ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಿಷ್ಮತೀ ಎಂಬ ದೈತ್ಯಕನ್ಯೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿತು. "ಈ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಭಯಭೀತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಬಹಳ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಆಕೆಯು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಆ ದೇವಿಯು, ಜಗತ್ತಿನ ಮಾಲಿನಿಯೇ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ கூಡಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಿಷಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತು. ಆ ಸುಂದರಮುಖಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಹೋದಳು. ಆದರೆ ಆ ಋಷಿಯು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆಯ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆ ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯ ದೈತ್ಯಕನ್ಯೆಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದನು: "ನೀನು ಮಹಿಷಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದುಷ್ಟಕರ್ಮಿಣಿ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀನು ಮಹಿಷಿಯಾಗಿರಬೇಕು." ಈ ರೀತಿ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಿಷ್ಮತೀ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆದರಿಕೊಂಡು, ಋಷಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, "ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ" ಎಂದು ಕುಸುಗುಸುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಋಷಿಯು, ಕರೂಣೆಯಿಂದ, ಆಕೆಗೆ ಶಾಪಮೋಚನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈ ರೂಪದಲ್ಲೇ ನೀನು ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಶಾಪ ಮುಗಿಯುವುದು, ನನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು." ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹಿಷ್ಮತೀ, ನರ್ಮದಾ ನದಿಯ ಸುಂದರ ತಟಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಂಡುಮತೀ ಎಂಬ ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿಯಾದ ಇನ್ನೊಂದು ದೈತ್ಯಕನ್ಯೆಯನ್ನು, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯವು ಶಿಲಾಶಿಲೆಯ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಮಹಿಷ್ಮತೀ ಅದನ್ನು ದೇವಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡು, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗೆ, "ನಾನು ಈ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದಳು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆಯು ಆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಋಷಿಯ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿಯ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ಆ ಮಗನು ಜ್ಞಾನವಂತನಾಗಿದ್ದ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ, ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಮಹಿಷ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ. ಈಗ ಅವನು ದೇವಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಹಿಷನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಸುರನು ದೇವಿಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸಿದನು. ಹೀಗೆ ದೂತನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೇವಿಯು ನಗಿದರು; ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಮಾತು ಒಂದನ್ನು ಕೂಡ ಆಡಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ನಗುವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆ ದೂತನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅವನು ಆ ದೇವಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನು ಬೆದರಿದನು. ನಂತರ ದೇವಿಯ ಪರಿಕರಿಯಾದ ಜಯಾ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದವಳು, ದೇವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿರುವೆ. ಆದರೆ ಅವಳ ಕನ್ಯತ್ವವ್ರತ ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದು ಎಂದರೆ, ದೇವಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕನ್ಯೆಯರು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯಲಾರೆ, ದೇವಿಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ದೂತನೇ, ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗು; ಇದರಿಂದ ಇನ್ನೇನು ನಿನಗೆ ಸಿಗದು." ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ದೂತನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಆಗಲೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು. "ಧನ್ಯತೆ! ಧನ್ಯತೆ!" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸುಂದರದೃಷ್ಟಿಯ ದೇವಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕುಳಿತು, ಆಕೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ದೇವಿಯೇ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವಿಯೇ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳ ದೂತನಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಮಹಿಷ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಅಮರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆ ದೈತ್ಯರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ತನ್ನವಳಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಿ, ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಈಗ ಆ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಎದುರಿಸು." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾರದನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಂಟುಹೊಗಿದನು. ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಆದೇಶಿಸಿದಳು. ದೇವಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯರು ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡರು; ಖಡ್ಗ, ಕವಚ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು. ಆಗ ದೈತ್ಯಸೇನೆಯೆಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಕ್ಷಣ ದೇವಿಯ ಕನ್ಯೆಗಳ ಮಹಾಸೈನ್ಯವಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿತು. ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ಯೆಯರು ದೈತ್ಯರೊಡನೆ ಭಾರಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದರು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರು ಆ ಚತುರ್ವಿಧ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಇನ್ನಿತರರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಹರಿದು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಹೋದವು. ಇನ್ನಿತರ ದೈತ್ಯಪ್ರಮುಖರು ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಹೀಗೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ದೈತ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ನಾಶವಾದರು. ಉಳಿದವರು ಮಹಿಷಾಸುರನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು. ಆಗ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯರ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಮಹಿಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸೇನೆಪತೀ, ಇದು ಏನು? ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ!" ಆಗ ಯಜ್ಞಹನುರ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು, ಆನೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ಸೋಲು ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೇವಿಯ ಕನ್ಯೆಗಳಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ." ಮಹಿಷನು ಆ ಸುಂದರದೃಷ್ಟಿಯ ಕನ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಧಾವಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಒಂದು ಕನ್ಯೆ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದಳು. ದೇವಿಯು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು; ಮಹಿಷನು ಆಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ದೇವಿಯು ಇಪ್ಪತ್ತಾರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡಳು. ಅವಳು ಧನುಸ್ಸು, ಖಡ್ಗ, ಶೂಲ, ಬಾಣ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಡಮಾರು, ಮಹಾಬೆಲ್, ಶತಘ್ನಿ, ಭೀಕರವಾದ ಮುಸಳೆ, ಭುಶುಂಡಿ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಶೂಲ—ಹೀಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಅವಳು ಉಲುಕು, ಚಕ್ರ, ಸ್ಲಿಂಗು, ದಂಡ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ, ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದಳು. ಹೀಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡ ದೇವಿಯು ಭಯಾನಕವಾದ ಸಿಂಹವನ್ನು ಏರಿ, ದೇವತೆಗಳ ಕರಾಳರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಳು. ಆಗ ನಂದಿಧ್ವಜಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: "ಓ ದೇವತೆಗಳ ನಿತ್ಯನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು. ಮಹಿಷನೊಬ್ಬನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಉಳಿದವರನ್ನು ವಧಿಸಿದಳು. ನಂತರ ದೇವಿಯು ಮಹಿಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು; ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಿಷನು ಕೂಡ ಓಡಿಹೋದನು.