ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಗ್ನಿಯ ಜಿಹ್ವೆಗೆ ತ್ವಷ್ಟೃ ವರ್ಣಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಆ ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು: “ಓ ಶುಭವಂತೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ನೀನು ಬರುವ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ತಿಳಿಸು, ಜ್ಞಾನವಂತೆಯೆ.” ಆ ಕನ್ಯೆ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿದ್ದಳು—ಕಪ್ಪು, ಬಿಳು ಮತ್ತು ಹಳದಿ. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: “ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ನಿಮ್ಮ ಒಟ್ಟುಗುಟ್ಟಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾನು ಉದಯವಾಗಿದ್ದೆನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿರುತ್ತೀರಾ? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ, ಸುಂದರ ಕಟಿಕಮಂಡಲವಳ್ಳಿಯೆ!” ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಆಕೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವರ ನೀಡಿದರು: “ನೀನು ‘ತ್ರಿಕಾಲದೇವಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗು; ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.” “ಓ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೆ, ನಿನಗೆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ಬೇರೆ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.” “ಓ ಸುಂದರಮುಖವಳ್ಳಿಯೆ, ನೀನು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವೂ ಇದೆ: ನಿನ್ನ ಮೂರು ರೂಪ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ತ್ರಿರೂಪವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸು.” ಇಂತೆಯೇ ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ಕನ್ಯೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು—ಬಿಳು, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು—ಧರಿಸಿ ತ್ರಿರೂಪವಳಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸಿದಳು. ಆ ಬಿಳು ಬಣ್ಣದ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ರೂಪವು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮೃದು ರೂಪ, ಸುಂದರ ಕಟಿಕಮಂಡಲವಳ್ಳಿಯೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿಯಮದಂತೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರ, ಸಣ್ಣ কোমಲ ಕಟಿಕಮಂಡಲವಳ್ಳಿಯೆ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರ ಹಿಡಿದಿರುವ ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪವು ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳನ್ನು ‘ವಿಷ್ಣುಮಾಯಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ಭಯಾನಕ, ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದ, ಬಾಗಿಲು ದಂತವಳ್ಳಿಯೆ ರೌದ್ರೀ ದೇವಿಯ ರೂಪವಾಗಿದೆ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಬಿಳು ಬಣ್ಣದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ಕನ್ಯೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮಾತು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಂತರಧಾನವಾದಳು. ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ದೇವಿಯು ಬಿಳು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ವೈಷ್ಣವೀ ಕನ್ಯೆ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಮಂಡರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಳು. ಕಪ್ಪು, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಭಯಾನಕ, ಬಾಗಿಲು ದಂತವಳ್ಳಿಯೆ, ಉತ್ತಮ ನೀಲಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಶುಭ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ತೆರಳಿದಳು. ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸೃಷ್ಟಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗದೆ, ‘ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಏಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ?’ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಬಿಳು ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸುಡಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕಮಲಕಣ್ಣುಗಳ ಕನ್ಯೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಓ ಮೃದುವಳಿಯೆ, ನೀನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಪಸ್ಸು ಏನು? ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಓ ವಿಶಾಲಕಣ್ಣುಗಳ ಕನ್ಯೆ; ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೀ?” ಸೃಷ್ಟಿ ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದಳು: “ಓ ಪ್ರಭು, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ನನಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಲೆಂಬ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.” ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಕೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, “ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸು,” ಎಂದು ವರ ನೀಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಕಮಲಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವಿಯು ಅವನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಏಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರರು—ಕೆಲವರು ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಮತ್ತೆ ಇತರರು—ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ಗುಚ್ಛವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದರು; ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲವು—ಸ್ಥಾವರ, ಜಂಗಮ—ಪೂರ್ವ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸದಾ, ಸೃಷ್ಟಿ ದೇವಿಯ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ವರಾಹ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: “ಓ ಸುಂದರವಳಿಯೆ, ಈಗ ನಾನು ಶಿವನು ಘೋಷಿಸಿದ ಆ ತ್ರಿಶಕ್ತಿಯ ಮಹಾ ನಿಯಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮೊದಲು ಬಿಳು ರೂಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಏಕಾಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶುಭವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ವಾಗೀಶಾ ಎಂದು, ಸರ್ವಸ್ವತಿ ದೇವಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆಕೆ ಜ್ಞಾನ ದೇವಿಯೆ, ಇನ್ನೆಡೆ ಅಮಿತಾಕ್ಷರಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಇನ್ನೆಡೆ ಜ್ಞಾನ ನಿಯಮ, ಇನ್ನೆಡೆ ವಿಭಾವರೀ ದೇವಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಮೃದು ಹೆಸರುಗಳಿವೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆಕೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪವು, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರವಾದವಳಿಯೆ, ಮತ್ತೊಂದು ರೌದ್ರೀ ರೂಪವೂ ಇದೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪರಮ ಮತ್ತು ಅಪರಮ ರೂಪಗಳು. ಈ ಮೂರು ರೂಪಗಳು ರುದ್ರನ ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು; ಹಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ, ಓ ಸುಂದರವಳಿಯೆ, ಮೂರು ರೂಪಗಳಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು, ಓ ಸುಂದರವಳಿಯೆ, ಪ್ರಾಚೀನವಾದದ್ದು; ಆಕೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದ ಸೃಷ್ಟಿಯು, ಆಕೆಯ ಮೂಲಕ, ಪಿತಾಮಹನು ಆ ದೇವಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: “ಓ ಸತ್ಯದ ಮೂಲವಳಿಯೆ, ಸ್ಥಿರವಾದ ದೇವಿಯೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಕ್ಷರವಳಿಯೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವಳಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ತಾಯಿ, ಮಹಾ ದೇವಿಯೆ, ಜಯಿಸು.” “ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞವಳಿಯೆ, ಓ ಸುಂದರವಳಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳಿಯೆ; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವವಳಿಯೆ, ಎಲ್ಲದ ಮೂಲವಳಿಯೆ, ಪರಮ ದೇವಿಯೆ.” “ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ, ಓ ದೇವಿಯೆ; ನೀನು ಮೂಲವಳಿಯೆ, ಓ ಸುಂದರಮುಖವಳಿಯೆ. ನೀನು ಓಂ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವವಳಿಯೆ, ನೀನೇ ವೇದಗಳ ಮೂಲವಳಿಯೆ.” “ನೀನು ದೇವತೆಗಳ, ದಾನವಗಳ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸ, ಪಶು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳ ಮೂಲವಳಿಯೆ.” “ನೀನು ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವಾಮಿನಿ, ಸಾಧಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಳಿಯೆ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿ. ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞವಳಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳಿಯೆ.” “ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳಿಯೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದವಳಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳಿಯೆ. ಜ್ಞಾನ ದೇವಿಯೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುವವಳಿಯೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸುವವನು—ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಓ ಸಂತಾನದ ರಾಣಿ; ಅವಳು ನಿಜರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಶುಭವಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವವಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಮಂಡರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೋದ ಆ ದೇವಿಯು, ಪರಮ ರಾಜಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಕನ್ಯತ್ವದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಳು...