ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವರ್ಗದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಸಹಸ್ರಕಂನಿನ ಮಹಾತ್ಮ, ಶಚಿದೇವಿಯ ಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೈವಿಕ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಭವ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನ ಮಹೋನ್ನತ ವಂಶವೂ ಇದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನು, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿರುವನು. ಆ ಮಹಾನಗರದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿದೇವರ ತೇಜೋವತಿ ಎಂಬ ನಗರವಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂದರವಾದ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಗರವೆಂದರೆ ವೈವಸ್ವತನಾದ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಸಮ್ಯಮನಿ ಎಂಬ ನಗರ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ, ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನ ಕೃಶ್ಣಾವತಿ ಎಂಬ ಶುಭನಗರವಿದೆ. ಐದನೇ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಾರುಣ ದೇವರ ಶುದ್ಧವತಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಗರವಿದೆ. ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಉತ್ತರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ವಾಯು ದೇವನ ಗಂಧವತಿ ಎಂಬ ನಗರವಿದೆ, ಇದು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗುಹ್ಯಕರಾಧಿಪತಿಯ ಮಹೋದಯಾ ಎಂಬ ಮಣಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಶುಭನಗರವಿದೆ. ಎಂಟನೇ ಆಂತರಿಕ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಈಶಾನನ ಮನೋಹರಾ ನಗರವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು, ವಿವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದೈವಿಕ ಲೋಕವೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಕಾಂಕ್ಷಿತವಾದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಸ್ವರ್ಗವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈಗ ರುದ್ರನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಮೆರುವಿನ ಹೃದಯ ಭಾಗ, ಅಂದರೆ ಅದರ ಮೂಲಭಾಗ, ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಮೆರುವಿನ ಆಧಾರ ಭಾಗವು ನಾಲ್ವತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಆ ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಗಡಿಪರ್ವತಗಳಿವೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಜಠರ ಮತ್ತು ದೇವಕುಟ ಎಂಬ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಿವೆ; ಇವು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದವರೆಗೆ ಹರಡಿವೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವನ್ನು ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಡಿಪರ್ವತಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ಆ ಮೆರುವಿನ, ಅಂದರೆ 'ಹಿರಣ್ಮಯ ಪರ್ವತ'ದ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾ ಆಧಾರಗಳು ಇವೆ; ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಭೂಮಿ, ತನ್ನ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಧಾರವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳ ಅಗಲವಿದ್ದು, ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಲಂಬವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಗಂಧಕದ ರೇಖೆಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತಗಂಧಕ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ; ಸಿದ್ಧಪುರುಷರ ನಿವಾಸಗಳು, ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮೆರುವಿನ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಗಂಧಮಾದನ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವಿಪುಲ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ಷ್ವ ಪರ್ವತಗಳಿವೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಸೇವಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳಿವೆ, ಅವು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ದೀರ್ಘವಾದ ತೊಗಲುಗಳಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಕಡಂಬವೃಕ್ಷವು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಹೂವುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಕುಂಭಗಳಷ್ಟು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಪುಷ್ಪರಜ್ಜುಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ; ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅರಳಿವೆ. ಈ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಲೋಕಗಳು, ಜೀವಿಗಳು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ; ಇದರ ಸುಗಂಧವು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಈ ವೃಕ್ಷವೇ ಭದ್ರಾಶ್ವವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಮಳೆಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಜನಿಸಿದದು; ಸುಂದರವಾದದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದದು, ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದು; ಇಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಸಿದ್ಧಗಣಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶುಭ ಕಡಂಬವೃಕ್ಷದ ಬಳಿಗೆ ಅಶ್ವಮುಖವತಾರಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಬಂದು, ಉತ್ತಮ ಚಾಮರಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಪುನಃ ಪುನಃ ಅದರ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿದನು. ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆ ದ್ವಿಪದಾಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣುನು ಕಂಡನು; ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಅದು ಭದ್ರಾಶ್ವವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣದ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಜಂಬೂವೃಕ್ಷವಿದೆ; ಅದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಗಳುಳ್ಳದು. ಅದರ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಸಿಹಿಯಾದದು, ಸುವಾಸನೆಯುಳ್ಳದು, ಅಮೃತದಂತೆ ರುಚಿಕರವಾದದು; ಅವು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಜಂಬೂನದಿ ಎಂಬ ದೈವೀ ನದಿ ಹರಿದುಬರುತ್ತದೆ; ಹಣ್ಣಿನ ರಸವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಂಬೂನದ ಎಂಬ ಬಂಗಾರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯಾಭರಣವಾಗಿದೆ, ಪಾಪವಿನಾಶಕವಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗುಹ್ಯಕರು—allರು ಆ ಜಂಬೂ ಹಣ್ಣುಗಳ ರಸವನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ಕುಡಿದರು. ಆ ಜಂಬೂವೃಕ್ಷವೇ ದಕ್ಷಿಣದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಧ್ವಜವಾಗಿದೆ; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಮಾನವರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಂಬೂದ್ವೀಪವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾ ವಿಪುಲ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೃಂಗ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಪಿಪ್ಪಲವೃಕ್ಷ (ಅಂಜೂರ) ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಎತ್ತರವಾದದು, ದಪ್ಪದ ಕಾಂಡವಿದೆ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ನಿವಾಸವಾಗಿದೆ; ಶುಭಕರವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಂದರವಾದ, ಕುಂಭದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ವೃಕ್ಷವೇ ಕೇತುಮಾಲರ ಧ್ವಜವಾಗಿದೆ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಕೇತುಮಾಲವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಆ ಹೆಸರಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳು: ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ನಂತರ, ಈ ವೃಕ್ಷದ ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಹಾರಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಾಯಿತು; ಇಂದ್ರನು ಚೈತ್ಯದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇತುಮಾಲವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಆ ಗುರುತಿನಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕೇತುಮಾಲವೆಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತರದ ಸುಪರ್ಷ್ವ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವಟವೃಕ್ಷವಿದೆ; ಅದು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಾಂಡವಿದ್ದು, ಮೂರು ಯೋಜನಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಹಾರಗಳು, ಮಾಲೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ; ಸಿದ್ಧಪುರುಷರು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಂಗಾರದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅವು ಕುಂಭಗಳಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಇದು ಉತ್ತರ ಕುರುಗಳ ಧ್ವಜವೃಕ್ಷವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಏಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕುರುಗಳು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು, ಸನತ್ಕುಮಾರನ ತಮ್ಮಂದಿರಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿ, ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕ, ಪರ್ವತಗಳು, ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳು, ನದಿಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವರ್ಣನೆ ಮಹಾತ್ಮರ ಬಾಯಿಂದ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತದೆ.