ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಮನ್, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಪುರಾತನವಾದದ್ದು ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ದೇವಿಯೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿದ್ದು, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕೆಯೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವವಾದ ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನೂ ಕೂಡ ಆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನನುಸಾರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಸತ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿರುವೆ, ಸ್ಥಿರವಾದ ದೇವಿಯೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಕ್ಷರರೂಪಿಣಿಯೆ; ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೆ, ಸರ್ವರ ತಾಯಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮಹಾದೇವಿಯೆ, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರಲಿ." ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುಂದುವರೆದು, "ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞೆ, ಸುಂದರಿಯೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳ ದಾತ್ರೀ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಯ ದಾಯಿನಿಯೆ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಪರಮದೇವಿಯೆ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು. "ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ ರೂಪಿಣಿಯೆ; ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ, ನೀನೇ ಆದಿಯೆ. ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವೆ, ನೀನೇ ವೇದಗಳ ಮೂಲ." ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ವೃಕ್ಷಗಳು—ಇವರೆಲ್ಲರ ಮೂಲವೂ ನೀನೇ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ." "ನೀನು ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರಿಯೆ, ಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳವಳೂ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಳೂ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞೆ, ಸುಂದರಿಯೆ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಯ ದಾತ್ರೀ." "ನೀನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲೂ ಇರುವೆ, ಸಂಶಯರಹಿತೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೂ, ಜ್ಞಾನಗಳ ಮಾಲಿನಿಯೂ. ಶುಭವನ್ನು ತರುವ ದೇವಿಯೆ, ನಾನಿನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದರು: "ಯಾರು ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂತಾನ ಸಿಗುವುದು. ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ, ಜಯಶಾಲಿಯೂ, ಶುಭಕರಳೂ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮೋಹಕಾರಿಣಿಯೂ ಆಗಿರುತ್ತಾಳೆ." ಈ ಕಥೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ವರಾಹ ದೇವರು ವಿವರಿಸಿದರು: "ಆ ದೇವಿಯು, ಪರಮ ರಾಜಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವಳು, ಕನ್ಯಾವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೋದಳು." ಆಕೆ ವಿಶಾಲಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಅಶಾಂತವಾಯಿತು. ಆ ಅಶಾಂತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮೃದುವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಪ್ಪು ಗುಂಗುಳಿದ ಕೂದಲು, ಪೂರ್ಣವಾದ ತುಟಿಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕಚ್ಚೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಗಂಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ಅನೇಕ ಕನ್ಯೆಯರು ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದರು. ಆ ದೇವಿಯ ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿಭಿನ್ನ ಮುಖಗಳ ಕನ್ಯೆಯರು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಶುಭಕರ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೂರಾರು ಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಬೀದಿಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅರಮನೆಗಳು, ಒಳಾಂಗಣದ ಹೌದುಗಳು, ರತ್ನದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಜಾಲಿಗೆಯ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಸುಂದರ ತೋಟಗಳು ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅನೇಕ ಮಂದಿರಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರು ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಈಗ ಆ ಕನ್ಯೆಯರ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಗಂಭೀರಾ, ಚಾರುಕೇಶಿ, ಸುಜಾತಾ, ಮುಂಜಕೇಶಿನಿ, ಘೃತಾಚಿ, ಉರ್ವಶಿ, ಶಶಿನೀ (ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾದಳು), ಚಾರುಕನ್ಯಾ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಧನ್ಯಾ, ಪೀನಪಯೋಧರಾ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭಾ (ಪರ್ವತಪುತ್ರಿ), ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾ, ಅಮೃತಾ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ, ಚಾರುಮುಖಿ, ಶಿವದೂತಿ, ವಿಭಾವರಿ, ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಜಯಂತಿ, ಅಪರಾಜಿತಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಕನ್ಯೆಯರು ಆ ಅದ್ಭುತ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದೇವಿಯ ಸೇವಿಕೆಯಾಗಿದ್ದರು, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುಭಕರಳಾಗಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆ ಮಹಾದೇವಿ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಳು. ಶುದ್ಧವಾದ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ವೀಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ, ಕನ್ಯಾವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಯೌವನದ ಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಪೂರ್ಣವಾದ ಉಡುದೋಣಿಗಳಿಂದ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ನಾಗಪುಷ್ಪಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಕನ್ಯೆಯರು ಅವಳ ಸುತ್ತಲೂ ಪೂಜಿಸಿದರು. ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನರದರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದುದರು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ತಪಸ್ವಿ ನರದರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ದೇವಿಯು ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಒಂದು ಆಸನವನ್ನು ಕೊಡ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆಗೆ ಹಾಗೂ ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ತಂದುಕೊ." ದೇವಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಆಸನ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದಳು. ನಂತರ, ನರದರು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ದೇವಿಯು ಆನಂದಭರಿತಳಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ವಾಗತ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ? ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ನಿನ್ನ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನು." ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಲೋಕಜ್ಞನಾದ ನರದರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಈ ಭಯಂಕರ ಪರ್ವತದವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ." "ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹರ್ಷಿ ನರದರು ದೇವಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದರು. ಅಲ್ಪಕ್ಷಣ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ನರದರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು: "ಅಯ್ಯೋ, ಏನು ಸುಂದರತೆ! ಏನು ಕಾಂತಿ! ಏನು ಸ್ಥೈರ್ಯ! ಏನು ಯೌವನ!" "ಅಯ್ಯೋ, ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ!" ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಅವನು ಕಳವಳಗೊಂಡನು. ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಸುಂದರತೆ ಮತ್ತಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡನು. ಅನಂತಕೋಟಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನರದರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಭೂದೇವಿಯೆ, ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ನರದರು ಮಹಿಷರೂಪದ ಅಸುರನನ್ನು ಕಂಡರು. ಅದ್ಭುತ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನೇ ಸಂಹರಿಸಿದ, ವರಪ್ರಾಪ್ತನಾದ ಆ ಅಸುರನನ್ನು ಕಂಡು, ಲೋಕಾಂತರ ಚರಿಸುವ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನರದರು ಆ ಅಸುರನಿಗೆ ದೇವಿಯ ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರ್ಯವನ್ನು, ತಾನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ನರದರು ಹೇಳಿದರು: "ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು—all ಈ ಮಹಾಕನ್ಯೆಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳು." "ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಅಲ್ಲೆ ದೇವಿಯ ನಗರವನ್ನೂ, ನೂರಾರು ಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿದೆಯೂ ನೋಡಿದೆ.