ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಆಲಿಸುವವನೊಬ್ಬನು ಸದಾ ಸಿಹಿಯಾದ ರಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಹಸುವನ್ನು ಕೊಡುವವನೂ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ ಆ ದಿನ ಒಂದೊಂದು ಭೋಜನವನ್ನು ವ್ರತವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಈ ದಾನವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ಉನ್ನತ ಗತಿಯು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆಗ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆ ಹಸುವಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಹಸುವಿನ ದಾನದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪಿತೃಗಳು, ಹತ್ತು ಸಂತತಿಗಳು ಮತ್ತು ತಾನು—ಈ ಹನ್ನೊಂದು ಜನರನ್ನು ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. “ಓ ರಾಜಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಿಹಿ ರಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಸುವಿನ ಅನನ್ಯ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಪುರಾಣಕಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಓದುವವನು ಅಥವಾ ಕೇಳುವವನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ‘ಸಿಹಿ ಹಸುವಿನ ದಾನ ಮಹಿಮೆ’ ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀ ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ವಿನೀತಾಶ್ವನ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದಾದಮೇಲೆ, ಹೋಟಾ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಇಗೋ ರಾಜಾ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಸಿಹಿ ಹಸುವಿನ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶುಚಿಯಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣಮೃಗಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಕುಶಾಗ್ರಸ್ಸನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಸಾಕಷ್ಟು ಸಕ್ಕರೆ ತರಬೇಕು. ಆ ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಾಂಗಗಳೂ, ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಉಳ್ಳ ಹಸುವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಹಸುವಿನ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕೊಂಬುಗಳು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ಗಂಟು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ಮೂಗು ಸುಗಂಧ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಕೊಂಬುಗಳು ಅಗರುದಿಂದ, ಬೆನ್ನು ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಬೂದು ಲಿನನ್‌ನಿಂದ, ಹಲ್ಲುಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ, ಕಾಲುಗಳು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಕೆಯನ್ನು ಉಣ್ಣೆಯ ಚಾದರಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ರೇಷ್ಮೆ ದಾರಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಬೇಕು; ಗಂಟೆಗಳು, ಚಾಮರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಕಿವಿಗಳು ಉತ್ತಮ ಎಲೆಗಳಿಂದ, ಪುಟಗಳು ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿವಿಧ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಅನಂತವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಸಿಹಿಹಸು ಸದಾ ನಾಲ್ಕು ಧಾರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು; ಹಸುಮಗವನ್ನು ಅರ್ಧ ತೂಕದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯಮ ಹಸು ಅರ್ಧ ತೂಕದಲ್ಲಿ, ಕನಿಷ್ಠ ಹಸು ಒಂದೇ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಧನವಿಲ್ಲದವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಎಂಟು ನೂರು ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಇದಾದಮೇಲೆ, ತಾನು ಹೊಂದಿರುವ ಆಸ್ತಿ ಪ್ರಕಾರ ಧೂಪ, ಪುಷ್ಪ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆ ಹಸುವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಾವಿರ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಅರ್ಧವನ್ನು, ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಧವನ್ನು, ಅಥವಾ ನೂರು, ಅಥವಾ ಐವತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಒಡವೆಗಳು, ಕುಂಡಲೆಗಳು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಲಂಕಾರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಛತ್ರ, ಪಾದುಕೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು: “ಓ ಸಿಹಿಹಸು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಸಕಲ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಶುಭಕರಿಯೇ!” ಎಂದು. “ಈ ದಾನದ ಮೂಲಕ, ಓ ಧರಿತ್ರೀ, ನನಗೆ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ದೊರಕಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ದಾನಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ತೂಕದ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ತ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕನ್ಯಾದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿದ್ದರೂ, ಸಿಹಿಹಸುವನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಈ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದವರು, ನೋಡಿದವರು, ಗಂಗೆಯ ಹಾಲು-ತುಪ್ಪದ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುವ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ದೇವರುಗಳು ಇರುವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಿಹಿಹಸುವಿನ ದಾನದಿಂದ ಹತ್ತು ಪಿತೃಗಳು, ಹತ್ತು ಸಂತತಿಗಳು ಮತ್ತು ತಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಶ್ವ್ನುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತರಾಯಣ, ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ, ಸಂಕ್ರಮಣ, ಗ್ರಹಣ, ದಿನಾಂತ್ಯ—ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡು, ಸದಾ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಈ ದಾನ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೋಗವನ್ನೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿಹಸುವಿನ ದಾನದಿಂದ ಸಕಲ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು, ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು, ಎಂಟು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದುಃಖ, ಪೀಡೆ, ದುರ್ಬಲತೆಗಳು ಬರವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಓದುತ್ತಾರೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೇವತೆಗಳಾದವರಿಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ, ಹೋಟಾ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಇನ್ನೂ ಕೇಳು, ರಾಜಾ, ನಾನು ನಿಜವಾದ ಸಿಹಿಹಸುವಿನ ದಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶುಚಿಯಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಮೃಗಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಕುಶಾಗ್ರಸ್ಸನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಭಾರ ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಹಸುವನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಹಸುಮಗವನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅರ್ಧ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ, ಒಂದೇ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಹಸು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಸುಮಗವನ್ನು ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಎಂಟು ನೂರು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ಹಸುವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಮೂಗಿನ ಬಳಿ ಚಿನ್ನದ ಮುಖವನ್ನೂ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಹಸುವಿನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೆಣಸಿನ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣೆಯ ಚಾದರಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು; ಗಂಟು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ, ಹೋರುಗಳನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ, ಪುಟಗಳನ್ನು ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು; ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಹಸುವನ್ನು ವೇದ, ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವ, ಕುಟುಂಬಸ್ಥ, ದುಷ್ಟವಲ್ಲದ, ದಾನಶೀಲ, ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀಡಬೇಕು; ದ್ವೇಷಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ನೀಡಬಾರದು. ಉತ್ತರಾಯಣ, ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ, ಸಂಕ್ರಮಣ, ಶುಭಯೋಗ, ದಿನಾಂತ್ಯ—ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಂಡಿತ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಹಸುಮಗದ ಭಾಗವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಹಸುವನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ, ಹಸುಮಗವನ್ನು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಸಿಹಿಹಸುವಿನ ದಾನವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಗತಿ, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತತಿಯರ ಉದ್ಧಾರ, ಪಾಪಕ್ಷಯ, ಸಕಲ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪುರಾಣವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.