ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅವರುಗಳ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಕೂದಲು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತಹ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ಯೋಧರು ಪರಸ್ಪರ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಧ್ವನಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಂಜನ, ನೀಲಕುಕ್ಷಿ, ಮೇಘವರ್ಣ, ಬಲಾಹಕ, ಉದರಾಕ್ಷ, ಲಲಾಟಾಕ್ಷ, ಸುಭೀಮ ಮತ್ತು ಭೀಮವಿಕ್ರಮ—ಈ ಎಂಟು ದೈತ್ಯರು, ಸ್ವರ್ಭಾನು ಸಹಿತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಸುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಇನ್ನೂ ಹನ್ನೆರಡು ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ಆದಿತ್ಯರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದರು. ಆ ದೈತ್ಯ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ: ಭೀಮ, ಧ್ವಂಕ್ಷ, ಧ್ವಸ್ತಕರ್ಣ, ಶಂಕುಕರ್ಣ, ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವಜ್ರಕಾಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿ, ರಕ್ತಾಕ್ಷ, ಭೀಮದಂಷ್ಟ್ರ, ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವ, ಅತಿಕಾಯ, ಮಹಾಕಾಯ, ದೀರ್ಘಬಾಹು ಮತ್ತು ಕೃತಾಂತಕ—ಈ ಹನ್ನೆರಡು ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಆದಿತ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಇತರ ದಾನವರು ರೌದ್ರದಿಂದ ರುದ್ರರ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಆ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಕಾಲ, ಕೃತಾಂತ, ರಕ್ತಾಕ್ಷ, ಹರಣ, ಮಿತ್ರಹಾ, ಅನಿಲ, ಯಜ್ಞಹಾ, ಬ್ರಹ್ಮಹಾ, ಗೌಘ್ನ, ಸ್ತ್ರೀಘ್ನ ಮತ್ತು ಸಂವर्तಕ—ಈ ಹತ್ತು ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ರುದ್ರರ ಮೇಲೆ ಭೀಕರವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಉಳಿದ ದೈತ್ಯರು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಆದರೆ ಮಹಿಷನು ಮಾತ್ರ ಅಪಾರ ವೇಗದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ವರದಾನದಿಂದ ಸದಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪುರುಷನಿಂದ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಯಾದರೂ ಸಹ, ಸಂಹಾರಗೊಳ್ಳುವಂತವನು ಅಲ್ಲ. ಆಗ ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು—ಇವರುಗಳು ಅನೇಕ ಆಸುರರು ಮತ್ತು ಯಾತುಧಾನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಣಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವತೆಗಳ ಸೈನ್ಯಗಳೂ ಕೂಡ ಆಸುರರಿಂದ ಭಾರೀ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದವು. ಹೀಗಿರಲು, ದೇವತೆಗಳು ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು. ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ—ಶೂಲ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಗುಹಾದಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳು ಆಸುರರಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆಗ ದೈತ್ಯನಾದ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭನು ದೂತನಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು. ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನಮನ ಮಾಡಿ, ನೂರಾರು ಕನ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವಿಯೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ಷ್ವ ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿಯು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ಸರಸ್ವತನು ಎಂಬ ಮಿತ್ರ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು. ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಮಹಾಬಲಿಯ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಿಷ್ಮತಿಯು ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಗರದಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಭೀಕರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಹಾರದಿಂದ ನಿರತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಯ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರಿ, ದೇವಕನ್ಯೆಯರ ಸಮಾನಳಾದಳು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು; ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಒಂದು ದಿನ ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅಂಬರ ಎಂಬ ಋಷಿಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಆ ಆಶ್ರಮವು ವಿವಿಧ ಲತಾಮಂಡಪಗಳಿಂದ, ವಕುಲ, ಲಕುಚ, ಚಂದನ, ಸ್ಪಂದನ, ಶಾಲ, ಸರಲ ಮುಂತಾದ ಮರಗಳಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಋಷಿಯ ಅರಣ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸುಂದರವಾದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶುಭದೈತ್ಯಕನ್ಯೆಯಾದ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದಳು: 'ಈ ಋಷಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಃ ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಡಿ-ಆಡಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಜಗದೀಶ್ವರಿಯೇ, ಆ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಮಹಿಷಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಯರು ಋಷಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಹೋದರು; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆ ಋಷಿಯು ಅವಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಶುಭದೈತ್ಯಕನ್ಯೆಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದನು: 'ನೀನು ನನಗೆ ಮಹಿಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಣಿ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಹಿಷಿಯಾಗು.' ಆ ರೀತಿ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, 'ಶಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಷಿಯು ದಯೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ very ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತರೆ, ಆ ಶಾಪ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು.' ಹೀಗೆ ಆ ದೇವಿಯು ನರ್ಮದಾ ನದಿಯ ಸುಂದರ ತಟಕ್ಕೆ ಹೋದಳು, ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಎಂದುಮತಿ ಎಂಬ ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯವಂತಿಯಾದ ದೈತ್ಯಕನ್ಯೆಯನ್ನು, ಆ ಋಷಿಯು ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯವು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಅದನ್ನು ದಿವ್ಯಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಈ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವೀರ್ಯಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಆ ಋಷಿಯ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗಿಹಳು, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಅವಳ ಮಗನು ಜ್ಞಾನಿ, ಮಹಾಬಲ, ಶೂರನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಹೆಸರು ಮಹಿಷ, ಬ್ರಹ್ಮವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದವನು. ಈಗ ಅವನು, ದೇವಿಸೆನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ದೇವಿಯೇ, ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನು ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು. ಹೀಗೆ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವಿಯು ನಗಿದಳು; ಪರಮೇಶ್ವರಿಯು ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ನಗಿದಾಗ, ಆ ದೂತನು ಬೆವರಿಸಿ, ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಂಡನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಭಯಭೀತನಾದನು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯ ಪರಿಕರಳಾದ ಜಯ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲವಂತಳು, ದೇವಿಯ ಹೃದಯದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವಳ ಕನ್ಯಾವ್ರತ ಶಾಶ್ವತವಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕನ್ಯೆಯರು ದೇವಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ದೇವಿಯನ್ನು ಸಿಗುವುದಂತೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೋಗು ದೂತನೇ, ಬೇಗ ಹೋಗು; ಇನ್ನು ನಿನಗೆ ಏನೂ ಸಿಗದು.' ಹೀಗೆ ಜಯ ಮಾತಾಡಿದ ನಂತರ, ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದನು.