ್ಪುಗೋವನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಹೀಗಿದೆ: ಮೊದಲು, ಲೇಪಿಸಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಳಮೃಗ ಚರ್ಮ ಹಾಗೂ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು. ಆ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಕರುವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಅವಳ ಕಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವಳ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಬೆಲ್ಲದಿಂದ, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವಳ ಬಾಲವನ್ನು ನೂಲುಗಳಿಂದ, ಬೆನ್ನು ಭಾಗವನ್ನು ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಕೂದಲನ್ನು ದರ್ಭೆಯಿಂದ ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಹಾಲು ನೀಡುವಂತೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧ ಹೂವು ಹಾಗೂ ಧೂಪದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ಉಪ್ಪುಗೋವನ್ನು ಸದಾ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉತ್ತಮವೃತ್ತಿಯುಳ್ಳ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಈ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅವಳ ಬಾಲದ ಬಳಿ ಕೂತು, ಎರಡು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಒಂದು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಿಂದಿನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರುಚಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಉಪ್ಪುಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಯಜಮಾನನು ಒಂದು ದಿನವರೆಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ನೂರು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕೂಡಾ ದಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಉಪ್ಪುಗೋದಾನದ ಮಹಿಮೆ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಶ್ವೇತವಿನೀತಾಶ್ವ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ ವರಾಹಪುರಾಣದ ಪವಿತ್ರ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.