ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀ ವರಾಹ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಸು ಎಂಬ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಶಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಅಪಾರ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ತನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಇಂತಹ ರಾಜನು, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೇದಭಾವಗಳನ್ನು ತೊರೆದನು. ಆಗ, ತನ್ನ ನೂರಾರು ಸಹೋದರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ವಿವಸ್ವತ್ತನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಾನಾಗಿಯೇ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವಿತ್ತು, ಅದು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಅಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು, ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜವ್ಯಾಗ್ರ ವಸು ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ರಾಜನು, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಪರಮಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಪಾಪರಹಿತನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಸ್ತೋತ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಾತೆ ಕೇಳಿದಳು: “ಪ್ರಭು, ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಪರಮಸ್ತೋತ್ರ ಯಾವದು? ಅದು ಹೇಗಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಪರಮೇಶ್ವರ.” ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಯಂಕರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾಗಿರುವ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ವರಪ್ರದಾತನಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಜ್ಞಾನ-ಅಜ್ಞಾನ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆದ್ಯ ದೈವ, ಮಹೇಶ್ವರ, ವೇದಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ತ್ರಿರೂಪ, ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕರಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಾಶ್ವತ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ, ಶರಣಾಗತಿಯ ರಕ್ಷಕನಾದ, ಮೇಘವರ್ಣನಾದ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶುದ್ಧ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ನಿತ್ಯ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪ, ಪ್ರಾಚೀನ, ಸತ್ತ್ವ-ಅಸತ್ತ್ವ ರಹಿತನಾದ ಹರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಚ್ಯುತ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.” ಈ ರೀತಿ ರಾಜನು ಸ್ತೋತ್ರ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆತನ ದೇಹದಿಂದ ಆಕಾರವಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಬಂದನು—ಮೆಘದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಭಯಂಕರ ಹಾಗೂ ಭೀಕರ ಸ್ವರೂಪ. ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ದೇಹ, ಸುಟ್ಟ ಕಂಬದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು ಹೇಳಿದನು: “ರಾಜನೇ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?” ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: “ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದೆ? ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಹೇಳು, ಅರೆಹುಲುಗ, ನನಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ.” ಆ ಹುಲುಗನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ರಾಜನೇ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ನೀನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ. ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ, ನೀನು ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮೃಗಗಳ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದೆಯೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸೆಯಿಂದ, ಋಷಿಯೊಬ್ಬನು ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ನೀನು ನಿನ್ನ ದಂಡದಿಂದ ದೂರದಿಂದ ಬಡಿದು ಅವನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೃತನಾದ ಕೂಡಲೇ, ನೀನು ಖುಷಿಯಿಂದ 'ಈ ಮೃಗವನ್ನು ಹರಿಯೇ ಕೊಂದನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮೃಗವೆಂದು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ, ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಯಿತು; ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಈ ಘಟನೆವನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ನೀನು 'ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದ್ದೆ. ನಂತರ, ಒಮ್ಮೆ ನೀನು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದ್ವಾದಶೀ ದಿನದಂದು ಉಪವಾಸವನ್ನಾಚರಿಸಿದ್ದೆ. ಶುಭ ದಿನದಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣನು ನನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ವಿಧಿಯನುಸಾರವಾಗಿ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಮೃತನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದನು. ಈ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವು ಪೂರ್ತಿ ಪಾಲನೆ ಆಗದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನಾರಾಯಣಿಯೇ ಕಾರಣಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಆಳವಾದ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಕಾಲ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಭಯಾನಕ ಪಾಪವು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ನಂತರ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಗಣರು ತಮ್ಮ ಗದೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನಾಶಗೊಳಿಸಿದರು; ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ರೋಮಕುಪಗಳಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ—even ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ. ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನ ಮುಗಿದು ರಾತ್ರಿಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಹಾರಾಜನಾಗಿ ಸुमನಸ್ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆ; ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ರೋಮಗಳಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆ. ನೀನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅಪಾರ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಮರಣೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವುಗಳಿಂದ ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ, ನೀನು ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸ್ತೋತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ರೋಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ, ಹುಲುಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದಿದ್ದೆ, ರಾಜನೇ. ಭಗವಂತನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಪಾಪರೂಪಿಯಾಗಿ ಇದ್ದವನು, ಈಗ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಮನಸ್ಸು ನನಗೆ ಈಗ ಬಂದಿದೆ, ರಾಜನೇ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ಹುಲುಗನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. “ಹುಲುಗನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಹುಲುಗನಾಗು,” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. ಈ ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಿದರೂ, ಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ಉತ್ತಮ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸರ್ವಭಾರವಹನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೇ ಒಂದಾಗಿ ಲಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದನು.