ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸು." ಬ್ರಹ್ಮನ ಈ ವಚನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕಮಲನಯನಿಯಾದ ಸೃಷ್ಟಿದೇವಿ, ಅವನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮತ್ತವರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡರು. ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎನಾದರು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಾಗುವುದಾದರೂ, ಅದು ಸ್ಥಾವರವಾಗಿರಲಿ, ಜಂಗಮವಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿದೇವಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು—ಹಿಂದೆ, ಮುಂದೆಯೂ, ಯಾವಾಗಲೂ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ವರಾಹಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಆ ತ್ರಿಶಕ್ತಿಯ ಮಹಾಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಕೇಳು, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಶಿವನು ಘೋಷಿಸಿದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಏಕಾಕ್ಷರಸ್ವರೂಪವಾಗಿಯೂ, ಮಂಗಳಕರವಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವಡೆ ಅವಳನ್ನು ವಾಗೀಶಿ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿಯಾಗಿಯೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವಳು ಜ್ಞಾನದ ದೇವಿ, ಇನ್ನೂ ಅಮಿತಾಕ್ಷರೆಯೆಂದು, ಇನ್ನೂ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರವೆಂದು, ಇನ್ನೂ ವಿಭಾವರಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು. ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ, ಮೃದುಗೊಳಿಸಲಾದ ಎಲ್ಲ ಹೆಸರುಗಳೂ ಅವಳಿಗೇ ಸೇರಿವೆ, ಓ ವಿಶಾಲದೃಷ್ಟಿಯೆ. ವೈಷ್ಣವಿಯಾಗಿ, ರಕ್ತರೂಪದ ಸುಂದರಿಯಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ರೌದ್ರೀಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು. ಅವಳು ಪರಾ ಮತ್ತು ಅಪರಾ ಎರಡೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಯಾರು ರುದ್ರನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸಾಧಿಸಬಹುದು; ಹಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಆದರೂ, ಮೂವತ್ತು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಬಹುಪುರಾತನವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವಳಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲವೂ—ಸ್ಥಾವರ, ಜಂಗಮ—ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು, ಅವಳಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: "ನೀನು ಸತ್ಯದ ಮೂಲ, ಸ್ಥಿರವಾದ ದೇವಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಕ್ಷರಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವಳೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತಾಯಿಯಾದ ಮಹಾದೇವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞೆ, ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳು, ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ವಿಜಯವನ್ನು ಕೊಡುವವಳು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲವಾದ ಪರಾದೇವಿ. ನೀನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನೇ ಸ್ವಧಾ, ಓ ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನೀನೇ ಮೂಲ; ನೀನು ಓಂ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ವೇದಗಳ ಮೂಲವೂ ನೀನೇ. ನೀನು ದೇವತೆಗಳ, ದಾನವರ, ಯಕ್ಷರ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಾಗೂ ಸಸ್ಯಗಳ ಮೂಲ. ನೀನು ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಳೂ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದವಳು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು, ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರಿಯಾದ ದೇವಿಯೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಯಾರಾದರೂ, ಶುದ್ಧಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂತಾನಪ್ರಾಪ್ತಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ, ಶುಭಕರಿಯಾಗಿಯೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ." ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು: "ಆ ದೇವಿ, ಮಹಾರಾಜಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಕನ್ಯಾವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೋದಳು. ಅವಳು ವಿಶಾಲಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದಾಗ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಚಂಚಲವಾಯಿತು. ಆ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ, ಮೃದುವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಕಪ್ಪು ವಾಳು, ಪೂರಿತ ತುಟಿಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ, ಕಟಿಬಂಧ, ಮಿನುಗುವ ಪಾದಸರಣಿಗಳು, ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅನೇಕ ಯುವತಿಯರು ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದಯಿಸಿದರು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದಂತೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪವಿವಿಧ್ಯಗಳ ಯುವತಿಯರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಂಡ ದೇವಿ, ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ನೂರಾರು ಭವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಮಹಾನಗರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು. ಆ ನಗರವು ವಿಶಾಲವಾದ ಬೀದಿಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಅರಮನೆಗಳಿಂದ, ಒಳನೀರುಪೂಳಿಗಳಿರುವ ಮನೆಗಳಿಂದ, ರತ್ನಮಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ, ಮಣಿಕವಾಟಿನ ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ, ಹಾಗೂ ಹತ್ತಿರದ ತೋಟಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಭವನಗಳು, ಅನೇಕ ಯುವತಿಯರು ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಾದ ಯುವತಿಯರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಗಂಭೀರಾ, ಚಾರುಕೇಶಿ, ಸುಜಾತಾ, ಮುಂಜಕೇಶಿನಿ, ಘೃತಾಚಿ, ಉರ್ವಶಿ, ಶಶಿನಿ, ಚಾರುಕನ್ಯಾ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಧನ್ಯಾ, ಪೀನಪಯೋಧರಾ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭಾ, ಪರ್ವತಪುತ್ರಿ, ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾ, ಅಮೃತಾ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ, ಚಾರುಮುಖಿ, ಶಿವದೂತಿ, ವಿಭಾವರಿ, ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಜಯಂತಿ, ಅಪರಾಜಿತಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಯುವತಿಯರು ಆ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ದೇವಿಯ ಪರಿಕರರಾಗಿದ್ದರು, ಪಾಶ ಹಾಗೂ ಅಂಕುಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುಭಕರರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ದೇವಿ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಸೇವೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಕನ್ಯಾವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಯೌವನದ ಪ್ರೌಢಿಯಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಪೂರಿತ ಸ್ತನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ನಾಗಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ದೇವಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು; ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸತ್ಕನ್ಯೆಯರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಆನಂದಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು. ಆಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನರದನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು. ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ತಪಸ್ವಿ ನರದನನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಂಡ ದೇವಿ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಆಸನವನ್ನು ಕೊಡು, ಪಾದ್ಯ ಅರ್ಘ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತಂದುಕೊಡು." ದೇವಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ, ಆಸನ, ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯಗಳನ್ನು ನರದರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದಳು. ನಂತರ, ನರದನು ಕುಳಿತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ದೇವಿ ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ ಅನಂದದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ವಾಗತ, ಮಹರ್ಷಿಯೆ! ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ? ನೀನು ಏನನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಹೇಳು, ನಿನಗೆ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ." ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯು ಕೇಳಿದಾಗ, ಲೋಕಜ್ಞನಾದ ನರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಈ ಭಯಾನಕ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.