ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಹೀಗೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯವು ಕಲ್ಲುಗಡ್ಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು. ಅದನ್ನು ದೇವಸುಗಂಧದಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಹಿಷ್ಮತೀ ಎಂಬವಳು ನೋಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನೋಡು, ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ನಾನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ." ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಆ ತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆದುಹೋಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕುಡಿದಳು. ಈ ರೀತಿ, ಆ ತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಗರ್ಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಾಯಿತು. ಆ ಮಗನು ಜ್ಞಾನಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು—ಬ್ರಹ್ಮವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನು. ಇವನು, ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಂತೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ್ದನು. ದೋಷರಹಿತೆಯಾದ ದೇವಿಯೇ, ಆ ಮಹಾಸುರನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು. ಅವನು ತಾನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಿಯಾದ ದೇವಿ ನಗಿದಳು; ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಒಂದು ಮಾತೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ನಗುವಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಸಂದೇಶವಾಹಕನು ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಆ ದೇವಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದನು. ಅಂದು ದೇವಿಯ ಪರಿಕರಿಯಾದ ಜಯಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದಾಸಿ, ದೇವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ಜಯಾ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಯುವತಿಯನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಆಕೆ ಯೌವನವ್ರತವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಯುವತಿಯರು ದೇವಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವಳನ್ನಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಇವನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯಲಾರೆ. ಹೋಗು, ಸಂದೇಶವಾಹಕನೇ, ಬೇಗ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ಇದರಿಂದ ಬೇರೆ ಏನೂ ಸಿಗದು." ಹೀಗೆ ಜಯಾ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಆ ಸಂದೇಶವಾಹಕನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಆಗ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ ನಾರದನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, "ಧನ್ಯತೆ! ಧನ್ಯತೆ!" ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದನು. ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು. ಅವನು ದೇವಿಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ದೇವಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಿಷ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನಿಂದ ಅಮರರು—all ದೇವತೆಗಳು—ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಆಶಯವನ್ನನುಸಾರವಾಗಿ ನಾನಿದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಈಗ ಆ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಎದುರಿಸು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು. ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದಳು. ಆಗ ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಯುವತಿಯರೆಲ್ಲ ದೇವಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡರು; ತಲವಾರು, ಗಡಿಯಾರ, ಬಿಲ್ಲು ಮುಂತಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯಸೇನೆಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೇವಿಯ ಮಹಿಳಾಸೈನ್ಯವು ಸೇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದವು. ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಯುವತಿಯರು ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವರು ಆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಇನ್ನಿತರರ ಹೃದಯಗಳು ಛಿದ್ರಗೊಂಡು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲ ದೈತ್ಯ ನಾಯಕರು ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಆ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವರೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದರು. ಉಳಿದವರು ಮಹಿಷಾಸುರನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಮಹಿಷನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೆಲ್ಲ ಅಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯ ಭಯಭ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, "ಸೇನಾನಾಯಕ, ಇದು ಏನು? ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಸೇನೆ ಚೂರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಯಜ್ಞಹನುರ್ ಎಂಬ, ಆನೆ ರೂಪದ ದೈತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ಸೋಲು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯುವತಿಯರಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ." ಮಹಿಷನು ಆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣಿನ ಯುವತಿಯರತ್ತ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಂದು ಯುವತಿ ಅವನತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದಳು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮಹಿಷನು ಆ ದೇವಿಯಿರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳವಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡಳು. ಅವಳು ಬಿಲ್ಲು, ತಲವಾರು, ಶೂಲ, ಬಾಣ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಡಮರು, ದೊಡ್ಡ ಘಂಟೆ, ಶತಘ್ನಿ, ಭಯಾನಕ ಮುಷ್ಠಿ, ಭುಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಶೂಲ—ಹೀಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಉಲಕ್ಕೆಯು, ಚಕ್ರ, ಸ್ಲಿಂಗು, ದಂಡ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ, ಕಮಲ—ಹೀಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡ ದೇವಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಸಿಂಹವನ್ನು ಏರಿ ಕುಳಿತಳು. ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಉಗ್ರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವೃಷಧ್ವಜ ರುದ್ರನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು. ಅವಳೂ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸುವೆನು," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಳು. "ಓ ದೇವತೆಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಾಮೀ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮಾತ್ರದಿಂದ," ಎಂದು ಹೇಳಿದ ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಳು. ಮಹಿಷನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವಳವರೆಗೆ ಹೋದಳು; ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮಹಿಷನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತು, ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಭಯಭೀತ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಉಳಿದಂತೆ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ಶತಶೃಂಗ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನನ್ನು ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಒತ್ತಿ, ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಛೇದಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಲವಾರಿನಿಂದ ಅವನು ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು; ಅವನ ಆತ್ಮವು ದೇವಿಯ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋದಿತು. ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮಹಿಷನು ಸೋಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಹರ್ಷಭಾವದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ದೇವಿಯೇ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿ, ಆಳವಾದ, ಭಯಾನಕ ಸ್ವರೂಪವಳಾದವಳೇ; ವಿಜಯಶಾಲಿನಿ, ಸತ್ವತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ, ತ್ರಿನೇತ್ರವಳಾದ, ಸರ್ವದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖವಳಾದವಳೇ." "ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರಿಣಿಯೇ; ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ವೈಷ್ಣವಿಯೇ." "ದುಃಖರಹಿತಳಾದ, ಸ್ಥಿರಳಾದ, ಕಮಲದಳದಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣಿನವಳಾದ ದೇವಿಯೇ; ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ, ಉಗ್ರಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನಿಯೇ." "ಸಂಪತ್ತು, ಸಿದ್ಧಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ, ಅಮೃತತ್ವ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ; ಶಾಂಕರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವಳೇ." "ಘಂಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿ ಧರಿಸಿದ, ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರಿಣಿಯೇ; ಭಯಾನಕ ಸ್ವರೂಪವಳಾದ, ವಿಕೃತ ಕಣ್ಣಿನ, ಪರಮ ಮೋಹಿನಿಯೇ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ." ಹೀಗೆ ದೇವಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.